Tibetan
། འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ནི་གནས་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཉི་ཚེ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི་འཐོབ་བོ། །ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ། ངེད་ཀྱི་སྐུ་ཚད་མེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཚད་མེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཚད་མེད་པ་དང་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཚད་མེད་པ་དང་དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་དག་པ་ཚད་མེད་པ་ལ་ལྟོས་ལ། ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་སྐྱེད་ཅིག །ཅེས་སོ། །ཡང་དཔེར་ན་གྲུ་བོ་ཆེ་ནི་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ནས་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ནས་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཇི་ཙམ་ཆོད་པ་དེ། རྒྱ་མཚོར་མ་ཞུགས་པའི་སྔོན་དུ་ཆེད་དུ་འབད་ནས་བསྐྱོད་དགོས་པའི་ཚེ༌ལོ་བརྒྱར་ཡང་མི་ཆོད་པ་བཞིན་དུ། ས་བརྒྱད་པར་སླེབ་ནས་འབད་པ་ཆེན་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ཇི་ཙམ་གཅོད་པ་དེ་ཙམ་ནི། ས་དེ་མ་ཐོབ་པའི་སྔོན་དུ་བསྐལ་པ་འབུམ་དུ་ལམ་ལ་འབད་པས་ཀྱང་མི་ནུས་པར་ས་བཅུ་པ་ལས་ གསུངས་པའི་ཕྱིར། མྱུར་ལམ་ཡོད་པ་སྐད་ཟེར་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་སློབ་པ་ནི་རང་གིས་རང་བསླུ་བའོ། །གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགོས་པར་མི་འདོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཅིར་ཡང་མི་སེམས་པ་དེ་ལ་དེ་དག་ཚང་སྟེ། སྦྱིན་བྱ་སྦྱིན་བྱེད་དང་སྦྱིན་རྫས་སུ་མི་ཞེན་པས་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཚང་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཚང་ཞིང་། མདོ་ལས་ཀྱང་རེ་རེའི་ནང་དུ་དྲུག་དྲུག་འདུས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་ཚང་བར་འགྱུར་ན། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་རྣམས་ལའང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་ན་དེ་ལྟར་དུ་ཞེན་པ་མེད་པས་ཕར་ཕྱིན་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་འགྱུར་ལ། ཁྱད་པར་དུ་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་ཉན་རང་ལའང་ཆོས་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་འགྱུར་བས་ཐེག་ཆེན་པར་འགྱུར་རོ། །རེ་རེའི་ནང་དུ་དྲུག་དྲུག་འདུས་པར་གསུངས་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འདོད་ན། འོ་ན་མཎྜལ་འབུལ་བ་ལའང༌། བ་ཡི་ལྕི་བ་ཆུར་བཅས་སྦྱིན་པ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དྲུག་ཀ་ཡོད་པར་གསུངས་པས་དེ་ཁོ་ན་བྱ་བར་རིགས་སོ།
Chinese
这是诸法的法性。如来出世也好，不出世也好，法的界性是安住的。如此，一切法是空性，一切法是无相的。这并不是要对如来们作细微的区分，声闻和独觉们也能获得这不分别的法性。再说，善男子，看看我们的身量无量，智慧无量，佛刹无量，现证智慧无量，光蕴无量，音韵支分清净无量。你们也同样生起修持吧。如是说。又如大船进入大海，顺风行驶，一天能到达的距离，在未进入大海之前，即使努力行驶，一百年也无法到达。同样，到达第八地后，不依赖大的努力，瞬间就能到达的遍知道，在未获得此地之前，即使在数百万劫中努力修行也无法做到，因此在十地经中如此宣说。说有捷径而不学习菩萨行，是自己欺骗自己。如果认为不需要布施等，但对任何事物都不执着，那么这些就都具备了。因为不执着于施者、受者和施物，所以具备了无相的布施。同样，其余的也具备。经中也说每个里面都包含了六个，所以这样想。如果仅仅这样就足够了，那么外道的一心专注的寂止们，在入定时也同样没有执着，因此就具备了所有的波罗蜜多了。特别是如前所引，声闻缘觉们在对法性不分别时，就具备了所有的菩萨行，因此就成了大乘了。如果认为每个里面都包含了六个就足够了，那么献曼扎时，用牛粪和水一起布施等，也说了有六个，因此就应该只做那个。
English
This is the suchness of all dharmas. Whether the Tathagatas appear or do not appear, the element of dharma remains as it is. Thus, all dharmas are emptiness, and all dharmas are without characteristics. This is not to make subtle distinctions among the Tathagatas, but even the Shravakas and Pratyekabuddhas attain this non-conceptual suchness. Furthermore, son of good family, look at our immeasurable body, immeasurable wisdom, immeasurable Buddha-fields, immeasurable manifestation of wisdom, immeasurable circle of light, and immeasurable pure qualities of voice. You too, generate such practice. So it is said. Furthermore, just as a large ship enters the ocean and travels with favorable winds, the distance it covers in one day cannot be covered in a hundred years even with dedicated effort before entering the ocean. Similarly, having reached the eighth bhumi, without relying on great effort, the extent to which the path of omniscience is traversed in an instant cannot be achieved even by striving on the path for hundreds of thousands of kalpas before attaining that bhumi, as stated in the Dashabhumika Sutra. Saying there is a shortcut and not studying the conduct of a Bodhisattva is deceiving oneself. If one thinks that giving and so forth are not necessary, but one does not cling to anything, then all of these are complete. Because one does not cling to the giver, the receiver, and the object of giving, one possesses the giving without characteristics. Similarly, the others are also complete. It is also said in the sutra that each one contains six, so one thinks. If that much is enough, then even the one-pointed samatha of the non-Buddhists, when they are in equipoise, are without clinging in that way, so they would possess all the perfections. Especially, as quoted earlier, when the Shravakas and Pratyekabuddhas do not conceptualize the suchness of dharma, they possess all the conduct of a Bodhisattva, and therefore they become Mahayanists. If one thinks that it is enough that each one contains six, then when offering a mandala, it is also said that there are six with the offering of cow dung and water, so one should only do that.
Tibetan
།དེས་ན་ལྟ་བས་ཟིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཤེས་རབ་ནི། དཔེར་ན་བུ་སྡུག་པ་ཤི་བའི་མྱ་ངན་གྱིས་མནར་བའི་མ་དེ་གཞན་དང་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་བློ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་མྱ་ངན་གྱི་ཤུགས་དེས་མ་བཏང་ཡང་བློ་དེ་རྣམས་ཐམས་ ཅད་མྱ་ངན་གྱི་བློ་ཡིན་མི་དགོས་པ་བཞིན་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཤུགས་དྲག་ན་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་དང་ཕྱག་དང་སྐོར་བ་དང་བཟླས་རྗོད་བྱེད་པའི་ཚེ་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་བློ་དེ་རྣམས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་དེའི་རྩིའམ་ཤུགས་དང་ལྡན་པར་འཇུག་པ་མི་འགལ་ལ། ཐུན་འགོ་ལྟ་བུ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤུགས་དྲག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞག་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་དེའི་རྩིས་ཟིན་པ་མི་འགལ་ལོ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་བ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཡི། གཏོང་བའི་སེམས་པ་གཏན་མེད་པ་ལ་སྦྱིན་པ་མི་བཏུབ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐབས་ཤེས་མ་བྲལ་བའི་ཚུལ་ཡང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཚེ་རིང་བ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་ལའང་འཁྲུལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། དེ་དག་གིས་ཟིན་ན་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུར་ཤིན་ཏུ་རུང་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། །རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་ཚོགས་ལས་འཁྲུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ་ལུང་མཐའ་ཡས་སོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད། རེས་འགའ་ནི་ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་འགྲོ་བའི་ཉེས་སྤྱོད་དང་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་བསྒྱུར་ནུས་པར་སྨྲ་ལ། རེས་འགའ་ནི་མངོན་མཐོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་སྦྱིན་ པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཟེར་བ་སྣང་བས་སེམས་རྣལ་དུ་ཞོག་ལ་སྨྲོས་ཤིག །ཡང་མདོ་ལས། སྦྱིན་སོགས་དྲུག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ལས། དམིགས་པར་ལྷུང་བས་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་འཛིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པ་སོགས་ལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། དཔྱོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པའོ། །ཡོངས་སུ་མི་རྟོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ལའང་འཁྲུལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དང་པོའི་དོན་
Chinese
因此，以见地摄持的行为和以方便摄持的智慧是，譬如，失去爱子的母亲被悲伤折磨，当她与他人交谈等时，无论生起什么念头，即使悲伤的力量没有放过她，但所有这些念头不一定都是悲伤的念头。同样，如果证悟空性的智慧强大，那么在布施、顶礼、绕转和念诵时，即使专注于这些的念头不是证悟空性，但与其力量或势力相合也并不矛盾。例如，在禅修开始时，如果先发起强烈的菩提心，那么在安住于空性的等持中时，即使菩提心实际上不存在，但被其势力摄持也并不矛盾。因此，这被称为无所缘的布施。如果完全没有布施的心，就无法布施。同样，其余的也应如此理解。方便与智慧不分离的方式也应如此理解。对于所说的福德资粮的果报是轮回的身体、受用和长寿等，也不应迷惑，如果缺乏方便和智慧，那确实如此，但如果被它们摄持，则非常适合成为解脱和一切智的因。如《宝鬘论》中所说：“色身简而言之，由福德资粮王所生。”正如所说，经典浩如烟海。此外，你有时说，所有会导致恶趣的恶行和烦恼也能转化为成佛之因，有时又说，会导致善趣的布施和戒律等善行也是轮回之因，不会变成菩提之因，所以请冷静下来再说。还有，经中说：“对布施等六度执著是魔业。”以及《三蕴经》中说：“由于陷入执著，布施了布施，以傲慢自居而守护戒律等，所有这些我都一一忏悔。”以及《梵天请问经》中说：“有多少分别，所有这些都是分别念。完全不分别就是菩提。”对于这些也不应迷惑，最初的意义
English
Therefore, conduct grasped by view and wisdom grasped by means are like a mother tormented by the grief of losing her beloved child. When she engages in speaking with others, whatever thoughts arise, even if the force of grief has not let go of her, not all those thoughts need be thoughts of grief. Similarly, if the wisdom that realizes emptiness is strong, then when giving alms, prostrating, circumambulating, and reciting, even though the minds focused on those things are not realizations of emptiness, it is not contradictory for them to engage with its essence or power. For example, at the beginning of a session, if a strong mind of enlightenment is sent forth beforehand, then when abiding in the samadhi of emptiness, even though the mind of enlightenment is not actually present, it is not contradictory for it to be grasped by its essence. Therefore, that is called giving without an object of focus. It is not possible to give alms if there is no mind of giving at all. Likewise, the remainder should also be understood. The way in which means and wisdom are inseparable should also be understood in that way. One should also not be confused about the fruits of the accumulations of merit being spoken of as the body, enjoyments, and long life of samsara, etc. If one is without skill in means and wisdom, then that is indeed the case, but if one is grasped by them, then one is extremely suitable as a cause for liberation and omniscience. As it says in the Precious Garland: "The Form Body, in brief, is born from the king of merit accumulations." As it is said, the scriptures are limitless. Furthermore, you sometimes say that all misdeeds and afflictions that lead to bad migrations can also be transformed into the cause of Buddhahood, and sometimes you say that the virtues of giving and morality, etc., which become the cause of higher realms, are also the cause of samsara and will not become the cause of enlightenment, so calm your mind and speak. Also, the sutra says: "Attachment to the six perfections, such as giving, is the work of Mara." And in the Three Skandha Sutra it says: "Having given alms by falling into focus, and having guarded morality with the pride of holding it supreme, etc., I confess all of those individually." And in the Brahma's Inquiry Sutra it says: "All that is discrimination is conceptual thought. Complete non-discrimination is enlightenment." One should also not be confused about these, the meaning of the first