Tibetan
་ངན་སོང་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །བཞི་པ་དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་ས་མཐོན་པོའི་སྦྱིན་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་རྣམས་སྨོན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་སྦྱོང་བ་དང་། སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་གཏོང་ལ་ད་ལྟ་ནས་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་གནང་བཀག་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སློབ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་རྩ་ལ་སེར་སྣའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་ཞིང་གཏོང་བའི་བློ་ཇེ་རྒྱས་སུ་གཏོང་བ་ལ་འབད་པར་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང་། བློ་དེ་ལྟར་མ་སྦྱངས་པ་ལ་ཡིད་གདུང་བ་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཚེགས་ཆུང་ངུས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་ཀྱི། དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོར་ནས་བཞག་ན་ནི་ཚེ་འདིར་ཡང་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་གོས་པར་འགྱུར་ལ། ཚེ་རབས་གཞན་དུའང་འཇུག་སྙིང་མི་འདོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། སྦྱིན་པ་དེ་འདྲའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་འདྲའི་སྦྱིན་པ་གཏོང་འདོད་དེ་མི་བཏང༌། །འཇིག་རྟེན་ནང་ན་གཏོང་འདོད་སེམས་ལྡན་པ། །གཏོང་བའི་ནང་ན་མཆོག་ཅེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤྱོད་པའི་རྟེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དྲན་ཅིང་བསྒོམ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ཞིང་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ནི་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དང་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་དེ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ལག་བཟང་གིས་ཞུས་པའི་དོན་བསྡུས་པའི་གནད་དམ་པའོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ལྔ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། དེ་དག་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ལ་གནོད་པ་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ཡིད་ཕྱིར་ལོག་པའི་སྤོང་སེམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པས། སེམས་དེའི་གོམས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་ཏུ་སེམས་ཅན་གནོད་འཚེ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་བཀོད་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ད་དུང་སེམས་ཅན་རྣམས་གནོད་འཚེ་དང
Chinese
像这样，就能获得从恶道中完全解脱，生生世世享受用之不竭的受用。如是说。第四，归纳这些意义：受持菩萨戒后，将学习如何修习高地的布施作为向往的目标而修习；对于像之前所说的布施，要知道现在开始行持的允许和禁止而学习；特别是，要依止对身体、受用和善根的悭吝的对治，努力增长布施的心，并修习喜爱那样修持；对于没有那样训练的心，要生起悲伤，像这样做了，如《善臂请问经》中所说，来世就能以微小的努力圆满布施波罗蜜多。如果舍弃所有这些，那么今生也会经常被极其沉重的罪过所染污，来世也会因为不愿趣入而难以趣入菩萨行。此外，《波罗蜜多集》中说：如此布施之根本是菩提心，如此布施是想布施而不布施，世间之中具有布施心者，佛说在布施中是殊胜的。如是说，忆念和修习行为的所依菩提心，以及发愿菩提和立下愿望，是所有布施的根本和所有布施中最殊胜的，因此要努力。这是《善臂请问经》的意义归纳的要点。第二，关于戒律波罗蜜多有五点：戒律的体性，趣入修习它的方法，戒律的分类，成办它们时应如何做，以及归纳这些意义。第一点是：从对他人有害的基础及其根本处，心向后退的舍弃心就是戒律。因此，这种心的串习越来越圆满，就会成为戒律的波罗蜜多。并不是通过外在安置与所有众生断绝损害来实现戒律的波罗蜜多，如果那样，那么众生仍然会受到损害和
English
In this way, one will attain complete liberation from the lower realms, and in all lifetimes will enjoy inexhaustible resources. So it is said. Fourth, summarizing these meanings: Having taken the bodhisattva vows, one should train by making the ways of learning the generosity of high grounds the object of aspiration; for the kinds of generosity spoken of before, one should learn by knowing the permissions and prohibitions of engaging in them from now on; especially, one should rely on the antidote to stinginess towards body, resources, and roots of virtue, and strive to increase the mind of giving, and cultivate joy in practicing in that way; one should generate sadness for not having trained the mind in that way. If one does so, as it is said in the Questions of Excellent Arm, in other lifetimes one will be able to perfect the perfection of generosity with little effort. If one abandons and leaves all of these, then even in this life one will be constantly stained by extremely heavy faults, and in other lifetimes, because one does not want to enter, it will be very difficult to enter the bodhisattva conduct. Furthermore, in the Compendium of Perfections it says: The root of such generosity is the mind of enlightenment; such generosity is wanting to give but not giving; among those in the world who have the mind of giving, the Victorious Ones say that it is supreme among giving. As it is said, remembering and meditating on the mind of enlightenment, which is the basis of conduct, and aspiring to enlightenment and making aspirations, is the root of all giving and the supreme of all giving, therefore one should strive for that. This is the essential point of the summary of the meaning of the Questions of Excellent Arm. Second, there are five points regarding the perfection of discipline: the nature of discipline, the means of engaging in its cultivation, the divisions of discipline, how to act when accomplishing them, and summarizing these meanings. The first is: The mind of renunciation that turns the mind away from the basis and root of harm to others is discipline. Therefore, the habituation of that mind becomes more and more complete, and it becomes the perfection of discipline. It is not that the perfection of discipline is accomplished by externally arranging to be separated from all harm to sentient beings, for if that were the case, then sentient beings would still be subject to harm and
Tibetan
་མ་བྲལ་བས་སྔར་བྱོན་པའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ ཕར་ཕྱིན་མ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་གནོད་འཚེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་སུ་བཀྲི་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གནོད་འཚེ་དང་བྲལ་ལམ་མ་བྲལ་ཡང་བླ་ཡི། རང་གི་རྒྱུད་སྟེང་དུ་དེ་དག་ལ་གནོད་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྤོང་སེམས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་ཏུ། །དེ་དག་གསོད་མི་འགྱུར་བར་བསྐྲད། །སྤོང་བའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གསུམ་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདིར་གཙོ་བོ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤོང་བའི་སེམས་སུ་བཤད་དེ། དེ་ཡང་ཀུན་སློང་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་བའི་སྤོང་བ་བཅུ་ཡིན་ལ། རང་གི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མི་དགེ་བ་བདུན་སྤོང་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྤོང་བ་བདུན་ཡིན་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་ཡིད་གཅགས་པའི་མེ་ཞི་བས་བསིལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་པ་དག་གིས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེ་ཡང་སྤོང་བ་བདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཆོས་གསུམ་པོ་མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་དེ་དག་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་རྣམ་པར་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་པ་དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པར་བསྒྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས་དེའི་དོན་བསྒྲུབ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སྔོན་དུ་རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་དག་པ་དང་ཉམས་ན་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བས། གཞན་གྱི་དོན་ལྟ་ཞོག་རང་གི་དོན་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཅེས་སྤྲས་བྱ་བ་ལ་ལྷོད་པར་མི་བྱ་བར་བསྲུང་སྡོམ་ལ་ཤིན་ཏུ་གྲིམས་དགོས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་བསྡུས་པ་ལས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱན་ལྡན་པར། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་དོན་གང་བརྩོན་པས། །རང་གི་ཚུལ་
Chinese
由於沒有分離，所以過去諸佛的戒律波羅蜜多沒有圓滿，而且那些有情也不能被引導到遠離損害的一方。因此，外在的一切有情，無論是否遠離損害，都是次要的，在自己的相續上，串習斷除損害他們的心，才是戒律的修持。如《入行論》云：「於何等魚等，不令其被殺，放生彼等故，說為戒度圓。」如是。戒律雖有三種，但此處主要以律儀戒的角度，說為斷除之心。那也是以動機為主的角度，是斷除十不善的十種斷除。以自性的角度來說，是斷除七種不善的，身語之業自性的七種斷除。如《入行論釋》云：「因此，由於不接受煩惱，以及不生起罪惡，心的熱惱之火平息而清涼，或者由於是安樂之因，因此是聖者們應當依止的，所以是戒律。那也是具有七種斷除的特徵。三種法，即無貪、無嗔和正見，是從各方面發起的。因此，以從各方面發起的戒律的角度，闡述了十種業道。」如是。第二，如是發起菩提心後，承諾學習行持，那是承諾使一切有情都具備圓滿佛陀的戒律莊嚴，所以必須成辦其義。那也要先產生自己戒律完全清淨的力量。如果自己的戒律不清淨或毀損，就會墮入惡趣，更別說利益他人，連自己的利益也無法成辦。因此，致力於利益他人，就不能放鬆對戒律的珍愛，必須非常嚴格地守護防護。如《波羅蜜多攝頌》云：「圓滿正覺戒莊嚴，一切有情成辦義，若誰勤奮於此者，自之戒
English
Since there is no separation, the morality pāramitā of the past buddhas is not complete, and those sentient beings cannot be led to the side of being free from harm. Therefore, whether all sentient beings outside are free from harm or not is secondary, and the practice of morality is to cultivate the mind of abandoning harm to them on one's own continuum. As it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: "Wherever there are fish and so on, they are not allowed to be killed, and it is said that the perfection of morality is achieved by obtaining the mind of abandoning them." Thus. Although there are three types of morality, here, mainly from the perspective of the morality of vows, it is said to be the mind of abandonment. That is also from the perspective of motivation, it is the ten abandonments of abandoning the ten non-virtues. From the perspective of its own nature, it is the seven abandonments of abandoning the seven non-virtues, the seven abandonments of the nature of the actions of body and speech. As it is said in the commentary on the Bodhisattvacaryāvatāra: "Therefore, since it does not accept afflictions, and since evil does not arise, the fire of mental torment is extinguished and cooled, or since it is the cause of happiness, therefore it is what should be relied upon by the noble ones, so it is morality. That is also characterized by having seven abandonments. The three dharmas, namely non-attachment, non-hatred, and correct view, are what arise from all aspects. Therefore, from the perspective of morality that arises from all aspects, the ten paths of action are explained." Thus. Second, having generated the mind of enlightenment in this way, promising to learn the practice, that is promising to make all sentient beings possess the adornment of the morality of the complete Buddha, so it is necessary to accomplish its meaning. That also requires first generating the power of one's own morality being completely pure. If one's own morality is not pure or damaged, one will fall into the lower realms, let alone benefit others, even one's own benefit will not be accomplished. Therefore, by striving to benefit others, one must not relax in cherishing morality, and one must be very strict in guarding and protecting. As it is said in the Compendium of Perfections: "The complete Buddha is adorned with morality, whoever strives to accomplish the meaning of all beings, one's own morality