Tibetan
པར་སྤྱད་པ་དང་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་འཇུག་ལྡོག་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བསྟེན་པས་སེམས་ནང་དུ་ཞི་བར་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་སྐྱེས་པའོ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི། སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་དཔྱད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་རྒྱུད་དུལ་བར་བྱས་པའི་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཙམ་དང་ལྡན་པས་མི་ཆོག་གི །ལུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་ཡང་ལྡན་ དགོས་པས་ལུང་གིས་ཕྱུག་ཅེས་པ་ནི། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། ཐེག་ཆེན་གྱི་བླ་མ་བྱ་བ་བཤད་པ་ན་འབྱམས་ཀླས་པར་གོ་བ་སྐྱེད་ལ་ལག་ཏུ་ལེན་པ་ན་བསྟན་པའི་ཐ་མ་ལ་གང་ཕན་དང་ཐད་ཀར་དོན་དུ་གང་འགྱུར་སྟོན་པ་ཞིག་དགོས་གསུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཆོས་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའམ། ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་གཙོ་བོར་བཟུང་སྟེ། དེ་མེད་ནའང་ལུང་རིགས་ཀྱིས་རྟོགས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལུང་རྟོགས་དང་ལྡན་ཡང་སློབ་མ་ལས་དམན་པ་དང་མཉམ་པས་མི་ཆོག་པས་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། མཛའ་བཤེས་ཀྱི་ཚོམས་ལས། དམན་པ་བསྟེན་པས་མི་དག་ཉམས་འགྱུར་ཞིང༌། །ཐད་ཀར་བབ་པ་བསྟེན་པས་སོ་ན་གནས། །གཙོ་བོ་བསྟེན་པས་དམ་པ་ཐོབ་འགྱུར་བ། །དེ་ཕྱིར་བདག་པས་གཙོར་གྱུར་བསྟེན་པར་བྱ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། །ཤེས་རབ་ཆེས་མཆོག་ལྡན་པ་ཡི། །གཙོ་བོ་གང་ཡིན་དེ་བསྟེན་ན། །གཙོ་བོ་བས་ཀྱང་ཆེས་གཙོར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུ་ཆུང་བས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་གསན་ཙ་ན་དེ་ལ་ནི་ང་ཡར་བལྟ་བ་ཡིན་གསུང་བ་དང༌། མཐའ་བཞིའི་ཞལ་ནས། ང་ནི་རྭ་སྒྲེང་བའི་རྒད་པོ་དེ་རྣམས་ལ་མིག་རྟེན་བྱེད་གསུང་བ་ལྟར། ཡོན་ཏན་ལྷག་ པ་ལ་མིག་ཡར་བལྟ་བ་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་དྲུག་པོ་དེ་ནི་རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ལྷག་མ་ནི་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཐུབ་རྣམས་སྡིག་པ་ཆུ་ཡིས་མི་འཁྲུ་ཞིང༌། །འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱག་གིས་མི་སེལ་ལ། །ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་གཞན་ལ་སྤོ་མིན་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་བསྟན་པས་གྲོལ་བར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞན་ལ་ལམ་མ་ནོར་བར་བསྟན་ནས་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་མ་གཏོགས་པ་སྡིག་པ་ཆུས་འཁྲུ་བ་སོགས་བྱར་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་བཞི་ལས། སྨྲ་མཁས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་མཁས་ཤིང་དོན་གདུལ་བྱའི་བློ་ལ་སྐྱེལ་བ་ལ་གཟོ་བའོ། །བརྩེ་བ་ནི། ཆོས་སྟོན་པའི་ཀུན་སློང་དག་པ་སྟེ་རྙེད་བཀུར་སོགས་ལ་མི་བལྟ་བར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་སྟོན་པའོ། །པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས་སྤྱན་སྔ་ལ། ལི་མོའི་བུ། ཅི་ཙམ་པའི་ཆོས་བཤད་ཅིག་བྱས་ཏེ་ལེགས་སོ་གཅིག་ཀྱང་བདག་གིར་བྱེད་མ་མྱོང༌། འགྲོ་བ་ཉམ་ཐག་པ་མིན་པ་མེད་གསུང་བ་འདྲ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་པར་གདའ། བརྩོན་བཅས་ནི། གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྤྲོ་བ་བརྟན་པའོ། །སྐྱོ་བ་སྤངས་པ་ནི། ཡང་ཡང་འཆད་པས་མི་ངལ་བ་སྟེ་འཆད་པའི་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའོ། །པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། བསླབ་པ་གསུམ་དང་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་སྙིང་བརྩེ་བ་ལྔ་གཙོ་བོ་ཡིན། ངེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཞང་བཙུན་ཀུན་ལ་མང་དུ་ཐོས་པའང་མེད་སྐྱོ་བ་བཟོད་པའང་མེད་པས་གླ་བོ་དྲིན་དུ་ གཅགས་པ་རེ་བྱེད་པའང་མེད་དེ་སྔ་མ་ལྔ་ཡོད་པས་དྲུང་ན་སུ་ཡོད་པ་ལ་ཕན། གཉན་སྟོན་ལ་སྨྲ་མཁས་པ་ཡེ་མེད་ཡོན་བཤད་རེ་བྱེད་པའང་འདི་ཀུན་གྱིས་ད་རེས་མི་གོ་སྙམ་པ་ལས་མི་ཤེས་ཏེ་ལྔ་པོ་ཡོད་པས་སུ་ཉེ་བ་ལ་ཕན་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་བསླབ་པ་རྣམས་ལ་བསྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་མེད་པར་དེ་དག་གི་བསྔགས་པའམ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་རང་གི་འཚོ་བ་བསྒྲུབ་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་སུ་མི་འོས་ཏེ། ཙན་དན་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པས་འཚོ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཙན་དན་དོན་དུ་གཉེར་བ་འགའ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ལ་དེ་ཡོད་དམ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་འདྲ་བར། དོན་མེད་པར་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཕྱི་མའི་དུས་ལ་དགེ་སློང་ནི། །སྡོམ་པ་མེད་པ་མང་པོ་དག །མང་དུ་ཐོས་པ་དག་འདོད་འགྱུར། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསྔགས་པ་བརྗོད་བྱེད་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད། །ཅེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་རྣམ་གྲོལ་གསུམ་ལའང་དེ་ལྟར་གསུངས་ནས། ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ལ་ལ་དག །ཙནྡན་དག་ནི་འདི་འདྲ་སྟེ། །སྤོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིད་འོང་ཞེས། །ཙན་དན་དག་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད། །དེ་ནས་མི་གཞན་ལ་ལ་ཡིས། །དེ་ལྟར་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ཡི། །ཙན་དན་ཅུང་ཟད་བསྲེལ་ཏམ་ཞེས། །སྐྱེས་བུ་ལ་ལས་དེ་དྲིས་ན། །སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་སླར་སྨྲས་པ། །གང་གིས་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཡི། །སྤོས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དེ། །སྤོས་དེ་ང་ལ་མེད་ཅེས་སྨྲ། །དེ་བཞིན་རྣལ་ འབྱོར་མི་བརྩོན་པ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བསྔགས་པས་འཚོ་བ་དག །ཕྱི་མའི་དུས་ན་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་དག་ལ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད། །ཅེས་ལྷག་མ་གསུམ་ལ༌ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་པའི
Chinese
正确使用和错误使用之间的进退，以忆念和正知守护，内心寂静安住的等持之学产生。近寂是，依靠心能胜任的寂止，对正确的意义分别观察，智慧之学产生。如是，以三学调伏相续，仅具有证悟的功德是不够的，还需具有教证的功德，所谓精通教证，是指对三藏等广闻博学。格西仲敦巴说：“讲解大乘上师的行为时，要生起无边无际的理解，但在实践时，需要指出对教法的末期有何利益，以及直接对意义有何影响。”证悟彼性是，以殊胜的智慧之学证悟法无我，或者主要以现证彼性为主，即使没有，也说可以通过教理和正理的证悟来成就。如是，即使具有教证和证悟，如果比弟子低下或相等也是不够的，需要更殊胜的功德，如《亲友书》中说：“依止劣者令退失，依止平者住原地，依止胜者得胜果，故应依止胜己者。戒律近寂与，智慧极殊胜，何者为殊胜，当依止彼胜，依止胜者已，转为胜中胜。”因此，仲敦巴听闻大德们的传记时说：“我对他们是仰视的。”玛吉拉准说：“我是以热振（Rwa-sgreng）（今拉萨（Lhasa）林周县（Lhunzhub）东北）的老人们为榜样的。”同样，需要对殊胜的功德仰视。如是，这六法是自己获得的功德。其余的是摄受他人的功德，如云：“诸佛不以水洗罪，不以手除众生苦，不将自身证悟移，于法性谛说令解脱。”如是说，除了为他人无误地指示道路并加以摄受外，用水洗罪等是做不到的。其中，在四法中，善于言说是，精通如何引导的次第，以及调伏所化之
English
The arising of the training of meditative stabilization in which the mind abides peacefully within by relying on mindfulness and awareness regarding the engagement and disengagement of proper and improper conduct. Near pacification is the arising of the training of wisdom by individually examining the correct meaning based on a calm abiding that makes the mind workable. Thus, it is not enough to have only the qualities of realization that tame the mindstream with the three trainings. One must also have the qualities of scripture. Being rich in scripture means having extensive learning in the three baskets and so forth. Geshe Tonpa said, "When explaining the actions of a Mahayana lama, one must generate boundless understanding, but when putting it into practice, one must show what benefits the end of the teachings and what directly affects the meaning." Realizing that very thing is mainly taking the realization of the selflessness of phenomena, a special training of wisdom, or the realization of that very nature as the main thing. Even if that is not the case, it is said that it can be accomplished through realization by scripture and reasoning. Thus, even if one has scripture and realization, it is not enough to be inferior to or equal to the student, so one needs a superior quality. As it says in the Collection of Friends: "Serving an inferior one causes one to degenerate, Serving an equal one remains in place, Serving a superior one obtains excellence, Therefore, one should serve one who is superior to oneself. Morality, near peace, and, Wisdom, most excellent, Whoever is superior, serve that superior one, Having served the superior one, one becomes the most superior of the superior." Therefore, when Phuchungwa heard the biographies of the holy ones, he said, "I look up to them." And Madhyantika said, "I look to those old men of Radreng (Rwa-sgreng) (now northeast of Lhunzhub (林周县) in Lhasa (拉萨))." Likewise, one must look up to superior qualities. Thus, those six dharmas are the qualities that one has obtained oneself. The remainder is the quality of leading others, as it is said: "The Buddhas do not wash away sins with water, Nor do they remove the suffering of beings with their hands, Nor do they transfer their own realization, They liberate by teaching the truth of suchness." As it says, other than showing the path without error to others and taking them in, washing away sins with water and so forth cannot be done. Among those four dharmas, being skilled in speaking is being skilled in the order of how to lead and in taming the object of taming.
Chinese
是为了使（听众的）智慧增长而努力。慈悲是：说法者的发心清净，不贪图名利等，而是以慈爱和怜悯之心发起而宣说。博朵瓦尊者对健扎瓦说：“里莫的儿子啊，我讲了多少法，连一句‘好’都没有得到过。需要讲得像是在说没有一个众生不是可怜的。”精进是：对利益他人之事有坚定的热情。断除厌倦是：反复宣讲而不疲倦，能忍受宣讲的辛苦。博朵瓦尊者说：“戒律三学、证悟实相和慈悲心五者是主要的。我的老师香尊昆拉，既没有广闻博学，也不能忍受辛苦，甚至没有用报酬来酬谢，因为具备了前面五种功德，所以对在座的各位都有利益。娘敦不善于言辞，偶尔说一些功德，也只是觉得‘这些人这次听不懂’，除此之外什么也不知道，但因为具备了这五种功德，所以对亲近他的人都有利益。”因此，如果不努力修持戒律，只是赞叹戒律的功德来维持自己的生活，那就不适合做善知识。就像有些人靠赞叹檀香来维持生计，如果有人问他：“你有没有檀香？”他回答说：“没有。”这就像是毫无意义的空话。如《三摩地王经》所说：“末世的僧人，没有戒律的很多，渴望多闻。只是赞叹戒律，却不追求戒律的真谛。”经中对三摩地、智慧和解脱也这样说：“就像有些人，赞叹檀香说：‘这种檀香的香味令人心旷神怡。’然后另一个人问他：‘你有没有一点檀香？’那个人回答说：‘我靠赞叹檀香的香味来维持生计，但我没有檀香。’同样，不精进的瑜伽士，在末世会靠赞叹戒律来维持生计，但他们自己却没有戒律。”经中对剩下的三者也做了类似的描述。
English
It is to strive to increase the wisdom (of the audience). Compassion is: the motivation of the Dharma speaker is pure, not greedy for fame and gain, etc., but initiated and spoken with love and compassion. Venerable Potowa said to Ken Tsawa: "Son of Limo, how much Dharma have I spoken, and I have never received even a single 'good'. It is necessary to speak as if saying that there is no sentient being who is not pitiful." Diligence is: having a firm enthusiasm for benefiting others. Abandoning weariness is: not being tired of repeated preaching, being able to endure the hardship of preaching. Venerable Potowa said: "The three trainings of discipline, the realization of reality, and the five of compassion are the main ones. My teacher Shang Tsun Kunla, neither had extensive learning nor could endure hardship, and even did not use rewards to repay, because he possessed the first five virtues, so he benefited everyone present. Nyangton is not good at words, occasionally says some merits, but only thinks 'These people don't understand this time', and doesn't know anything else, but because he possesses these five virtues, he benefits those who are close to him." Therefore, if one does not strive to practice the precepts, but only praises the merits of the precepts to maintain one's own life, then one is not suitable to be a spiritual friend. It is like some people who make a living by praising sandalwood, and if someone asks him, "Do you have sandalwood?" He replies, "No." This is like meaningless empty talk. As the Samadhiraja Sutra says: "In the degenerate age, there are many monks without precepts, desiring much learning. They only praise the precepts, but do not pursue the true meaning of the precepts." The sutra also says this about samadhi, wisdom, and liberation: "Just like some people, praising sandalwood saying: 'The fragrance of this sandalwood is delightful.' Then another person asks him: 'Do you have a little sandalwood?' That person replies: 'I make a living by praising the fragrance of sandalwood, but I don't have sandalwood.' Similarly, un-diligent yogis, in the degenerate age, will make a living by praising the precepts, but they themselves have no precepts." The sutra also made similar descriptions of the remaining three.