Tibetan
པ་དང༌། འཆད་པ་དང་ཉན་པའི་ཚུལ་གནད་དུ་སོང་བས་བཤད་པའི་གདམས་ངག་གིས་ཀྱང་རྒྱུད་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་འགྱུར་བར་གཟིགས་ནས། སྤྱིར་ན་དམ་པ་སྔ་མ་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་ནན་ཏན་མཛད་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་གདམས་ངག་འདིའི་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ནན་ཏན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ནི་གདམས་པ་ཆེན་པོར་སྣང་སྟེ་འདི་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་ཅིང་བློ་སྣ་མ་འགྱུར་བས་ཆོས་ཟབ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཇི་ཙམ་བཤད་ཀྱང་ལྷ་བདུད་དུ་བབ་པ་ལྟར་གྱུར་ནས་ཆོས་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཆེས་མང་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་བས་ན་ཚེས་གཅིག་ནས་འཕྱུགས་ན་བཅོ་ལྔའི་བར་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར་ཡིན་པས། ཉན་པ་དང་བཤད་པ་ལམ་དུ་གཏོང་ཚུལ་འདི་ལ་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་ནས་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་བྱུང་རེས་ཀྱིས་མ་མཐའ་རེ་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། གདམས་པ་སྟོན་པའི་སྔོན་འགྲོའི་མཆོག་ནི་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་གཅེས་གཅེས་རྣམས་བསྡུས་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་ནི་གཞན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གདམས་པའི་སྔོན་འགྲོ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།༈ བཞི་པ་གདམས་པ་དངོས་ཀྱིས་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། ལམ་གྱི་རྩ་ བ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་ཚུལ་དང༌། བསྟེན་ནས་བློ་ཇི་ལྟར་སྦྱང་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་པ་དང༌། སྐྱོང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྙིང་པོ་ངེས་པར་བསྡུ་བ་ལས། རིགས་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་དེས། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་བསྟེན་བྱས་ལ། །ཞེས་དང༌། པོ་ཏོ་བའི་གསུང་སྒྲོས་དོལ་པས་བསྒྲིགས་པ་ལས་ཀྱང༌། མན་ངག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་འགོ་ནི། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་མི་བཏང་བ་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། སློབ་མ་ལ་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་སྣ་གཅིག་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱོན་སྣ་གཅིག་འགྲིབ་པ་ཡན་ཆད་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ནི་དམ་པའི་བཤེས་ཡིན་པས་ཐོག་མར་དེ་བསྟེན་པའི་ཚུལ་གལ་ཆེ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། མདོར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ་ཅིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ས་དང་། བཟོད་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། གཟུངས་དང་། སྤོབས་པ་དང་། བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཐོབ་ཅིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། བླ་མ་ལ་རག་ལས། བླ་མ་རྩ་བར་གྱུར། བླ་མ་ལས་བྱུང་། བླ་མ་སྐྱེ་གནས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གྱུར། བླ་མས་བསྐྱེད། བླ་མས་སྤེལ། བླ་མ་ལ་བརྟེན།
Chinese
并且，因为讲说和听闻的方式切中要点，所以认为通过讲说的窍诀也能利益自相续。总的来说，以前的所有圣者都对此非常重视，特别是这个窍诀的历代上师们都非常重视。这似乎是一个伟大的窍诀，因为如果对此没有获得定解，并且心念没有转变，那么无论讲说多么深奥广大的佛法，都会像天神魔鬼附体一样，最终导致佛法本身成为烦恼的助伴，这种情况非常常见。因此，就像俗话说的“初一错，错到十五”一样。对于听闻和讲说如何转化为道用，有智慧的人们应该努力通过讲说和听闻的交替，至少具备其中之一。因为这是窍诀开示的首要前提。这些因为担心文字繁多，所以只是精简地概括，详细的内容应该从其他地方了解。窍诀的前行已经讲完。 第四，以真实的窍诀引导弟子的次第分为两种：道路的根本——依止善知识之理，以及依止后如何修心的次第。第一种又分为两种：为了生起定解而稍微详细地讲述，以及简略地阐述修持的方法。第一种是：从《心要决定》中说：“具种性者，当依止殊胜善知识。”以及，从多尔巴所编辑的博朵瓦语录中也说：“所有窍诀的开端，是不舍弃殊胜善知识。”正如这些所说，对于弟子来说，乃至相续中生起一个功德，减少一个过患，一切安乐的来源都是圣者善知识，因此首先依止善知识的方式非常重要。在《菩萨藏》中说：“总之，获得和圆满菩萨的一切行为，以及同样地，获得和圆满波罗蜜多、地、忍、三摩地、神通、陀罗尼、辩才、回向和愿以及一切佛法，依赖于上师。上师是根本。上师所生。上师是生处和生源。上师所生。上师所增。依赖于上师。
English
And, because the manner of explaining and listening hits the key points, it is seen that even the instructions given can benefit the mindstream. In general, all the previous holy beings paid close attention to this, and especially the previous lamas of this instruction were extremely diligent. This seems to be a great instruction, because if one does not gain certainty in this and one's mind does not change, no matter how profound and vast the Dharma is explained, it will be like being possessed by gods and demons, and the Dharma itself will become an aid to afflictions, which is very common. Therefore, it is like the saying, "If you miss the first day, you miss the fifteenth." Those with intelligence should strive to have at least one of the methods of transforming listening and explaining into the path, by alternating between explaining and listening. This is because this is the supreme preliminary for showing the instructions. These are condensed summaries of the essentials, fearing too many words, and the details should be learned from elsewhere. The preliminary practices of the instructions have been explained. Fourth, the order of how to guide disciples with the actual instructions is twofold: the root of the path, the way to rely on a spiritual friend, and the order of how to train the mind after relying on one. The first has two parts: explaining in a little more detail to generate certainty, and teaching the method of cultivation in brief. The first is: From "Essential Collection of the Heart": "Those who abide in the lineage, should rely on a noble spiritual friend." And, from the collection of sayings of Potowa compiled by Dolpa: "The beginning of all instructions is not abandoning a noble spiritual friend." As it says, for the disciple, the source of all happiness and well-being, even to the extent of generating one quality and diminishing one fault in the mindstream, is the holy spiritual friend, so it is important to rely on him or her first. From the Bodhisattva Pitaka: "In short, obtaining and perfecting all the conduct of a Bodhisattva, and similarly, obtaining and perfecting the perfections, grounds, patience, samadhi, superknowledges, dharanis, eloquence, dedication, aspiration, and all the qualities of a Buddha, depends on the lama. The lama is the root. The lama is the source. The lama is the birthplace and the origin. The lama generates. The lama increases. Rely on the lama.
Tibetan
བླ་མ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དག་གོ །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། རྣམ་གྲོལ་བསྒྲུབ་པ་ལ་བླ་མ་ལས་གལ་ཆེ་བ་མེད་ དེ། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་བལྟས་ནས་བྱས་པས་ཆོག་པ་ལ༌ཡང་སློབ་མཁན་མེད་པར་མི་འོང་ན་ངན་སོང་ནས་འོངས་མ་ཐག་པ་འགྲོ་མ་མྱོང་བའི་སར་འགྲོ་བ་ལ་བླ་མ་མེད་པར་ག་ན་འོང་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ཚུལ་ལ་དྲུག །བསྟེན་བྱ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད། སྟེན་བྱེད་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད། དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ། བསྟེན་པའི་ཕན་ཡོན། མ་བསྟེན་པའི་ཉེས་དམིགས། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ནས་ཐེག་པ་སོ་སོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མང་པོ་ཞིག་གསུངས་ཀྱང༌། འདིར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་རིམ་གྱིས་ཁྲིད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཁྲིད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞིག་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བཤེས་གཉེན་དུལ་བ་ཞི་བ་ཉེར་ཞི་བ། །ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་བརྩོན་བཅས་ལུང་གིས་ཕྱུག །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་སྨྲ་མཁས་ལྡན། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་སྐྱོ་བ་སྤངས་ལ་བརྟེན། །ཞེས་བཤེས་གཉེན་ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལ་སློབ་མས་བསྟེན་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་རང་མ་དུལ་བས་གཞན་འདུལ་བ་གནས་མེད་པར་གསུངས་པས་གཞན་འདུལ་བའི་བླ་མ་དེས་ཐོག་མར་རང་གི་རྒྱུད་བཏུལ་བ་ཞིག་དགོས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བཏུལ་བ་ཞིག་དགོས་སྙམ་ན། གང་བྱུང་བྱུང་གི་སྒྲུབ་པ་བྱས་ནས་ རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མིང་བཏགས་པ་རེ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པས་མི་ཕན་པས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་སྤྱི་དང་མཐུན་པའི་རྒྱུད་འདུལ་ལུགས་ཤིག་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་དུ་ངེས་པས་དུལ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དུལ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པ་ལས། རྟག་ཏུ་འབད་པས་བདའ་བ་ཡི། །སེམས་རྟ་ཁ་བླན་དཀའ་བ་ལ། །མཐུན་པའི་གཟེར་རྣོན་བརྒྱ་པ་ཡི། །སྲབ་ནི་སོ་སོར་ཐར་འདི་ཡིན། །ཞེས་པ་དང༌། ལུང་རྣམ་འབྱེད་ལས། གདུལ་བྱ་མ་ཐུལ་བ་ཡི་སྲབ་འདི་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྟ་དམུ་རྒོད་འདུལ་སྦྱོང་མཁན་གྱིས་སྲབ་བཟང་པོས་འདུལ་བ་ལྟར། དབང་པོ་ལོག་པའི་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྟ་དམུ་རྒོད་ལྟ་བུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་ན་ཚར་གཅོད་ཅིང༌། འབད་པ་དུ་མས་བྱ་བར་འོས་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབས་པས་སེམས་ཀྱི་རྟ་དུལ་བར་བྱས་པའོ། །ཞི་བ་ནི། དེ་ལྟར་ལེགས་
Chinese
是因为（经中）说上师是根本的缘故。博朵瓦也说：要成就解脱，没有比上师更重要的了。今生的事情，看看做了也就可以了，即使这样也少不了老师，何况是从恶道刚出来，到没去过的地方去，没有上师怎么能行呢？这样说来，依止善知识的方法有六种：所依止的善知识的特征，能依止的弟子的特征，以何种方式依止，依止的利益，不依止的过患，以及对这些内容的总结。第一，总的来说，从包括经论及其注释在内的经典中，根据不同乘的观点，讲了很多种。这里要讲的是，引导有缘者次第进入三士道的修行，最终引导至成佛之道大乘的善知识。如《经庄严论》中所说：善知识是调伏、寂静、极寂静，功德超胜、具精进、通经藏，通达真实、善于言说，具有慈悲心、远离懈怠者。因此，弟子应该依止具有这十种功德的善知识。而且，（经中）说自己没有调伏而调伏他人是不可能的，所以要调伏他人的上师首先要调伏自己的相续。那么，要如何调伏呢？如果只是随便修修，然后给自己的相续安上一个证悟功德的名号，是没有用的。必须有一种与整个佛陀教法相一致的调伏相续的方法，那就是确定在三学上。因此，（经中）说了调伏等三种。其中，调伏是戒律的修学，如《别解脱经》中说：时时勤奋追逐的，难以驾驭的心马，用百钉的利器，缰绳就是这别解脱。以及《律分别》中说：这是调伏未调伏者的缰绳。就像驯马师用好的缰绳来调伏烈马一样，如果（心）追随放荡的对境，就像烈马一样，去做不该做的事情，就要加以制止；通过诸多努力，使之进入该做的事情，这就是通过修学戒律来调伏心马。
English
It is because it is said (in the scriptures) that the guru is the root. Potowa also said: To achieve liberation, there is nothing more important than the guru. Even for the affairs of this life, it is enough to look and do, but even so, a teacher is indispensable. How can one go to a place one has never been to, just emerged from the lower realms, without a guru? Thus, there are six ways to rely on a spiritual friend: the characteristics of a virtuous spiritual friend to be relied upon, the characteristics of a disciple who can rely on, how to rely on him, the benefits of relying on him, the faults of not relying on him, and a summary of these points. First, in general, many kinds are taught in the scriptures, including the sutras and their commentaries, according to the views of different vehicles. Here, we will talk about a virtuous spiritual friend who gradually leads sentient beings into the path of the three types of individuals, and ultimately leads them to the path of enlightenment, the Great Vehicle. As it is said in the Ornament of the Sutras: A spiritual friend is subdued, peaceful, extremely peaceful, superior in qualities, diligent, rich in scriptures, realized reality, skilled in speech, possesses loving-kindness, and relies on abandoning discouragement. Therefore, a disciple should rely on a spiritual friend who possesses these ten qualities. Moreover, it is said that it is impossible to subdue others without subduing oneself, so the guru who subdues others must first subdue his own mindstream. So, how should one subdue? If one just practices casually and then gives one's mindstream a name of realized qualities, it is useless. There must be a way to subdue the mindstream that is consistent with the entire Buddha's teachings, which is to be determined in the three trainings. Therefore, (in the scriptures) three things such as subduing are said. Among them, subduing is the training of morality, as it is said in the Sutra of Individual Liberation: The mind-horse that is constantly chased with diligence, difficult to control, with a hundred sharp nails, the rein is this individual liberation. And in the Vinaya-vibhaṅga it says: This is the rein for subduing the unsubdued. Just as a horse trainer subdues a wild horse with a good rein, if (the mind) follows the licentious objects, like a wild horse, and does what it should not do, it must be stopped; through many efforts, it is made to enter what should be done, and this is how the mind-horse is subdued through the training of morality.