Tibetan
ག་ཕེབས་པར་བྱས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་ངའི་གན་ན་ཡོ་བྱད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོད། དེང་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་སློང་བ་པོ་འདོད་པས། ཁྱེད་སློང་བ་དང་ཕྲད་ན་བཟློག་སྟེ་མ་གཏོང་བར་ཡང་ན་ངའི་ནོར་ལས་ལོངས་ལ་དེ་དག་ལ་བྱིན་ཅིག །ཡང་ན་དེ་ངའི་ཐད་དུ་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཅིག །ངའི་སྦྱིན་པ་ལ་ཡི་རང་བའང་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེས་ཀྱང་ནོར་གོད་པ་མེད་ཅིང་དགའ་བས་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ལ་སེར་སྣའི་དྲི་མ་བསལ་བའི་ས་བོན་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་གོམས་པ་ལས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ནོར་ཉུང་ངུ་སྟེར་ཞིང་མ་ཆགས་པ་ཆུང་ངུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲིང་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་མཁན་སློབ་དང་སློབ་མ་དང་གྲོགས་ བརྐམ་ཆགས་ཅན་གཏོང་མི་ནུས་པའམ་དེ་མིན་ཀྱང་ཡོ་བྱད་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་བྱིན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་ཅིང་རང་ཉིད་མི་བྱེད་དོ། །འདིས་ནི་རང་གི་བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་བསྐྱེད་ལ། གཞན་ཁ་ཅིག་གི་ཉོན་མོངས་བཏུལ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་གི་ཆོས་འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དང་། སེམས་ཅན་བསྡུས་པ་དང་སྨིན་པར་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་ལ་ཡོ་བྱད་མེད་ན་བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཀྱིས་ནོར་བསྒྲུབས་ཏེ་སྟེར་བ་དང༌། ཡང་ན་དབུལ་པོ་དང་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་ཀྱང་སྦྱིན་འདོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གཞན་ལ་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་སློང་བ་བྱུང་བ་རྣམས་དད་པ་ཅན་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པའི་ཁྱིམ་དུ་གཏོང་བ་དང་རང་ཡང་དེར་སོང་ནས་ཅི་ནུས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་གྲོགས་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྦྱིན་བྱའི་རྫས་རྣམས་ལ་འདམས་ཏེ་བཟང་རིམ་ནས་སྟེར་བ་དང་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་རྫས་བཤམས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དངོས་པོ་ལ་གཉིས། གཏོང་བ་དང་མི་གཏོང་བའི་དངོས་པོ་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་གང་བཏང་བ་དེས་འཕྲལ་དུ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་བསྐྱེད་ལ། ཕུགས་སུ་ཕན་པ་སྡིག་སྤོང་བའམ་དགེ་བ་ལ་འགོད་པ་དང་འཕྲལ་དུ་བདེ་བར་མི་འགྱུར་ཡང་ཕུགས་སུ་ཕན་ན་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་གཞན་ལ་གཏང་བར་བྱ་ལ། གང་བཏང་བ་དེས་འཕྲལ་དུ་གདུང་བ་བསྐྱེད་ལ་ཕུགས་སུ་གནོད་པར་ འགྱུར་བ་དང་འཕྲལ་བདེ་ཡང་ཕུགས་སུ་གནོད་ན་གཞན་ལ་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། ནང་གི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་དང༌། ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ནང་གི་དངོས་པོ་མི་
Chinese
去到某处后，这样说：我这里有大量的财物。现在为了圆满布施波罗蜜多，需要乞讨者。你们如果遇到乞讨者，不要拒绝，要么从我的财物中拿取，布施给他们。要么把他们带到我这里来。也要赞叹我的布施。这样吩咐后，因为没有财物的损失，而且很高兴，所以就那样做了。这样一来，就为他们种下了去除吝啬污垢的种子。逐渐习惯后，自己也会布施少量的财物，依靠小的无贪，就能获得中等的，依靠中等的，就能获得大的。同样，对于自己的堪布、学徒和朋友中，贪婪而不能布施的，或者没有财物的人，给予财物，让他们对三宝作布施，而自己不做。这会积累非常多的福德，也会调伏其他一些人的烦恼，圆满一些人对法的希求，成为摄受和成熟众生的因缘。同样，如果自己没有财物，就通过工巧和工作来积攒财物，然后布施。或者对于贫穷和吝啬的人们，也为他人宣说想要布施的佛法之语。或者把前来乞讨的人，送到具有信心的富裕人家中，自己也去那里，尽力帮助他们作布施。此外，对于所要布施的物品，也要选择，从好的依次布施，对于陈设的所要布施的物品，也要全部布施出去。物品有两种：可以布施的和不可以布施的物品的简略指示，以及详细解说。第一种是：布施的物品，立即产生远离恶趣之因的安乐感受，究竟有益的是止恶或行善，以及虽然立即不会感到安乐，但究竟有益的，菩萨应该布施给他人。布施的物品，立即产生痛苦，究竟有害的，以及立即感到安乐，但究竟有害的，不应该布施给他人。第二种是：内在的物品可以布施和不可以布施的，以及外在的物品可以布施和不可以布施的详细解说。第一种是：内在的物品不
English
Having gone somewhere, say this: I have a great deal of wealth here. Now, in order to perfect the perfection of generosity, I need beggars. If you meet beggars, do not turn them away, but either take from my wealth and give to them, or bring them to me. Also, praise my generosity. Having instructed in this way, because there is no loss of wealth and one is happy, one does as instructed. In this way, one plants the seeds for removing the stain of miserliness in them. Gradually, through habituation, one will also give small amounts of wealth oneself, and relying on small non-attachment, one will obtain intermediate, and relying on intermediate, one will obtain great. Similarly, to one's own preceptor, disciple, and friends who are greedy and unable to give, or who do not have wealth, give wealth and have them make offerings to the Three Jewels, while one does not do it oneself. This will accumulate a great deal of merit, and will also subdue the afflictions of some others, fulfill the wishes of some for the Dharma, and become a cause for gathering and maturing beings. Similarly, if one does not have wealth oneself, one should accumulate wealth through crafts and work, and then give it away. Or, to the poor and miserly, one should also speak to others about the Dharma words of wanting to give. Or, one should send those who come begging to the homes of wealthy people with faith, and one should also go there and help them make offerings as much as one can. Furthermore, one should also choose the items to be given, giving the best ones first, and one should also give away all of the items that have been prepared for giving. There are two types of objects: a brief indication of objects that can be given and objects that cannot be given, and a detailed explanation. The first is: the object that is given immediately produces a feeling of happiness that is free from the cause of bad migrations, and what is ultimately beneficial is abandoning evil or engaging in virtue, and even if it does not immediately feel happy, but is ultimately beneficial, a bodhisattva should give it to others. The object that is given immediately produces suffering and is ultimately harmful, and what immediately feels happy but is ultimately harmful, one should not give to others. The second is: a detailed explanation of inner objects that can and cannot be given, and outer objects that can and cannot be given. The first is: inner objects that cannot
Tibetan
གཏོང་བའི་ཚུལ་ཤེས་ན་དེ་ལས་ལྡོག་པ་རྣམས་གཏང་བྱར་ཤེས་པས་ཐོག་མར་མི་གཏོང་བའི་ཚུལ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གསུམ་ལས། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཏང་དུ་མི་རུང་བ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་དང་པོ་ནས་ལུས་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་བཏང་མོད་ཀྱང༌། ལུས་ཀྱི་ཤ་ལ་སོགས་པ་སློང་བའི་དཀའ་སྤྱད་ཀྱིས་ཡིད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བསམ་པ་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སློང་ཡང་གཏང་བར་མི་བྱ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་ལས། གང་གིས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གང་འདི་སྟོབས་ཆུང་བ་ལས་ལྕི་བའམ་དུས་ཡུན་རིང་པོར་རྩོམ་པའམ་མོས་པ་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་རྣམས་བྱ་དཀའ་བའི་ལས་རྣམས་རྩོམ་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རང་གི་ཤ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལུས་བྱིན་ཟིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དུས་མ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལས་ལྡོག་པར་ཟད་དེ། གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོ་བར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཆུད་ཟ་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། དུས་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ ལས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་མ་དག་པར། །ལུས་ནི་གཏང་བར་མི་བྱ་སྟེ། །ཅི་ནས་འདི་དང་གཞན་དག་ཏུ། །དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུར་བཏང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དགོས་པའི་སྒོ་ནས་གཏང་དུ་མི་རུང་བ་ནི། དགོས་པ་ཕྲན་ཚེགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ལུས་མི་གཏང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དམ་པའི་ཆོས་ནི་སྤྱོད་པའི་ལུས། །ཕྲན་ཚེགས་ཆེད་དུ་གནོད་མི་བྱ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སེམས་ཅན་གྱི། །བསམ་པ་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རང་ངོས་ནས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའི་གེགས་དང་བྲལ་ཞིང་གཞན་ངོས་ནས་ལུས་མ་བཏང་ན་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་འགྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཆེ་བའི་ཚེ། ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་སློང་ཡང་མི་སྦྱིན་ལ། སྲོག་གཅོད་སོགས་གཞན་དང་རང་ལ་གནོད་པའི་ཉེས་སྤྱོད་བྱེད་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དུ་སློང་ན་ནི་རེ་ཞིག་ཙམ་ཡང་རང་ཉིད་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །སློང་བ་པོའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་ནི། བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་དང་དེས་བརླམས་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་མཐོ་བཙམས་པའི་བསམ་པས་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་སློང་ན་མི་སྦྱིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྱོན་པ་དང་སེམས་འཁྲུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སློང་ནའང་མི་སྟེར་ཏེ
Chinese
如果了解布施的方法，那么就知道与此相反的都是应该布施的，所以首先要说明不应该布施的方法。这有三种情况。从时间方面来说，不应该布施的是：菩萨虽然从一开始就下定决心将身体等布施给众生，但是在尚未生起不会因索取身体的血肉等而厌烦的广大慈悲心之前，即使有人索取也不应布施。如《学集论》中说：‘什么能让人感到厌烦的精进是什么样的呢？就是那些因力量弱小而承担重负，或长时间进行，或信心尚未完全成熟的人，从事难以完成的事业。例如布施自己的血肉等。’这已经将身体布施给了众生，然而，这只不过是避免了不合时宜地使用。否则，菩萨会对那些众生感到厌烦，从而毁坏菩提心的种子。因此，会毁坏巨大的果实。《圣虚空藏经》中说：‘不合时宜的欲望是魔的事业。’《入行论》中也说：‘慈悲心未清净，不应舍弃此身体，务必使此身，于此及他世，成办重大义。’从必要性方面来说，不应为了微小的需要而舍弃身体。如该论中说：‘殊胜之法乃修行之身，不应为琐事而损害，如是行持则能速疾圆满众生之意乐。’从自身方面来说，如果自身没有悭吝等布施的障碍，而从他人的角度来说，如果不舍弃身体，就无法成办众多众生的利益，有重大必要的时候，即使有人索取肢体等也不应布施。如果有人为了使自己做杀生等危害自己和他人的恶行而索取，那么即使是一时半会儿也不应将自己布施给他人。从乞求者的角度来说，如果是魔类的天神或被其迷惑的众生，以傲慢的心态索取肢体等，则不应布施，因为这对他们自己有害。疯子和精神错乱的人来乞讨也不应给予。
English
If you understand the method of giving, then you know that the opposite of that is what should be given, so first we should explain the methods of what should not be given. There are three aspects to this. From the aspect of time, what should not be given is: Although a Bodhisattva has from the beginning resolved to give their body etc. to sentient beings, they should not give even if someone asks for their flesh etc. until great compassion, which will not be disgusted by the hardship of asking for the flesh of the body etc., has not developed. As it says in the Compendium of Trainings: 'What kind of diligence is it that makes one weary? It is when those who are weak in strength undertake heavy burdens, or engage for a long time, or whose devotion has not fully matured, engage in difficult tasks. For example, giving away one's own flesh and so on.' This has already given the body to sentient beings, however, this is merely avoiding using it at the wrong time. Otherwise, the Bodhisattva will become weary of those sentient beings, thereby destroying the seed of Bodhicitta. Therefore, the great mass of fruit will be destroyed. The Sutra of the Noble Sky Treasure says: 'Desire at the wrong time is the work of Mara.' It also says in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: 'Until the thought of compassion is purified, one should not give away this body, one must make this body, in this and other lives, a cause for accomplishing great meaning.' From the aspect of necessity, one should not give away the body for trivial needs. As it says in that text: 'The supreme Dharma is the body of practice, one should not harm it for trivial matters, if one acts in this way, one will quickly fulfill the wishes of sentient beings.' From one's own side, if one is free from the obstacles to giving such as stinginess, and from the other's side, if not giving away the body is necessary to accomplish the benefit of many sentient beings, one should not give even if someone asks for limbs etc. If someone asks in order to make oneself do evil deeds that harm oneself and others, such as killing, then one should not give oneself to others even for a moment. From the aspect of the beggar, if it is a god of the Mara class or a sentient being deluded by them, asking for limbs etc. with an arrogant attitude, one should not give, because it is harmful to them themselves. One should not give to madmen and those with disturbed minds either.