Tibetan
་འབྱུང་བས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། རང་གི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་གནོད་བྱེད་རང་དབང་མེད་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གིས་ལན་པ་ལ་གཞན་ལ་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་རང་ལ་ལེ་ལན་དེད་ནས་ཁྲོ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགག་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྲུང་མ་རྣམས་རང་གི་ལས་ངན་གྱིས་བསྐྱེད་ནས་རང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་བཞིན་ཏེ། བདག་གིས་སྔོན་ཆད་སེམས་ཅན་ལ། །འདི་འདྲ་བ་ཡི་གནོད་པ་བྱས། །དེ་བས་སེམས་ཅན་འཚེ་བྱེད་པ། །བདག་ལ་གནོད་པ་འདི་འབྱུང་རིགས། །ཞེས་དང༌། བྱིས་པ་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་ཅིང༌། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ལ་བརྐམ་པས་ན། །རང་གི་ཉེས་པས་གནོད་འགྱུར་ན། །གཞན་ལ་བཀོན་དུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དཔེར་ན་དམྱལ་བའི་སྲུང་མ་དང༌། །རལ་གྲི་ལོ་མའི་ནགས་ཚལ་ལྟར། །རང་གི་ལས་ཀྱིས་འདི་བསྐྱེད་ན། །གང་ཞིག་ལ་ནི་ཁྲོ་བར་བྱ། །བདག་གི་ལས་ཀྱིས་བསྐུལ་བྱས་ནས། །བདག་ལ་གནོད་བྱེད་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། །དེ་ཡིས་སེམས་ ཅན་དམྱལ་འདོང་ན། །བདག་གིས་དེ་དག་མ་བརླག་གམ། །ཞེས་སོ། །ཤ་པོ་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། ངས་མ་ལན་ཟེར་ཙ༌ན་དོན་དུ་ན་ཆོས་ཀྱི་བག་ཞད་ཀྱང་མེད་བྱ་བར་བསྟན་གསུང་ལོ།ཡུལ་ཅན་ལ་བརྟགས་ན་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་པ་ནི། གནོད་བྱེད་ལ་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མ་བཟོད་པས་ཡིན་ན་དེ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་ཞིག་ལ་མི་བཟོད་ནས་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྒྱུ་ནན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་བླུན་པའོ་སྙམ་དུ་རང་གིས་རང་ལ་ཁྲེལ་དེད་དེ་ཁྲོ་བ་མ་ཤོར་བ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། ད་ལྟའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཙམ་ལའང༌། །བདག་གིས་བཟོད་པར་མི་ནུས་ན། །དེས་ན་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཁྲོ་བ་ཅི་སྟེ་ཟློག་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་གནོད་པས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དེ་མྱོང་བས་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ངན་འཛད་ལ། བཟོད་པར་བྱས་ན་ནི་སྡིག་གསར་དུ་མི་གསོག་ཅིང་། བསོད་ནམས་མང་པོ་འཕེལ་བས། ཁོ་རང་གི་ཆོས་ཉམས་པ་ལའང་མི་བལྟ་བར་རང་གི་སྡིག་པ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་འདྲ་བའི་གནོད་བྱེད་ལ་དྲིན་དུ་བལྟ་དགོས་ཏེ། སྐྱེས་རབས་ལས། གང་ཞིག་རང་གི་ཆོས་ཉམས་མི་སེམས་པར། །བདག་གི་སྡིག་སྦྱང་ཕྱིར་ནི་ཞུགས་འདྲ་ལ། །འདི་ལའང་བདག་གིས་བཟོད་པར་མི་བྱེད་ན། །དེ་ལས་གཞན་པ་དྲིན་མེད་ཅི་འདྲ་ཞིག །ཅེས་དང༌། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། སྔོན་ བྱས་པ་ཡི་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང༌། །ཟད་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་ཀོ །གཞན་ལ་གནོད་པ་དང་ནི་ཁྲོ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར། །ས་བོན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟ་བུར་ན་འཁྲིད་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་ནད་ཆེན་པོ་གསོ་བའི་ཐབས་སུ་གཏར་སྲེག་བྱེད་པ་ལ་བཟོད་པ་ལྟར། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ལ་བཟོད་པར་ཤིན་ཏུ་རིགས་སོ། །རྟེན་ལ་བརྟགས་ན་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་པ་ལ། གནོད་པའི་རྒྱུ་དང་སྐྱོན་ཅན་སྐྱོན་མེད་ལ་བརྟག་པ་ནི། དེ་ཡི་མཚོན་དང་བདག་གི་ལུས། །གཉིས་ཀ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །དེས་མཚོན་བདག་གིས་ལུས་ཕྱུང་ན། །གང་ཞིག་ལ་ནི་ཁྲོ་བར་བྱེད། །ཤུ་བ་མི་ཡི་གཟུགས་འདྲ་བ། །རེག་ཏུ་མི་བཟོད་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །སྲེད་མདོངས་བདག་གིས་བཟུང་གྱུར་ན། །དེ་ལ་གནོད་པ་སུ་ལ་ཁྲོ། །ཞེས་དང༌། ལ་ལ་རྨོངས་པས་གནོད་པ་བྱེད། །ལ་ལ་རྨོངས་ཏེ་ཁྲོ་གྱུར་ན། །དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་གང་གིས་བྱ། །སྐྱོན་དང་བཅས་དེ་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་ལ་བརྟག་པ་ནི། ཉན་ཐོས་བདག་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་ཞུགས་པ་ལའང་མི་བཟོད་པར་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ན། བདག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ཤིང་། གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཞུགས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བཟོད་པའི་བསྲན་བསྐྱེད་པའོ། །པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་སྡིག་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་བག་ཙམ་བྱུང་ན་བཟོད་པ་མི་བསྒོམ་པར། འདིས་བསྟན་པ་རྩ་བ་ནས་བཤིག་ཟེར། བྲུབས་བྱེད། དེས་ནི་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་ཡིན། བསྟན་པ་རྩ་བ་ནས་དེས་བཤིག་པ་ཡིན། སྤྱིའི་བསྟན་པ་འོ་ཅག་ལ་མེད། རང་གི་སྡོམ་པ་ཤོར་ན་སྒོས་ནུབ་ཡིན་གསུང་བ་དང༌། སྒ་བོག་པའི་གཡག་གིས་མཇུག་མ་བསྡམས་ནས་འཕགས་པས་སྒས་རྐང་པ་བརྡུང་ལ། གློད་ན་རྨེད་ལྷུང་ནས་བདེ་བ་ལྟར། གནོད་བྱེད་ལ་མ་གློད་པར་དེའི་ཟླ་བྱས་པས་ཇེ་མི་བདེར་འགྲོ་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་བརྩེ་བར་བྱ་བར་རིགས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཁོར་བ་ན་རང་གི་ཕ་མ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་དང་མཛའ་བོར་མ་གྱུར་པ་མེད་པ་དང་མི་རྟག་ཅིང་སྲོག་དང་འབྲལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་གྱིས་སྨྱོ་ནས་རང་གི་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ལ་བདག་བརྩེ་བ་བསྐྱེད་དགོས
Chinese
是從與生起相順應的因產生的，而且，那也是因為過去的不善業，以自己的業力，損害者不由自主地被驅使。因此，自己受到傷害，不應該對他人發怒，應當這樣想，自己責備自己，從各個方面都要阻止發怒。例如，地獄的獄卒們，是自己的惡業所生，然後對自己造成損害一樣。我以前對有情，做了這樣的損害，因此有情加害，我遭受這樣的損害也是應該的。以及，孩子不想要痛苦，卻貪求痛苦之因，因為自己的過錯而受到損害，對他人有什麼可指責的呢？例如地獄的獄卒和，利刃葉子的森林一樣，如果這是自己的業所生，應該對誰發怒呢？我的業驅使，對我造成損害的那些產生，如果他們因此墮入地獄，我不是毀滅了他們嗎？這樣說的。霞波瓦的尊顏也說過，我說不報復的時候，實際上也顯示了沒有佛法的習氣。如果從所依處來觀察，不應該發怒，對損害者生起嗔恨是因為不能忍受痛苦，那樣是相違的，因為不能忍受現在的微小痛苦，卻努力積累墮入惡趣無量痛苦之因。因此，應當這樣想，我是非常愚蠢的，自己責備自己，努力不讓嗔恨產生。連現在的這點痛苦，我都不能忍受的話，那麼地獄的痛苦之因，為何不阻止嗔恨呢？這樣說的。對此，損害所產生的痛苦是過去惡業的果報，因此經歷它就能夠耗盡過去的惡業，如果能夠忍受，就不會新造罪業，而且增長許多福德，甚至不顧他自己的法衰敗，如同為了清淨自己的罪業而來到的損害者，應當視為恩人。如《本生經》中說：誰不顧自己的法衰敗，如同為了清淨我的罪業而來，對此我也不能忍受的話，還有比這更忘恩負義的嗎？
English
It arises from causes that are in accordance with its arising, and that is because of past non-virtuous actions. By the power of one's own karma, the harmer is involuntarily driven. Therefore, one should not be angry with others for one's own suffering. One should think like this, blaming oneself, and in every way prevent anger from arising. For example, the guardians of the hell realms are born from one's own bad karma and then harm oneself. I have previously harmed sentient beings in this way, therefore it is reasonable that sentient beings harm me and I experience this harm. And, children do not want suffering, yet they crave the cause of suffering. If harm comes from one's own fault, what is there to blame others for? For example, like the guardians of hell and the forest of razor leaves, if this is born from one's own karma, who should one be angry with? Driven by my own karma, those who harm me arise. If they go to hell because of it, have I not destroyed them? So it is said. The Venerable Sharavapa also said, "When I say I will not retaliate, it actually shows that I have no habit of Dharma." If one examines the object, it is not appropriate to be angry. Generating anger towards the harmer is because one cannot bear suffering, which is contradictory, because one cannot bear the small suffering of the present, yet one diligently accumulates the cause of immeasurable suffering in the lower realms. Therefore, one should think, "I am very foolish," blaming oneself and striving not to let anger arise. If I cannot even bear this much suffering now, then why not prevent anger, the cause of the suffering of hell? So it is said. The suffering caused by harm is the result of past bad karma, so experiencing it exhausts past bad karma. If one can endure it, one will not accumulate new sins, and one will increase much merit. One should regard the harmer as a benefactor, as if he has come to purify one's own sins, without even considering the decline of his own Dharma. As it says in the Jataka: "Who does not consider the decline of his own Dharma, but is like one who has come to purify my sins, if I cannot endure this, what could be more ungrateful than that?"
Chinese
又如《入行论》中说：先前所作的不善业的果报，想要令其穷尽，就唯有忍辱。因为嗔恨他人和损害他人，只会增长痛苦的种子。因此，就像为了治疗大病而采取放血和烧灼的方法一样，为了避免更大的痛苦，忍受小的痛苦是非常合理的。观察所依对境，不应生嗔。观察损害的因由和有罪无罪：他的兵器和我的身体，二者都是痛苦的因。他用兵器从我身上取走身体，我对谁生嗔呢？如同麻风病人，身体如同人形，触摸难以忍受，充满痛苦。如果我因贪欲而执着于此身，那么损害它时，我对谁生嗔呢？有些人因愚痴而损害，有些人因愚痴而生嗔。其中谁没有过错呢？谁又是有过错的呢？这样观察。观察自己所承诺的：即使是小乘行者，为了自己一个人的利益，尚且不应因无法忍受而生嗔，更何况我从发菩提心时起，就已承诺要成办一切众生的利益安乐。为了他人的利益而行事，完全承担一切众生，更不用说了。这样思索，生起忍耐的力量。博朵瓦也说：不应该对佛教做出恶行，如果受到一点点损害，就不修忍辱，说“这个人从根本上摧毁了佛教”，这样说是错误的。这样做会舍弃戒律，实际上是从根本上摧毁了佛教。我们没有共同的佛教，如果自己的戒律失坏，那就是个人的毁灭。噶波瓦的牦牛用尾巴抽打，阿底峡尊者用鞭子抽打它的腿。放开它，就像从耕作的重负中解脱一样感到快乐。不要对损害者不放手，与他对抗只会越来越不快乐。二是理应生起慈悲心：一切众生从无始以来，在轮回中没有未曾做过自己的父母等亲友的。他们无常，面临死亡，被三种痛苦所折磨。又被烦恼魔所迷惑，甚至毁坏自己今生和来世的利益，我应当对他们生起慈悲心。
English
Furthermore, as it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: 'Whatever are the fruits of unwholesome actions previously done, it is only through patience that one can exhaust them. Because harming others and being angry only increase the seeds of suffering.' Therefore, just as one endures bloodletting and cauterization as a means of curing a great illness, it is very reasonable to endure small sufferings in order to avert greater sufferings. Examining the object of reliance, it is not reasonable to be angry. Examining the cause of harm and whether there is fault or not: 'His weapon and my body, both are causes of suffering. If he takes my body with his weapon, who should I be angry with?' Like a leper, whose body is like a human form, unbearable to touch, full of suffering. If I cling to this body out of desire, then when it is harmed, who should I be angry with? Some harm out of ignorance, and some become angry out of ignorance. Which of them is without fault? And which is the one with fault?' Thus examine. Examining what one has vowed: Even a Hearer, who is engaged in the benefit of himself alone, should not be angry because he cannot endure. How much more so should I, who from the time of generating the mind of enlightenment, have vowed to accomplish the benefit and happiness of all sentient beings. What need is there to say about engaging in the benefit of others and completely taking on all sentient beings? Thinking in this way, generate the strength of patience. Potowa also said: 'One should not commit evil deeds against the Buddha's teachings. If one experiences even a little harm and does not cultivate patience, saying "This person is destroying the teachings from the root," that is wrong. Doing so abandons the vows, and in reality, it is destroying the teachings from the root. We do not have a common Buddhism; if one's own vows are broken, that is personal ruin.' Gewogpa's yak swatted its tail, and Atiśa struck its leg with a whip. Letting go of it is like feeling happy to be released from the burden of plowing. Do not hold on to the one who harms you; confronting him will only make you more unhappy. Second, it is reasonable to generate compassion: All sentient beings, from beginningless time, have not been without being one's parents and other relatives and friends in samsara. They are impermanent, facing death, and tormented by the three sufferings. Moreover, they are deluded by the demon of afflictions, even destroying their own benefit in this life and the next. I should generate compassion for them.