Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་ཉེས་པའི་དམིགས་མ་ཕྱེ་བར་བརྗོད་པའོ། །མི་སྙན་པའི་སྒྲ་ནི། མི་ཚངས་པར་སྤྱད་དོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དམིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་ནས་བརྗོད་པའོ། །བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། རྣམ་པ་འདི་དང་འདིས་མི་ཚངས་པར་སྤྱད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་བརྗོད་པ་དང་ཚིགས་བཅད་མ་ཡིན་པ་སྔ་མ་གསུམ་གྱི་མཐར་སྦྱར་ཏེ་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་དོ། །འདི་རང་ཅག་ལ་འབྱུང་ཡང་ཉེ། ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། སྔར་མདོར་བསྡུས་བརྗོད་ཟིན་ལ། གཞན་ཡང་བྱང་སེམས་ལ་བརྙས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནའང་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་བྱང་སེམས་དེ་དམྱལ་བར་གནས་དགོས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་མ་གཏོགས་པར་ལས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་མི་ནུས་པར་རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་ལ། སྡུད་པ་ལས་ཀྱང༌། ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་གིས། །ལུང་བསྟན་ཐོབ་ལ་སེམས་ཁྲོས་རྩོད་པ་རྩོམ་བྱེད་ན། །ཐ་བ་སྐྱོན་ལྡན་སེམས་ཀྱི་སྐད་ ཅིག་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་བསྐལ་པར་གཞི་ནས་གོ་ཆ་བགོ་དགོས་སོ། །ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཁོང་ཁྲོའི་བསམ་པ་ཅི་ཙམ་སྐྱེས་པ་དེ་ཙམ་གྱི་བསྐལ་པར་གཞི་ནས་ལམ་བགྲོད་དགོས་པར་གསུངས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁོང་ཁྲོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དགག་པ་དང་བྱུང་ནའང་དེ་མ་ཐག་བཤགས་པ་དང་སྡོམ་པ་ལ་འབད་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་འདི་བཟང་བ་མིན་སྙམ་དྲན་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཅིང༌། །སོ་སོར་འཆགས་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱིས་ཀྱང་སྡོམ་བྱེད་ལ། །དགའ་བར་མི་བྱེད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་འདིར་སློབ། །ཅེས་སོ། །ཞེ་སྡང་ལ་སྐབས་ཕྱེ་ན་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྔར་ཡོད་མཐུ་ཆུང་དུ་འགྲོ་ཞིང་རིང་དུ་སྦྱངས་ཀྱང་སྔར་མེད་གསར་དུ་བསྐྱེད་དཀའ་བར་འགྲོ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་འཆད་ལ། འགལ་རྐྱེན་ཞེ་སྡང་བཀག་ནས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྦྱངས་ན་ཇེ་བས་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་ནས་ཚད་མེད་པར་འགྲོ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གནོད་མེད་ན། །སེམས་ལ་དེ་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། གང་ཕྱིར་རིགས་མཐུན་སྔ་མ་ཡི། །ས་བོན་ལས་ནི་འཕེལ་བ་ཅན། །བརྩེ་བ་ལ་སོགས་བློ་དེ་དག །གོམས་པར་གྱུར་ན་གང་ན་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྱུ་དང་གཡོས་གཞན་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་མ་ཡིན་པ་ལ། ཡུལ་ནི། སེམས་ཅན་གཞན་གང་ཡང་རུང་བའོ། །དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས་པ་ནི་གཡོ་སྒྱུས་སྤྱོད་པའོ། །ལྷག་བསམ་ནི་བསམ་པ་རང་བཞིན
Chinese
像“这样”之类的，是不区分罪过对象而说的。不悦耳的声音是，像“行不净行”之类的，是区分对象而说的。非言说是，像“以这种方式行不净行”之类的，是区分方式而说的，并且将非偈颂与前三个结合起来，在注释中解释。这在我们自己身上也容易发生，过患也非常大，之前已经简略地说过了。此外，即使对菩萨生起轻蔑之心，菩萨也必须在那样的劫中住在地狱里。如《极寂静决定神变经》中所说，除了诽谤菩萨之外，没有任何其他的业能使菩萨堕入恶趣。并且在《摄颂》中也说：“未得授记菩萨，若于已得授记者，心生嗔怒起争端，嗔恚过患心刹那，如是劫中方披甲。”意思是，生起多少这样的嗔恨之心，就要在那样的劫中才能开始修行，因此会离菩提非常遥远。因此，必须在一切情况下都断除嗔恨，即使生起也要立即忏悔，并努力守护戒律。经中说：“生起此心非善之念，分别忏悔且后亦守护，不喜悦者乃于佛法中学习。”如果给嗔恨留下机会，那么慈爱和悲心原有的力量就会减弱，即使长期修习，也难以新产生，因此会破坏菩提心的根本。如果阻止违缘嗔恨，像之前所说的那样修习，就会越来越增长，达到无限的程度。《释量论》中说：“若无不顺品之害，心于彼性即成自性。”又说：“何以故，由彼同类前前之，种子生者增盛故，慈等诸心若串习，于何处所不生耶？”如是说。欺骗和虚伪是不以利他之心而接近他人。对境是，任何其他的有情。对其做了什么，就是以欺骗和虚伪来对待。利他之心是自性之心。
English
Something like "this" is spoken without distinguishing the object of the offense. An unpleasant sound is like saying "engaging in impure conduct," which is spoken by distinguishing the object. Non-expression is like saying "engaging in impure conduct in this way," which is spoken by distinguishing the manner, and the non-verse is combined with the previous three and explained in the commentary. This is also likely to happen to ourselves, and the fault is very great, which has been briefly stated before. Furthermore, even if one generates a mind of contempt towards a Bodhisattva, that Bodhisattva must remain in hell for that many eons. As stated in the Sutra of the Miraculous Transformation of Perfect Tranquility, no other action except slandering a Bodhisattva can cause a Bodhisattva to fall into the lower realms. And in the Compendium it is also said: "If an unprophesied Bodhisattva, becomes angry and argues with one who has received prophecy, for as many moments as there are faults of anger, for that many eons one must then put on armor." This means that for as much anger as arises, one must begin the path in that many eons, and therefore one will become very distant from enlightenment. Therefore, anger must be abandoned in all circumstances, and even if it arises, one must immediately confess and strive to keep vows. It is said in the same text: "Generating the thought that this mind is not good, separately confessing and also guarding afterwards, not rejoicing, one learns in the Buddha's Dharma." If one gives anger a chance, then the power of loving-kindness and compassion that was originally present will diminish, and even if one practices for a long time, it will be difficult to generate anew, thus destroying the root of Bodhicitta. If one prevents the adverse condition of anger, and practices as previously explained, it will increase more and more, reaching an immeasurable extent. The Commentary on Valid Cognition says: "If there is no harm from opposing factors, the mind will become that nature itself." It also says: "Why is it that, from the seeds of the same kind as before, those that are born increase, where do loving-kindness and other minds not arise if they are accustomed?" So it is said. Deceit and pretense are approaching others without the intention of benefiting them. The object is any other sentient being. What is done to them is to treat them with deceit and pretense. The intention of benefiting others is the mind of one's own nature.
Tibetan
་པ་ ལ་འགྲེལ་པས་བཤད་དོ། །གཡོ་སྒྱུ་ནི་བྲེ་སྲང་ལ་སྒྱུ་བྱེད་པ་སོགས་དང༌། རྒྱལ་བ་ཡེ་འབྱུང་གིས་རག་མར་གཏོང་བ་ལ་སྔོན་ལ་སྟོད་ལུངས་སུ་གཏོང་བྱས་ནས་ཕྱིས་རག་མ་ཅི་བདེར་ཁས་བླངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ནི། གཉིས་ཀ་རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་གང་རུང་གི་ཆར་གཏོགས་པར་འདྲ་བ་ལ། སྒྱུ་ནི། ཡོན་ཏན་མེད་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་སྟོན་པ་དང་། གཡོ་ནི། རང་གི་ཉེས་པ་སྒྱོང་བ་ལ་གསུངས་ཏེ། སྒྱོང་བ་ནི་རང་གི་ཉེས་པ་ཐབས་ཀྱིས་མི་མངོན་པར་བྱེད་པའོ། །དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་ལས། དཀར་ཆོས་དང་པོའི་ཡུལ་ནི། སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གོ །བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་སྲོག་གམ་ཐ༌ན་བཞད་གད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ཤེས་བཞིན་དུ་བརྫུན་སྨྲ་བ་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་གི་མཁན་སློབ་སོགས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྫུན་གྱིས་མགོ་བསྐོར་བ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དཀར་ཆོས་གཉིས་པའི་ཡུལ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །བྱ་བ་ནི། དེ་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པར་ལྷག་པའི་བསམ་པས་གནས་པ་སྟེ་བསམ་པ་དྲང་པོས་གནས་པའོ། །འདི་ནི་ནག་ཆོས་བཞི་པའི་གཉེན་པོའོ། །དཀར་ཆོས་གསུམ་པའི་ཡུལ་ནི། བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་དོ། །བྱ་བ་ནི། སྟོན་པ་དང་འདྲ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་དག་གི་དོན་གནས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཕྱོགས་བཞིར་བརྗོད་པའོ། །འོ་སྐོལ་དགེ་བ་འདྲ་བ་བྲད་བྲུད་བྱེད་པར་འདུག་ཀྱང་འཕེལ་རྟགས་མེད་པར་ཟད་རྟགས་མང་བ་དེ་བྱང་སེམས་དང་གྲོགས་ལ་ཞེ་སྡང་དང་བརྙས་པ་བྱས་ཤིང་རྨ་ ཕྱུང་བས་ཟད། དེས་ན་འདི་དང་བྱང་སེམས་ལ་རྨ་འབྱིན་པ་སྤོང་བ་གཉིས་ཐུབ་ན་བསླབ་བཏུས་ནས་གང་ཟག་ལ་བརྟེན་པའི་གནོད་འགྱུར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འོང་གསུང་སྟེ། བྱང་སེམས་གང་ན་ཡོད་མི་ཤེས་པས། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་དག་སྣང་སྦྱོང་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའང་ཉན་པ་པོ་སྐབས་ལ་བབ་པ་ན་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་བཞིར་སོང་ནས་མ་བརྗོད་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མིན་ནོ། །འདི་ནི་ནག་ཆོས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོའོ། །དཀར་ཆོས་བཞི་པའི་ཡུལ་ནི། རང་གིས་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་བྱ་བ་ནི། ཉི་ཚེ་བའི་ཐེག་པ་མི་འདོད་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་འཇུག་པའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་ངོས་ནས་གདུལ་བྱ་དེ་ལ་སྦྱར་བ་དགོས་ཀྱི། གདུལ་བྱ་དེ་ལ་བསམ་པ་དེ་མ་སྐྱེས་ན་ཉེས་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་
Chinese
对此，论典中是这样说的。狡诈是指在度量衡上作弊等。胜者耶雄说，比如把粗糙的酥油送出去，先说是送到上隆（Stodlung，地名），之后再随意承认是粗糙的酥油。总集论中说：二者都是因贪图名利而生，都属于贪欲和愚痴。不同的是，欺骗是明明没有功德却装作有，而狡猾则是掩盖自己的过失。掩盖是指用方法使自己的过失不显露。在四白法中，第一白法的对境是：一切有情。行为是：对他们，即使是为了生命或甚至是为了玩笑，也要断除明知故犯的妄语。这样做，就不会用谎言欺骗自己的堪布、老师等特殊对境。第二白法的对境是：一切有情。行为是：对他们，以不狡诈的真诚之心安住，即以正直之心安住。这是第四黑法的对治。第三白法的对境是：一切菩萨。行为是：生起与导师相同的想法，并在四方宣说他们的真实功德。我们好像在做相似的善事，但没有增长的迹象，反而有很多衰败的迹象，这是因为对菩萨和道友生起嗔恨和轻蔑，并造成伤害而导致的。因此，如果能够做到断除对菩萨造成伤害，就能避免《学集论》中所说的所有依赖于人的损害。因为不知道菩萨在哪里，所以就像光增（Od-srungs）所请示的那样，对一切有情生起导师的想法，从而进行清净观的修习。赞叹功德也要在听者适合的时候才行，如果不是向四方宣说就会有过失，那倒不是。这是第三黑法的对治。第四白法的对境是：自己所调伏的有情。对其行为是：不希求小乘，而是引导他们受持圆满菩提。这也要从自己的角度出发，与所化之人相结合才行。如果所化之人没有生起那样的想法，也不会有过失，因为无法成办。
English
This is explained in the commentaries. Deceit refers to things like cheating with weights and measures. Gyalwa Yeshe Jung said that it is like sending coarse butter, first saying it was sent to Stodlung (a place name), and then later admitting that it was coarse butter. The Compendium of Trainings says: Both arise from attachment to gain and honor, and are similar in that they belong to either desire or ignorance. The difference is that deception is pretending to have qualities when one does not, while cunning is said to conceal one's own faults. Concealing means using methods to make one's faults not apparent. In the Four White Dharmas, the object of the first white dharma is: all sentient beings. The action is: towards them, even for the sake of life or even for the sake of joking, to abandon knowingly speaking falsehoods. By doing so, one will not deceive one's own Khenpo, teacher, etc., who are special objects, with lies. The object of the second white dharma is: all sentient beings. The action is: to abide with them with a sincere mind without deceit, that is, to abide with an upright mind. This is the antidote to the fourth black dharma. The object of the third white dharma is: all Bodhisattvas. The action is: to generate the thought of being the same as the teacher, and to proclaim their true qualities in the four directions. We seem to be doing similar good deeds, but there are no signs of increase, but rather many signs of decline, which is caused by generating hatred and contempt towards Bodhisattvas and Dharma friends, and causing harm. Therefore, if one can stop causing harm to Bodhisattvas, one can avoid all the harms that depend on people mentioned in the Compendium of Trainings. Because one does not know where the Bodhisattvas are, one should generate the thought of the teacher towards all sentient beings, as requested by Od-srungs, and thus practice purification of perception. Praising qualities should also be done when the listener is appropriate, but it is not a fault if one does not proclaim them in the four directions. This is the antidote to the third black dharma. The object of the fourth white dharma is: the sentient beings that one ripens. The action towards them is: not desiring the Hinayana, but leading them to take hold of complete enlightenment. This also needs to be combined with the person to be tamed from one's own perspective. If that person to be tamed does not generate that thought, it is not a fault, because it cannot be accomplished.