Tibetan
་ངོ་ཤེས་ནས། །བྱང་ ཆུབ་སྤྱོད་པ་མ་བཏང་ན། །བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཅིས་མི་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །གཞན་ཡང་སྔོན་སངས་རྒྱས་ཏེ་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཏེ་བཞུགས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ན་འཚང་རྒྱ་བ་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཟིན་གཅིག་གིས་ལམ་བསྒྲུབས་པ་མིན་གྱི། བདག་ཅག་འདྲ་བ་ཞིག་ཁོ་ན་ཡར་ལ་ཇེ་མཐོར་གཤེགས་ནས་སངས་རྒྱས་པ་དང་རྒྱ་བའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཞུམ་པ་དགག་སྟེ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་དག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་དག་དང༌། གང་དག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དེ་དག་དང༌། གང་དག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང༌། ཚུལ་འདི་འདྲ་བ་དང་ལམ་འདི་འདྲ་བ་དང་བརྩོན་འགྲུས་འདི་འདྲ་བས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར། ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གྱུར་པ་ཤ་སྟག་ལས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། བདག་ཀྱང་ཅི་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་གི་བརྩོན་འགྲུས་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བཙལ་ལོ་འབད་དོ། །ཞེས་དང༌། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པར་ བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་སུ་ལ་ལ་དག་གིས་བདེར་གཤེགས་གོ་འཕང་བརྙེས་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། །འདི་བས་ཤིན་ཏུ་སྨད་པའི་གནས་སྐབས་དག་ཏུ་ལྷུང་བ་བྱུང་ངོ་ཞེས། །དེ་སླད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉམ་ངར་ལྷུང་བའི་ཚེ་ཡང་བདག་ཉིད་སྨད་མ་མཛད། །བདག་ལ་སྨོད་པ་མི་རུང་སྐྱེས་བུ་དར་བ༌ཞུམ་པར་བགྱིད་པ་ལགས། །ཞེས་སོ། །ཞུམ་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་ཤིང་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་ལམ་གྱི་ཚེ་ཡོན་ཏན་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་ནས་བསྒྲུབ་པ་དང༌། སྐྱོན་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་ནས་དགག་དགོས་པར་ལེགས་པོར་གོ་ནས་དེ་ནས་རང་སྟེང་དུ་བལྟས་པ་ན་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་དེ་ཉམས་ལེན་གྱི་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཕྲ་མོ་རེ་ལ་རྐྱང་འདེད་དང་ཕུར་ཚུགས་བྱས་པས་འགྲུབ་སྙམ་དུ། ལམ་གྱི་གོ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སོང་ན་ད་ལྟའི་དུས་བཞིན་དུ་ཞུམ་པ་གཏན་མི་སྐྱེའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་བཟང་རྟགས་མིན་གྱི། ལམ་གྱི་འགྲོ་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་པའམ་གོ་བ་ཐར་ཐོར་ཡོ
Chinese
认识到这一点后，如果不放弃菩提行，我为何不能获得菩提？如是说。此外，过去已经成佛、现在正在成佛、未来将要成佛的那些佛陀，也不是由一个成佛者修成此道的，而是像我们这样的人，向上逐渐提升而成佛的。这样想着，就能避免沮丧。在《宝云经》中说：菩萨应如是想，如来、应供、正遍知佛陀，那些已经现证圆满成佛的，那些正在现证圆满成佛的，以及那些将要现证圆满成佛的，都是以这样的方式、这样的道路、这样的精进，现证圆满成佛，现证圆满成佛，现证圆满成佛。从那里开始，那些如来也都是成为如来之后才现证圆满成佛的，而不是一开始就现证圆满成佛的。我也要为了现证圆满无上正等菩提，以与一切众生共同的精进和以一切众生为目标的精进，像那样去寻求和努力。又，《赞无量功德》中也说：无论谁获得了善逝的果位，他们也曾堕落到比这更低劣的境地。因此，当您陷入困境时，也不要贬低自己。诋毁我是不行的，会使有为之人感到沮丧。如是说。沮丧的产生，是因为佛的功德无量，果随因行，所以在修道时，要从无量的功德之门去修持，从无量的过失之门去断除，好好理解之后，再看自己，就会产生沮丧。如果佛的无量功德，在修持时，只追求微小的功德，并执着于此，以为这样就能成就，这样对道的理解就会颠倒，像现在这样，就不会产生沮丧了。然而，这不是好现象，而是对道的行进方式没有获得定解，或者理解得不够透彻。
English
Having recognized this, if I do not abandon the conduct of Bodhi, why would I not attain Bodhi? Thus it is said. Furthermore, those Buddhas who have passed away having become enlightened in the past, who are presently enlightened and abiding, and who will attain enlightenment in the future, did not accomplish the path by one who was already a Buddha. Rather, thinking that it is only someone like us who ascends higher and higher to become enlightened, one should avoid discouragement. In the Cloud of Jewels Sutra, it says: The Bodhisattva should think thus: Those Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Buddhas, those who have manifestly and completely awakened, those who are manifestly and completely awakening, and those who will manifestly and completely awaken, all manifestly and completely awakened, manifestly and completely awaken, and will manifestly and completely awaken through such means, such paths, and such diligence. From there, those Tathagatas also became Tathagatas and then manifestly and completely awakened, not that they manifestly and completely awakened from the beginning. I too, in order to manifestly and completely awaken to the unsurpassed, perfectly complete Bodhi, with diligence common to all sentient beings and diligence aimed at all sentient beings, will seek and strive in that way. Also, in the Praise of Infinite Qualities, it says: Whoever has attained the state of the Sugata, they have also fallen into states much lower than this. Therefore, when you fall into distress, do not denigrate yourself. It is not right to disparage me, it makes an accomplished person feel discouraged. Thus it is said. The arising of discouragement is also because the Buddha's qualities are infinite, and the fruit follows the cause. Therefore, when practicing the path, one must cultivate from the infinite doors of qualities and eliminate from the infinite doors of faults. Having understood this well, and then looking at oneself, discouragement arises. If, when practicing the infinite qualities of the Buddha, one only pursues small aspects of qualities and clings to them, thinking that one will achieve enlightenment in this way, then the understanding of the path will be reversed, and like now, discouragement will never arise. However, this is not a good sign, but rather it means that one has not gained certainty about the way to proceed on the path, or that one's understanding is incomplete.
Tibetan
ད་ཀྱང་རང་གིས་ལག་ཏུ་མ་བླངས་པས་སླ་སླ་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་བསྒྲིབས་པས་ལན་པ་ཡིན་ཏེ། ཉམས་ལེན་ལ་གཏུགས་པ་ན་ལམ་གྱི་འགོ་མཇུག་རགས་རིམ་བསྒྲིགས་པའི་ལུས་ཚང་བ་ཙམ་རེ་བསྟན་པ་ནའང་། དེ་ཙམ་དགོས་ན་སུས་ནུས་ཟེར་ནས་ལེགས་པར་སྤོང་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། ལག་ལེན་ལ་མ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཀུན་མདའ་འཕེན་མིག་ལ་སླ་བར་སོང་ནས་ཞུམ་པ་ཙམ་མི་འོང་། ད་ལྟ་ཆོས་ ལེགས་པོར་ཚང་བ་རང་མེད་པས་ཞུམ་པ་དང་རང་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་སར་ཕྱིན་པར་མི་འདུག་སྟེ། ལེགས་པར་ཚང་ན་ཞུམ་པ་དང་ཁྱད་གསོད་འབྱུང་ཉེན་ཆེ་གསུང་སྟེ་ཤིན་ཏུ་མད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལ་ཞུམ་པ་དགག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྐང་ལག་ལ་སོགས་པ་བཏང་དགོས་ལ། དེ་འདྲ་བ་བདག་གིས་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན་དེ་ཙམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་བཟོད་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་མ་ཞུགས་པར་རང་དགར་བསྡད་པ་ལའང་འཁོར་བར་འཁོར་བ་ན་ལུས་བཅད་པ་དང་དྲལ་བ་དང་ཕུག་པ་དང་བསྲེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་མྱོང་ལ་དེར་ཡང་རང་གི་དོན་མ་གྲུབ་ཅིང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྔ་མའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། རང་གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པའི་དགོས་པའང་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འོན་ཏེ་རྐང་ལག་ལ་སོགས་པ། །གཏང་དགོས་བདག་ནི་འཇིགས་ཤེ་ན། །ལྕི་དང་ཡང་བ་མ་དཔྱད་པར། །རྨོངས་པས་བདག་ནི་འཇིགས་པར་ཟད། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་དུ། །ལན་གྲངས་དུ་མར་བཅད་པ་དང༌། །དབུག་དང་བསྲེག་དང་གཤེག་འགྱུར་གྱིས། །བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་གི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཚོད་ཡོད་དེ། །ཟུག་རྔུ་ཁོང་བརླག་གནོད་བསལ་ཕྱིར། །ལུས་རྨ་བཏོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བཞིན། །སྨན་པ་ཀུན་ཀྱང་གསོར་བྱེད་ཀྱི། །མི་བདེ་བ་ཡིས་ནད་མེད་བྱེད། །དེ་བས་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དག །གཞོམ་ཕྱིར་མི་བདེ་ཆུང་བཟོད་བྱ། །ཞེས་སོ། །ལུས་གཏོང་བ་ནི་དང་པོ་ནས་འཇིགས་པའི་ཚེ་མི་གཏོང་གི །སྦྱིན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་ བསླབས་པས་རང་ལུས་ལ་ཆགས་པ་ལོག་ཅིང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་རྒྱས་པའི་ཚེ་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་ན་གཏོང་བས་གཏོང་བའི་དུས་སུ་ནི་དཀའ་བ་མེད་དེ། གསོ་དཔྱད་ཕལ་པ་འདི་འདྲ་བའང༌། །སྨན་པ་མཆོག་གིས་མ་མཛད་དེ། །ཆོ་ག་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་ཡིས། །ནད་ཆེན་དཔག་མེད་གསོ་བར་མཛད། །ཚོད་མ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པ་ལའང༌། །འདྲེན་པས་ཐོག་མར་སྦྱོར་བར་མཛད། །དེ་ལ་གོམ
Chinese
現在因為自己沒有親手去拿取，被一種看似容易的東西所蒙蔽，這是原因。一旦付諸實踐，即使只是展示道路從開始到結束粗略安排的完整體系，也會有人說：「如果只需要那樣，誰做得到呢？」然後看起來會很好地放棄。夏惹瓦也說過：「沒有投入實踐的菩薩行，一切都變得像射箭一樣容易，只會感到沮喪。」現在因為沒有完全具備完善的佛法，所以不會走到沮喪和自我貶低的地步。如果完全具備，那麽就有可能產生沮喪和自我貶低，」他這樣說，這真是太棒了。為了獲得它，反駁沮喪的方法是：為了成就佛果，必須捨棄手腳等等。如果心想：「我做不到那樣的事情。」那麽就必須忍受那麽一點痛苦。即使沒有投入實踐，只是隨意地待在輪迴中，也會經歷身體被切割、撕裂、穿孔和焚燒等等無法言說的痛苦，而且在那裡也無法成就自己的利益。為了菩提而行持苦行，其痛苦甚至不及先前痛苦的一小部分，而且成就自他利益的必要性也很大。然而，如果心想：「必須捨棄手腳等等，我感到害怕。」如果不衡量輕重，只是愚蠢地感到害怕而已。在無數億萬劫中，多次被切割，穿孔、焚燒和移動，也無法獲得菩提。我為了成就菩提的痛苦，這是有止境的。就像為了消除痛苦、內部的損害和傷害，在身體上製造傷口的痛苦一樣。所有的醫生也會進行治療，通過不適來治癒疾病。因此，為了摧毀眾多的痛苦，應該忍受微小的不適。如是說。捨棄身體並不是一開始感到害怕的時候就不捨棄，而是通過逐漸學習佈施，對自己身體的執著就會消失，當大悲的力量增長時，如果變成重大的事情，那麽在捨棄的時候就不會有困難了。即使是像這樣的普通醫療，也不是最好的醫生所做的，而是通過非常溫和的儀式，來治療無數的重病。對於蔬菜等等的佈施，引導者也會首先進行引導。對此習慣
English
Now, because one has not taken it into one's own hands, one is obscured by something that seems easy, that is the reason. Once one engages in practice, even if one only shows the complete system of the path, roughly arranged from beginning to end, someone might say, "If only that much is needed, who can do it?" and then it seems they will abandon it well. Sharawa also said, "The conduct of a Bodhisattva who has not engaged in practice, everything becomes as easy as shooting an arrow, and only discouragement will arise." Now, because one does not possess perfectly complete Dharma, one does not go to the point of discouragement and self-deprecation. If one possesses it perfectly, then there is a great danger of discouragement and self-deprecation," he said, which is truly wonderful. To obtain that, the method of refuting discouragement is: To accomplish Buddhahood, one must give up one's limbs and so on. If one thinks, "I cannot do such a thing," then one must endure that much suffering. Even without engaging in practice, just staying in samsara at will, one experiences unspeakable suffering such as the body being cut, torn, pierced, and burned, and even there one does not accomplish one's own benefit. The suffering of practicing austerities for the sake of enlightenment is not even a fraction of the previous suffering, and the necessity of accomplishing the benefit of oneself and others is also great. However, if one thinks, "I am afraid to give up my limbs and so on," without examining the heavy and light, one is simply foolishly afraid. In countless millions of eons, one has been cut, pierced, burned, and moved numerous times, and one will not attain enlightenment. The suffering of my accomplishing enlightenment is limited. Like the suffering of making wounds on the body to eliminate pain, internal damage, and harm. All doctors also heal, making one free from disease through discomfort. Therefore, to destroy many sufferings, one should endure small discomforts. So it is said. Giving up the body is not something one does not do when one is afraid from the beginning, but by gradually learning generosity, attachment to one's own body disappears, and when the power of great compassion increases, if it becomes a great matter, then there will be no difficulty in giving at the time of giving. Even ordinary medical treatment like this is not done by the best doctors, but with very gentle rituals, they heal countless serious illnesses. For generosity of vegetables and so on, the guide also first guides. Accustom to that.