Tibetan
གས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་བསོད་ནམས་གང༌། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱུར། །གངྒཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་ཤོང་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས། །གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ནི་འདི་ལ་སྣང༌། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་ཚད་མེད་ལ། །ཕན་འདོད་དེ་ནི་དེ་འདྲ་འོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་གཏོང་བ་འཕེལ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པ་དང་། སེར་སྣ་འཕེལ་བ་དང་། གཏོང་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱེས་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་འཁོར་དང་ཡོ་བྱད་རྣམས་སྔར་ཡོད་མི་གཟུང་ཞིང་གཞན་གྱིས་བྱིན་ནའང་བླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། སེར་སྣའི་སྐྱོན་ནི་གང་གིས་འཕེལ་འགྱུར་རམ། །ཡོངས་སུ་གཏོང་སེམས་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་བའི། །ཡོངས་འཛིན་གེགས་སུ་འགྱུར་བའི་བསླུ་བ་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མ་ལུས་ཡོངས་སུ་སྤང༌། །གང་ཞིག་གཏོང་སེམས་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་དག །ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ལམ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ན། །དེ་འདྲའི་ནོར་རམ་རིན་ཆེན་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བླང་བར་འོས་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་ཚེ་སེར་སྣས་ཡོ་བྱད་ལ་ཆགས་ པར་གྱུར་ན། ཐུབ་པས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་ནས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབས་པ་དང༌། བདག་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་སློབ་པར་དམ་བཅས་པ་དྲན་པར་བྱས་ཏེ། བདག་གིས་སྔར་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་ནས་ད་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་ན། བདག་གི་སྤྱོད་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་ཉི་མས་གདུངས་པ་ན་ཆུར་ཞུགས་ནས་ཁྲུས་བྱེད་ཅིང་། སྐམ་ལ་སླེབས་པ་ན་ས་ལ་འགྲེ་ལྡོག་བྱས་པས་ལུས་ལ་སས་གོས་པ་མཐོང་ནས་སླར་ཡང་ཆུར་འཇུག །དེ་ནས་ཡང་སྔར་བཞིན་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་མ་ཆགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་མཆོག་དྲན་བྱས་ཤིང༌། །དེ་གཞོལ་རང་གི་དམ་བཅས་བསམ་བྱ་སྟེ། །ཡོངས་འཛིན་ཆགས་པ་རྣམ་པར་བསལ་བའི་ཕྱིར། །སེམས་ལ་རྟོག་པའི་དམ་པ་འདི་དག་རྟོགས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདག་གིས་ལུས་བཏང་སྟེ། །དེ་བཏང་ཆོས་ཀྱང་བདག་གིས་སྤངས་བྱས་ན། །ཕྱི་རོལ་དངོས་ལ་བདག་གིས་ཆགས་བྱ་བ། །གླང་པོའི་ཁྲུས་བཞིན་བདག་ལ་རིགས་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བཏང་བའི་ཕན་ཡོན་མང་དུ་བསམས་ནས་བྲོད་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་པའི་སྒོ་ནས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནུས་ན་གཏོང་བའི་བློ་ངང་གིས་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྦྱང་བ་དང་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་
Chinese
如是。《宝鬘论》中说： “如是说之福德，若彼成为有色，恒河沙数之，世界亦不能容。此乃薄伽梵所说，此中亦显现理，有情界无量，利他欲亦如是。”如是。 此外，对于增长布施进行阻碍，以及增长悭吝，对于未生起的布施心令不生起，对于已生起的令衰退的眷属和资具等，原有的不应执取，他人给予也不应接受。如《波罗蜜多集论》中所说：“悭吝之过由何而增长？不能增长完全布施心之，摄持成为障碍之欺骗物，菩提心者全部皆应断。何为布施心之对治，若于真正菩提道上作障碍，如是之财或珍宝王位等，菩提心者不应受持。”如是。 如此行持之时，若因悭吝而对资具产生贪执，则应忆念能仁放弃一切财产而成就菩提，以及自己也发誓要追随其后。自己先前已将身体、受用、善根全部布施给众生，如今又对受用产生贪执，自己的行为就像大象被太阳晒得难受时进入水中沐浴，到达岸边后在地上打滚，看到身上沾满泥土后又再次进入水中。然后又像先前一样行事一样，如此思索后，不应产生贪执。如彼论中所说：“忆念能仁之殊胜行，思维随彼自己之誓言，为遣除摄持贪执之故，于心生起此等殊胜之念。我已将身体布施给一切有情，既已布施，法亦已被我舍弃，我若对外物产生贪执，如象沐浴般于我不应理。”如是。 如是思念布施之众多利益，生起极大欢喜，以及思念摄持之过患，通过此门生起极大怖畏，则布施之心自然生起。 同样，修习慈爱和悲心，以及诸佛菩萨的解脱
English
Thus. In the Garland of Jewels, it says: "Whatever merit there is in speaking thus, if that were to become colored, even the worlds of the number of grains of sand in the Ganges would not be able to contain it. This was said by the Bhagavan, and reason also appears in this. The realm of sentient beings is immeasurable, and the desire to benefit them is also like that." Thus. Furthermore, one should not take what one already has, nor should one accept what others give, such as retinues and possessions that obstruct the increase of giving, increase miserliness, prevent the arising of generosity when it has not arisen, and cause it to decline when it has arisen. As it says in the Compendium of Perfections: "By what does the fault of miserliness increase? The deceptions that hinder the increase of the mind of complete giving, the Bodhisattva should completely abandon all of them. Whatever is the antidote to the mind of giving, if it obstructs the path to true enlightenment, such wealth or precious royal power, the Bodhisattva should not accept." Thus. When acting in this way, if one becomes attached to possessions due to miserliness, then one should remember that the Able One abandoned all possessions and attained enlightenment, and that one has also vowed to follow in his footsteps. If I have previously given my body, enjoyments, and all virtues to sentient beings, and now I am attached to enjoyments, my behavior is like an elephant who, when tormented by the sun, enters the water to bathe, and when it reaches the shore, rolls around on the ground, and when it sees that its body is covered with dirt, enters the water again. Then it acts as before. Thinking in this way, one should not become attached. As it says in the same text: "Remember the supreme conduct of the Able Ones, and think of your own vows to follow them. For the sake of completely eliminating attachment to possessions, generate these excellent thoughts in your mind. I have given my body to all beings, and since I have given that, I have also abandoned the Dharma. If I were to become attached to external things, it would not be reasonable for me, like an elephant bathing." Thus. If one thinks of the many benefits of giving in this way and generates great joy, and if one thinks of the faults of holding on and generates great fear through this door, then the mind of giving will naturally arise. Similarly, cultivating loving-kindness and compassion, and the liberation of the Buddhas and Bodhisattvas
Tibetan
པ་ལ་སོགས་པ་བསམས་པའི་མཐར་ཡང་གཏོང་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །བསྐྱེད་ཚུལ་ནི། སྤྱོད་འཇུག་ ལས། ལུས་དང་དེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །དུས་གསུམ་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་ཕྱིར། །ཕངས་པ་མེད་པར་གཏང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་གསུམ་དམིགས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་པས་གཏོང་བའོ། །དེ་ལྟར་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གིར་འཛིན་པའི་སྲེད་པ་བཟློག་ནས། གཞན་ལ་གཏོང་བའི་སེམས་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྦྱོང་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱེད་ཀྱི་དངོས་ཡིན་ཏེ། །འདི་ལ་བདག་གི་ང་རྒྱལ་བདག་ལ་མེད། །དེ་འདྲ་རྨད་བྱུང་རྣམ་རྟོག་ཡང་དང་ཡང༌། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་རྗེས་འབྲང་བ། །གང་ལ་ཡོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས། །སངས་རྒྱས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྐྱེས་མཆོག་གསུང༌། །ཞེས་སོ། །ད་ལྟ་མོས་པ་མ་སྨིན་ཅིང་སྟོབས་ཆུང་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསམ་པས་ལུས་བྱིན་ཟིན་ཀྱང་ཤ་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་མི་སྟེར་མོད། འོན་ཀྱང་ལུས་སྲོག་གཏོང་བའི་བསམ་པ་མ་སྦྱངས་ན། གོམས་པ་མེད་པས་ད་གདོད་ཀྱང་ལུས་སྲོག་གཏོང་མི་ནུས་པར་བསླབ་བཏུས་ལས་གསུངས་པས་ད་ལྟ་ནས་བསམ་པ་སྦྱང་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་བཏང་བའི་ཟས་གོས་དང་གནས་ཁང་སོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ན། གཞན་དོན་དུ་འདི་དག་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་བརྗེད་ནས་རང་དོན་ དུ་སྲེད་པས་སྤྱོད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ལྟུང་བ་དང༌། སྲེད་པ་ནི་མེད་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་འཇོག་པ་བརྗེད་པའམ་སེམས་ཅན་གཞན་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཆགས་ན་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ལྟུང་བའོ། །གཞན་ལ་བསྔོས་པ་དེ་དག་ལ་གཞན་གྱི་རྫས་སུ་འདུ་ཤེས་ནས་རང་གི་ཕྱིར་སྤྱོད་ན་མ་བྱིན་ལེན་དུ་འགྱུར་ཞིང་རིན་ཐང་ཚང་ན་སོ་ཐར་གྱི་ཕམ་པར་འགྱུར་བར་བསླབ་བཏུས་ལས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྔོས་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་རིན་ཐང་ཚང་བ་མི་སྲིད་པས་ཕམ་པ་མི་འོང་ཞེས་འདོད་ལ། གཞན་དག །སེམས་ཅན་རེ་རེ་ལའང་ཡོ་བྱད་རིལ་པོ་བསྔོས་པས་དེ་མི་འཐད་པར་སྨྲ་ཞིང༌། ལ་ལ། གཞན་ལ་བསྔོས་ཀྱང་དེས་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་མེད་པས་ཕམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དགོངས་པ་ནི། མིའི་འགྲོ་བ་པ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་བསྔོས་ཤིང་དེས་ཀྱང་དེ་རིག་ནས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་སྐབས་སུ་གཞན་གྱི་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་ནས་རང་དོན་དུ་ལེན་པ་ལ་རིན་ཐང་ཚང་
Chinese
思维布施等之后，也要生起施舍心。生起之理，《入行论》云：“身及受用与，三时诸善根，为利诸有情，无吝一切舍。”如是说，以身、受用、善根三者为所缘境，以意念施予一切有情。如是遮止对一切财物执为己有的贪恋，再三修习施予他人的心，称为菩萨。《摄波罗蜜多论》云：“此等一切皆汝物，于此我慢我皆无，如是奇妙之思惟，再三随学圆满佛，何者具有菩提萨，佛说彼为不思议胜士。”如是说。现在由于信解尚未成熟且力量弱小，虽以意念将身体施予有情，但实际上并不施舍血肉等。然而，若不修习施舍身命之心，由于没有串习，最终也无法施舍身命，如《学集论》所说，因此现在就要修习意念。如是下定决心从内心深处施予有情的饮食、衣服和住所等，在使用时，若忘记了“为了利益他人而使用这些”的想法，而以贪恋之心为自己使用，则是染污性的堕罪。若没有贪恋，但忘记了安立缘念一切有情，或者为了其他有情而贪执，则是非染污性的堕罪。对于那些已经施予他人的东西，若认为是别人的财物，而为了自己使用，则成为不予取，若价值圆满，则成为别解脱的堕罪，如《学集论》所说。对此，有些人认为：“因为是施予一切有情的，所以不可能对一个有情价值圆满，因此不会有堕罪。”另一些人则说：“因为是把整个物品施予每一个有情，所以这种说法不合理。”还有人说：“虽然施予了他人，但他人并没有执取，因此没有堕罪。”其密意是：对于人类众生，从内心深处施予，并且对方也知道而执取的情况下，若认为是别人的财物，而为了自己取用，则价值圆满。
English
After contemplating generosity and other virtues, one should also generate the mind of giving. The way to generate it is as stated in the Bodhicaryāvatāra: "Body and likewise enjoyments, and all the virtues of the three times, for the sake of accomplishing the benefit of all sentient beings, give without any miserliness." As it is said, with the body, enjoyments, and the roots of virtue as the three objects of focus, one mentally gives to all sentient beings. In this way, by reversing the attachment of clinging to all possessions as one's own, and repeatedly training the mind of giving to others, one is called a Bodhisattva. As stated in the Compendium of Perfections: "All these are your possessions; I have no pride in them. Such wonderful thoughts, again and again, follow the qualities of the perfect Buddha. Whoever has them is called a Bodhisattva, the Buddha speaks of them as inconceivable noble beings." As it is said. Now, because faith is not yet mature and strength is weak, although one has mentally given the body to sentient beings, one does not actually give flesh and so on. However, if one does not train the mind of giving up body and life, because there is no familiarity, one will not be able to give up body and life even now, as stated in the Compendium of Trainings, so one must train the mind from now on. In this way, having made a firm decision to give food, clothing, and shelter to sentient beings from the depths of one's heart, when using them, if one forgets the thought that "these should be used for the benefit of others" and uses them with attachment for oneself, it is a downfall of defilement. If there is no attachment, but one forgets to establish the awareness of focusing on all sentient beings, or if one is attached for the sake of another sentient being, it is a downfall that is not defiled. Regarding those things that have been dedicated to others, if one perceives them as the property of others and uses them for oneself, it becomes taking what has not been given, and if the value is complete, it becomes a defeat of individual liberation, as stated in the Compendium of Trainings. Regarding this, some argue that "because it is dedicated to all sentient beings, it is impossible for the value to be complete for one sentient being, so there will be no defeat." Others say that "because the entire object is dedicated to each sentient being, this is not reasonable." Still others say that "although it is dedicated to others, they have not taken possession of it, so there is no defeat." The intention is that for human beings, having dedicated something from the depths of one's heart, and the other person also knows and takes possession of it, if one perceives it as the property of others and takes it for oneself, then the value is complete.