Tibetan
གོས་ལ། དེ་ཡང་ས་བོན་གྲུང་པོ་བཏབ་པ་ལས་སྟོན་ཐོག་མང་ཞིང་བཟང་བ་འབྱུང་བར་མཐོང་ན། ཞིང་ས་གཤིན་པོ་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་འཛིན་པ་སྐྱེ་བ་ལྟར། སེམས་ཅན་གྱི་ཞིང་ལས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་བཏབ་པ་ལས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ན་གཅེས་པར་འཛིན་པ་སྐྱེ་བས་དེ་དག་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་དང་རྒྱལ་བ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་འགྲུབ་འདྲ་བ་ལ། །རྒྱལ་ལ་གུས་བྱེད་དེ་བཞིན་དུ། །སེམས་ཅན་ལ་མིན་ཅི་ཡི་ཚུལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་བཅད་ན་ངན་འགྲོ་གསུམ་དུ་འཁྲིད་ཅིང༌། སྲོག་གཅོད་པ་ཐར་བར་བྱས་ན་བདེ་འགྲོ་དང་དེར་ཡང་ཚེ་རིང་བ་དང༌། དེ་ལ་མ་བྱིན་པར་བླངས་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་པ་དང་ ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་པ་དང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པ་ལས་ཀྱང་ངན་འགྲོ་དང་བདེ་འགྲོར་འཁྲིད་པ་སོགས་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་དེ་དག་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་དེ་དག་གི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱང་དེ་ལ་རག་ལས་ཤིང༌། སེམས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱིན་པ་སོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སེམས་ཅན་མགུ་བར་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བསམ་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་བདེ་འགྲོ་ངན་འགྲོ་ཡི། །འདོད་དང་མི་འདོད་འབྲས་བུ་དེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང༌། །གནོད་པ་ལས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །གོ་འཕང་བླ་མེད་རྙེད་འགྱུར་ན། །ལྷ་དང་མི་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་གང༌། །ཚངས་དང་དབང་པོ་དྲག་པོ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བས་བསྟེན་དེ་དག །སེམས་ཅན་ཕན་པ་ཙམ་ཞིག་གིས། །མ་དྲངས་པ་ནི་འགྲོ་གསུམ་འདིར། །འགའ་ཡང་མེད་ལ་མཚར་ཅི་ཡོད། །སེམས་དམྱལ་དུད་འགྲོ་ཡི་དྭགས་སུ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་དུ་མའི་དངོས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མྱོང་བ་གང༌། །དེ་ནི་སེམས་ཅན་གནོད་ལས་བྱུང༌། །བཀྲེས་སྐོམ་ཕན་ཚུན་བརྡེག་པ་དང༌། །གཟིར་བ་ཡི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །བཟློག་པར་དཀའ་ཞིང་ཟད་མེད་དེ། །སེམས་ཅན་གནོད་པའི་འབྲས་བུ་འོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་འབྲས་བུ་དམན་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཆེད་ཆེར་མ་བྱས་པ་ལས་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་རྣམས་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་བརྙེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆེད་ཆེར་ བྱས་པ་ལས་བྱུང་བས་ཚུལ་དེ་བསམས་ནས་རང་གི་དོན་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཆགས་པར་མི་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆགས་བྲལ་བ། །དུག
Chinese
关于衣着。又如见到播种优良的种子，就能收获丰盛而优质的庄稼，从而产生对肥沃土地的珍爱之情。同样，如果确信在众生的田地里播撒布施等种子，就能成就暂时和究竟的一切安乐，从而产生珍爱之心，所以应当思考这些。如《入行论》中说：从众生和胜者中，成就佛法相同之处，对于胜者恭敬，对于众生为何不然？如此等等。又如，断众生的命，则会被引向三恶趣；救护杀生，则会引向善趣，并且在善趣中也能长寿。以及不予而取、给予受用、生起嗔恨、修习慈爱和悲悯等，也会引向恶趣和善趣等等。特别是，以这些为对境生起菩提心，以及为了这些众生的利益而行持，成佛也依赖于此。依靠众生，布施等得以圆满，如取悦众生的偈颂中所说，应当如此思维。入菩萨行论中也说：世间善趣恶趣的，欲求和不欲求的果实，是从利益众生和，损害众生而产生的。依靠众生能够获得，无上佛陀的果位，那么天和人的受用，梵天和帝释天等大力者，以及世间守护者所依仗的那些，仅仅是利益众生，没有被引向三有之中的，又有哪个呢，有什么可奇怪的？心中地狱、饿鬼、旁生中，种种痛苦的实相，众生所感受的那些，是从损害众生而产生的。饥渴、互相殴打，以及折磨的痛苦，难以逆转且无有穷尽，是损害众生的果报啊。如此说道。声闻缘觉获得低劣的果位，是因为没有为了众生的利益而努力。诸佛获得究竟的果位，是因为为了众生的利益而努力，思考这个道理，就应当不为自己的利益而生起刹那的贪执。如其中所说：对于众生没有贪执，是...
English
Regarding clothing. Furthermore, just as seeing that planting good seeds yields abundant and high-quality crops leads to cherishing fertile land, similarly, if one is certain that planting seeds of generosity and the like in the field of sentient beings will accomplish all temporary and ultimate well-being, then cherishing will arise. Therefore, one should contemplate these things. As it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: 'From sentient beings and the Victorious Ones, the attainment of Buddhahood is similar. Why is it that one shows respect to the Victorious Ones, but not to sentient beings?' And so on. Furthermore, killing sentient beings leads to the three lower realms, while liberating from killing leads to the higher realms and also to longevity within them. And also, taking what is not given, giving enjoyment, generating hatred, and cultivating love and compassion also lead to the lower and higher realms, and so on. In particular, generating bodhicitta with these as the object, and accomplishing actions for the sake of these beings, Buddhahood also depends on this. Relying on sentient beings, generosity and so forth are perfected, as it is said in the verses that please sentient beings, one should think in this way. In the Bodhicittavivarana, it is also said: 'The desired and undesired fruits of the world's higher and lower realms arise from benefiting and harming sentient beings. If, by relying on sentient beings, one can attain the unsurpassed state of Buddhahood, then what enjoyment of gods and humans, what power of Brahma and Indra, and what those relied upon by the protectors of the world, are not led by merely benefiting sentient beings in these three realms? What is there to be surprised about? The reality of the various sufferings in the minds of hell-beings, animals, and hungry ghosts, whatever sentient beings experience, arises from harming sentient beings. Hunger, thirst, mutual beatings, and the suffering of torment, difficult to reverse and without end, are the result of harming sentient beings.' Thus it is said. The reason why the Hearers (Śrāvakas) have inferior results is that they did not exert great effort for the benefit of sentient beings. The Buddhas attained the ultimate result because they exerted great effort for the benefit of sentient beings. Thinking about this, it is said that one should not be attached to one's own benefit even for a moment. As it says in that very text: 'Being without attachment to sentient beings is...'