Tibetan
། འདི་དག་ནི་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སློང་བ་མ་ཡིན་གྱི། བླ་བརྡོལ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་མ་བྱིན་ན་ལྟུང་བ་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། བྱིན་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་མ་གཏོགས་པའི་སྐབས་སུ་ལུས་སློང་བ་ ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་གསེས་ནས་གཏན་དུ་སྦྱིན་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཆོས་ལྡན་གྱི་དགོས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྲན་དུ་འགྲོ་བ་སོགས་གནས་སྐབས་དབང་བྱར་སྦྱིན་པ་གཉིས་སོ། །ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཕྱིའི་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བའི་ཚུལ་དང༌། ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་ནི། དཔེར་ན་རབ་བྱུང་དང་བསྙེན་གནས་ཅན་ལ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་སྟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །སྦྱིན་བྱའི་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་ནི། སྡོམ་བརྩོན་ཅན་ལ་ཟས་སྐོམ་ལྷག་མར་གྱུར་པ་སྟེར་བ་དང༌། བཤང་གཅི་དང་མཆིལ་སྣབས་དང་སྐྱུག་པ་དང་རྣག་ཁྲག་གིས་འབགས་ཤིང་གོས་པའི་བཟའ་བཏུང་སྟེར་བ་དང༌། སྒོག་བཙོང་དང་ཤ་མི་ཟ་ཞིང་ཆང་མི་འཐུང་བ་དང་དེ་དག་ལ་བཟའ་བཏུང་བྱེད་པར་འདོད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མི་རུང་བའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སྒོག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་དག་གིས་འབགས་པ་སྟེར་བ་དང༌། གཏོང་བ་ལ་ལེགས་པར་བརྡའ་སྤྲད་ཅིང་དགའ་བར་གྱུར་ཀྱང་མི་མཛའ་བ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་རྣམས་དང་དྲག་ཤུལ་གྱིས་གནོན་པའམ་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་བརྗེད་ངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སློང་བ་ལ་བུ་དང་བྲན་ལ་སོགས་པ་སྟེར་བ་དང༌། བཟའ་བཏུང་མི་འཕྲོད་པ་དང་འཕྲོད་ཀྱང་ཚོད་མི་ཟིན་པར་སློང་བའི་ནད་པ་ལ་དེ་དག་སྟེར་བ་དང༌། ཧ་ཅང་སྲེད་པ་ཆེ་ཞིང་འགྲངས་པས་ཁ་ཟས་བསོད་པ་སློང་བ་ལ་དེ་དག་སྟེར་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་ ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་དང་གླེགས་བམ་གྱི་དོན་ཤེས་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནོར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱིས་སློང་བ་ལ་གླེགས་བམ་སྟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །བྱང་སར་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་འདི་རྒྱས་པར་བྱང་སའི་རྣམ༌པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་གླེགས་བམ་བྲིས་ཟིན་པ་སློང་མོ་བ་བྱིས་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དག་ལ་སློང་བར་བྱེད་ན་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདི་ཆོས་ཟབ་མོ་རྣམས་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་དང་མོས་པར་བྱ་ནུས་སོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནའི་
Chinese
這些並非是從內心深處發起的請求，而僅僅是表面上的炫耀而已。那些東西如果沒有給予，並不會有墮落的後果，但如果給予了，反而會導致墮落。除了這些情況之外，在需要布施身體的時候，應該給予布施。具體來說，就是將肢體等分開，永久地布施出去；以及為了實現他人符合佛法的需求，將自己作為奴僕等暫時地布施出去，這兩種情況。關於是否施捨外在物品的詳細闡述分為兩種：不施捨外在物品的方式和施捨外在物品的方式。第一種情況有五種：從時間的角度來說，不允許施捨的情況，例如，像給出家人和持近住戒者提供下午的食物。從施捨對象的角度來說，不允許施捨的情況有：將剩餘的食物和飲料給予嚴守戒律的人；將被大小便、口水鼻涕、嘔吐物和膿血污染的食物和飲料給予他人；對於不吃大蒜、洋蔥和肉，不喝酒的人，以及雖然想要食用這些食物和飲料，但由於持有不能享用這些東西的戒律的人，將大蒜等以及被這些東西污染的食物給予他們；對於雖然很好地表達了施捨的意願並且很高興，但不友善的人、夜叉和羅剎等，以及被強行壓迫或者忘恩負義、健忘的人請求時，將子女和奴僕等給予他們；對於食用後身體不適或者即使適合但不知節制地索要的病人，將這些東西給予他們；對於貪得無厭並且吃飽了還索要食物的人，將這些東西給予他們；對於外道 尋找錯誤，以及並非想要了解經書的含義，而是只看重財物的人索要時，將經書給予他們等等。在《瑜伽師地論》中是這樣說的，這應該像從《瑜伽師地論·決擇分》的總攝中出現的那樣去理解。正如所說：如果將已經寫好的佛法經書施捨給具有幼稚智慧的乞丐，那將會導致過失。為了施捨給他們而向其他人乞討，也會導致過失。如果我認為我能夠讓這個人接受並信奉這些深奧的佛法，只有在這種情況下才行。
English
These are not requests arising from the depths of the heart, but merely superficial displays. Not giving those things would not result in transgression, but giving them would lead to transgression. Apart from these situations, when there is a need to give the body in charity, it should be given. Specifically, this includes dividing limbs and giving them away permanently, and temporarily giving oneself as a servant, etc., to fulfill the needs of others in accordance with the Dharma. The detailed explanation of whether to give external objects is divided into two: the way of not giving external objects and the way of giving external objects. The first case has five aspects: From the perspective of time, it is not permissible to give, for example, giving afternoon food to monks and nuns and those observing the eight precepts. From the perspective of the recipient, it is not permissible to give: giving leftover food and drink to those who strictly observe vows; giving food and drink contaminated by excrement, urine, saliva, mucus, vomit, pus, and blood; giving garlic, onions, meat, etc., to those who do not eat them and do not drink alcohol, and to those who, although they want to eat these foods and drinks, have vows that prevent them from enjoying them, as well as giving things contaminated by them; giving children and servants, etc., to those who have expressed their intention to give and are happy, but are unfriendly, to yakshas and rakshasas, and to those who are forcibly oppressed or ungrateful and forgetful; giving these things to sick people who are not suitable to eat or who, even if suitable, ask for them without restraint; giving these things to those who are extremely greedy and ask for food even when they are full; giving scriptures to heretics who seek faults, and to those who do not want to understand the meaning of the scriptures but only value wealth, and so on. It is said in the *Yogācārabhūmi-śāstra* that this should be understood as it appears in the summary of the *Yogācārabhūmi-śāstra's* *Determination Section*. As it is said: If one gives written Dharma scriptures to beggars with childish intelligence, it will lead to transgression. Begging from others in order to give to them will also lead to transgression. Only if I think that I can get this person to accept and believe in these profound Dharmas, only in that case is it permissible.
Tibetan
སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་གླེགས་བམ་མམ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གླེགས་བམ་ལ་དད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ཡི་གེར་འབྲིར་བཅུག་ནས་སམ། བྲིས་ཟིན་པ་ལག་ན་བདོག་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དམ་གཞན་ལས་བསླངས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གླེགས་བམ་བྲིས་ཟིན་པ་ལག་ན་བདོག་པ་དེ་ཡང་ཕྱིས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཡི་གེར་འབྲིར་གཞུག་པའམ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་གཞན་དག་ལའང་ལེགས་པ་ཁོ་ནར་བསྒྲག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གླེགས་བམ་མ་ བྲིས་པ་སློང་བ་ཞིག་འོངས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལ་འདིས་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཡོངས་སུ་དྲི་བར་བྱ་སྟེ་གལ་ཏེ་བཙོངས་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གལ་ཏེ་གླེགས་བམ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྟ་གོན་བྱས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་བར་རིན་བདོག་ན་རིན་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རིན་མི་བདོག་ན་གཉིས་ཀ་མ་བྱིན་ཀྱང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྟ་གོན་བྱས་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གླེགས་བམ་དེ་ཉིད་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་གཞུང་ཤིན་ཏུ་ངན་པ་འབྲི་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སློང་བ་ལ་མ་བྱིན་ཀྱང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་དོ། །གཞུང་ཤིན་ཏུ་ངན་པ་འདྲི་བར་འདོད་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞུང་འབྲིང་འདྲི་བར་འདོད་པ་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཞུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འདྲི་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སློང་བ་ལ་མ་བྱིན་ན་ནི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་ནི། རང་ཉིད་གླེགས་བམ་གྱི་དགོས་པ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའང་མིན་ལ་དེ་ལ་སེར་སྣའི་དྲི་མ་ཡང་མེད་པའི་ཚེ་ཤེས་པར་འདོད་ནས་སློང་བ་ལ་གླེགས་བམ་སྟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །འདི་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་སྦྱིན་པ་ནི་དགོས་པ་གསུམ་གང་རུང་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ན་མ་བྱིན་པ་ལ་དགོས་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལྷག་པོ་ཡོད་ཀྱི། བྱིན་པ་ལ་ལྷག་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དགོས་པ་དང་པོ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ ལྟར་རང་ལ་སེར་སྣའི་དྲི་མ་མེད་པས་སེར་སྣའི་ཉོན་མོངས་བསལ་མི་དགོས་པ་དང་། མ་བྱིན་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མང་དུ་མཐོང་ལ་བྱིན་ན་ཆེན་པོར་མི་
Chinese
如果用心布施，就没有过失。如果对于信仰伪造的圣法典籍或者外道教义典籍的有情众生，让他们抄写那些典籍，或者布施已经抄写完毕且掌握在手中的典籍，或者从他人处乞讨来布施，那么就会有过失。菩萨对于已经抄写完毕且掌握在手中的典籍，也要擦拭干净，让他们抄写成佛的经典，或者自己也要完全明白那些典籍是没有意义的，并且也要向其他人宣扬好的内容。如果有人来乞讨没有抄写的典籍，菩萨应当详细询问他用这些典籍做什么，如果他说要卖掉并享用。菩萨如果认为那部典籍是用来准备佛法的，那么就不要布施给他，如果拥有钱财，就布施给他钱财。如果没有钱财，那么两者都不给也没有过失。如果不是为了佛法而准备的，那么无论如何为了让他能够安乐地享用，就布施那部典籍。同样，如果因为想要抄写非常恶劣的经文而来乞讨，即使不给也没有过失。如同对于想要抄写非常恶劣的经文的人一样，对于想要抄写中等经文的人也是一样。如果对于想要抄写特别殊胜的经文而来乞讨的人不给，那么应当知道这是有过失的。如是说。从所依的角度来说，不应该布施的情况是：自己对于典籍的需求还没有完成，而且自己也没有吝啬的污垢，当有人因为想要了解而乞讨时，把典籍给予他等等。这不应该布施的理由是：像这样的佛法布施是为了成办三种需求中的任何一种，如果不给，那么后两种需求会更多，如果给了，就没有更多了。而且第一个需求也不需要成办，像这样自己没有吝啬的污垢，所以不需要去除吝啬的烦恼。如果不给，那么会看到更多的智慧资粮，如果给，那么不会更多。
English
If one gives with the mind, there is no fault. If, for sentient beings who believe in scriptures that have been altered to resemble the holy Dharma, or scriptures of heretical teachings, one causes them to write those scriptures, or gives scriptures that have already been written and are in hand, or begs from others and gives them, then there will be faults. A Bodhisattva should also erase the scriptures that have already been written and are in hand, and have them written as the scriptures of the Buddha, or one should also fully understand that those scriptures are meaningless, and should proclaim only the good to others. If someone comes to beg for scriptures that have not been written, the Bodhisattva should fully ask him what he will do with them, and if he says that he will sell them and enjoy them. If the Bodhisattva thinks that the scripture is prepared for the sake of the Dharma, then he should not give it to him, but if he has wealth, he should give him wealth. If he does not have wealth, then there is no fault in not giving either. If it is not prepared for the sake of the Dharma, then by all means, in order for him to enjoy it happily, he should give that scripture itself. Similarly, if someone begs because he wants to write a very bad text, there is no fault even if he does not give it. Just as with someone who wants to copy a very bad text, it is the same with someone who wants to copy a medium text. If one does not give to someone who begs because he wants to copy a particularly excellent text, then one should know that this is with fault. Thus it is said. From the point of view of the basis, the situation in which it is not permissible to give is: when one's own need for the scripture has not been fulfilled, and one does not have the stain of stinginess, when someone begs because he wants to know, giving him the scripture, and so on. The reason why this should not be given is: giving such a Dharma gift is for the purpose of accomplishing any of the three needs, if one does not give, then the latter two needs will be more, if one gives, then there will be no more. Moreover, the first need does not need to be accomplished, like this, one does not have the stain of stinginess, so there is no need to remove the affliction of stinginess. If one does not give, then one will see more accumulations of wisdom, if one gives, then it will not be more.
Tibetan
འགྱུར་བ་དང༌། མ་བྱིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒྲུབས་པས་སེམས་ཅན་འདི་དང་སེམས་ཅན་གཞན་ཐམས་ཅད་དགའ་བར་བྱེད་ནུས་ཀྱི༌བྱིན་ན་འདི་གཅིག་པུ་དགའ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་སར་དགོས་པ་ཆེ་ཆུང་དེ་ལྟར་གསུངས་ཤིང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་དུ་ཆེ་མི་བཏང༌། །ཞེས་གསུངས་པས་མ་བྱིན་ན་ཉེས་པ་མེད་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ནི། འདི་ཁྱོད་ལ་མི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་ཚིག་བརླང་པོས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཐབས་མཁས་པས་བརྡའ་སྤྲད་ནས་གཏོང་བའོ། །ཐབས་མཁས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་དང་པོ་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་བསམ་པ་དག་པས་བསྔོས་ཏེ། དཔེར་ན་དགེ་སློང་གིས་མཁན་སློབ་ལ་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་བརྟགས་བྱས་ནས་བསྔོས་ཏེ་འཆང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྔོས་པས་ཡོ་བྱད་བསགས་པ་ཡིན་ཀྱང་འཕགས་པའི་རིགས་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕེལ་ལོ། །དེས་ཡོ་བྱད་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་བཅོལ་བ་དང་འདྲ་བར་འཆང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སློང་བ་པོ་འོངས་ཤིང་ཡོ་བྱད་དེ་ཡང་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་འོས་པ་ཞིག་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་བྱང་ སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་མ་བཏང་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བྱས་ནས་སྟེར་ལ། འོས་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་རྣམ་བརྟགས་ཀྱིས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་བསྔོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བཞིན་བཟང༌། འདི་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་ལ་ངས་སྦྱིན་དུ་མེད་དོ། །ཞེས་ཚིག་འཇམ་པོས་གོ་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ན་གླེགས་བམ་དེའི་རིན་ཉིས་འགྱུར་རམ་སུམ་འགྱུར་དུ་སྦྱིན་ཏེ། ཅི་ནས་ཀྱང་དེས་བྱང་སེམས་ལ་འདི་སྲེད་པ་ཆེ་ནས་མི་སྦྱིན་པ་མ་ཡིན་གྱི། གླེགས་བམ་འདི་སྦྱིན་པའི་དབང་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ངེས་སྙམ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པའོ། །དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་ནི། རང་གི་ཕ་མ་དང་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་བཟའ་བཏུང་དང༌། བརྡའ་མ་སྤྲད་པ་དང་སྤྲད་ཀྱང་སྟེར་བ་ལ་མི་མོས་པའི་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་བྲན་ལ་སོགས་པ་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་སྐྱིད་ལོབས་ཅན་གྱི་རིགས་ཀྱི་མི་ལྟ་བུའོ། །འདི་བྲན་གྱི་དོན་དུ་མི་སྟེར་བ་ལ་གསུངས་ཀྱང་དངོས་པོ་གཙོ་ཆེ་བར་སྣང་བས་དངོས་པོའི་ནང་དུ་བགྲངས་སོ། །བྱང་སའི་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར་ནི། ཆོས་གོས་གསུམ་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡོ་བྱད་ལྷག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བ་རྣམས་