Tibetan
་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བསྒྲུབ་པ་དེས། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་ཡང་དག་མགུ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ལྔ་བཅུ་པ་ལས། རང་གི་དམ་ཚིག་སློབ་དཔོན་ནི། །སྦྱིན་མིན་བུ་དང་ཆུང་མ་དང༌། །རང་སྲོག་གིས་རྟག་བསྟེན་བྱ་ན། །ལོངས་སྤྱོད་གཡོ་བས་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་དང༌། དེ་བྱིན་ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ། །རྟག་ཏུ་ཕུལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་ཕུལ་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཡིན་ཏེ། །ཚོགས་ལས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ལག་སོར་བའི་ཞལ་ནས། བཟང་པོ་ཡོད་བཞིན་དུ་ངན་པ་འབུལ་ན་དམ་ཚིག་ཉམས་ཏེ་བླ་མ་དེ་ལ་དགྱེས་པའམ་ངན་པ་ལས་མེད་ན་ཉེས་པ་མེད་གསུང་ངོ་། །ལྔ་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། མི་ཟད་དེ་ཉིད་འདོད་པ་ཡིས། །ཅུང་ཟད་ཡིད་འོང་གང་དང་གང༌། །ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་གྱུར་པ་ཉིད། །དེ་དང་དེ་ནི་བླ་མར་དབུལ། །ཞེས་པ་དང་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་ཡང་སློབ་མའི་ངོས་ནས་ཚོགས་བསག་པའི་མཆོག་ཡིན་པས་དེ་འདྲ་བ་ཞིག་དགོས་ཀྱི། བླ་མའི་ངོས་ནས་དེ་ལ་མི་གཟིགས་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། སྒྲུབ་པས་མཉེས་ཀྱི་ཟང་ཟིང་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ༌ཡང་མི་བལྟ་བ་ཞིག་ལ་བླ་མ་ཟེར་བ་ཡིན་དེ་ལས་ལྡོག་པས་རྣམ་གྲོལ་བསྒྲུབ་པའི་བླ་མ་མི་འོང་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། ཁྲུས་བསྐུ་མཉེ་དྲིལ་ཕྱིས་དང་བསྙུན་གཡོག་སོགས་དང་དེའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་གདམས་པ་ལས་མི་འགལ་བར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པའི་རབས་ལས། ཕན་པའི་ལན་དུ་མཆོད་པ་བྱ་བ་ནི། །བསྒོ་བའི་ཚིག་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བླ་མའི་བཀའ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་དགོས་ན་བླ་མ་དེ་བསྟེན་ན་མི་རིགས་པའི་ལམ་དུ་འཁྲིད་པ་དང་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་འགལ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ན་དེ་ ལྟར་བྱའམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ནི་འདུལ་བའི་མདོ་ལས། ཆོས་མ་ཡིན་པ་སྨྲ་ན་བཟློག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དེ་དང་མཐུན་བར་སྤྱོད་ལ་མི་དགེ་བ་ལ་མི་མཐུན་པར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེའི་བསྒོ་བ་ལ་མི་ཉན་དགོས་སོ། །མི་རིགས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་ནི་སྐྱེས་རབས་བཅུ་གཉིས་པ་ན་གསལ་བར་ཡོད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལ་མི་གུས་པ་དང་བརྙས་པ་དང་སྨོད་པ་སོགས་བྱར་མི་རུང་བས། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། རིགས་པ་ཡིས་ནི་མི་ནུས་ན། །མི་ནུས་དེ་ལ་ཚིག་གིས་སྦྱང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བཤད་སྦྱང་ལེགས་པར་བྱས་ཏེ་མི་
Chinese
如是行持上师所教诲，彼之内心真实令欢喜。如是说。其中第一，五十颂云： 自己的誓言上师者， 施与非施儿与妻， 以自生命恒时侍奉之， 受用动摇何须说。 如是施与， 一切佛陀， 恒时供养即成。 如是供养乃福德聚， 从聚之中成就最胜。 如是说。 又是拉索瓦之言： 明明有好的却供养坏的，则誓言破损，彼上师不喜，或者除了坏的没有别的，则没有罪过。 五十颂中也说： 以欲不尽彼性故， 少许悦意任何物， 极其超胜转变者， 彼与彼者供上师。 似乎与此相符。 又是从弟子的角度来说，这是积聚资粮的殊胜之法，所以需要那样做。 从上师的角度来说，不需要关注那个。 夏惹瓦言： 以修行而喜悦，对于些微的财物也不关注的，才叫做上师，与此相反，则不能成为成就解脱的上师。 第二是：沐浴、涂抹、按摩、擦拭和照料疾病等，以及述说其功德等。 第三是：如教言一般不违背地修持，而那才是主要的。 如本生传中所说： 以利益作为回报的供养是， 如教诲之语一般修持。 因为如是说。 假设必须如上师之言而修持，那么如果依止的上师将自己引入不合理的道路，或者从事与三律仪相违背的行为，那么应该那样做吗？ 如果那样，那么在律经中说： 如果说非佛法，则应遮止。 宝云经中也说： 对于善法，与其相应地行持，对于不善法，不与其相应地行持。 如是说，所以不应听从他的教诲。 不进入不合理之事，在十二本生传中清楚地记载着。 然而，不能以那些作为理由，对他不恭敬、轻蔑和辱骂等。 如上师五十颂中说： 若以理不能， 不能以言语调伏。 如是说，应善加讲说调伏，不
English
By accomplishing what the teacher has taught, one truly pleases his mind. So it is said. Among these, the first is: The Fifty Stanzas says: One's own samaya teacher, whether giving or not giving, son or wife, one should always serve with one's own life. What need is there to mention wavering possessions? Thus giving, to all the Buddhas, it becomes a constant offering. That offering is a collection of merit, and from that collection, supreme accomplishment arises. So it is said. Also, Lhasorwa said: If one offers bad things while good things are available, the samaya is broken and the lama is displeased. But if there is nothing but bad things, there is no fault. The Fifty Stanzas also says: Because of the desire for the inexhaustible nature, whatever is slightly pleasing, whatever is extremely special, that and that one should offer to the lama. This seems to be in accordance with that. Also, from the student's point of view, this is the best way to accumulate merit, so it is necessary to do so. From the lama's point of view, it is not necessary to pay attention to that. Sharawa said: One who is pleased by practice and does not pay attention to even a small amount of material things is called a lama. If it is the opposite of that, one cannot become a lama who accomplishes liberation. The second is: bathing, anointing, massaging, wiping, and taking care of illness, etc., and praising their qualities, etc. The third is: practicing in a way that does not contradict the instructions, and that is the most important thing. As it is said in the Jataka: The offering that is made in return for benefit is to practice according to the words of instruction. Because it is said so. If one must practice according to the lama's words, then if the lama one relies on leads one into an unreasonable path or engages in actions that contradict the three vows, should one do that? If so, then the Vinaya Sutra says: If one speaks of what is not Dharma, one should reject it. The Cloud of Jewels also says: For virtuous things, one should act in accordance with them, and for non-virtuous things, one should not act in accordance with them. So it is said, so one should not listen to his instructions. Not entering into unreasonable things is clearly recorded in the Twelfth Jataka. However, one should not use those as reasons to be disrespectful, contemptuous, or abusive towards him. As the Lama Fifty Stanzas says: If one cannot do it with reason, one should discipline the one who cannot with words. So it is said, one should explain and discipline well, and not
Tibetan
འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚེ་ཡང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དེ་ཆོས་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་ལྡན། །བཤེས་གཉེན་རབ་ཏུ་སྟེན་བྱེད་ཟང་ཟིང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། ཀུན་དགའ་བོ་སྟོན་པའི་ཞམ་རིང་དུ་བསྐོས་པའི་ཚེ་སྟོན་པས་མི་གསོལ་བའི་ན་བཟའ་འཆང་དུ་མི་འཇུག་པ་དང་སྟོན་པའི་བཤོས་ལྷག་མི་འཚལ་བ་དང་དུས་མེད་པར་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་འགྲོར་གནང་ན་སྟོན་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ་ཞེས་གཙིགས་པ་བཟུང་བ་དེ་མ་འོངས་པའི་གང་ཟག་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། རང་ཅག་ཆོས་ལ་ཅིར་ཡང་མི་བརྩི་བར་ཇ་སུན་རེའི་མཐོ་དམན་ལ་ཐུགས་ལ་བཏགས་མ་བཏགས་ཐམས་ཅད་བརྩི་བ་དེ་ཕུགས་རུལ་བའི་རྟགས་ཡིན་གསུང་ངོ་། ། དུས་ཇི་ཙམ་དུ་བསྟེན་པ་ནི། པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། ང་ལ་ཏ་རེ་རེ་བྱུང་ན་ཁུར་བསྣན། རེ་རེ་སོང་ན་ཁུར་བྲི་སྟེ་ལོགས་སུ་བསྡད་ན་མི་འོང་བས་ཉེ་རིང་རན་པར་ཡུན་རིང་དུ་བསྲིངས་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཡིན་གསུང་བ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་བསྟེན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་ཉེ་བ་དང་། རྒྱལ་བ་རྣམས་དགྱེས་པ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མི་ཕོངས་པ་དང་། ངན་འགྲོར་མི་ལྟུང་བ་དང་། ལས་ངན་པ་དང་ཉོན་མོངས་པས་ཐུབ་པར་དཀའ་བ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་མི་འགལ་ཞིང་དེ་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་འགྱུར་ཞིང་། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བས་བསམ་སྦྱོར་དགེ་བ་ཐོབ་ནས་རང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་ཚོགས་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡང་དག་པར་ཟིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ངན་འགྲོར་མི་ལྟུང་ངོ་། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསམས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསྐྱངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བརྗེད་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་ བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། རིགས་ཀྱི་བུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་རྗེ
Chinese
应当进入。那样承侍的时候也，《经庄严论》中说：彼于法分而受用，具功德，善知识极承侍，非为杂染。如是所说，需要受用佛法的分财，博朵瓦尊者说：阿难陀被任命为导师的长随侍者时，导师不让他穿自己没穿过的衣服，不让他吃自己的残羹剩饭，不让他不分时间地到导师的眼前，认为这是对导师的侍奉，这是对未来的人考虑。我们自己对佛法什么也不重视，而对茶的好坏却非常重视，是否放在心上全都重视，这是根本腐烂的征兆。应当承侍多久呢？博朵瓦尊者说：我这里来一个“塔热”，就增加一份负担，走一个“塔热”，就减少一份负担，如果单独住着不行，所以远近适中，长久地延长，必须这样修持。第四，承侍的利益是：接近佛的果位，诸佛欢喜，不乏善知识，不堕恶趣，恶业和烦恼难以战胜，不违背菩萨的行持，并且对此具有正念，功德的积累越来越高，越来越高，暂时和究竟的利益全部成就，并且，对此进行侍奉，以善妙的意乐获得，从而成办自他的利益，并且圆满资粮。如是《宝积经》中说：善男子，被善知识完全摄受的菩萨们，不会堕入恶趣。被善知识忆念的菩萨们，不会违背菩萨的学处。被善知识守护的菩萨们，是超越世间的。侍奉善知识的菩萨们，在一切行为中都不会忘记。被善知识完全摄持的菩萨们，难以被业和烦恼所胜伏。以及，善男子，被善知识忆念
English
One should enter into it. Also, when serving in that way, the Ornament of the Sutras states: "He enjoys the share of the Dharma, possesses qualities, and serves the spiritual friend excellently, not for impure motives." As it is said, one needs to enjoy the share of the Dharma. Potowa said: "When Ananda was appointed as the long-term attendant of the Teacher, the Teacher did not allow him to wear clothes that he had not worn, nor to eat the leftovers of his meals, nor to go before the Teacher at any time. He considered this to be serving the Teacher, and this was with the future person in mind. We ourselves do not value the Dharma at all, but we value the quality of tea very much, whether it is taken to heart or not is all valued, this is a sign of fundamental decay." How long should one serve? Potowa said: "If one 'Tare' comes to me, it adds a burden, if one 'Tare' leaves, it reduces a burden. It is not possible to live alone, so it should be extended for a long time with moderate distance, and it must be practiced in this way." Fourth, the benefits of serving are: approaching the state of Buddhahood, the Buddhas rejoice, not lacking spiritual friends, not falling into the lower realms, evil deeds and afflictions are difficult to overcome, not contradicting the conduct of Bodhisattvas, and having mindfulness of it, the accumulation of qualities becomes higher and higher, and all temporary and ultimate benefits are accomplished. Moreover, by serving in this way, one obtains virtuous intention and action, thereby accomplishing the benefit of oneself and others, and perfecting the accumulations. As it is said in the Tree Array Sutra: "Sons of good family, Bodhisattvas who are completely seized by spiritual friends will not fall into the lower realms. Bodhisattvas who are thought of by spiritual friends will not act contrary to the precepts of Bodhisattvas. Bodhisattvas who are protected by spiritual friends are manifestly superior to the world. Bodhisattvas who have served spiritual friends practice without forgetting in all activities. Bodhisattvas who are completely held by spiritual friends are difficult to be overcome by actions and afflictions." And, "Sons of good family, remembered by spiritual friends