Tibetan
་བཞིན་འབད་པས་སྤང་བར་བྱ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཆགས་བྲལ་བས། །བྱང་ཆུབ་དམན་པ་ཐོབ་མིན་ནམ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་དོར་བས། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །དེ་ལྟར་ཕན་དང་མི་ཕན་པའི། །འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་བཅད་པ་ན། །དེ་དག་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཀྱང་ནི། །རང་དོན་ཆགས་ཤིང་ཇི་ལྟར་གནས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བ་དང་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལས་འབྱུང་བར་ཤེས་ཤིང་། དེའི་རྩ་བ་ནི་སྙིང་རྗེར་གཟིགས་ནས་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་དེ་བསྒོམ་པ་ལྷུར་ལེན་ལ། ཆེས་གོམས་པས་དེ་དག་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བའི་རླབས་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་ལ་རང་དབང་མེད་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སྙིང་རྗེ་བརྟན་པའི་རྩ་བ་ཅན། །བྱང་སེམས་མྱུ་གུ་ལས་བྱུང་བ། །གཞན་དོན་གཅིག་འབྲས་བྱང་ཆུབ་ནི། །རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་གོམས་པས་བརྟན་པ་ནི། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བྲེད་རྣམས། །བསམ་གཏན་བདེ་བ་དོར་ནས་ཀྱང༌། །མནར་མེད་པར་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད། །འདི་ནི་ངོ་མཚར་འདི་བསྔགས་འོས། །འདི་ནི་དམ་པའི་ཚུལ་ལུགས་མཆོག །ཅེས་སོ། །ད་ནི་ཚུལ་དེ་དག་ལ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་སྒྲོས་ཀྱིས་ཀྱང་ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྦྱོང་མི་ཤེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་བོད་ཀྱིས་ཤེས་པ་གསུང༌། འོ་ན་ཅི་ཙུག་བྱེད་ན། དང་པོ་ནས་གོ་རིམ་དུ་བསླབས་ནས་བྱེད་པ་ཞིག་དགོས་གསུང༌། གླང་རི་ཐང་པའི་ཞལ་ནས། ཤྭ་བོ་པ་དང་ངེད་གཉིས་ལ་མི་ཐབས་བཅོ་བརྒྱད་རྟ་ཐབས་གཅིག་དང་བཅུ་དགུ་ཡོད། མི་ཐབས་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཅི་བྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སློབ་པ་དེ་ཡིན། རྟ་ཐབས་ནི་བྱང་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་སྐྱེས་པ་མི་གནས་ཤིང་འཕེལ་དུ་མི་སྟེར་བ་བདག་གཅེས་འཛིན་ཡིན་པས་འདི་ལ་ཟུར་བསྟན་ནས་ཅི་གནོད་དུ་སྦྱོང༌། སེམས་ཅན་ལ་མཐིལ་བསྟན་ནས་ཅི་ཕན་དུ་སྦྱོང་བ་ཡིན་གསུང༌། དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་ཁོ་བོ་ལ་རླུང་མཉམ་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་དང་འདི་ཡོད་བྱས་པས། ཁྱོད་ལ་རྣ་རྩར་རྔ་བོ་ཆེ་བརྡུངས་ཀྱང་མི་ཤིགས་པའི་སྒོམ་ཡོད་ཀྱང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མེད་ན་ཉིན་མཚན་དུ་བཤགས་པ་བྱ་དགོས་པའི་སར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་གསུང་སྟེ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པ་མི་ཁོམ་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་ས་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པར་སྣང་ངོ་། །ཁམ་ལུང་པའི་ཞལ་ནས། རང་ཅག་གིས་ཇོ་བོ་སེམས་ཅན་ལ་ཡོ་ལེ་ཕྱོད་དེ་བྱས་པས་སེམས་ཅན་གྱིས་ཀྱང་འོ་ཅག་ལ་དེ་ལྟར་འོང་གསུང་ངོ་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་ཚུགས་མི་ཚུགས་དང་ཐེག་ཆེན་པའི་གསེབ་ཏུ་བཅོས་མ་མིན་པར་ཚུད་མི་ཚུད་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་ཐུག་འདུག་པས། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་ལ་བློ་སྐྱེད་ཅི་བྱུང་བལྟས་ ལ་སྐྱེས་ན་ནི་ལེགས། མ་སྐྱེས་ནའང་དེ་ལྟར་མི་བསྡད་པར་དེ་ལྟ་བུ་སྟོན་པའི་དགེ་བཤེས་ལ་རྟག་ཏུ་བརྟེན། དེ་ལྟར་བློ་སྦྱོང་བའི་གྲོགས་དང་རྟག་ཏུ་འགྲོགས། དེ་ལྟ་བུ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་དང་དགོངས་འགྲེལ་ལ་བལྟ། དེའི་རྒྱུར་ཚོགས་གསོག །དེའི་གེགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང༌། རང་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་བློ་སྦྱངས་ན་ས་བོན་ཚང་བར་ཐེབས་ངེས་པས་ལས་དོན་མི་ཆུང་ཞིང་དགའ་བར་རིགས་ཏེ། ཇོ་བོ་ཆེན་པོས། ཐེག་ཆེན་ཆོས་སྒོར་འཇུག་འདོད་པས། །མུན་སེལ་གདུང་བ་ཞི་བྱེད་པ། །ཉི་ཟླ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བསྐལ་པར་འབད་པས་སྐྱེ་ཡང་རུང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སེམས་དེ་སྐྱེས་པའི་ཚད་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ཆོ་གས་བཟུང་བ་ནི། ཇོ་བོ་ཆེན་པོས། དེ་བསྐྱེད་སྦྱོང་བར་འདོད་པ་ཡིས། །བྱམས་སོགས་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་པོ། །འབད་པས་རིང་དུ་བསྒོམས་བྱས་པས། །ཆགས་དང་ཕྲག་དོག་བསལ་བྱ་ཞིང༌། །ཡང་དག་ཆོ་ག་བྱས་པས་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བློ་སྦྱངས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པ་ན་དེ་བཟུང་བའི་ཆོ་ག་བྱའོ། །འདི་ལ་གསུམ། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། གང་ལ་བླང་བའི་ཡུལ། གང་གིས་ལེན་པའི་རྟེན། ཇི་ལྟར་བླང་བའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། བླ་མའི་བྱ་བའི་རིམ་པ་ལས། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་དཔོན། ཞེས་པ་ལས་ཇོ་བོས་གསལ་ཁ་མ་མཛད་ལ། གོང་མ་རྣམས་སྨོན་སེམས་དང་ལྡན་ཞིང་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་གནས་པས་མི་ཆོག་གི་ འཇུག་སྡོམ་དང་ལྡན་པ་དགོས་པར་བཞེད་དེ། དགྲ་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱིས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཐད་དུ་སོང་ནས། ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །ཆོས་བཅུ་པར་གཞན་གྱིས་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཉན་ཐོས་བཤད་པ་ནི། དེས་བསྐུལ་ཞིང་སྐྱོ་བར་བྱས་ནས་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་ལ་གསུངས་པས་དེས་ཆོ་ག་བྱས་པར་མི་སྣང་ངོ་། །ལེན་པའི་རྟེན་ནི། སྤྱིར་ཛེ་ཏ་རིས། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་རྟེན་དང་བསམ་པ་ཕུན་
Chinese
如是勤精进，应须舍弃之。 声闻众等离贪欲，岂非证得劣菩提？ 不舍一切诸有情，圆满正觉证菩提。 如是利益及无益，若能断定其果报， 彼等刹那亦不曾，贪著自利如何住？ 如是。故知唯一专注于利他，以及果报菩提，乃是从菩提心之苗芽所生。视其根本为大悲，故诸佛子皆勇于修习之。极度串习故，彼等若得坚固，则会不由自主地投入极其难行的伟大行持中。 如彼经云： 大悲为坚固之根本，菩提心从苗芽生， 利他唯一果菩提，诸佛之子常修习。 何者串习得坚固，畏惧他人诸痛苦， 舍弃禅定之安乐，亦复投入无间狱。 此乃稀有应赞叹，此乃圣者之妙道。 如是。今当以诸圣者之语录，亦复生起定解。 觉窝之言： 不善修习慈悲之菩提萨埵，藏人自以为知晓。 若然，当如何行持？ 应从最初次第修学而行持。 朗日塘巴之言： 我与霞沃巴，有人方便十八种，马方便一种，共十九种。 人方便者，乃发菩提胜心后，为利有情而修学。 马方便者，乃未生菩提心令不生，已生菩提心令不住且不增长，此乃我执，故应于此旁敲侧击，修习如何损减之。 于有情则应直截了当，修习如何利益之。 格西敦巴，有瑜伽士告之，我已得风入中脉等三摩地。 师言：汝虽有耳边擂鼓亦不坏之禅定，然若无慈悲及菩提心，则将生于日夜忏悔之处。 如是，无色界之异生等，亦有往生于无暇之处之因。
English
Thus, by diligent effort, one should abandon it. Do the Shravakas, being free from attachment, not attain inferior Bodhi? Without abandoning all sentient beings, the Fully Awakened One attains Bodhi. If one can determine the fruits of such benefit and non-benefit, How can they, even for a moment, remain attached to their own benefit? Thus. Therefore, know that solely focusing on benefiting others, and the fruit of Bodhi, arise from the sprout of Bodhicitta. Seeing its root as great compassion, the sons of the Victorious Ones diligently cultivate it. Through extreme habituation, when they become firm, they will involuntarily engage in the great deeds that are extremely difficult to perform. As it says in that very text: With great compassion as the firm root, Bodhicitta arises from the sprout, The sole fruit of benefiting others is Bodhi, the sons of the Victorious Ones cultivate it. Whoever becomes firm through habituation, fears the sufferings of others, Abandoning the bliss of meditative absorption, they even enter into the Avici hell. This is marvelous and worthy of praise, this is the supreme conduct of the holy ones. Thus. Now, let us also generate certainty in those principles through the sayings of the holy ones. Jowo's words: Bodhisattvas who do not know how to cultivate loving-kindness and compassion, Tibetans think they know. If so, how should one act? One must learn and act in order from the beginning. Langri Tangpa's words: Shawawo and I have eighteen methods for humans and one method for horses, nineteen in total. The human method is to generate the supreme Bodhicitta and then study for the benefit of sentient beings. The horse method is to prevent the unarisen Bodhicitta from arising, and to prevent the arisen Bodhicitta from remaining and increasing, which is self-cherishing. Therefore, one should indirectly point to this and train in how to diminish it. One should directly point to sentient beings and train in how to benefit them. Geshe Tonpa was told by a great yogi that he had this and that Samadhi, such as the winds entering the central channel. The teacher said: Even if you have a meditation that cannot be broken even if a big drum is beaten next to your ear, if you do not have loving-kindness and compassion, Bodhicitta, you will be born in a place where you have to confess day and night. Thus, the formless ordinary beings and others have a cause to be born in a place without leisure.
Chinese
顯現如此。康隆巴說：「我們對覺沃有什麼樣的待遇，眾生也會以同樣的方式對待我們。」大乘的根本是否建立，以及是否真正融入大乘之中，完全取決於此。因此，要時時觀察自己是否生起菩提心，如果生起就很好。如果沒有生起，也不要停滯不前，要恆常依止能宣說此道的善知識。要經常與修習菩提心的道友相伴。要閱讀宣說此道的經論和釋論。為此積累資糧，淨除障礙。自己也如此修習菩提心，必定能圓滿種子，這不是小事，應該感到高興。如覺沃大師所說：「欲入大乘法門者，能除黑暗息痛苦，如日月般的菩提心，縱經劫努力亦應生。」如同所說。菩提心生起的標準，應從前面所說的內容中了解。第四，以儀軌受持：覺沃大師說：「欲生彼心勤修習，慈等四梵住處所，精勤修習久修持，貪與嫉妒當淨除，以正儀軌能生起。」如是說。修習菩提心，對生起菩提心有堅定把握後，應當舉行受持儀軌。此有三：未得令得，已得令不退失，退失後恢復之方法。初中有三：於何者前受，以何為所依，如何受之儀軌。初者，於上師之行次第中：「具足功德之上師。」覺沃未明說，然先德認為，僅具願心且安住於彼之學處尚不足夠，需具律儀，如敵勝所言：「往詣具菩薩律儀之善知識處。」似與此相符。於《十法經》中，令他者受持而生起菩提心，乃是聲聞之說，謂由彼勸請並令厭離後方受持，故似非由彼作儀軌。受持之所依：總之，戒律中云：「種姓之子或種姓之女，所依及意樂圓
English
It appears so. Khamlungpa said, "Whatever treatment we give to Jowo, sentient beings will treat us in the same way." Whether the root of the Mahayana is established or not, and whether one truly integrates into the Mahayana, all depends on this. Therefore, one should always observe whether one has generated Bodhicitta, and if it has arisen, that is excellent. If it has not arisen, one should not remain stagnant, but should constantly rely on a virtuous spiritual friend who can explain this path. One should always associate with Dharma friends who cultivate Bodhicitta. One should read the scriptures and commentaries that explain this path. For this purpose, accumulate merit and purify obstacles. If one cultivates Bodhicitta in this way, one will surely perfect the seeds, and this is not a small matter, one should be happy. As the great Jowo said, "Those who wish to enter the Mahayana Dharma, the Bodhicitta that dispels darkness and alleviates suffering, like the sun and moon, should be generated even if it takes eons of effort." As it is said. The standard for the arising of Bodhicitta should be understood from what has been said before. Fourth, taking it with rituals: Jowo Atisha said, "Those who wish to generate and cultivate it, the four Brahmaviharas such as loving-kindness, should diligently practice and cultivate them for a long time, and greed and jealousy should be purified, and it can be generated with proper rituals." As it is said. After cultivating Bodhicitta and having a firm conviction in the arising of Bodhicitta, one should perform the ritual of taking it. There are three aspects to this: causing the unobtained to be obtained, protecting the obtained from degenerating, and methods for restoring it after degeneration. The first has three parts: before whom to take it, what to rely on, and the ritual of how to take it. The first is, in the order of the actions of the Lama: "A teacher who possesses qualities." Jowo did not make it clear, but the previous masters believed that it is not enough to merely have the aspiration and abide by its precepts, but one must have vows, as Dralé Namgyal said, "Going to a virtuous spiritual friend who possesses the vows of a Bodhisattva." This seems to be consistent with that. In the Sutra of Ten Dharmas, the explanation of the Hearers on generating Bodhicitta by having others take it is that it is said to be taken after being urged and made to renounce by them, so it does not seem to be done by them with rituals. The basis for taking it: In general, the Vinaya says: "A son or daughter of good family, the basis and intention are perfect.