Chinese
改变，如果不给予，为了所有众生的利益和安乐，积累智慧的资粮，能够使这个众生和其他所有众生都高兴，如果给予，仅仅是这一个高兴而已。在《菩萨地论》中，就是这样讲述了需要的大小。在《入菩萨行论》中也说：“不应为小舍大义。”因此，不给予不仅仅是没有过错。不给予的方式是：不是用粗暴的语言说“我不给你”，而是用巧妙的方法暗示后给予。巧妙的方法是这样的：菩萨从一开始就以清净的意念将一切资具供养给十方诸佛菩萨。例如，比丘将袈裟等物进行观察后供养给堪布和阿阇黎，然后持有。这样供养后，即使积累了资具，也被称为安住于圣者种姓的菩萨，从而增长无量的福德。因此，他持有这些资具，就像诸佛菩萨委托的一样。如果乞讨者来了，而且这个资具也适合给予他，那么，诸佛菩萨
English
Change, if not given, for the benefit and happiness of all sentient beings, accumulating the accumulation of wisdom, can make this sentient being and all other sentient beings happy, if given, only this one is happy. In the Bodhisattva Bhumi Sutra, it is said that the size of the need is like this. In the Bodhisattvacaryāvatāra, it is also said: "One should not give up the great for the sake of the small." Therefore, not giving is not just without fault. The way of not giving is: not to say "I will not give it to you" in a rude language, but to give it after hinting in a skillful way. The skillful method is this: From the beginning, the Bodhisattva offers all the requisites to the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions with a pure mind. For example, a monk observes the kasaya and other things and offers them to the Khenpo and Acharya, and then holds them. After offering in this way, even if the requisites are accumulated, they are called Bodhisattvas who abide in the lineage of the noble ones, thereby increasing immeasurable merit. Therefore, he holds these requisites as if entrusted by the Buddhas and Bodhisattvas. If a beggar comes and the requisite is suitable to be given to him, then the Buddhas and Bodhisattvas
Tibetan
ལ་སེར་སྣའི་བསམ་པ་མེད་ཅིང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཡིན་ན་སློང་བ་ལ་མ་བྱིན་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཆོས་གོས་གསུམ་མ་གཏོགས་པ་ཡོ་བྱད་ལྷག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ལུས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དང་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པའི་རྗེས་ སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་དག་གལ་ཏེ་སློངས་མོ་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི༌འདོད་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པས་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་ནའང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལས་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་གོས་གསུམ་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ་སློང་བ་པོ་གཙོ་བོར་བྱེད་པར་གྱུར་ན། དེས་འདོད་པ་ཆུང་བ་བསྟེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཆོས་གོས་གསུམ་བྱིན་ན་ནི་བྱང་སེམས་རབ་བྱུང་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་ནི། རང་ངམ་གཞན་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་དུ་སློང་བ་ལ་དུག་དང་མཚོན་དང་མེ་དང་ཆང་སྟེར་བ་དང་། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གསོག་པའི་དགག་བྱ་དང་ལྡན་པའི་དགའ་ཞིང་རྩེད་མོ་རྩེ་བའི་དངོས་པོ་སློང་བ་ལ་དེ་དག་སྦྱིན་པ་དང་། རྒྱ་དང་ས་མདའ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་དུ་སློབ་པ་དང་སློང་བ་ལ་དེ་དག་སློབ་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདིས་ནི་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ལུས་སྲོག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་གནོད་པ་བསྐྱལ་བའི་ཕྱིར་དུ་དེ་དག་གི་མན་ངག་སློབ་པའང་མི་རུང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྐམ་མམ་གཤེར་ལ་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་ལ་གནོད་པ་བསྐྱལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ས་ཕྱོགས་དང་ཆུ་སློང་བ་ལ་དེ་དག་སྦྱིན་པ་དང་ཡུལ་མི་དེའམ་གཞན་ལ་གནོད་པ་བསྐྱལ་བའི་ ཕྱིར་དུ་རྒྱལ་སྲིད་སློང་བ་ལ་དེ་དག་སྦྱིན་པ་དང་མི་མཛའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སློང་བ་ལ་དེའི་དགྲ་སྟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་བའི་ཚུལ་ནི། རྟེན་དེ་ལ་སྟོན་པས་མ་བཀག་པའི་དུས་དང་གང་ཟག་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་གཏོང་བ་དེ་མི་འོས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་དང་འཚམ་པ་ཡིན་ན་སྟེར་དགོས་པ་དང༌། རྟེན་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལས་ལྡོག་པ་གླེགས་བམ་ལ་སེར་སྣ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་གླེགས་བམ་གྱི་བྱ་བ་བྱས་མ་ཟིན་ཀྱང་སློང་བ་པོ་ཤེས་འདོད་ཅན་ལ་སྦྱིན་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་དཔེ་གཉིས་པ་ཡོད་ན་དེ་སྟེར་དགོས་ལ་མེད་ན་དཔེ་འབྲི་བའི་རིན་སྟེར་དགོས་སོ། །དེ་
Chinese
如果对于吝啬的想法没有，并且对于善的方面是迫切需要的，那么对于乞讨者即使不给予也没有罪过，如是说：菩萨出家后，除了三法衣之外，佛陀允许的剩余资具，如果与身体的受用和安乐相关联，如果对于想要这些东西的乞讨者，分别观察后给予，就没有过失。如果因为顾及善的方面，而不是属于欲望的范畴，所以不给予，也同样没有过失。如是说。在菩萨的别解脱经中说：舍利子，如果菩萨完全舍弃三法衣，而以乞讨者为主，那么，他就不是在修持少欲知足。如是说。如果给予三法衣，那么菩萨出家人就会堕落。从需要的角度来说，不应该布施的是：为了自己或他人受到损害，对于乞讨者给予毒药、武器、火和酒；以及对于积累恶趣之因，具有应禁之事的，喜欢嬉戏玩乐的物品，对于乞讨者布施这些东西；以及为了损害有情众生，教授或乞讨罗网和陷阱等，对于他们教授或布施这些东西等。这表明，为了损害众生的身体、生命和受用，教授那些（罗网和陷阱等）的诀窍也是不行的。此外，为了损害居住在干燥或潮湿地方的众生，对于乞讨土地和水的人布施这些东西；以及为了损害那个或其他的居民，对于乞讨王位的人布施那些东西；以及对于不友好的人们，给予他们的敌人，等等。布施外物的规矩是：对于那个所依，施主没有禁止的时间，以及对于那个人，应该布施的东西，给予那些不合适且不相符的东西，就应该给予。所依也与之前所说的相反，如果对于经函具有吝啬心，即使经函的事情没有做完，也应该给予想要学习的乞讨者。也就是说，如果有第二份，就应该给予那一份，如果没有，就应该给予抄写经函的费用。那
English
It is said that if there is no thought of stinginess and it is urgently needed for the sake of virtue, there is no fault even if one does not give to the beggar. As it is said: If a Bodhisattva who has renounced the world has extra possessions other than the three Dharma robes, which the Buddha has permitted, and if they are related to the enjoyment and happiness of the body, then if one examines separately and gives to those beggars who desire them, there is no fault. If it is for the sake of virtue and does not belong to the category of desire, then even if one does not give, there is no fault. So it is said. In the Pratimoksha of the Bodhisattva it says: Shariputra, if a Bodhisattva completely abandons the three Dharma robes and makes begging the main thing, then he is not practicing contentment with few desires. So it is said. If the three Dharma robes are given, then the Bodhisattva renunciate will fall. From the point of view of need, what should not be given is: giving poison, weapons, fire and alcohol to beggars for the sake of harming oneself or others; and giving those things to beggars who accumulate the cause of going to bad destinies, who have things that should be forbidden, and who like to play and have fun; and teaching or giving nets and traps etc. to those who teach or beg for them for the sake of harming sentient beings. This shows that it is also not permissible to teach the tricks of those (nets and traps etc.) for the purpose of harming the body, life and enjoyment of living beings. Furthermore, for the purpose of harming living beings living in dry or wet places, giving land and water to those who beg for them; and for the purpose of harming that or other residents, giving those things to those who beg for kingship; and giving their enemies to those who are not friendly, and so on. The rule of giving external objects is: for that object, the Giver has not forbidden the time, and for that person, the things that should be given, giving those things that are inappropriate and incompatible, then one should give. The object is also the opposite of what was said before, if one has stinginess towards the scriptures, even if the work of the scriptures has not been completed, one should give to the beggar who wants to learn. That is, if there is a second copy, one should give that one, and if not, one should give the cost of copying the scriptures. That
Tibetan
ཡང་མེད་ན་བདག་གིས་འདི་བྱིན་པས་ཚེ་འདི་ལ་ལྐུགས་པར་གྱུར་ཀྱང་བླ་ཡི། སེར་སྣ་དང་དུ་བླང་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་ངེས་པར་སྦྱིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་དང་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པའི་ཚེ་གཞན་གྱི་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ་བདག་པོ་དང་ཁ་ཕྲལ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་ཡང་གྲོང་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་ཏེ་སློང་བ་ལ་སྦྱིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བའི་དགའ་རྩེད་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་གཞན་ལ་མི་གནོད་པའི་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྲོག་ཆགས་ལ་མི་གནོད་ན་སྲོག་ཆགས་གནས་པའི་སྐམ་དང་གཤེར་གྱི་ས་ཕྱོགས་དང་སྲོག་ཆགས་མེད་པའི་བཟའ་བཏུང་རྣམས་སློང་བ་ལ་སྦྱིན་དགོས་ལ། རང་ངམ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དུ་སློང་ན་དུག་དང་མཚོན་དང་མེ་དང་ཆང་ཡང་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པའི་ཚེ་སློང་བ་པོ་བཀྲེན་པ་དང་འབྱོར་པ་ ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༦༠༠ བར། ཅན་གཉིས་བྱུང་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་དང་པོ་ནས་སློང་བ་པོ་དེ་གཉིས་བྱུང་ན་གཉིས་ཀའི་འདོད་པ་རྫོགས་པར་ནུས་ན་ནི་གཉིས་ཀའི་འདོད་པ་བསྐང་བར་བྱ་ལ། མ་ནུས་ན་ནི་བཀྲེན་པའི་འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱེད་པ་ཡིན་པས་གཉིས་ཀའི་འདོད་པ་སྐོང་མ་ནུས་པའི་ཚེ། བཞིན་བཟང༌། ངས་ཡོ་བྱད་འདི་དང་པོ་ནས་བཀྲེན་པ་འདི་ལ་བསྔོས་ཟིན་པས་ཁྱོད་ངོ་བཟློག་གོ་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག་ཅེས་ཚིག་འཇམ་པོས་གོ་བར་བྱས་ནས་འབྱོར་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་འདི་དག་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བཟུང་བའི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་བས་བྲིས་པ་སྟེ། དམིགས་བསལ་མེད་པ་རྣམས་ནི་བྱང་སའི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་གཏོང་བར་མ་ནུས་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། སློང་བ་པོས་བསླངས་པའི་ཚེ་སེར་སྣས་ནོན་ན་འདི་སྙམ་དུ། དངོས་པོ་འདི་དང་བདག་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་ཏེ་འདིས་ཀྱང་བདག་འདོར་བདག་གིས་ཀྱང་འདི་འདོར་རོ། །དེས་ན་འདི་བཏང་ལ་ཡིད་དགའ་བ་དང་སྙིང་པོ་བླངས་ཏེ་འཆི་བའི་དུས་བྱའོ། །འདི་བཏང་ན་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ནོར་ལ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་འགྱོད་པ་མེད་ལ་དགའ་ཞིང་རངས་པ་སྐྱེའོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ལྟར་བསམས་ཀྱང་གཏོང་མ་ནུས་ན། བདག་ནི་ད་དུང་མཐུ་ཆུང་ཞིང་དགེ་རྩ་མ་སྨིན་ཏེ་ཐེག་ཆེན་ལ་ལས་དང་པོ་པ་དང་མི་གཏོང་བའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ལྟ་ བ་དང་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་གནས་པ་ལགས་ཀྱིས
Chinese
又或者没有，我将此施舍，即使今生变成哑巴也更好。不要接受吝啬，这样想后一定要布施。财物也和之前所说的不同，做国王的时候，别人的儿子和妻子等，不能和主人分开而施舍，但是可以连同村庄等一起施舍给乞讨者。同样，不会成为恶趣之因的娱乐之物和不损害他人的网等，如果不损害众生，那么众生居住的旱地和湿地以及没有众生的饮食等，应该施舍给乞讨者。为了自己或他人有益，乞讨者乞讨毒药、武器、火和酒也可以施舍。这样在布施财物的时候，如果出现贫穷和富有的两个乞讨者，应该怎么办呢？对此，如果一开始出现这两个乞讨者，如果能够满足两者的愿望，那么就应该满足两者的愿望。如果不能，那么就应该先想到满足贫穷者的愿望。因为是这样做的，所以在不能满足两者愿望的时候，要和颜悦色地说：‘我一开始就把这个东西奉献给这个贫穷者了，所以请你不要生气。’用温和的语言让他们明白，从而满足不富裕者的愿望。像这样的布施的学习方法，对于受持菩萨戒的初学者来说，显得非常重要，所以才写下来。没有特别说明的，都是按照《菩萨地论》的观点来讲述的。第二，如果不能施舍，应该怎么办呢？当乞讨者乞讨的时候，如果被吝啬所压制，就想：‘这个东西和我最终会分离，不会一起吃喝，它也会舍弃我，我也会舍弃它。’因此，舍弃它，心里高兴，取其精华，在临死的时候这样做。舍弃它，在临死的时候就不会贪恋财物，没有后悔，会感到高兴和满足。’这样想。即使这样想，还是不能施舍，那么，‘我现在还是力量弱小，善根没有成熟，对于大乘来说，还是初学者，被不施舍的心所控制，接近于接受的见解和安住在我和我所执上。’
English
Or if not, I would rather become mute in this life by giving this away. Do not accept stinginess, think like this and definitely give. Material things are also different from what was said before, when acting as a king, one should not separate other people's sons and wives from their masters and give them away, but one can give away villages and so on to beggars. Similarly, objects of entertainment that do not become the cause of bad migrations, nets that do not harm others, and so on. If it does not harm sentient beings, then one should give away dry and wet land where sentient beings live, and food and drink where there are no sentient beings to beggars. If one begs for poison, weapons, fire, and alcohol for the benefit of oneself or others, one can also give them away. In this way, when giving material things, if two beggars, one poor and one rich, appear, what should one do? In this case, if these two beggars appear from the beginning, if one is able to fulfill the wishes of both, then one should fulfill the wishes of both. If one cannot, then one should first think of fulfilling the wishes of the poor. Because this is how it is done, when one cannot fulfill the wishes of both, one should say with a kind face, 'I have already dedicated this item to this poor person from the beginning, so please do not be angry.' Make them understand with gentle words, thereby fulfilling the wishes of the non-wealthy. These methods of learning giving are very important for beginners who have taken the Bodhisattva vows, so I have written them down. Those without special instructions are explained according to the view of the Bodhisattva Grounds. Second, if one cannot give, what should one do? When a beggar begs, if one is suppressed by stinginess, one should think, 'This thing and I will eventually separate, we will not eat and drink together, it will abandon me, and I will abandon it.' Therefore, abandon it, be happy in your heart, take its essence, and do this at the time of death. If you abandon it, you will not be attached to wealth at the time of death, you will have no regrets, and you will feel happy and content.' Think like this. Even if you think like this, if you still cannot give, then, 'I am still weak and my roots of virtue have not matured, for the Great Vehicle, I am still a beginner, controlled by the mind of not giving, close to accepting views and abiding in the attachment to self and mine.'