Tibetan
་བསྒྱུར་རོ། །སྟོན་པ་དང་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གསུང་བ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་གདན་བཤམས་པ་སོགས་མཛད་པ་ལྟར། ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིའང་བཀུར་བའི་ཞིང་ཡིན་པས་ཆོས་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོ་དང་སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུས་བཤད་པ་ལ། བསམ་པ་ནི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པའི་འདུ་ཤེས་ལྔ་བཞག་སྟེ། རང་ལ་སྨན་པ་དང་ཆོས་ལ་སྨན་དང་ཆོས་ཉན་པ་ལ་ནད་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རིང་དུ་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དང་ འཁོར་ལ་བྱམས་པ་བསྒོམ། གཞན་མཐོ་བར་དོགས་པའི་ཕྲག་དོག་དང་ཕྱི་བཤོལ་བྱེད་པའི་ལེ་ལོ་དང་ཡང་ཡང་འཆད་པས་ངལ་བའི་སྐྱོ་བ་དང་བདག་ཉིད་སྒྲོགས་ཤིང་གཞན་གྱི་སྐྱོན་གླེང་བ་དང་ཆོས་ལ་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པ་དང་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པའི་ཟང་ཟིང་ལ་བལྟ་བ་སྤངས་ཏེ། རང་དང་གཞན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་བསྟན་པའི་བསོད་ནམས་དེ་ཉིད་བདག་གི་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། ཁྲུས་བྱས་ཤིང་གཙང་སྦྲ་དང་ལྡན་པས་གོས་གཙང་མ་བགོས་ཏེ་གཙང་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་ཁྲི་དང་སྟན་ལ་འཁོད་ནས། བདུད་ཚར་བཅད་པའི་སྔགས་ཁ་ཏོན་དུ་བཏོན་ན་དེའི་ཁོར་ཡུག་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཚུན་ཆད་དུ་བདུད་དང་བདུད་ཀྱི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་མི་འོང་ལ། འོངས་ཀྱང་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་པར་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པས་སྔགས་དེ་གདོན་ལ། བཞིན་གྱི་མདངས་རབ་ཏུ་གསལ་བས་དོན་ངེས་པའི་ཡན་ལག་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་དང་ལུང་དང་ལྡན་པར་བཤད་དེ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། མཁས་དེ་རྟག་ཏུ་ཕྲག་དོག་མེད་པར་ནི། །སྣ་ཚོགས་དོན་ལྡན་སྙན་པའི་གཏམ་ཡང་སྟོན། །ལེ་ལོ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་རབ་སྤངས་ནས། །སྐྱོ་བ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་མི་བྱ། །མཁས་པས་མི་དགའ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། །བྱམས་པའི་སྟོབས་ནི་འཁོར་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཉིན་མཚན་དུ་ཡང་ ཆོས་མཆོག་རབ་ཏུ་བསྒོམ། །མཁས་པ་དེས་ནི་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དཔེས། །འཁོར་རྣམས་མགུ་ཞིང་དེ་བཞིན་དགའ་བར་བྱེད། །དེ་ལ་ནམ་ཡང་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཟས་དང་སྐོམ་དང་བཟའ་དང་བཅའ་བ་དང༌། །གོས་དང་མལ་ཆ་ཆོས་གོས་རྣམས་དང་ནི། །ན་བའི་གསོས་སྨན་དག་ཀྱང་མི་བསམ་སྟེ། །འཁོར་རྣམས་ལ་ནི་ཅི་ཡང་མི་བསླང་ངོ་། །གཞན་དུ་མཁས་པ་རྟག་ཏུ་བདག་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་འདི་དག་སངས་རྒྱ
Chinese
བསྒྱུར་རོ། །（请）翻译吧！供养上师和佛法是：如胜鬘夫人所说，世尊亲自铺设座位等。法是诸佛也恭敬的福田，因此要对法非常恭敬，忆念上师的功德和恩德，从而生起恭敬心。以什么样的发心和行为来宣说呢？发心是：安立智慧海所请问的五种作意，即生起于己有益、于法有益、听法者如病人、如来如大丈夫、法的仪轨长久住世的作意，并且修习对眷属的慈爱。断除因嫉妒他人高升而产生的嫉妒心、推延的懒惰、因反复讲解而产生的疲惫、炫耀自己、谈论他人过失、对法吝啬、关注饮食衣服等琐事。心中想着为了自己和他人获得佛果，教法的福德就是我的安乐之物。行为是：沐浴后保持清洁，穿上干净的衣服，在干净悦意的处所，安坐在法座和坐垫上。念诵降伏魔众的咒语，那么其周围一百由旬之内，魔和魔众的天神都不会前来。即使来了也无法制造障碍，这是智慧海所请问中说的，因此要念诵那个咒语。面容光彩照人，宣说具有意义确定的支分，即比喻、理由和教证。如《妙法莲华经》所说：智者恒时不怀嫉妒心，也宣说具有各种意义的悦耳之语。彻底断除懒惰，不生起疲惫的想法。智者彻底断除一切不悦，应修习对眷属的慈爱之力。日夜也应精进修习殊胜之法。智者以百千俱胝的比喻，令眷属欢喜，同样令其喜悦。对此从不稍有贪求，饮食、饮品、食物和用品，衣服、卧具、法衣等，以及治病的药物也不考虑，对眷属们什么也不索取。此外，智者恒时自己和这些有情能够成佛
English
Please translate! To make offerings to the teacher and the Dharma is: As said by Queen Shrimala, the Blessed One himself prepared the seat, etc. The Dharma is the field of merit that even the Buddhas respect, therefore, one should have great respect for the Dharma, remember the teacher's qualities and kindness, and thereby generate respect. How should one explain with what kind of intention and behavior? The intention is: To establish the five kinds of attention mentioned in the questions of Sagaramati, namely, to generate the attention that it is beneficial to oneself, beneficial to the Dharma, the listener of the Dharma is like a patient, the Tathagata is like a great man, and the Dharma's discipline will abide for a long time, and to cultivate love for the retinue. To cut off the jealousy arising from envying others' promotion, the laziness of procrastination, the fatigue arising from repeated explanations, boasting oneself, talking about others' faults, being stingy with the Dharma, and paying attention to trivial matters such as food and clothing. Thinking in the heart that for the sake of oneself and others attaining Buddhahood, the merit of the teachings is my object of happiness. The behavior is: After bathing, maintain cleanliness, put on clean clothes, and in a clean and pleasant place, sit on the Dharma seat and cushion. Recite the mantra of subduing the demons, then within a hundred yojanas around it, the demons and the gods of the demon hordes will not come. Even if they come, they will not be able to create obstacles, as it is said in the questions of Sagaramati, therefore, recite that mantra. With a radiant face, explain with definite parts of meaning, namely, metaphors, reasons, and scriptural proofs. As the "Lotus Sutra of the Wonderful Dharma" says: The wise person is always without jealousy, and also speaks pleasant words with various meanings. Thoroughly cut off laziness, and do not generate thoughts of fatigue. The wise person thoroughly abandons all displeasure, and should cultivate the power of love for the retinue. Day and night, one should also diligently practice the supreme Dharma. The wise person makes the retinue happy with hundreds of thousands of kotis of metaphors, and likewise makes them joyful. There is never any greed for this, and one does not consider food, drink, edibles, and utensils, clothes, bedding, Dharma robes, etc., as well as medicine for healing illnesses, and one does not demand anything from the retinue. Furthermore, the wise person always himself and these sentient beings can attain Buddhahood.
Tibetan
ས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཕན་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་གང་བསྟན་པ་དེ། །བདག་གི་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀུན་སྙམ་སེམས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་མི་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་ནི། འདུལ་བའི་མདོ་ལས། མ་གསོལ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གསོལ་བ་མ་བཏབ་པར་མི་བཤད་ཅིང་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ༌ཡང་སྣོད་བརྟག་པ་དང་སྣོད་དུ་ཤེས་ན་མ་གསོལ་བར་ཡང་བཤད་དུ་རུང་བ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཆེད་ཀྱི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་གསོལ་འདེབས་ན། །རབ་རྒྱས་བདག་གིས་མ་བསླབས་ཞེས། །ཐོག་མར་ཚིག་དེ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཁྱོད་ནི་ཤེས་ཤིང་མཁས་ཡིན་ན། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་མདུན་དུ་ནི། །བདག་གིས་ཇི་ལྟར་བཤད་ནུས་ཞེས། །ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ། །འཕྲལ་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་ཡི། །སྣོད་ལ་བརྟག་པ་བྱས་ནས་བྱ། །གལ་ཏེ་སྣོད་ནི་ཤེས་གྱུར་ན། ། གསོལ་མ་བཏབ་ཀྱང་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་འདུལ་བའི་མདོ་ལས། འདུག་པ་ལ་འགྲེང་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་རོ། །ཉལ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་ཆོས་མི་བཤད་པར་རོ། །སྟན་མཐོན་པོ་ལ་འདུག་པ་ལ་སྟན་དམའ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་མི་བཤད་པར་རོ། །ངན་པ་དང་བཟང་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱི་ནས་འགྲོ་ཞིང་མི་བཤད་པར་རོ། །ལམ་ནས་འགྲོ་བ་ལ་ལམ་གྱི་འགྲམ་ནས་འགྲོ་ཞིང་མི་བཤད་པར་རོ། །མགོ་བོ་གཡོགས་པ་དང་བརྫེས་པ་དང༌གཟར་བ་དང་གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང་ལྟག་པར་བསྣོལ་བ་ལ་མི་བྱའོ། །མགོ་དོ་ཀེར་ཅན་དང་ཞྭ་གྱོན་པ་དང་ཅོད་པན་ཅན་དང་ཕྲེང་བ་ཅན་དང་དཀྲིས་པ་ལ་མི་བཤད་པར་རོ། །གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་ཞོན་པ་དང་ཁྱོགས་དང་བཞོན་པའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་དང་མཆིལ་ལྷམ་གྱོན་པ་ལ་མི་བཤད་དོ། །ལག་ན་འཁར་བ་དང་གདུགས་དང་མཚོན་དང་རལ་གྲི་དང་དགྲ་ཆ་ཐོགས་པ་དང་གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལ་མི་བཤད་པར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ལས་ལྡོག་པ་ལ་ནི་བཤད་དུ་རུང་སྟེ་མི་ན་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །མཇུག་ཏུ་ཐུན་མོང་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། བཤད་པ་དང་མཉན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་རྣམས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་སྨོན་གནས་རྣམས་སུ་འདུན་པ་དྲག་པོས་བསྔོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་བཤད་ཅིང་ཉན་ན་ཐུན་རེ་ཙམ་ལའང་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོད་རྣམས་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང་ལ། ཆོས་ཉན་བཤད་གནད་དུ་སོང་ བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ༌མ་གུས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྔར་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདག་ཅིང༌། གསར་དུ་གསོག་པ་རྣམས་ཀྱང་འཕྲོ་འཆད་
Chinese
愿一切圆满成就！为了利益世间所宣说的法，我皆视为自身安乐的资具。如是说。至于在何处宣说与不宣说的差别是，如《律经》中所说：“未经祈请，不可为之。”如是说。未经祈请则不宣说，而祈请时，也要观察根器，若知是法器，则未经祈请也可宣说，如《三摩地王经》云：“为行法布施之故，若彼向汝作祈请，贤善者我未曾教，最初应说如是语。汝既聪慧又贤善，于大士前吾何能，如是而说汝应言，不应立即作宣说，应先观察其法器，若知彼是堪能器， 未曾祈请亦当说。”如是说。此外，《律经》中说：“坐着时，不可站立着说法。躺着时，不可坐着说法。坐在高座上，不可坐在低座上说法。恶劣与优良亦是如此。前方行走时，不可从后方行走而说法。道路行走时，不可在道路边缘行走而说法。不可对头部遮蔽、缠绕、倾斜、颈部交叉或背部交叉者说法。不可对头戴发髻、戴帽子、戴头饰、戴花环或缠头巾者说法。不可对象骑在大象、马上，坐在轿子或车辆上，以及穿着鞋子的人说法。不可对象手中拿着拐杖、伞、武器、刀剑、兵器或穿着盔甲的人说法。”如是说。与上述相反的情况则可以说法，这是就无病的情况而言。最后共同应如何做呢？应以强烈的意愿，将说法和听法所产生的功德，回向于暂时和究竟的愿望。如此如理如法地说法和听法，即使只是一座，也必定会产生如经中所说的利益。依靠如法地听闻和宣讲佛法，对于佛法和说法者不恭敬等业障，所有先前积累的都会消除，新积累的也会中断。
English
May all be perfectly accomplished! Whatever Dharma is taught for the benefit of the world, I think of it as the provision for my own happiness. Thus it is said. As for the difference between where to teach and where not to teach, as it is said in the Vinaya Sutra: "Without being requested, it should not be done." As it is said. One should not teach without being requested, and even when requesting, one should examine the vessel, and if one knows it is a vessel, then one can teach even without being requested, as it is said in the Samadhiraja Sutra: "For the sake of giving the Dharma, if he makes a request to you, 'I have not been taught by the wise,' one should first say such words. Since you are wise and virtuous, how can I speak before the great being? You should say that, and you should not teach immediately, but after examining the vessel. If one knows that it is a capable vessel, one should also speak without being requested." Thus it is said. Furthermore, in the Vinaya Sutra it is said: "When sitting, one should not teach the Dharma while standing. When lying down, one should not teach the Dharma while sitting. When sitting on a high seat, one should not teach while sitting on a low seat. The bad and the good are also the same. When walking in front, one should not teach while walking from behind. When walking on the road, one should not teach while walking on the edge of the road. One should not teach to those whose heads are covered, wrapped, tilted, whose necks are crossed, or whose backs are crossed. One should not teach to those who wear hair knots, hats, headdresses, garlands, or turbans. One should not teach to those who ride elephants, horses, sit on palanquins or vehicles, or wear shoes. One should not teach to those who hold canes, umbrellas, weapons, swords, arms, or wear armor." Thus it is said. In the opposite of the above situations, it is permissible to teach, which is in the case of being without illness. Finally, how should it be done in common? One should dedicate the merits arising from teaching and listening to the Dharma with strong aspiration to the temporary and ultimate wishes. If one teaches and listens to the Dharma in such a way, even in just one session, the benefits as stated in the sutras will undoubtedly arise. Relying on listening to and teaching the Dharma properly, all the previously accumulated karmic obscurations, such as disrespect for the Dharma and the teachers of the Dharma, will be purified, and the newly accumulated ones will be interrupted.