Tibetan
སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དོར་བ་ཡིན་པས། རང་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དལ་བའི་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་ལོན་པའི་གེགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དུག་བཞིན་དུ་སྤང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་ངེས་པར་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་དང༌། གཞི་ཡི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདེ་བའི་རྒྱུ་ནི་རེས་འགའ་ཞིག །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་ཅག་ལ་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བས་དེ་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཤེས་པ་ཞིག་མེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེས་བསླབ་བཏུས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར། ཡང་ན་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་ལ། ཡང་ན་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་སྲོ་ཤི་བའི་ཞུམ་པ་བསྐྱེད་ནས་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཁ་ཅིག་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་པའང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ནི་ལམ་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་མ་བྱས་གང་ལའང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའང་ཡོད། ཁ་ཅིག་ནི་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་དགེ་བའི་བྱ་བ་དེ་ལ་ཞུགས་ན་འབྱུང་ལ༌མ་ཞུགས་ན་མི་འབྱུང་བའང་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔོན་གྱི་ལས་དང་འཕྲལ་གྱི་རྐྱེན་གྱི་ དབང་གིས་ངེས་པར་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ནི་རེ་ཞིག་བཟློག་མི་ནུས་ཀྱི། བྱུང་ཡང་དེ་ལ་དང་དུ་ལེན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་གཉུག་མ་དེའི་སྟེང་དུ་རང་གི་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཁྲལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྣན་ནས་ཤིན་ཏུ་བཟོད་དཀའ་བར་འགྱུར་ལ། དང་ལེན་ཡོད་ན་སྡུག་བསྔལ་གཞི་བཞག་དེ་མ་ལོག་ཀྱང་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བྱེད་པའི་སེམས་ཁྲལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་གཏན་མི་འབྱུང་ལ། སྡུག་བསྔལ་གཞན་དེ་ལའང་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཐབས་བྱས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཆེས་ཆུང་བར་འགྱུར་བས་བཟོད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་བསྐྱེད་པ་གནད་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་དགའ་བར་འཛིན་པ་དགག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དུ་བླང་བར་འོས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་དེ་སླར་བཅོས་སུ་འདུག་ན་ནི་ཡིད་མི་དགའ་བ་བྱ་མི་དགོས་ལ། བཅོས་སུ་མི་རུང་ན་ནི་མི་དགའ་བ་བྱས་ཀྱང་ཕན་པ་མེད་པས་དགོས་ནུས་མེད་ཅིང་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཡོད་དེ། བཟེ་རེ་ཆེ་ན་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་དཀའ་ལ། བཟེ་རེ་ཆུང་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཡང་བསྲན་ནུས་པའི་ཕྱིར་
Chinese
由于舍弃了一切伟大的心之行为，要知道这是为了自己和他人，使暇满人身获得实义的无上障碍，应当像毒药一样抛弃。第二，生起安忍承受痛苦，有三：安忍承受痛苦的必要理由；生起安忍的方法；从根本上广说。第一，如《入行论》所说：“安乐之因偶一有，痛苦之因极众多。”因为我们常常会遇到任何一种痛苦，所以必须懂得如何将痛苦转化为道用。如果不是这样，就会像《学集论》中所说的那样，要么生起嗔恨，要么在修道时产生灰心丧气的怯懦，从而成为行善的障碍。而且，有些痛苦是别人造成的，有些痛苦无论是否精进修道，都是由往昔的业力所产生的，有些痛苦则像下面所说的那样，参与善行就会发生，不参与就不会发生。因此，由往昔的业力和当下的因缘所决定的必然产生的事情，暂时是无法避免的。即使发生了，也必须接受它。如果不能接受，就会在原本的痛苦之上，加上自己分别念所产生的忧虑之苦，变得非常难以忍受。如果能够接受，即使原本的痛苦没有消失，也不会因为执着于它而产生不悦的忧虑之苦。而且，通过将其他的痛苦也转化为道用，痛苦就会变得非常小，从而能够忍受。因此，生起安忍承受痛苦非常重要。第二点分为两部分：驳斥对痛苦的产生一概不悦的执着；阐述应当接受痛苦。第一点：如果痛苦的产生可以补救，就没有必要不悦。如果无法补救，那么不悦也没有用处，既没有必要也没有好处，而且还有过患。因为感觉敏锐，微小的痛苦也会变得难以忍受；感觉迟钝，巨大的痛苦也能忍受。
English
Since all the great actions of the mind are abandoned, know that this is the supreme obstacle to attaining the essence of leisure for oneself and others, and should be abandoned like poison. Second, there are three aspects to generating patience to accept suffering: the necessary reasons for accepting suffering; the method of generating it; and a detailed explanation from the basis. First, as it is said in the Bodhicaryāvatāra: "The cause of happiness is occasional, the cause of suffering is extremely numerous." Since we constantly encounter some kind of suffering, it is essential to know how to transform it into the path. If not, as it is said in the Compendium of Trainings, one will either generate hatred, or develop a disheartened cowardice in meditating on the path, thus becoming an obstacle to engaging in virtue. Moreover, some suffering is caused by others, some is caused by past karma regardless of whether one strives on the path or not, and some, as will be explained below, occurs when one engages in virtuous deeds, but does not occur if one does not engage in them. Therefore, those things that are inevitably born due to past karma and immediate conditions cannot be avoided for the time being. Even if they occur, it is necessary to accept them. If one does not accept them, one will add the suffering of mental anguish generated by one's own thoughts on top of the original suffering, making it extremely unbearable. If one accepts it, even if the original suffering does not disappear, the suffering of mental anguish that makes one unhappy by focusing on it will never arise. Moreover, by finding a way to transform other suffering into the path, the suffering will become very small, and one will be able to endure it. Therefore, it is very important to generate patience to accept suffering. The second point is divided into two parts: refuting the attachment of being entirely displeased with the occurrence of suffering; and explaining that it is appropriate to accept suffering. First: If the occurrence of suffering can be remedied, there is no need to be displeased. If it cannot be remedied, then being displeased is of no use, it is neither necessary nor beneficial, and there are also faults. Because if one is very sensitive, even small suffering becomes very unbearable; if one is insensitive, even great suffering can be endured.
Tibetan
ཏེ། གལ་ཏེ་བཅོས་སུ་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ལ་མི་དགའ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་བཅོས་སུ་མེད་ན་ཡང༌། །དེ་ལ་མི་དགར་བྱས་ཅི་ཕན། །ཞེས་དང༌། ཚ་གྲང་ཆར་དང་རླུང་ཚོགས་དང༌། །ནད་དང་འཆིང་དང་བརྡེག་སོགས་ལ། །བདག་གིས་བཟེ་རེ་མི་བྱ་སྟེ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གནོད་ པ་འཕེལ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་རང་གི་ཡོན་ཏན་བསམ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་པ་དང༌། ཆུང་རིམ་ནས་གོམས་ན་མི་དཀའ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཡོན་ཏན་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་མི་སྐྱེ་བས་ཐར་པ་ལ་ཡིད་བསྐུལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཐེབས་པ་ན་རློམ་པས་མཐོ་བ་འཇིག་པས་དྲེགས་པ་སེལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དྲག་པོ་མྱོང་བ་ན་དེ་མི་དགེ་བ་ལས་བྱུང་བས་འབྲས་བུ་དེ་མི་འདོད་ན་རྒྱུ་ལས་ལྡོག་དགོས་པས་སྡིག་ལ་འཛེམ་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པ་ནི་བདེ་བ་འདོད་པས་དེ་དགོས་ན་རྒྱུ་དགེ་བ་བསྒྲུབ་དགོས་པས་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགའ་བའི་ཡོན་ཏན་དང༌། རང་གི་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་ཡང་འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་སྙམ་ནས་འཁོར་བ་ན་འཁྱམ་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་དག་དང་དེས་མཚོན་ནས་རང་གིས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གཞན་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་འདོད་པའི་གནས་སོ་སྙམ་དུ་བློ་ཡང་ཡང་སྦྱང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་ངེས་འབྱུང་མེད། །དེ་བས་སེམས་ཁྱོད་བརྟན་པར་མནོས། །ཞེས་དང༌། གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡོན་ཏན་ནི། །སྐྱོ་བས་དྲེགས་པ་སེལ་བར་བྱེད། །འཁོར་བ་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། །སྡིག་ལ་འཛེམ་ཞིང་དགེ་ལ་དགའ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐར་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཆེ་བའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དཔག་ ཏུ་མེད་པ་ལྡོག་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་སྔོན་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བའི་ཚེ་དགོས་པ་དམན་པ་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་རེའི་ཕྱིར་དུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་ཤེས་ཀྱང༌། སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་ཕྱི་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མྱོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དོན་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་དང་དུ་བླངས་ན། ད་ནི་བདག་རང་གཞན་གྱི་ཕན་བདེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་སྔ་མ་ལས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་འགྱུར་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་བླང་བར་རིགས་ན་དེ་བས་ཆུང་བ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བློ་བརྟན་པར་བྱའོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། འདོད་པའི་དོན་དུ་བ
Chinese
如是，如果能够补救，那又有什么不喜欢的呢？如果不能补救，又何必不高兴呢？如是说。寒热、雨、风等，疾病、束缚和击打等，我不会娇气，如果那样做，损害会增加。如是说。第二有三，思维痛苦自身的功德，思维忍受痛苦的苦行的功德，从小到大习惯就不难之理。第一是，有五种功德，像这样没有痛苦就不会生起一定要出离的想法，所以有劝发向往解脱的功德，被痛苦击打时，能摧毁因傲慢而高耸，平息骄傲的功德，感受强烈的痛苦时，因为那是从不善中产生的，如果不想要那个果，就必须从因上断除，所以有畏惧罪恶的功德，被痛苦折磨是因为想要安乐，如果需要安乐，就必须成办善因，所以有喜欢行善的功德，衡量自己的感受，心想其他众生也是如此痛苦，从而对在轮回中漂泊的众生生起慈悲心。通过这些以及它们所代表的，自己也要认识到其他的功德，反复修习痛苦是所希望之处的想法，没有痛苦就没有出离心，因此，心啊，你要坚定。如是说。还有痛苦的功德是，通过厌离能平息傲慢，对轮回者生起慈悲心，畏惧罪恶且喜欢行善。如是说。第二有二，思维解脱等重大意义的利益，和思维 遣除无量痛苦的利益。第一是，我以前在轮回中漂泊时，为了些微的低劣欲望，即使知道会产生痛苦，也轻视诸多痛苦，承受了成为未来感受无量痛苦之因的无意义的诸多痛苦，现在我明明知道自己正在进入成办自他无量利益的善行，理应比以前承受千百万倍的痛苦，更何况是比那更小的痛苦呢？要反复坚定这样的想法。《入行论》中也说，为了欲望的缘故。
English
Thus, if there is a remedy, what is there to dislike? If there is no remedy, what good does it do to be unhappy? So it is said. Cold, heat, rain, and gatherings of wind, diseases, bonds, and beatings, etc., I will not be delicate, for if I do so, harm will increase. So it is said. Secondly, there are three: contemplating the qualities of suffering itself, contemplating the qualities of enduring the hardships of suffering, and the principle that if one becomes accustomed to it gradually, it will not be difficult. The first is that there are five qualities: like this, if there is no suffering, the desire to definitely renounce will not arise, so there is the quality of urging aspiration for liberation, and when struck by suffering, it destroys the height of arrogance and pacifies pride, so there is the quality of eliminating arrogance, and when experiencing intense feelings of suffering, since it arises from non-virtue, if one does not want that result, one must turn away from the cause, so there is the quality of avoiding sin, and being tormented by suffering is because one desires happiness, and if one needs happiness, one must accomplish virtuous causes, so there is the quality of delighting in accomplishing virtue, and judging from one's own experience, thinking that other sentient beings also suffer like this, compassion arises for those wandering in samsara. Through these and what they represent, one should also recognize other qualities and repeatedly train in the thought that this suffering is a desirable place, without suffering there is no renunciation, therefore, mind, you must be firm. So it is said. Furthermore, the qualities of suffering are that through weariness it pacifies arrogance, compassion arises for those in samsara, one avoids sin and delights in virtue. So it is said. Secondly, there are two: contemplating the benefit of the great meaning of liberation, etc., and contemplating the benefit of reversing immeasurable suffering. The first is that when I previously wandered in samsara, for the sake of slight, inferior desires, even though I knew that suffering would arise, I disregarded many sufferings and endured many meaningless sufferings that became the cause of experiencing immeasurable suffering in the future. Now that I clearly know that I am entering into the virtue of accomplishing immeasurable benefit for myself and others, it is reasonable to endure a hundred million times more suffering than before, let alone suffering that is smaller than that? One should repeatedly strengthen such thoughts. It is also said in the Bodhicharyavatara, for the sake of desires.