Tibetan
པའི་མངོན་མཐོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། །འཁོར་རྩོམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངོན་མཐོ་དང་། །རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་དབང་ཉིད་མི་འགྲོ་དང༌། །བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་དེ་ལྟ་བུས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་ཟད་དེ་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་ནི། དེ་ལ་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཐོག་མར་ཟང་ཟིང་གིས་ཕན་གདགས་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་འཚེ་དང་ བཅས་པའི་སྦྱིན་པས་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་བས། གཞན་གནོད་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ལེགས་པར་ལྡོག་པ་ཉིད་གཞན་དོན་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དགོས་སོ། །དེ་མཐར་འབྱིན་པ་ལའང་ཚུར་གནོད་མ་བཟོད་པར་གཅིག་ལན་དང་གཉིས་ལན་བྱས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པོ་མི་འོང་བས། ཚུར་གནོད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དགོས་སོ། །འདིས་ལན་མ་བྱས་པས་གཞན་གྱིས་སྡིག་གསོག་པ་དུ་མ་ཁེགས་ཤིང་དེས་འདུན་ནས་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་དུ་ཡོད་པས་གཞན་དོན་ཆེན་པོའོ། །རང་གི་དོན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ལ་མི་འོང་བས། བསམ་གཏན་གྱིས་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་དམིགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་འདོད་དུ་གནས་པའི་ལས་རུང་ཐོབ་པ་དགོས། དེ་ལེ་ལོ་ཅན་ལ་མི་སྐྱེ་བས་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་མི་ངལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་དགོས་པས་དེ་ནི་དེ་དག་གི་གཞིའོ། །དེས་ན་དོན་གཉིས་པོ་དེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་ངེས་ཏེ། སེམས་ཅན་དོན་ལ་རབ་བརྩོན་པ། །གཏོང་དང་མི་གནོད་བཟོད་པས་བྱེད། །གནས་དང་གྲོལ་བ་གཞིར་བཅས་པས། །རང་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱོད། །ཅེས་ཏེ། འདི་ལ་གཞན་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་མེད་དོ། །གནས་དང་གྲོལ་བ་ཞེས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གནས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ལག་རྗེས་དང་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལག་རྗེས་སུ་གསུངས་པ་འདི་གཉིས་སོ་སོར་ཕྱེད་ན་ཞི་གནས་ལ་ལྷག་མཐོང་དུ་ མི་འཁྲུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་འཛིན་ཟབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་འདིའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཆ་ཤས་རེར་འགྱུར་བས་ཕྱིན་དྲུག་གི་ལུས་རྫོགས་པ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་དགོས་སོ། །གཞན་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་རྫོགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་ནི། ཐོག་མར་ཟང་ཟིང་བཏང་བས་དེའི་ཕོངས་པ་སེལ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་གང་ལའང་ཕར་གནོད་མི་བྱེད། དེར
Chinese
高的显现是在佛的境界中。就像《经庄严论》中所说：受用和身体圆满，眷属事业圆满是显现，恒常不为烦恼所控制，对于诸事不颠倒。如是。像这样，以这样的所依来修学菩萨的行持时，菩萨的事业唯有二，即成办自利和他利。因此，对于成办二利所观待的数目决定是：其中，成办他利首先需要以财物来饶益，然而对于有情，以具有损害和伤害的布施，什么也不会改变。因此，从以损害他人为根本的恶行中善妙地返回，这本身就是伟大的他利，所以需要戒律。在最终施舍时，如果不能忍受反过来受到的损害，而以一还一，以二还二，那么清净的戒律就不会产生。所以，需要对于反过来的损害毫不介意的安忍。因为不以牙还牙，就能阻止他人造作诸多罪业，并且由此能够引导他们行持善法，所以是伟大的他利。自己的利益是通过智慧的力量获得解脱的安乐，然而这对于心散乱的人来说是不会产生的。因此，通过禅定使心平等安住，需要获得对于所缘想怎么安住就怎么安住的堪能。这对于懒惰者是不会产生的，因此需要发起日夜勤奋不懈的精进，所以那是它们的基础。因此，为了成办那二者，必定是六度，因为：对于有情义利极勤奋，以布施和不害忍而行，以住和解脱为根本，一切行持皆为自利。如是。这里没有一切他利。住和解脱，是指心安住于所缘，是禅定的作用，以及从轮回中解脱，是智慧的作用。如果将这二者分开，就不会将寂止和胜观混淆了。如果是这样，那么想要深入持心的人们，也会变成这禅定的一部分，所以需要确信能圆满六度的身体。为了圆满地成办一切他利，所观待的数目决定是：首先，通过布施来消除他们的贫困，然后，对于任何有情都不反过来加害，在那里
English
The high manifestation is in the realm of the Buddha. As it is said in the Ornament of the Sutras: Abundance of enjoyment and body, and abundance of retinue and activities are manifestations, constantly not going under the power of afflictions, and not being inverted in all actions. Thus. Like this, when studying the conduct of a Bodhisattva with such a basis, the activities of a Bodhisattva are only two, namely accomplishing one's own benefit and the benefit of others. Therefore, the definite number in relation to accomplishing the two benefits is: In that, in order to accomplish the benefit of others, one must first benefit with material things, but for sentient beings, giving with harm and injury will not change anything. Therefore, turning away well from the basis of harming others is itself a great benefit to others, so discipline is necessary. Even in the end of giving, if one cannot bear the harm that comes back and retaliates one for one or two for two, then pure discipline will not come. Therefore, one needs patience that does not mind the harm that comes back. Because not retaliating prevents others from accumulating many sins, and by that one can be applied to virtue, it is a great benefit to others. One's own benefit is to obtain the bliss of liberation through the power of wisdom, but that will not come to a mind that is completely distracted. Therefore, by means of meditation, the mind is placed equally, and it is necessary to obtain the ability to abide in the object of focus as one wishes. That does not arise in the lazy, so one must strive with diligence that does not tire day and night, so that is the basis of those. Therefore, in order to accomplish those two benefits, it is certain that there are six perfections, because: Extremely diligent for the benefit of sentient beings, acting with generosity and non-harming patience, with abiding and liberation as the basis, all actions are for one's own benefit. Thus. There is no all-encompassing benefit for others here. Abiding and liberation means that the mind abides in the object of focus, which is the result of meditation, and liberation from samsara is the result of wisdom. If these two are divided separately, then one will not confuse calm abiding with insight. If that is the case, then those who want to hold the mind deeply will also become a part of this meditation, so one must find certainty in perfecting the body of the six perfections. The definite number in relation to accomplishing the complete benefit of all others is: First, by giving material things, one eliminates their poverty, and then one does not harm any sentient being in return, there