Tibetan
།ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ལ་གཉིས། ཟང་ཟིང་དངོས་སུ་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་དང༌། བསམ་པ་ཙམ་གྱི་སྦྱིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཟང་ཟིང་གཏོང་བའི་ ཚུལ། གཏོང་བར་མ་ནུས་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། སྦྱིན་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གང་ལ་གཏོང་བའི་ཞིང༌། གང་གིས་གཏོང་བའི་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་གཏོང་བའི་སྦྱོར་བ། གང་གཏོང་བའི་དངོས་པོའོ། །དང་པོ་ནི་བཅུ་སྟེ། རང་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་མཛའ་བཤེས་དང་། གནོད་པ་བྱེད་པའི་དགྲ་བོ་དང་། ཕན་གནོད་གང་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཐ་མལ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་ཚུལ་འཆལ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཅན་དང་། རང་ལས་དམའ་བ་དང་། རང་དང་མཉམ་པ་དང་། རང་ལས་ལྷག་པ་དང་། འབྱོར་ཞིང་སྐྱིད་པ་དང་། སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་དགོས་པ་ནི། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དགོས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དང་པོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་ཟིན་པས་བཅོལ་བ་ལེན་པ་ལྟར་གཏང་བར་བྱ་བའི་རང་གི་རྫས་ལ་གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། སློང་བ་དང་མི་སློང་བའི་ཞིང་རྣམས་ལ་འདི་དག་བདག་གི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་བདག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་སོ་སྙམ་པ་ཞིང་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་བསམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དགོས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། སློང་བ་མངོན་དུ་འོངས་ན་རྒྱལ་སྲས་དེས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཚོགས་ནི་སྤེལ་བའི་ཕྱིར། །དེས་གཞན་འདུ་ཤེས་བདག་ལ་བཞག་བྱས་ཤིང༌། །དགེ་བའི་བཤེས་ གཉེན་འདུ་ཤེས་དེ་ལ་བསྐྱེད། །ཅེས་སོ། །དངོས་པོ་རེ་རེ་གཏོང་བ་ལ་དགོས་པ་འདི་དང་འདིའི་ཕྱིར་གཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་དགོས་པ་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་པ་རྒྱས་པར་ནི་ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པ་དང་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཞིང་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་བྱ་དགོས་པས་སྤྱིའི་བསམ་པ་ཡིན་ལ། བསམ་པ་བྱེ་བྲག་པ་ནི། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་དགའ་བའི་བསམ་པ་དང་། ཕན་འདོགས་པ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བསམ་པ་བཞག་ནས་སྦྱིན་པར་བྱ་བའོ། །ཞིང་རྣམས་ལའང་སེམས་སྙོམས་པར་བྱ་དགོས་ཤིང་། སྦྱིན་པ་བཏང་བའི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་སློང་བ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་གཏོང་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཞིང་ལ་བརྩེ་བར་
Chinese
布施财物分两种：实际布施财物和仅是意念上的布施。第一种又分三种：布施财物的方式，无法布施时该怎么做，以及对治布施的障碍。第一种又分四种：对谁布施的田，以何种心布施，如何布施的加行，以及布施何物。第一种有十种：对自己有帮助的善友，制造损害的仇敌，无利无害的普通人，具有戒律等功德者，具有破戒等过失者，比自己低劣者，与自己相等者，比自己优越者，富裕安乐者，以及贫穷困苦者。关于心，有三点，需要具备什么样的心呢？需要以“依靠此，我要圆满无上菩提之资粮——布施度”之心作为所缘；从一开始，菩萨已经将一切所有布施给众生，因此要像取回寄存之物一样，将自己的财物视为他人的，作为对事物的所缘；对于乞讨和不乞讨的田，要以“这些是成全我布施度的，是我的善知识”之心作为对田的所缘。需要具备这三种心。如《度集经》所说：“若乞者现前，彼佛子，为增圆满菩提之资粮，彼于他作想，于我作已舍，于善知识，生起彼想。”对于每一件物品的布施，都要以“为了这个和那个目的而布施”之心作为对目的的所缘，详细内容可从《善臂请问经》和《度集经》中了解。之前所说的对田的所缘之心，是对一切都要做的，因此是共同的心。而特殊的心则是：对制造损害者，要有慈爱之心；对痛苦者，要有悲悯之心；对有功德者，要有欢喜之心；对有帮助者，要以舍心来布施。对于所有的田，也要心怀平等。布施所产生的善果，也要回向给乞讨者等众生，特别是要珍爱痛苦的田。
English
There are two types of material giving: actually giving material things and giving only in thought. The first is divided into three: the manner of giving material things, what to do if one cannot give, and relying on the antidote to the obstacles of giving. The first is divided into four: the field to whom one gives, the intention with which one gives, the application of how one gives, and the object that one gives. The first is ten: a virtuous friend who helps oneself, an enemy who causes harm, an ordinary person who does neither good nor harm, one with qualities such as discipline, one with faults such as immorality, one inferior to oneself, one equal to oneself, one superior to oneself, one who is wealthy and happy, and one who is poor and destitute. Regarding intention, there are three points. What kind of intention is needed? It is necessary to have the intention, "Relying on this, I will perfect the perfection of giving, the accumulation of unsurpassed enlightenment," as the object of focus. From the beginning, the Bodhisattva has already given all possessions to sentient beings, so one should give one's own possessions as if taking back something entrusted, as the object of things. For fields that beg and do not beg, one should have the intention, "These are the ones who perfect my perfection of giving, they are my virtuous friends," as the object of the field. It is necessary to have these three intentions. As stated in the Compendium of Perfections: "If a beggar appears, that son of the Victorious One, in order to increase the accumulation of perfect enlightenment, he makes the thought of others, having made it to me, he gives, to the virtuous friend, he generates that thought." For the giving of each object, one should have the intention, "I will give for this and that purpose," as the object of the purpose. Detailed content can be learned from the Questions of Good Arm and the Compendium of Perfections. The intention of focusing on the field mentioned earlier is to be done for everything, so it is a common intention. The specific intentions are: for those who cause harm, have a loving heart; for those who suffer, have a compassionate heart; for those with qualities, have a joyful heart; for those who help, give with equanimity. For all fields, one must also have equanimity. The virtuous result of giving should also be dedicated to sentient beings such as beggars, and especially cherish the suffering field.
Tibetan
བྱ་སྟེ། ཟླ་བ་གྲགས་པས། སྦྱིན་གང་སེར་སྣ་དང་བྲལ་བ། །སྣོད་དམ་སྣོད་མིན་དེ་དག་ལ། །མཉམ་པར་སེམས་སྙོམས་པས་གཏོང་བའི། །སྦྱིན་དེ་སྦྱིན་པ་པོ་ལས་དག །བརྩེ་བས་སྦྱིན་དང་སྦྱིན་པའི་འབྲས། །གཉིས་ཀའང་ཅིག་ཅར་དོན་གཉེར་ལ། །གཏོང་བའི་སྦྱིན་གང་སེར་སྣ་མེད། །དེ་ནི་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས། །ཞེས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་དམན་དང་ཕོངས་པ་རེ་བའི་བསམ་ལྡན་མཐོང་ན་ཡང༌། །བརྩེ་མེད་འབྲས་བུ་འདོད་པས་སྣོད་གཞན་ཡོན་ཏན་དག་དང་ལྡན་འཚོལ་བ། །བསམ་བརླག་ དེ་ནི་སྦྱིན་པ་བྱེད་ཀྱང་སློང་བ༌དག་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས། །དེ་སླད་ཁྱོད་ནི་ཐུགས་རྗེས་སློང་བ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བཞེད་ལ་ཞུགས། །ཞེས་སོ། །བསམ་པ་ཅི་འདྲ་བ་སྤངས་པ་དགོས་པ་ལ། ལྟ་ངན་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བསམ་པ་མེད་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་དོ་སྙམ་པ་དང་། གནོད་འཚེའི་སྦྱིན་པས་ཆོས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང་། དགེ་མཚན་དང་བཀྲ་ཤིས་དང་སྦྱར་ཏེ་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པ་རྫོགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆགས་བྲལ་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་མི་སྦྱིན་པའོ། །ཁེངས་པའི་བསམ་པ་མེད་པ་ནི། སློང་བ་པོ་ལ་བརྙས་པ་དང་། གཞན་ལ་འགྲན་པ་དང་། བྱིན་ནས་ཀྱང་བདག་ནི་གཏོང་ཕོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་དེ་ལྟ་མིན་ནོ་ཞེས་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པའོ། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཚེ་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་ལ་མི་དད་པར་བྱེད་ཅིང་། དེས་ཀྱང་ཁོང་ཁྲོ་བསྐྱེད་ནས་དམྱལ་བར་འགྲོ་བས་སྦྱིན་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བའི་ཚེ་ཡང་ཚུལ་འཆལ་ལ་མི་སྙན་པ་སྨྲས་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་མི་དད་པར་བྱེད་ཅིང་མ་དད་པ་དེས་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བ་དང༌། བཟོད་པ་སོགས་ལ་གནས་ནས་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་ལ་མི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་སྒྲིབ་པའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པར་བསྟོད་པ་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་དང་བློ་གྲོས་ཆེ་བའི་ཚེ་ན་བདག་བསྟོད་མ་མཛད་ལ། །འགྲོ་བ་ཡོན་ཏན་ཆུང་བ་གཞན་རྣམས་ ཀྱང་ནི་མཐོན་པོར་བཀུར་བར་གྱུར། །ཡོན་ཏན་ཚོགས་ལ་གནས་ཚེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཉེས་པ་ཆུང་ངུའང་བཟུང༌། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །རྟེན་པའི་བསམ་པ་མེད་པ་ནི། སྙན་གྲགས་འོང་དུ་རེ་ནས་སྦྱིན་པ་མིན་པའོ། །ཞུམ་པའི་བསམ་པ་མེད་པ་ནི། སྟེར་བའི་སྔོན་ནས་ཀྱང་ཡིད་དགའ་ཞིང་
Chinese
如是，月称（藏文：ཟླ་བ་གྲགས་པ）说：何布施离悭吝，于器与非器彼等，平等心平而施舍，此施胜于施舍者。以爱布施与布施果，二者亦皆一时求，行布施者何无悭，彼为圣者所赞叹。又于《赞无量功德》中也说：何者见生卑劣及贫乏，具希望心之人，然无爱，以欲果故，寻求具足余功德之器。思虑丧失，彼虽行布施，然与乞者等同。是故汝当以悲心，乐于布施乞求者。如是。当舍弃何种心态呢？没有执持恶见的想法，即不认为布施没有果报，不认为损害性的布施能成为佛法，不认为与吉祥和祝福相结合，仅仅是布施和布施的圆满就能转变为世间和超世间的无染。没有傲慢的想法，即不轻蔑乞讨者，不与他人竞争，即使布施后也不自诩“我是慷慨的，而其他人不是这样”。《业障清净经》中也说：凡夫俗子在行布施时，不信任吝啬之人，由此也生起愤怒而堕入地狱，因此说布施有障碍。守护戒律时，也因说持戒者不悦耳之语，使众多人不信任，不信任者堕入恶趣。安住于忍耐等，对于安住于彼等之不共之处者，不说赞叹之语，即是戒律等之障碍。如是说。因此，应当如《赞无量功德》中所说的那样去做：汝于听闻与智慧广大之时，莫自赞，然对功德微小之其他众生，亦高高敬重之。安住于功德之聚时，亦当守护自身之微小过失。如是。没有依赖的想法，即不是为了获得名声而布施。没有怯懦的想法，即在给予之前也心生欢喜
English
Thus, Chandrakirti said: "Whatever giving is free from miserliness, To those who are vessels or not vessels, Giving with an equal and balanced mind, That giving is superior to the giver. With love, giving and the fruit of giving, Both are sought simultaneously, Whatever giving is without miserliness, That is praised by the noble ones." Also in the "Praise of Infinite Qualities" it says: "Whoever sees beings of low birth and poverty, Possessing a mind of hope, Yet without love, desiring fruit, seeks other vessels endowed with qualities. Loss of thought, Although he gives, he is equal to beggars. Therefore, you should, with compassion, delight in giving to those who beg." Thus it is. What kind of thoughts should be abandoned? Not having the thought of holding wrong views, that is, not thinking that giving has no result, not thinking that harmful giving can become Dharma, not thinking that combined with auspiciousness and blessings, merely giving and the completion of giving can transform into worldly and transworldly detachment. Not having thoughts of arrogance, that is, not despising beggars, not competing with others, and even after giving, not boasting, "I am generous, but others are not like that." Also in the "Sutra of Purifying Karmic Obscurations" it says: "When ordinary people give alms, they do not trust the miserly, and this also generates anger and leads to hell, therefore it is said that giving has obstacles. When guarding morality, also because of speaking unpleasant words to those who are immoral, many people do not trust, and those who do not trust fall into evil destinies. Abiding in patience and so on, for those who abide in the non-concordant aspects of these, not speaking words of praise, that is the obstacle of morality and so on." Thus it is said. Therefore, one should do as it is said in the "Praise of Infinite Qualities": "When you have great hearing and wisdom, do not praise yourself, but also highly respect other beings with small qualities. When abiding in the accumulation of qualities, also guard your own small faults." Thus it is. Not having a dependent thought, that is, not giving in order to gain fame. Not having a timid thought, that is, being happy in mind even before giving.