Tibetan
་མ་ཟད་ཚུར་གནོད་བཟོད་པར་བྱས། ཁོའི་གྲོགས་བྱས་པས་མི་སྐྱོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཤིང༌། བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཀྱིས་ཡིད་འདུན་པར་བྱས་ཏེ། སྣོད་རུང་དུ་སོང་བ་ན་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ལེགས་པར་བཤད་དེ་ཐེ་ཚོམ་བཅད་པས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་ངེས་ཏེ། མི་ཕོངས་པ་དང་རྣམ་པར་མི་འཚེ་དང༌། །རྣམ་འཚེ་བཟོད་དང་བྱ་བས་མི་སྐྱོ་དང༌། །དགའ་བྱེད་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་དོན་ནི་རང་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་མི་བརྟེན་དུ་མི་རུང་བར་གསུངས་ཏེ། རང་གཞན་གྱི་དོན་རྣམས་དེ་ལས་འགྲུབ་ལུགས་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ན་དེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་ནི། འདི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་རྙེད་པ་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་། མ་རྙེད་པ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་བལྟ་བ་དང༌། དེ་ཡོད་ན་བསླབ་པ་བསྲུང་བར་ནུས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེན་ཅིང་དེ་ལ་གུས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དང་ སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཟོད་པས་མི་སྐྱོ་བ་དང༌། དགེ་བའི་བྱ་བ་ཇི་འདྲ་བ་ལ་སྦྱོར་ཡང་སྤྲོ་བས་དེས་མི་སྐྱོ་བ་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མི་རྟོག་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་དྲུག་གིས་ནི་འདིས་འགྲོ་བའི་ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཕྱིན་དྲུག་གིས་རིམ་པར་བསྒྲུབ་ཅིང་དེ་ལས་མང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་མངོན་པར་མི་དགའ་དང༌། །རབ་གུས་གཉིས་ལ་མི་སྐྱོ་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །ཐེག་ཆེན་མཐའ་དག་འདིར་ཟད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་དང་ཕྱིན་དྲུག་ཉམས་སུ་མི་ལེན་པར་འདོར་བ་ནི་འགལ་བའོ། །ལམ་མམ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་གྲངས་ངེས་ནི། ཐོབ་ཟིན་པའི་ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པའི་ལམ་མམ་ཐབས་ནི་སྦྱིན་པ་སྟེ། གཏོང་བ་ལ་གོམས་པས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་མ་ཐོབ་པ་དེ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་རྩོལ་བའི་རྣམ་གཡེང་སྡོམ་པའི་ཐབས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་མཐའི་རྣམ་གཡེང་ཐམས་ཅད་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་མི་གཏོང་བའི་ཐབས་ནི་བཟོད་པ་སྟེ། གནོད་པ་བྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིད་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་འཕེལ་བའི་ཐབས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ལས་དེ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ ཏེ། བསམ་གཏན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་ངེས་ཏེ། ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཆགས་ལམ། །དེ་ཐོབ་རྣམ་གཡེང་སྡོམ་པ་གཞན། །སེམས་ཅན་མི་གཏོང་འཕེལ་བ་དང༌། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་གཞན། །ཞེས་སོ། །འདོད་ཡོན་གྱི་རྣམ་གཡེང་བྱུང་བའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ལ་མ་ཆགས་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། སྔར་མ་བྱུང་བ་འགོག་པ་ལ་དོན་མེད་པ་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གཡེང་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་བྱེད་ངན་པ་གྲངས་མང་ཞིང་འབྱུང་ཉེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་དོན་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་གཉེན་པོར་ནི་བཟོད་པ་ལ་གོམས་པ་སྟོབས་ཅན་དང༌། དགེ་བ་གྲངས་མང་ཞིང་དུས་རིང་པོར་བསྒྲུབས་པའི་སྒོ་ནས་འཕེལ་བ་ལ་དེ་དག་གི་ཕན་ཡོན་སོགས་བསམས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྲོ་བ་དྲག་ལ་རིང་བའི་བརྩོན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་མགོ་གནོན་པ་ལ་བསམ་གཏན་དང༌། དེའི་ས་བོན་དང་ཤེས་སྒྲིབ་འཇོམས་པ་ལ་ཤེས་རབ་དགོས་པར་བསྟན་པ་འདིས་ནི་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ངེས་པ་ཆེན་པོ་སྟེར་རོ། །བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་བལྟ་བའི་སྦྱིན་པ་ཡོད་ན་ཡང་དག་པར་ལེན་པས་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །ཡང་དག་པར་བླངས་པའང་གཤེ་བ་ལ་སླར་མི་གཤེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བཟོད་པས་བསྲུང་བས་དེ་ནི་དེའི་འཁོར་རོ། །བསམ་གཏན་ནི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་ག་ལ་གཏོགས་པས་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་ངེས་ཏེ། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་ཐེག་པ་གང་ལ་གནས་ནས་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་དང་ལྡན་པས། བསླབ་པ་གང་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་དང་དོན་དང་ཐེག་ཆེན་དང་ཐབས་དང་བསླབ་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡོམ་ཡིན་པ་ལ་ངེས་པ་ཆེན་པོ་མ་རྙེད་ཀྱི་བར་དུ་བསམ་པར
Chinese
而且还忍受了对方的损害。做了他的朋友，发起不厌倦的精进，依靠禅定，以神通等使他心悦诚服。当他成为堪能之器时，依靠智慧善加解说，断除他的疑惑，为了使他解脱，所以确定是六度。不使人贫穷和完全不损害，忍耐损害和做事不厌倦，使人喜悦，善于言说，为了那个缘故，利他就是利己啊。这样说。那两者说了，在做自他之事时，不能不依靠六度，如果认识到自他之事从那之中成就的规律，就会恭敬地修持它。对于摄集一切大乘的，所依的数目决定是：像这样，对于获得的受用不执著，没有获得的也不追求，因此不贪图受用；如果有受用，就能守护学处，因此受持戒律并且对此恭敬；对于依靠有情和非有情而产生的痛苦，以忍耐而不厌倦；对于任何善事都以欢喜心去做，因此不厌倦；寂止的瑜伽是不作意，胜观的瑜伽是不作意，以修习这六者就摄集了一切有情的的大乘，那些也以六度依次修习，并且不需要比那更多，因为不贪著受用，以及极度恭敬，对于两者不厌倦，瑜伽完全不作意，一切大乘都包含在这里面了。这样说。这样一来，想要进入大乘却舍弃不修持六度，是相违的。关于所有道路或方便的形态的自在的数目决定是：对于已经获得的境的受用不执著的道路或方便是布施，因为习惯了施舍，所以远离了对它的执著。为了获得没有获得的境而努力的散乱，断除它的方便是戒律，因为安住于比丘的律仪，就不会产生一切业边的散乱。不舍弃有情的方便是忍耐，因为对于做损害的一切痛苦都不会不悦。增长善法的方便是精进。
English
Moreover, he endured harm from the other side. Having become his friend, he initiated tireless diligence. Relying on meditation, he made him willing with supernatural powers, etc. When he became a suitable vessel, he relied on wisdom to explain well and cut off his doubts. In order to liberate him, it is certain that there are six perfections. Not impoverishing people and completely not harming, enduring harm and not being weary of actions, making people happy, speaking well, for that reason, benefiting others is benefiting oneself. So it is said. Those two said that in doing the affairs of oneself and others, one cannot but rely on the six perfections. If one recognizes the way in which the affairs of oneself and others are accomplished from them, one will respectfully practice them. Regarding the definite number in relation to gathering all the Great Vehicle, it is like this: not being attached to the enjoyment of what has been obtained, and not pursuing what has not been obtained, therefore not looking at enjoyment; if there is enjoyment, one can protect the training, therefore taking vows and being respectful to them; not being weary of suffering arising from reliance on sentient and non-sentient beings through patience; not being weary of whatever virtuous deeds one engages in with joy; the yoga of tranquility is non-conceptualization, and the yoga of insight is non-conceptualization. By meditating on these six, one gathers all the Great Vehicle of beings, and those are also practiced sequentially with the six perfections, and there is no need for more than that, because there is no delight in enjoyment, and extreme respect, not being weary of both, yoga is completely non-conceptual, all the Great Vehicle is exhausted here. So it is said. In that case, wanting to enter the Great Vehicle but abandoning the practice of the six perfections is contradictory. Regarding the definite number of the mastery of all aspects of the path or means, the path or means of not being attached to the enjoyment of the object that has already been obtained is generosity, because by being accustomed to giving, one is separated from attachment to it. The means of stopping the distraction of striving to obtain the object that has not been obtained is discipline, because by abiding in the vows of a monk, all distractions of the edge of karma will not arise. The means of not abandoning sentient beings is patience, because one will not be displeased by all the suffering that causes harm. The means of increasing virtue is diligence.
Chinese
因为已经开始了精进，所以从精进中会增长。清净障碍的方法是最后的两个波罗蜜多，即禅定清净烦恼障，智慧清净所知障。因此，决定为六度，即“对境不执著是道，获得后制止散乱是其他，不舍弃众生是增长，清净障碍是其他。”如此说。对于不随顺欲妙的散乱，是不执著的布施；对于阻止以前没有生起的，是守护无意义和非真实的散乱的戒律；对于众生作恶多且易生起，依靠从其义中返回的对治，是习惯强大的忍辱；对于通过修行众多且长时的善法而增长，是通过思念那些利益等而产生强烈且长久的欢喜的精进；对于压制烦恼是禅定；对于摧毁其种子和所知障是需要智慧，通过显示这些，就给予了对六度的极大确定。对于依靠三学而决定的数量是，戒律的学处之自性是戒律，那也是如果不顾受用而有布施，就如实地领受，那是戒律的集合。如实领受的，也是通过受到呵责时不反过来呵责等的忍辱来守护，那是它的眷属。禅定是心的学处，智慧是智慧的学处。精进是属于三个学处，因此决定为六度，即“安立三学后，胜者如实宣说六度，最初三个，最后两个的两种，一个是也属于三者。”如此说。这样，具有怎样的圆满所依，以怎样的圆满自己和他人的利益，安住于哪个乘，具有多少方便的形态，修行哪个学处的所依和意义以及大乘和方便和学处都圆满和摄集的是，应当了知是六度本身，在没有获得对菩萨修行的所有要点的总集之大确定之前，应当思维。
English
Because diligence has already been started, it will increase from diligence. The method of purifying obscurations is the last two paramitas, namely, meditation purifies afflictive obscurations, and wisdom purifies cognitive obscurations. Therefore, it is determined to be the six perfections, namely, "Non-attachment to objects is the path, restraining distractions after obtaining it is another, not abandoning sentient beings is growth, and purifying obscurations is another." So it is said. For not following the distractions of sensual pleasures, it is the non-attachment of generosity; for preventing what has not arisen before, it is the discipline of guarding against meaningless and untrue distractions; for sentient beings doing evil deeds that are numerous and easy to arise, relying on the antidote of returning from its meaning, it is the powerful habit of patience; for increasing through the practice of numerous and long-term virtuous deeds, it is the diligence of generating strong and lasting joy by thinking about those benefits, etc.; for suppressing afflictions is meditation; for destroying its seeds and cognitive obscurations, wisdom is needed. By showing these, it gives great certainty to the six perfections. Regarding the determined number relying on the three trainings, the nature of the training of discipline is discipline, and that is also if there is generosity without regard to enjoyment, then it is truly received, that is the collection of discipline. What is truly received is also protected by patience such as not scolding back when scolded, that is its retinue. Meditation is the training of the mind, and wisdom is the training of wisdom. Diligence belongs to all three trainings, therefore it is determined to be the six perfections, namely, "After establishing the three trainings, the Victorious Ones truly proclaimed the six perfections, the first three, the two kinds of the last two, one is also included in all three." So it is said. Thus, with what kind of perfect basis, with what kind of perfection of one's own and others' benefit, abiding in which vehicle, possessing how many forms of means, the basis and meaning of which training to practice, and the Great Vehicle and means and trainings are all perfected and gathered, it should be known that it is the six perfections themselves, and one should contemplate until one has not obtained great certainty about being the summary of all the key points of the bodhisattva's practice.