Tibetan
་ནས་རིམ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་དེ་ནི། ཆོས་མངོན་པའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་གནད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་དང་པོ་ནས་སྤྱི་ལ་དམིགས་ནས་སྦྱངས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། རེ་རེ་ནས་བསམས་ན་གང་ལའང་མི་སྐྱེ་བར་སྣང་ལ། རེ་རེ་ནས་ཡིད་འགྱུར་བའི་མྱོང་བ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བཏོན་ནས་ཇེ་མང་དུ་བཏང་སྟེ་མཐར་སྤྱི་ལ་དམིགས་ནས་བསྐྱངས་ན་ཚོགས་པ་དང་སོ་སོ་བ་གང་ལ་དམིགས་ཀྱང་རྣམ་དག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། མར་གྱུར་པའི༌སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་འཁོར་བར་ལྷུང་ནས་སྤྱི་དང་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་སེམས་པ་སྟེ། སྡུག༌བསྔལ་རྣམས་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཡང་སྔར་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་སྦྱངས་པས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། རང་གི་ཉམས་ལ་དཔགས་ཏེ་བསྒོམས་པས་སྐྱེ་སླ་བར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་སྟེང་དུ་དེ་དག་བསམས་ན་ངེས་འབྱུང་གི་ བསམ་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ལ། གཞན་སྟེང་དུ་བསམས་པས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་རང་སྟེང་དུ་སེམས་པ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ན་གནད་དུ་འགྲོ་བ་མི་སྐྱེའོ། །དེ་དག་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། རྒྱས་པར་སྙིང་རྗེའི་དམིགས་པའི་སྡུག༌བསྔལ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་བྱང་སར་གསུངས་པ་ལ་བློའི་མཐུ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་མཐར་ཐུག་པ་སྐྱོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པས་སྡུག་བསྔལ་སེམས་པ་མང་བར་གསུངས་སོ། །བདེ་བ་མེད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཚུལ་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་ནས་བསམས་ན་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་སྐྱེ་ལ། རྒྱུན་རིང་བར་བསམས་ན་ཤུགས་དྲག་ལ་བརྟན་པ་སྐྱེ་བས། གདམས་ངག་ཅུང་ཟད་རེས་ཚིམ་ནས་གཞུང་ཆེ་བ་ནས་བཤད་པ་རྣམས་ལ་བསྒོམ་པ་དོར་ན་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ངོ་། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཐེག་ཆེན་གྱི་འཇུག་སྒོ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ལུགས་དང་སྙིང་རྗེ་རྩ་བར་འགྲོ་ལུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་ལེགས་པར་ཕྱེད་ནས། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ཅིང་བསྐྱངས་པའི་མཐར་སྐྱེས་པའི་མྱོང་བ་དགོས་ཀྱི། གོ་བས་ལེགས་པར་དམིགས་མ་ཕྱེད་པར་ཕུར་ཚུགས་རེ་ལ་འབད་པའི་མྱོང་བ་ཐམ་ཐོམ་གྱིས་གར་ཡང་མི་ཕྱིན་ཏེ། ཉམས་ལེན་གྱི་སྐབས་གཞན་དུའང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པའི་ཚད་ནི། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། གང་གི་
Chinese
從次第修習，是追隨《阿毗達磨經》後，由學師蓮花戒所造。此乃要點極其重大之處，若不個別分開，從最初即緣總相而修，雖看似生起，然若一一思惟，則似於任何皆不生起。若一一取出轉變心意的體驗，如前所說般，使其增多，最終緣總相而修，則無論緣群體或個體，皆為生起清淨之因。修習之方式為：觀想曾為母親的有情眾生，墮入輪迴後，如何體驗總體及個別之痛苦。痛苦已於前述。若此乃先前修習中士道所生，則依自身體驗而修，易於生起。於自身思惟彼等，則轉為生起出離心之因；於他者思惟，則轉為生起慈悲心之因。然若未先於自身思惟，則不會生起要點。彼等僅為示例，廣而言之，於《菩薩地》所說慈悲之所緣，百又十種痛苦，具備智慧者應修習。此外，聲聞緣苦諦現觀及至究竟，乃以厭離心見痛苦，然菩薩修悲心，則說思惟痛苦更多。若從無樂及痛苦之方式，無量無邊之門思惟，則慈愛及慈悲亦生起極多。若長久思惟，則生起猛烈且堅定者，故若以少許口訣即滿足，而捨棄從廣大經論中所說之修習，則力量極其微小。如前所說，大乘之入門為發心之方式，及慈悲為根本之方式等，善加區分彼等之所緣後，需以各別觀察之智慧，觀察並修習，最終生起之體驗。若未以理解善加區分所緣，僅努力於固定之目標，則模糊不清之體驗，將無所進展。於其他實修之時，亦應如是知曉。其中，慈悲生起之量，於《修次第初篇》中：
English
The gradual cultivation is composed by the master Kamalashila, following the Abhidharma Sutra. This is a very important point. If you do not separate them individually and practice by focusing on the general from the beginning, it seems like it arises, but if you think about each one, it seems like it does not arise in anything. If you take out the experiences of changing your mind one by one, as mentioned before, and increase them, and finally cultivate by focusing on the general, then it is the cause of pure arising whether you focus on the group or the individual. The way of meditation is to think about how sentient beings who have been mothers fall into samsara and experience the suffering of the general and the individual. The sufferings have already been mentioned. If this is born from the previous practice of the path of the middle person, then it will be easier to arise by meditating according to your own experience. Thinking about them on your own will become the cause of arising the mind of renunciation; thinking about others will become the cause of arising compassion. However, if you do not think about yourself first, the key points will not arise. These are just examples. In detail, those who have the power of wisdom should meditate on the hundred and ten sufferings of compassion mentioned in the Bodhisattva-bhumi. In addition, the Shravakas realize the truth of suffering and ultimately see suffering with a mind of disgust, but the Bodhisattvas cultivate compassion and say that they think more about suffering. If you think from the way of no happiness and suffering, from the infinite doors, then love and compassion will also arise very much. If you think for a long time, then a strong and stable one will arise. Therefore, if you are satisfied with a few instructions and abandon the cultivation mentioned in the great scriptures, then the power will be very small. As mentioned before, the way to enter the Mahayana is the way to generate the mind of enlightenment, and the way to make compassion the root, etc. After distinguishing their objects well, you need to observe and cultivate with the wisdom of individual observation, and finally the experience that arises. If you do not distinguish the objects well with understanding, and only work hard on a fixed goal, then the vague experience will not go anywhere. You should also know this in other practice sessions. Among them, the measure of the arising of compassion is in the first stage of meditation:
Tibetan
ཚེ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བུ་མི་བདེ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་ལའང་སྡུག་བསྔལ་གཏན་ནས་བྱང་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་སྙིང་རྗེ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཚུངས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་མིང་འཐོབ་སྟེ། ཞེས་བུ་ཆུང་ངུ་སྙིང་དུ་ཆེས་སྡུག་པ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་ལ༌མ༌དེ་སྙིང་རྗེ་ཇི་ཙམ་སྐྱེ་བ་དེ་ཙམ་པའི་བློའི་ཚོད་ཅིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་རང་གི་ངང་གིས་སྐྱེ་བ་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ཚང་བར་གསུངས་སོ། །འདིས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པའི་ཚད་ཀྱང་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་ལུང་དེའི་འཕྲོས་ཉིད་ནས། དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་དྲང་བར་དམ་བཅས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་སྐྱེ་སྟེ། ཞེས་སྨོན་སེམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་སྔར་བཤད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དེ་དགོས་པར་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་པའི་ཚད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ཡང་ལམ་མཐོན་པོར་སོང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་མིན་གྱི། ལས་དང་པོ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་དེ་ལྟར་གསུངས་ལ། ཐེག་བསྡུས་ལས་ཀྱང༌། བཟང་དང་སྨོན་པའི་སྟོབས་ཅན་དང༌། །འདུན་བརྟན་ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲངས་མེད་གསུམ། །ཀུན་ཏུ་རྩོམ་པར་མཛད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས། གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་འགོ་རྩོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལའང་སེམས་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་སྐྱེ་དགོས་པ་ཡིན་ ནོ། །དེས་ན་འདི་དག་གི་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་ཙམ་ནའང་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་དོན་དུ་བདག་གིས་དགེ་བ་འདི་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལ་ཆེས་ཆེར་འཁྲུལ་ནས་མ་ཐོབ་པར་ཐོབ་བོ་སྙམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པར་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གདམས་ངག་གི་མཐིལ་དུ་བཟུང་ནས་མི་སྦྱོང་བར་གཞན་ཞིག་ནས་འཚོལ་ཞིང་འབད་པས་ས་མང་པོ་ཞིག་བཅད་པར་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྣང་བ་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གནད་ཤེས་པས་བལྟས་ན་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་སྣང་སྟེ། རྒྱལ་སྲས་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་དུ་མར་ཐུགས་དམ་གྱི་མཐིལ་དུ་བཟུང་ནས་སྦྱོང་བར་གཞུང་དུ་མ་ལས་འབྱུང་ན་གོ་བ་ཙམ་ལས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ལམ་གཞན་བསྒོམ་དུ་མི་རུང་ཟེར་བ་མིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བའི་སྐོར་ལའང་གདམས་པའི་མཐིལ་
Chinese
就像希望自己疼爱的孩子摆脱痛苦一样，对于一切众生也自然而然地生起希望他们彻底摆脱痛苦的慈悲，并且自己也同样地去实行，那时才是圆满，才能获得大慈悲的名称。就像心爱的小儿子遭受痛苦时，母亲心中生起多大的慈悲，当对一切众生自然生起同样程度的慈悲时，才算是具足了大慈悲的体性。这也可以用来衡量大慈爱的生起程度。还有，在那部经的下文中说：『像这样，通过串习大慈悲的力量，发誓要引导所有众生，并且自然而然地生起希求无上圆满正等觉的菩提心，不需要刻意造作。』因此，经中说生起愿菩提心的因是之前所说的大慈悲。这也可以用来衡量菩提心的生起程度。这也不是指已经走上高道的发心，而是指最初发心者的情况。在《摄大乘论》中也说：『善良和发愿的力量强大，意乐坚定，具有殊胜之处，无数三千菩萨，都在不断地努力。』因此，对于开始进入三大阿僧祇劫的菩萨来说，也必须生起这样的心。因此，如果连这些的边际和少许方面都没有，只是为了利益一切众生而想要成佛，为了这个目的我要做这个善事等等，仅仅生起这样的想法就大错特错，并且坚信自己没有证悟却以为已经证悟的增上慢，把菩提心当作教言的核心却不去修习，而从其他地方寻找和努力，只想着要跨越很多地道，如果被了解大乘要点的人看到，那简直是笑话。因为正规的菩萨们在无数劫中都将它作为修行的核心来修习，更何况是那些只有一点点理解的人呢？这并不是说不能修习其他的道，而是说在修习菩提心方面，也需要教言的核心。
English
Just as one wishes to relieve the suffering of one's beloved child, similarly, compassion naturally arises for all sentient beings, wishing for them to be completely free from suffering, and one acts accordingly. Only then is it complete, and one earns the name of great compassion. Just as a mother feels great compassion when her beloved little son suffers, when the same degree of compassion naturally arises for all sentient beings, it is said to possess the nature of great compassion. This can also be used to measure the degree of arising of great love. Furthermore, in the continuation of that scripture, it says: 'In this way, through the power of familiarizing oneself with great compassion, one vows to guide all sentient beings, and the mind of enlightenment, which is the nature of aspiring to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, arises naturally, without needing to be contrived.' Therefore, the scripture says that the cause for the arising of the aspiring mind of enlightenment is the great compassion mentioned earlier. This can also be used to measure the degree of arising of the mind of enlightenment. This does not refer to the generation of the mind of enlightenment of those who have already embarked on the high path, but rather to the situation of those who are just beginning to generate the mind of enlightenment. In the Compendium of the Great Vehicle, it is also said: 'Those who are virtuous and have strong aspirations, whose intentions are firm, and who possess excellent qualities, countless Bodhisattvas of the three immeasurable eons, are constantly striving.' Therefore, even for Bodhisattvas who are beginning to enter the three immeasurable eons, such a mind must arise. Therefore, if one does not even have the slightest aspect or direction of these, and merely thinks, 'I will attain Buddhahood for the sake of all sentient beings, and for that purpose I will do this virtuous deed,' one is greatly mistaken. Furthermore, one firmly holds onto the pride of thinking that one has attained something that one has not, and one takes the mind of enlightenment as the core of the teachings but does not cultivate it. Instead, one seeks and strives elsewhere, only thinking of traversing many levels of the path. If those who understand the essence of the Great Vehicle were to see this, it would be a cause for laughter. For the noble sons of the Buddha cultivate it as the core of their practice for countless eons, so what need is there to mention those who have only a little understanding? This is not to say that one should not cultivate other paths, but rather that in the practice of the mind of enlightenment, one also needs the core of the teachings.