Tibetan
། ལེགས་གསུངས་ཐོས་པ་སྙིང་པོར་ཤེས་པ་དང༌། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་སྙིང་པོར་ཤེས་གྱུར་ཀྱང༌། །གང་ཞིག་བག་མེད་བརླང་པོར་བྱེད་པ་དེའི། །ཐོས་དང་ཤེས་པ་དོན་ཆེན་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་འཕགས་པས་བསྟན་པའི་ཆོས་དགའ་ཞིང༌། །དེ་བཞིན་ལུས་དང་ངག་གིས་སྤྱོད་བྱེད་པ། །དེ་དག་བཟོད་ལྡན་གྲོགས་དགའ་དབང་པོ་བསྡམས། །ཐོས་དང་ཤེས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་འཐོབ། །ཅེས་དང༌། ལྷག་བསམ་བསྐུལ་བ་ལས་ཀྱང༌། བདག་ནི་སྒྲུབ་ཉམས་ད་ནི་ཅི་བྱ་ཞེས། །འཆི་བའི་དུས་ཚེ་བྱིས་པ་མྱ་ངན་བྱེད། །གཏིང་རྙེད་མ་གྱུར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །ཞེས་དང༌། གར་ལ་བལྟ་བའི་ཁྲོད་ན་འདུག་པ་ཞིག །དཔའ་བོ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་བཞིན། །བདག་ཉིད་ནན་ཏན་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྨྲ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་འདི་དག་གོ །ཞེས་དང༌། བུ་རམ་ཤིང་ཤུན་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད། །དགའ་བར་བྱ་བའི་རོ་ནི་ནང་ན་འདུག །ཤུན་པ་ཟོས་པས་མིས་ནི་བུ་རམ་རོ། །ཞིམ་པོ་རྙེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤུན་པ་དེ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། །རོ་ལྟ་བུ་ནི་འདི་ལ་དོན་སེམས་ཡིན། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྨྲ་ལ་དགའ་སྤངས་ཏེ། །རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་བྱོས་ལ་དོན་སོམས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འདུ་ཤེས་བཞག་པ་ནི། ཆོས་གསུང་བ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་གུས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རིང་དུ་གནས་པའི་འདུ་ ཤེས་བསྐྱེད་པ་ནི། ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་མཉན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་འཇིག་རྟེན་ན་རིང་དུ་གནས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་འཆད་པའམ་ཉན་པ་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལོགས་སུ་བཞག །ཆོས་ལོགས་སུ་བཤད་པ་དེས་ཅི་བཤད་ཀྱང་གནད་དུ་མི་འགྲོ་བས་རང་གི་རྒྱུད་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཆེད་དུ་ཉན་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དཔེར་ན། བྱད་བཞིན་གྱི་ནག་ནོག་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་ཡོད་མེད་རྟོག་པར་འདོད་པ་ན་མེ་ལོང་ལ་བལྟས་ནས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་དྲི་མ་སེལ་བ་ལྟར། རང་གི་སྤྱོད་པ་སྐྱོན་ཆགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་དུ་འཆར་ལ། དེའི་ཚེ་བདག་གི་རྒྱུད་འདི་ལྟ་བུར་སོང་ངོ་ཞེས་ཡིད་ལ་གདུང་བ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ནས་སྐྱོན་སེལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། སྐྱེས་པའི་རབས་ལས། བདག་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པའི་གཟུགས། །ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་གསལ་མཐོང་ན། །ཡིད་ལ་གདུང་བ་རབ་སྐྱེས་ཏེ། །བདག་ནི་ཆོས་ལ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སུ
Chinese
聽聞善說，知其為精要，禪定亦知為精要，然若有人放逸而粗暴行事，其聽聞與了知，終不成大事。若人喜樂於聖者所教之法，如是身語行持，彼等具足忍耐，喜樂友伴，調伏諸根，獲得聽聞與了知之彼岸。如是說。從《策勵增上意樂》中也說到：『我已退失修行，如今該怎麼辦？』臨終之時，孩童徒增悲傷。若未探得深意，則會極度痛苦。這就是樂於言說的過患。如是說。如同在觀看歌舞之中，讚揚其他勇士的功德一般，自己會變得疏忽懈怠，這就是樂於言說的過患。如是說。甘蔗皮毫無精髓，令人喜愛的滋味在其中。人們若只吃甘蔗皮，則無法從中獲得甘蔗的美味。如同甘蔗皮一般，言說也是如此，如同美味一般，此中之精髓即是意義。因此，應當捨棄樂於言說，恆常保持正念，思維其義。』如是說。於如來安置聖士之想者，乃是憶念說法者薄伽梵，而生起恭敬。於法之正理安置長久住世之想者，乃是心想：若能依此聽聞如是之法，使勝者之教法長久住世，豈不甚妙！此外，講經或聽經時，應將自己的相續置於一旁。若將法置於一旁而講說，則無論說什麼都不會切中要點，因此必須為了確定自己的相續而聽聞。譬如，想要觀察容貌上的黑痣等瑕疵是否存在時，應當照鏡子來了解並去除瑕疵。同樣地，當聽聞佛法時，自己的行為過失也會顯現在佛法的鏡子中。此時，心中會生起我之相續已變成如此之感受，然後才會開始去除過失並修持功德，因此必須學習追隨佛法。如《本生傳》所說：『若於佛法明鏡中，得見自身惡行相，心中生起大悲痛，我將轉向於佛法。』
English
Hearing good words, knowing them to be the essence, and even if understanding samadhi as the essence, if someone acts carelessly and violently, their hearing and knowledge will not become a great matter. Those who delight in the Dharma taught by the noble ones, and act accordingly with body and speech, those who are patient, delight in friends, restrain their senses, will attain the other shore of hearing and knowledge. Thus it is said. From "Encouraging Higher Intention" it is also said: "I have declined in practice, what should I do now?" At the time of death, children only increase their sorrow. If the profound meaning is not found, there will be extreme suffering. These are the faults of being fond of speaking. Thus it is said. Just as in the midst of watching dance, praising the merits of other heroes, one becomes negligent and lax, this is the fault of being fond of speaking. Thus it is said. The sugarcane peel has no essence, the delightful taste is within it. If people only eat the sugarcane peel, they cannot obtain the deliciousness of sugarcane from it. Just like the sugarcane peel, speaking is like that, like the delicious taste, the essence in this is the meaning. Therefore, one should abandon being fond of speaking, constantly maintain mindfulness, and contemplate its meaning. Thus it is said. To place the thought of a holy person on the Thus-Gone One is to remember the speaker, the Bhagavan, and generate respect. To place the thought of the Dharma's principles abiding long in the world is to think: If one could rely on hearing such Dharma, so that the Victorious One's teachings would abide long in the world, wouldn't that be wonderful! Furthermore, when teaching or listening to the Dharma, one should set aside one's own continuum. If one sets aside the Dharma and speaks, then no matter what is said, it will not hit the point, therefore one must listen in order to ascertain one's own continuum. For example, if one wants to observe whether there are blemishes such as black moles on the face, one should look in a mirror to understand and remove the blemishes. Similarly, when listening to the Dharma, one's own faulty actions will also appear in the mirror of the Dharma. At that time, the feeling that my continuum has become like this will arise in the mind, and then one will begin to remove faults and cultivate merits, therefore one must learn to follow the Dharma. As it is said in the Jataka: "If in the clear mirror of the Dharma, one sees the image of one's own bad deeds, great sorrow will arise in the mind, and I will turn towards the Dharma."
Tibetan
་ཏ་སའི་བུས་རྒྱལ་སྲས་ཟླ་བ་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཞུས་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེའི་བསམ་པ་ཆོས་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པར་མཁྱེན་ནས་ཆོས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ། དེ་ཐོབ་པ་ལ་དེའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་དགོས། དེ་ལ་ཤེས་དགོས། དེ་ ལ་ཆོས་ཐོས་པ་དགོས་པར་སྣང་བས་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད། ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་དྲན་པར་བྱས་ཏེ་སྤྲོ་སིང་བ་བྱས་ནས་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་བ་སོགས་བྱས་ཏེ་མཉན་ནོ། །གཉིས་པ་ཆོས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ཆོས་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། སྟོན་པ་དང་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུས་བཤད་པ། ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་མི་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། རྙེད་བཀུར་དང་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཟང་ཟིང་ལ་མི་བལྟ་བར་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕན་ཡོན་ཆེ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བ་ལས། བྱམས་པ། ཉི་ཤུ་པོ་འདི་ནི་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་མི་འདོད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ཏེ། ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བློ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། བརྟན་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཞེ་སྡང་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། གཏི་མུག་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། བདུད་ཀྱིས་དེ་ལ་གླགས་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དེ་ལ་བསྲུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལྷ་རྣམས་དེ་ལ་གཟི་བྱིན་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མི་མཛའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་གླགས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་མཛའ་བཤེས་རྣམས་མི་ཕྱེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཚིག་བཙུན་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེས་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་མང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། མཁས་པས་བསྔགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བར་འོས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཞེས་སོགས་མདོ་སྡེ་དུ་མར་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་མོས་པ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་བརྟན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། བསླབ་བཏུས་འགྱུར་གསར་དུ་མོས་པ་དང་ལྡན་པར་བསྒྱུར་ལ། འགྱུར་རྙིང་ཁ་ཅིག་ལས་བརྟུན་པ་དང་ལྡན་པར
Chinese
当达萨之子为太子月亮宣说佛法而请问时，菩萨知晓他的心已成为听法的容器，如是宣说佛法。总而言之，我为了所有众生的利益而要证得佛果。要证得佛果，就必须修习其因。为此必须了解。为此，听闻佛法是必要的，因此生起听闻佛法的念头。忆念听闻的利益，心生欢喜，去除容器的过失等，然后听闻。第二，说法的方式有四种：思维说法的利益，对导师和佛法生起恭敬心，以何种发心和行为来说法，以及在何处说法和不说的差别。第一，不顾及利养、恭敬和名声等世俗之事而说法，利益极大。从激发殊胜的发心来说，慈氏菩萨说：‘弥勒菩萨，这二十种是无有世俗杂染的法布施的利益，不希求利养和恭敬而行法布施的利益。’这二十种是什么呢？即：变得具有正念，变得具有智慧，变得具有聪慧，变得具有坚固，变得具有般若，证悟超越世间的般若，贪欲变小，嗔恨变小，愚痴变小，魔不能找到机会，诸佛世尊会忆念，非人会守护， 诸天会对他生起敬意，不友善者不能找到机会，他的亲友不会分离，言辞会变得庄重，他会获得无畏，内心会更加安乐，会被智者赞叹，他的法布施也值得忆念。’等等，对众多经部中所说的利益，从内心深处生起信奉。其中，具有坚固，在《学集》的新译本中译为具有信奉，而在一些旧译本中译为具有精进。
English
When the son of Data asked the Prince Moon to teach the Dharma, the Bodhisattva, knowing that his mind had become a vessel for listening to the Dharma, spoke the Dharma accordingly. In short, I must attain Buddhahood for the benefit of all sentient beings. To attain that, one must practice its cause. For that, one must understand. For that, it seems necessary to hear the Dharma, so generate the thought to listen to the Dharma. Remembering the benefits of hearing, generate joy and eliminate the faults of the vessel, and then listen. Second, there are four ways of teaching the Dharma: contemplating the benefits of teaching the Dharma, generating respect for the teacher and the Dharma, with what kind of intention and conduct to teach, and the difference between where to teach and not to teach. First, teaching the Dharma without regard to worldly things such as gain, respect, and fame is of great benefit. From the perspective of inspiring superior intention, Maitreya said: 'Maitreya, these twenty are the benefits of the Dharma giving without worldly defilements, the benefits of giving the Dharma without seeking gain and respect.' What are these twenty? Namely: becoming mindful, becoming wise, becoming intelligent, becoming steadfast, becoming wise, realizing wisdom beyond the world, greed becoming smaller, hatred becoming smaller, ignorance becoming smaller, the devil cannot find an opportunity, the Buddhas, the Bhagavat, will remember, non-humans will protect, The gods will generate respect for him, unfriendly people cannot find an opportunity, his friends will not separate, words will become dignified, he will attain fearlessness, his heart will become more peaceful, he will be praised by the wise, and his Dharma giving will also be worthy of remembrance.' And so on, from the depths of the heart, generate faith in the benefits spoken of in many sutras. Among them, having steadfastness, in the new translation of the Compendium of Trainings, it is translated as having faith, while in some old translations, it is translated as having diligence.