Tibetan
། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བཟོད་པར་མཛད་ཅིང་གདུང་བར་མི་མཛད་དུ་གསོལ། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བདག་གིས་བགྱིའོ། །ཞེས་སློང་བ་པོ་ལ་གོ་བར་བྱ་བ་གསུམ་གྱིས་གོ་བར་བྱ་བར་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་མ་དད་པའི་ཉེས་པ་གཞན་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། སེར་སྣའི་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ལ་སེར་སྣ་སྨད་པར་བསླབ་བཏུས་ལས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལྟར་བྱས་ན་སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་བའི་ཕམ་པ་ཁེགས་པ་འདྲའོ། །ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཇི་སྟེ་སློང་བ་མངོན་དུ་འོངས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཤིན་ཏུ་མཐུ་ཆུང་སྦྱིན་པར་མ་ནུས་ན། །ཅི་ནས་སློང་བ་དམའ་བབ་མ་གྱུར་པར། །འཇམ་པའི་ཚིག་གིས་དེ་ཡི་ཡིད་ཀྱང་བཞོ། །ཕྱིན་ཆད་སློང་བ་དྲུང་དུ་འོངས་གྱུར་ན། །ཅི་ནས་ཡི་ཆད་དམའ་བར་མི་འགྱུར་བར། །འཇུངས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་རྣམ་པར་བསལ་བར་བྱ། །སྲེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་ཕྱིར་ནན་ཏན་བྱ། །ཞེས་སོ། །སྦྱིན་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ། གེགས་ནི་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་བཞི་སྟེ། མ་གོམས་པ་དང༌། རྒུད་པ་དང༌།ཆགས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་རྫས་ཡོད་བཞིན་དུ་སློང་བ་པོ་ལ་སྦྱིན་མི་འདོད་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི། ཉེས་པ་འདི་ནི་བདག་སྔོན་སྦྱིན་པ་ལ་གོམས་པར་མ་བྱས་པས་ལན་པར་ ངེས་སོ་སྙམ་དུ་མྱུར་བར་རིག་པར་བྱས་ནས། ད་ཡང་སྦྱིན་པ་མ་བཏང་ན་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལའང་སྦྱིན་པ་ལ་མི་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཀྱི། མ་གོམས་པའི་ཉེས་པའི་དབང་དུ་མི་གཏོང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་ཧ་ཅང་ཆུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏོང་བའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི། འདི་སྙམ་དུ་བདག་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བའི་ཚེ་ཕ་རོལ་ལ་ཕན་མ་བཏགས་པར་སྔོན་གྱི་ལས་སམ་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པས་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀའ་བ་མང་པོ་མྱོང་ན། གལ་ཏེ་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཚེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་དེས་བདག་འཆི་ཡང་བདག་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་ཁོ་ན་ལེགས་ཀྱི་སློང་བ་པོ་ཕྱིར་བཟློག་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་དེ་མེད་ཀྱང་སྔོ་རྔད་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཙམ་གྱིས་འཚོའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དུ་བླངས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྦྱིན་བྱའི་རྫས་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་མཆོག
Chinese
祈请圣者息怒，勿使我等受苦。我将尽力使您及一切众生心愿圆满。这是强行者以三种方式使乞者明白的说法。这为了舍弃彼此不信任的过失，并非没有悭吝的过失。在《学集论》中，菩萨的悭吝受到谴责。然而，这样做似乎可以避免因悭吝而不施舍财物的过失。《摄波罗蜜多论》中也说：若乞者现前至，然极贫乏不能施，无论如何莫令乞者失望而归，以柔和之语抚慰其心。若未来乞者至，无论如何莫令其失望沮丧，应尽力消除悭吝之过，为彻底断除贪欲而努力。如是说。关于对治布施的障碍，障碍如《摄要》中所说，有四种：未串习、衰损、贪著、未见果。其中第一种是：明明有可施之物，却不愿施予乞者。对此的对治是：迅速认识到这个过失是因为我过去没有串习布施。现在如果不布施，来世也会不喜欢布施。如此分别思维后进行布施，不让未串习的过失控制自己。第二种是：因为受用非常少，所以生不起布施之心。对此的对治是：这样想，我在轮回中流转时，没有利益他人，因为过去的业力或受他人的支配，遭受了许多难以忍受的饥渴等痛苦。如果因为利益他人而产生的痛苦，即使我因此而死，对我来说布施才是最好的，遣退乞者并非如此。即使没有那些受用，也能靠野菜等维持生命。如此思索后，接受贫困的痛苦而进行布施。第三种是：所施之物非常悦意且殊胜。
English
Please, noble being, be patient and do not cause suffering. I will act in such a way that your wishes and the wishes of all sentient beings will be fulfilled. This was said by the forceful one, making the beggar understand in three ways. This is to abandon the fault of mutual distrust, but it is not without the fault of stinginess. In the Compendium of Trainings, stinginess is condemned in bodhisattvas. However, doing this seems to avoid the fault of not giving wealth due to stinginess. The Compendium of Perfections also says: If a beggar comes into view, but is too poor to give, in any case, do not let the beggar be disappointed, but soothe his heart with gentle words. If a beggar comes in the future, in any case, do not let him be disappointed or discouraged, but try to eliminate the faults of stinginess and strive to completely cut off greed. So it is said. Regarding relying on the antidote to the obstacles to giving, the obstacles are four, as they arise from the Compendium: unfamiliarity, decline, attachment, and not seeing the fruit. The first of these is: although there is something to give, one does not want to give it to the beggar. The antidote to this is: quickly recognize that this fault is because I have not practiced giving in the past. If I do not give now, I will not like giving in future lives. After thinking about this separately, give, and do not let the fault of unfamiliarity control you. The second is: because enjoyment is very small, the mind of giving does not arise. The antidote to this is: think like this, when I wander in samsara, I did not benefit others, because of past karma or being under the control of others, I suffered many unbearable sufferings such as hunger and thirst. If the suffering that arises from benefiting others, even if I die because of it, giving is the best for me, turning away the beggar is not like that. Even without those enjoyments, I can survive on vegetables and the like. After thinking like this, accept the suffering of poverty and give. The third is: the object of giving is very pleasing and excellent.
Tibetan
་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཆགས་ནས་སློང་བ་ལ་གཏོང་བའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི། ཆགས་པའི་ཉེས་པ་དེ་མྱུར་བར་རིག་པར་བྱས་ནས་བདག་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེའོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་འདི་ནི་ཕྱི་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ནས་དེ་སྤངས་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བའི་ཕན་ ཡོན་མ་མཐོང་བར་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་ཕན་ཡོན་ལ་བལྟས་ནས་གཏོང་བའི་སེམས་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི། ཉེས་པ་དེ་མྱུར་བར་རིག་པར་བྱས་ནས་སྤྱིར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ནས་འཇིག་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་འཇིག་ཅིང་འབྲལ་བར་བལྟས་ནས་སྦྱིན་པ་གང་གཏོང་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱེད་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་སྨིན་ཙམ་ལ་བལྟ་བ་ནི། རིན་གྱི་ཕྱིར་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཕངས་པ་མེད་པར་གཞན་ལ་གཏོང་བའི་ཚོང་པ་ལ་ཁེ་ཙམ་ཐོབ་ཀྱི་བསོད་ནམས་མི་འཐོབ་པ་བཞིན་དུ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཀྱི་ཐར་པ་ནི་མི་འཐོབ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འདིར་བྱིན་པ་ཡི་སྦྱིན་པ་ལ། །འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འབྱུང་འགྱུར་ཞེས། །ལེན་དང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི། །ཚོང་སྤོགས་བཞིན་དུ་སྨད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བསམ་པ་ཙམ་གྱི་སྦྱིན་པ་ནི། དབེན་པར་སོང་སྟེ་ཡིད་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་བསམ་པ་དག་ཅིང་སྙིང་ཐག་པ་ནས་དང་བས་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྟོག་པས་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱིན་པར་མོས་པ་བྱེད་པའོ། །དེས་ཚེགས་ཆུང་ངུས་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕེལ་བ་དང་། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པར་བྱང༌ས་ལས་གསུངས་སོ། །འབྱོར་པ༌དང་མི་ལྡན་པས་འདི་བྱ་བར་ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་ཀྱང༌འབྱོར་ལྡན་གྱིས་ཀྱང་བྱར་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་མེད་པའི་ཚེ་སྦྱིན་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད་ པའི་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་རྣམས་ནི། ལྷག་བསམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ས་ས་དང་པོ་མ༌ཐོབ་བར་དུ་ཡིན་གྱི། ས་དེ་ཐོབ་ནས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཕོངས་པ་མི་སྲིད་དེ། བྱང་ས་ལས། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཇི་སྲིད་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་དག་མེད་དེ། མི་བདོག་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུས
Chinese
对于已经成为（贪著）的对象产生贪恋，因此不会生起布施给乞求者的心。对此的对治是：迅速认识到贪恋的过患，并且认识到把自己的痛苦执着为快乐的颠倒知见，会给未来带来痛苦，从而舍弃它，布施那个事物。第四是：没有看到依靠布施而产生圆满菩提的利益，而是看到巨大享受的利益，从而生起布施的心。对此的对治是：迅速认识到那个过患，并且观察到一般所有行都是刹那刹那坏灭的，特别是享受会坏灭和分离，从而把自己所布施的一切都回向给伟大的菩提。仅仅看到享受等异熟果报是：如同商人为了利润而不吝惜地把所有物品布施给他人，仅仅获得利润而无法获得福德一样，仅仅获得巨大的享受而无法获得解脱。《四百论》中说：“在此给予的布施，将产生巨大的果报。接受和完全布施，如同贸易利润一样，会受到贬低。”第二，仅仅是意念的布施是：前往寂静处，内心收摄，以清净的意念和真诚的心，观想变幻出各种广大无量可以布施的法物，并且相信已经布施给众生。这样以微小的努力就能增长无量的福德，而且这也是菩萨以智慧布施的方式，在《菩萨地》中已经说过。即使没有财富，也应该这样做，这是《善臂请问经》中所说的，但并非有财富的人就不能做。在没有享受的时候，如何进行布施的智慧布施是：在没有获得殊胜意乐清净的第一地之前是这样，获得那个地之后，不可能缺乏享受。如《菩萨地》中所说：“这样，菩萨在没有获得意乐清净之前，没有那些享受，如同没有财产一样，以智慧布施的方式进行布施。菩萨殊胜的意乐清净是怎样的呢？”
English
Attachment arises towards objects that have become (objects of desire), and therefore the mind of giving to beggars does not arise. The antidote to this is: quickly recognizing the fault of attachment, and recognizing that the inverted perception of clinging to one's own suffering as happiness will bring suffering in the future, thereby abandoning it and giving that thing away. Fourth: not seeing the benefit of perfect enlightenment arising from giving, but looking at the benefit of great enjoyment, thereby giving rise to the mind of giving. The antidote to this is: quickly recognizing that fault, and observing that all phenomena in general are destroyed moment by moment, and in particular that enjoyment will perish and separate, thereby dedicating everything that is given to great enlightenment. Merely looking at the ripening results of enjoyment and so on is: just as a merchant who unreservedly gives all goods to others for profit only gains profit and cannot gain merit, so too, one only gains great enjoyment and cannot gain liberation. The Four Hundred Verses says: "The giving that is given here will produce great fruit. Receiving and completely giving are despised like trade profits." Second, mere mental giving is: going to a solitary place, gathering inward, and with a pure mind and sincere heart, imagining and transforming various vast and immeasurable objects of Dharma to be given, and believing that they have been given to sentient beings. In this way, immeasurable merit can be increased with little effort, and this is also the way that a Bodhisattva gives with wisdom, as has been said in the Bodhisattva Grounds. Even if one does not have wealth, one should do this, as stated in the Questions of Good Arms Sutra, but it is not that those who have wealth cannot do it either. How to give with wisdom when there is no enjoyment: This is the case until the first ground of pure superior intention is attained. After attaining that ground, it is impossible to lack enjoyment. As stated in the Bodhisattva Grounds: "Thus, a Bodhisattva does not have those enjoyments until he has attained purity of intention, and gives with wisdom as if he had no possessions. What is the Bodhisattva's pure superior intention like?"