Tibetan
ག་བསྐྱེད་པ་ནི། རྩེད་མོའི་བདེ་འབྲས་འདོད་པ་ལྟར། །འདི་ཡིས་བྱ་བའི་ལས་གང་ཡིན། །ལས་དེ་ལ་ནི་ཞེན་བྱ་སྟེ། །ལས་དེས་མི་ངོམས་དགའ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བྱིས་པ་རྣམས་རྩེད་མོའི་ལས་ལ་ངོམས་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་དང་འདྲ་བའི་བློ་སྐྱེས་སྐྱེས་སུ་འབད་པའོ། །དེ་ཡང་འབྲས་བུ་བདེ་བས་མི་ངོམས་པ་བཞིན་དུ་དེའི་རྒྱུའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ངོམས་དགོས་ཏེ། ཐ་མལ་པ་རྣམས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་འཐོབ་མི་འཐོབ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཡང་འབད་ནས་འཇུག་ན། ལས་གང་སྤྱད་ན་འབྲས་བུ་བདེ་བ་འབྱུང་བར་ངེས་པ་ལ་སྨོས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེ་བའི་དོན་དུ་ལས་བྱས་ཀྱང༌། །བདེ་འགྱུར་མི་འགྱུར་གཏོལ་མེད་ཀྱི། །གང་གི་ལས་ཉིད་བདེ་འགྱུར་བ། །དེ་ལས་མི་བྱེད་ཇི་ལྟར་བདེ། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་འདིས་ཀྱང་ངོམས་པར་མི་རིགས་ཏེ། སྤུ་གྲིའི་སོར་ཆགས་སྦྲང་རྩི་ལྟའི། །འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ངོམས་ན། །རྣམ་སྨིན་བདེ་ལ་ཞི་བ་ཡི། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ལྟ་ཅི་སྟེ་ངོམས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མངར་བའི་རོ་ཅུང་ཟད་མྱང་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་བལྡགས་ན་ལྕེ་གཤོག་པའི་སྤུ་གྲི་རྣོན་པོའི་སོ་ལ་ཆགས་པའི་སྦྲང་རྩི་དང་འདྲ་བར་འཕྲལ་བདེ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཀྱང༌། འདི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཚབས་ཆེ་བ་སྟེར་བའི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྤྱད་པ་ལ་ཡང་ངོམས་པ་མི་སྣང་ན། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་འཕྲལ་དང་ཡུན་གྱི་བདེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་སྟེར་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཅི་སྟེ་ངོམས་པར་རིགས་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་མི་ངོམས་པའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་གང་ལ་འཇུག་པའི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལ་འཇུག་པ་ན་ཉི་མས་གདུངས་པའི་གླང་ཆེན་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་པད་མཚོར་འཇུག་པ་ལྟ་བུའི་བློ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟའི་ལས་ཚར་ཕྱིན་བྱའི་ཕྱིར། །ཉི་མ་ཕྱེད་དུས་གདུངས་པ་ཡི། །གླང་ཆེན་མཚོར་ཕྲད་མཚོར་འཇུག་ལྟར། །ལས་དེ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དོར་བའི་སྟོབས་ནི། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་ལུས་སེམས་དུབ་ན་རེ་ཞིག་ངལ་བསོ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་ཞིང་སུན་པས་ཕྱིས་བརྩོན་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངལ་སོས་མ་ཐག་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་ཞིང་སྔ་མ་ལེགས་པར་མཐར་ཐོན་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་མི་བྱ་བར་གོང་མ་གཞན་ཞིག་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་དགོས་ཏེ། སྟོབས་ཉམས་པ་དང་རྗེས་འབྲེལ་ན། །སླར་བྱའི་དོན་དུ་དོར་བར་བྱ། །ལེགས་པར་
Chinese
生起欲乐： 如同想要玩耍的快乐果实一样，以此要做什么样的事业呢？ 就要对那个事业执着，对那个事业不满足而感到高兴。 如是说，就像孩子们对于玩耍的事业没有满足一样，要努力生起这样的心。 也就是说，就像对快乐的果实不满足一样，对于它的因的事业也不应该满足。 因为普通人对于能否获得快乐的果实还抱有疑问，却仍然努力去做，那么对于做什么事业必定会产生快乐的果实，更不用说了。 即使为了快乐而做事，快乐是否会产生是无法确定的，如果哪个事业本身必定会产生快乐，不做那个事业怎么会快乐呢？ 如是说。 因为这个理由也不应该满足，就像刀刃上的蜂蜜一样，如果对于欲望都不满足，那么对于成熟的快乐寂静的福德，更何况会满足呢？ 如是说，即使有稍微品尝到甜味的机会，但如果舔舐舌头，就像刀刃锋利的刀口上沾着的蜂蜜一样，虽然有短暂的快乐，但会带来今生来世巨大的痛苦，对于享用令人满意的欲望的功德也不满足。 对于没有过患的，能带来暂时和长远无边快乐的福德资粮，怎么会满足呢？ 这样想，就要生起不满足的想法。 因此，为了圆满所要进入的善业，在进入这些善业时，要修习直到生起如同被太阳晒得疲惫的大象在正午时分进入令人愉悦的莲花湖一样的心。 为了完成这样的事业，就像正午时分被太阳晒得疲惫的大象遇到湖泊进入湖中一样，也要进入那个事业。 如是说。 舍弃的加行： 因为精进的缘故，如果身体和心感到疲惫，就要暂时休息，如果不是这样，就会非常厌烦和厌倦，以后会成为精进的障碍。 刚休息完，又要开始精进，如果先前的事情已经很好地完成了，也不要因此而满足，还要对其他的事情发起精进。 如果与力量衰退有关，为了以后要做的事情而舍弃，要好好地
English
Generating Interest: Just as one desires the pleasurable fruit of play, what kind of activity should one engage in with this? One should be attached to that activity and find joy in it without being satisfied. As it is said, just as children engage in the activity of play without satisfaction, one should strive to generate such a mind. That is, just as one is not satisfied with the fruit of happiness, one should also not be satisfied with the activity that is its cause. Since ordinary people exert effort even when they doubt whether they will obtain the fruit of happiness, there is no need to mention that they will certainly engage in whatever activity will produce the fruit of happiness. Even if one acts for the sake of happiness, it is uncertain whether happiness will arise. If an activity itself will certainly produce happiness, how can one be happy without doing it? So it is said. For this reason, one should not be satisfied. Like honey on the edge of a razor, if one is not satisfied with desires, how much less should one be satisfied with the merit of ripened happiness and peace? As it is said, even if there is a chance to taste a little sweetness, but licking it is like honey clinging to the sharp edge of a razor that cuts the tongue, although there is temporary pleasure, it brings great suffering in this life and the next. One is not satisfied with indulging in the desirable qualities of desire. How could one be satisfied with the accumulation of merit that bestows limitless temporary and lasting happiness without fault? Thinking in this way, one should generate a mind of non-satisfaction. Therefore, in order to perfect the virtuous activities that one engages in, one should train until one generates a mind like that of an elephant exhausted by the sun entering a delightful lotus lake at midday. In order to complete such activities, just as an elephant exhausted by the sun at midday encounters a lake and enters it, one should also engage in that activity. So it is said. The Power of Abandonment: If the body and mind become tired due to exertion, one should rest for a while. If not, one will become very bored and weary, which will later become an obstacle to exertion. As soon as one has rested, one should exert oneself again. If the previous task has been well completed, one should not be content with that, but should exert oneself to do something else. If it is related to the weakening of strength, one should abandon it for the sake of what is to be done later, and do it well.
Tibetan
ཟིན་ན་ཕྱི་མ་དང༌། །ཕྱི་མ་འདོད་པས་དེ་སྤང་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཕྱི་མ་འདི་གལ་ཆེ་སྟེ། ཡོན་ཏན་སྔ་མ་རེས་ཆོག་ཤེས་བྱས་ན་ཁྱད་པར་གོང་མ་མང་པོ་འཐོབ་པ་ལ་གེགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ལུགས་བསྟན་ཏེ་ཧ་ཅང་བརྟུན་ངས་ཏེ་རྩོལ་བ་དྲགས་པ་དང་ཧ་ཅང་ལྷོད་པ་གཉིས་ཀ་སྤངས་ནས་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་ན་རེ་བ་ ཞིག་དགོས་ཏེ། དཔལ་ལྡན་མ་ཁོལ་གྱིས། ཁྱད་པར་འཕགས་པར་བགྱི་བ་ལ། །ཁྱོད་ལ་ཐང་ལྷོད་འགའ་མ་བྱུང༌། །དེ་སླད་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས། །ཐོག་དྲུང་རིམ་པ་དབྱེར་མ་མཆིས། །ཞེས་སོ། །པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། སེ་མོ་གྲུ་པའི་ར་མདའ་ལྟ་བུས་མི་འོང་། བྱང་པའི་ར་མདའ་དང་པོ་སོས་བདལ་ནས་ཇག་པ་མ་སླེབ་བར་དུ་འདེད། དེ་བཞིན་དུ་སོས་བདལ་ཡུན་བསྲིངས་ནས་བྱེད་དགོས། དཔེར་ན་ཤིག་གིས་སོས་བདལ་ནས་མ་བསྡད་པར་ཕྱིན་པས་མྱུར་དུ་ཕྱིན། ལྗི་བས་ཐེབས་རེ་མཆོངས་ཤིང་བསྡད་པས་མ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུང་ངོ་། །གསུམ་པ་དེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལྷུར་བླང་བ་ནི། དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འགལ་རྐྱེན་གསུམ་ངོས་བཟུང་ནས་གཉེན་པོ་བསྟེན་ཏེ་ཉམས་སྨད། མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བའི་མཐུན་རྐྱེན་མོས་པ་དང་། ཞུགས་ཟིན་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་བརྟན་པ་དང་། ལས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཡང་འཕྲོ་གཅོད་པར་མི་འདོད་པ་དགའ་བའི་སྟོབས་བསྐྱེད་ཅིང༌། དོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ལུགས་ལ་མཁས་པ་ན། བརྩོན་འགྲུས་ལ་ལྷུར་བླང་བའི་སྟོབས་བསྐྱེད་དགོས་པས་དེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། འཐབ་རྙིང་དགྲ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །གཡུལ་ངོར་རལ་གར་ལྷགས་པ་བཞིན། །ཉོན་མོངས་མཚོན་ལས་བཟུར་བྱ་ཞིང༌། །ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་འཇེབས་པར་བཏབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། དཔེར་ན། འཐབ་མོ་བ་རྙིང་པ། ལས་དེ་ལ་གོམས་པའི་མཁས་པ་ནི་དགྲ་དང་རལ་ག་སོགས་འགྱེད་པའི་ཚེ་ཕ་ རོལ་འཇོམས་པ་གཅིག་པུའི་རྩིས་མི་བྱེད་ཀྱི། རང་ལ་ཚུར་མཚོན་གྱི་གནོད་པ་འབབ་པ་ལས་བཟུར་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཕར་ལ་འཇོམས་པ་གཉིས་ཀའི་ལས་བསྒྲུབ་པ་བཞིན་དུ། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡང་ཉོན་མོངས་དང་འཐབ་པའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཚུར་སེམས་ལ་རྨ་འབྱིན་པ་ལ་ཟོན་བྱེད་ཅིང་བཟུར་བ་དང༌། ཕར་ལ་གཉེན་པོ་བསྟེན་ནས་འཇོམས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་མཁས་པར་བྱས་ནས་བརྩོན་པ་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་ཆ་གཅིག་གི་བྱེད་པ་ཞིག་གཉེན་པོས་བཀག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་
Chinese
如果满足于已得，就要舍弃未来的（功德）。因为希求未来的（功德）就要舍弃它。这段话很重要。如果满足于之前的功德，就会成为获得更多更高功德的巨大障碍。这说明了策励精进的方法，要像河水一样持续不断，不要过于急躁用力，也不要过于懈怠。如吉祥玛科尔所说：“为了成就殊胜，你没有丝毫的松懈。因此，你的殊胜之处，从开始到最后没有次第之分。”博朵瓦也说：“不能像色莫扎巴的篱笆那样。北方人的篱笆，一开始就用力编织，直到强盗来临之前都在编织。同样，也要延长用力编织的时间。例如，虱子不休息地爬行，所以爬得很快。而水蛭跳一下停一下，所以爬不远。”第三，依靠那两者而努力策励精进，即如此认识精进的三种违缘后，依靠对治，忏悔罪业。生起未生起的顺缘——希求心，以及已生起不退转的因——坚定，以及在从事那件事时，不希望中断的喜悦的力量。以舍弃的力量精通策励精进的方法。因此，必须生起努力策励精进的力量，所以要讲述它。其中，在策励舍弃所舍之事的精进时，应该怎么做呢？如云：“如老练战士与敌军，战场相遇挥刀剑，防护烦恼之兵器，击败一切烦恼敌。”例如，老练的战士，对那件事熟悉的专家，在与敌人和刀剑等交战时，不会只想着击败对方，而是擅长避免自己受到兵器的伤害，像这样，修行者在与烦恼战斗时，也要小心烦恼反过来伤害自己的心，并且擅长依靠对治来击败对方，必须这样做才能精进。如果不是这样，即使以对治阻挡了烦恼的一部分作用，烦恼
English
If you are content with what you have attained, you must abandon the future (merit). Because desiring the future (merit) requires abandoning it. This passage is very important. If you are content with previous merits, it will become a great obstacle to obtaining more and higher merits. This explains the method of encouraging diligence, which should be continuous like a river, neither too hasty and forceful, nor too lax. As the glorious Makhol said: "In order to achieve excellence, you have not had the slightest slackness. Therefore, your excellence, from beginning to end, has no distinction of order." Potowa also said: "It cannot be like the fence of Semo Zhupa. The fence of the northerners, from the beginning, is woven with effort, until the robbers come. Similarly, you must extend the time of weaving with effort. For example, the louse crawls without stopping, so it crawls quickly. But the leech jumps and stops, so it does not crawl far." Third, relying on those two to diligently encourage effort, that is, after recognizing the three obstacles to diligence, relying on the antidote, confessing sins. Generate the favorable conditions for the unarisen to arise—desire, and the cause for the arisen not to regress—steadfastness, and the power of joy in not wanting to interrupt when engaging in that activity. Be skilled in the method of encouraging diligence with the power of abandonment. Therefore, it is necessary to generate the power to diligently encourage diligence, so it will be explained. Among them, how should one act when encouraging the diligence of abandoning what is to be abandoned? As it is said: "Like an experienced warrior meeting the enemy on the battlefield, wielding swords, protecting against the weapons of afflictions, defeating all the enemies of afflictions." For example, an experienced warrior, an expert familiar with that activity, when fighting with enemies and swords, etc., does not only think of defeating the opponent, but is skilled in avoiding being harmed by weapons himself. Like this, when a practitioner fights with afflictions, he must also be careful that afflictions do not harm his mind in return, and be skilled in relying on antidotes to defeat the opponent. If it is not like this, even if one blocks a part of the action of afflictions with an antidote, the afflictions