Tibetan
མི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །ཁ་ཅིག །དམིགས་པའི་གཏད་སོ་བྱས་ནས་དེ་ལ་སེམས་བཟུང་ན་མཚན་འཛིན་དུ་འགྲོ་སྙམ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་མི་གཏོད་པར་རྟེན་མེད་དུ་འཇོག་པ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་ཚུལ་གཏན་མ་གོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་མེད་ན་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་ནི་ཅི་ཞིག་ཤེས་པས་ཤེས་པར་འཇོག་པའི་ཤེས་བྱ་འདོད་དགོས་སོ། །ཤེས་བྱ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ཉིད་བློ་དེའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དམིགས་པ་དང་ཤེས་བྱ་རྣམས་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་མཚན་འཛིན་དུ་འདོད་དགོས་པས་ལུགས་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་ ནི་ཡིན་ལུགས་རྟོགས་པའི་ལྟ་བའི་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་བསྒོམ་མི་བསྒོམ་གྱིས་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་མིན་ཏེ། རྒྱས་པར་འོག་ནས་སྟོན་ནོ། །དམིགས་ཡུལ་མེད་པར་འཇོག་པར་འདོད་པ་དེས་ཀྱང་། རང་གི་སེམས་འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཡུལ་གང་ལའང་མི་འཕྲོ་བ་དེ་ལྟར་བཟུང་ངོ་སྙམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སེམས་འཛིན་དགོས་པས། དམིགས་པ་སེམས་ཙམ་ཞིག་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་གང་དུའང་མི་འཕྲོ་བར་འཛིན་པ་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པས། དམིགས་པ་མེད་པར་འདོད་པ་རང་གི་མྱོང་བ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ནས་དམིགས་པ་མང་དུ་བཤད་ལ། དེ་དག་གི་དགོས་པའང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས། སེམས་འཇོག་པའི་དམིགས་རྟེན་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །སྒོམ་རིམ་ལས། ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་བཤད་པ་དང༌། ལམ་སྒྲོན་ལས། དམིགས་པ་གང་རུང་གཅིག་དག་ལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དམིགས་པ་བྱེ་བྲག་པ་ཞིག་ངེས་གཟུང་དུ་མི་དགོས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། དམིགས་པ་གང་འདུག་ཚད་ལ་བྱ་བར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །གང་ཟག་གང་གིས་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བའི་བར་གྱི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ནི། ནམ་གྲུས་ཞུས་པ་ཉན་སར་དྲངས་པ་ལས། ནམ་གྲུ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དེ་འདོད་ཆགས་སྤྱད་པ་ཁོ་ན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དམིགས་པ་མི་སྡུག་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེ་ སྡང་སྤྱད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་བྱམས་པ་ལའོ། །གཏི་མུག་སྤྱད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་རྐྱེན་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ
Chinese
很明显，这是不了解的缘故。有些人认为，如果设定一个目标并执着于它，就会陷入实执，因此不将心专注于这样的目标，而是让它无所依凭，并认为这就是修习空性，这完全是不理解修习空性的表现。因为，如果那时没有觉知，那么修习空性的等持也不会存在；如果存在觉知，那么必须承认有一个被觉知所觉知的所知。如果存在所知，那么它就是那个心的目标，因为境、目标和所知是同一意义。这样一来，那个等持也必须被认为是实执，所以这种方式是不合理的。此外，是否进入空性禅修，取决于是否将禅修建立在证悟实相的见解之上。而不是通过对境一无所思或进行思考来建立禅修。这一点将在后面详细阐述。那些想要无目标地安住的人，也必须首先设定“无论如何也要让自己的心不散乱到任何境上”这样的想法，然后才能摄持心。因此，必须确定将目标专注于仅仅是心，并且不散乱到任何显现上。所以，想要无目标是与自己的体验相违背的。因此，许多修习等持的伟大论典中都阐述了许多目标，而这些目标的必要性也如前所述。因此，应该精通安住心的目标所依。在《修习次第》中说，对于止观的目标没有确定性。在《道次第灯论》中说：“于任何一所缘。”这指的是不需要确定地执取某个特定的目标，而不是说对任何目标都可以随意对待。至于应该以什么为目标，这取决于从贪欲较重到分别念较重的人。在《那伽友请问经》中引用说：那伽友，如果比丘瑜伽士、瑜伽行者仅仅是行贪欲，那么他应该将心专注于不净之相。如果行嗔恨，那么就专注于慈爱。如果行愚痴，那么就专注于此因缘生。
English
It is clear that this is due to not understanding. Some people think that if they set a target and cling to it, they will fall into substantialism. Therefore, they do not focus their minds on such targets, but let them be without any support, and think that this is the practice of emptiness. This is completely not understanding the practice of emptiness. Because, if there is no awareness at that time, then the samadhi of practicing emptiness will not exist either; if there is awareness, then it must be admitted that there is an object of knowledge that is known by awareness. If there is an object of knowledge, then it is the target of that mind, because object, target, and object of knowledge are the same meaning. In this way, that samadhi must also be considered as substantialism, so this method is unreasonable. Furthermore, whether or not one enters the meditation of emptiness depends on whether the meditation is based on the view of realizing reality. It is not to establish meditation by not thinking about the object at all or by thinking. This will be elaborated in detail later. Those who want to abide without a target must also first set the idea that "no matter what, one's mind must not be distracted to any object," and then hold the mind. Therefore, it must be determined to focus the target only on the mind, and not to be distracted to any appearance. So, wanting to be without a target is contrary to one's own experience. Therefore, many great treatises on the practice of samadhi explain many targets, and the necessity of these targets is also as mentioned before. Therefore, one should be proficient in the object of focus for settling the mind. In the Stages of Meditation, it says that there is no certainty for the target of tranquility. In the Lamp for the Path, it says: "On any one object." This refers to not needing to definitely grasp a particular target, but not to say that any target can be treated casually. As for what one should take as a target, it depends on the person, from those who are more greedy to those who are more conceptual. In the Naga's Question Sutra, it is quoted: Naga, if a bhikkhu yogi, a practitioner of yoga, is only practicing greed, then he should focus his mind on the unattractive aspect. If he practices hatred, then he should focus on loving-kindness. If he practices ignorance, then he should focus on this very dependent arising.