Tibetan
པ་རྣམས་འདིར་ཡང་བླངས་ལ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ལ་ཆགས་ཤིང་ཁ་ཅིག་ལ་སྡང་བའི་ཕྱོགས་རིས་སུ་གཅོད་པ་བཀག་ནས་སེམས་སྙོམས་པ་མ་བསྒྲུབས་ན། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་གང་སྐྱེ་བ་དེ་ཕྱོགས་རིས་ཅན་དུ་སྐྱེ་ཡི། ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་མི་སྐྱེ་བས་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བཏང་སྙོམས་ལ་འདུ་བྱེད་བཏང་སྙོམས་དང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དང་ཚད་མེད་བཏང་སྙོམས་གསུམ་ལས་འདིར་ནི་ཐ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཞིག་དང༌། རང་ཉིད་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་སྡང་དང་བྲལ་ནས་སེམས་སྙོམས་པ་གཉིས་གསུངས་པ་ ལས་འདིར་ཕྱི་མའོ། །འདི་བསྒོམ་པའི་གོ་རིམ་ནི། སྐྱེ་སླ་བས་ཐོག་མར་ཕན་ཡང་མ་བཏགས་གནོད་པའང་མ་བྱས་པའི་བར་མ་ཞིག་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱས་ནས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་བསལ་ཏེ་སེམས་སྙོམས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་གྲུབ་ན་དེ་ནས་མཛའ་བཤེས་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་བསྒྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་མ་སྙོམས་པ་ནི་ཆགས་སྡང་གིས་རིས་སུ་གཅོད་པའམ་ཆགས་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་མ་སྙོམས་པའོ། །དེ་ལ་སྙོམས་ནས་དགྲ་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ལ་མ་སྙོམས་པ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་མཐུན་པར་བལྟས་ནས་ཞེ་སྡང་བའོ། །དེ་ལ་སྙོམས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་བསྒོམ་མོ། །འོ་ན་དེ་དག་ལ་ཅི་ཞིག་བསྒོམས་པས་ཆགས་སྡང་སྤོང་ཞེ་ན་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་ནི་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་འདོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པར་མཚུངས་པས་ན། ཁ་ཅིག་ལ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཕན་འདོགས་ཤིང་། ཁ་ཅིག་ལ་རིང་བར་བཟུང་ནས་གནོད་པ་བྱེད་པའམ་ཕན་པ་མི་བྱེད་པ་མི་རིགས་སོ་སྙམ་པ་དང༌། རང་གི་ངོས་ནས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཁོར་བ་ན་སེམས་ཅན་གང་ལན་བརྒྱར་བདག་གི་གཉེན་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་པས། གང་ལ་ནི་ཆགས་པར་བྱ་ལ་གང་ལ་ནི་སྡང་བར་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །ཞེས་སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་གསུངས་སོ། །ཡང་གཉེན་ལ་ཆགས་པ་ལ་ནི། བུ་མོ་ཟླ་བ་མཆོག་གིས་ཞུས་པ་ལས། བདག་གིས་སྔོན་ཆད་ཁྱེད་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསད། །བདག་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱིས་སྔོན་ཆད་གཤགས་ཤིང་གཏུབས། །ཀུན་ཀྱང་ཕན་ཚུན་དགྲ་དང་གསོད་པ་ ཡིན། །ཁྱེད་ཅག་ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་སེམས་ཀྱང་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། སྔར་ངེས་མེད་ཀྱི་ཉེས་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་དགྲ་གཉེན་ཐམས་ཅད་མྱུར་དུ་འགྱུར་ནས་འགྲོ་བའི་ཚུལ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་ཁྲོ་ཆགས་གཉིས་ཀ་བཟློག་གོ །འདི་དགྲའམ་གཉེན་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིར་བཟུང་ནས་བྱེད་དགོས་པས་དགྲ་གཉེན་གྱི་བློ་ལྡོག་མི་དགོས་ཀྱི། དགྲ་གཉེན་ཡིན་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཆགས་སྡང་གིས་རིས་སུ་གཅོད་བའི་བློ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཡིད་འོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། བྱམས་པའི་ཆུས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བརླན་ཏེ་སེར་ཡོད་པའི་ས་བཞིན་དུ་བྱས་ལ་སྙིང་རྗེའི་ས་བོན་བཏབ་ན་བདེ་བླག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བྱམས་པས་བསྒོས་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་བྱམས་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བུ་སྡུག་པ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཡིད་འོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པས་ཆགས་སྡང་གིས་མ་སྙོམས་པའི་རང་རོང་རྣམས་ཞི་སྟེ། ཞིང་ས་ལེགས་པར་དུལ་བ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་ཡིད་འོང་དུ་མཐོང་བའི་བྱམས་པའི་ཆུ་ཡིས་བརླན་པར་བྱས་ནས་སྙིང་རྗེའི་ས་བོན་གྲུང་པོ་བཏབ་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་འདི་གནད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་རྟོགས་སོ། །འདི་ལ་གསུམ་ལས། མར་བསྒོམ་པ་ནི། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པས་རང་གི་སྐྱེ་བ་ལའང་ཐོག་མ་མེད་པས་ན་སྐྱེ་བ་དང་ཤི་བ་བརྒྱུད་མར་བྱས་ཏེ། འཁོར་བ་ན་ལུས་འདི་མ་བླངས་བྱ་བ་དང་ཕྱོགས་འདིར་མ་ སྐྱེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་མེད་ལ། མ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་དུའང་མ་གྱུར་པ་མེད་དེ། སའི་དངོས་གཞིར་དྲངས་པ་ལས། སྔོན་ཡུན་རིང་པོ་འདས་པ་ནས་གང་དུ་ཁྱེད། མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སོང་བ་དང་མ་ཤི་བའི་ས་ཕྱོགས་དེ་ནི་ངས་མཐོང་བར་དཀའོ། །ཡུན་རིང་པོ་འདས་པ་ནས་སེམས་ཅན་གང་ཁྱེད་ཀྱི་ཕའམ་མའམ་ཕུ་ནུའམ་སྲིང་མོའམ་སློབ་དཔོན་ནམ་མཁན་པོའམ་བླ་མའམ་བླ་མའི་གནས་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ངས་མཐོང་བར་དཀའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྔར༌མ་བྱས་པར་མ་ཟད་མ་འོངས་པ་ནའང་མ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའང་མཐའ་ཡས་པས་དེ་ལྟར་བསམས་ལ་རང་གི་མ་བྱས་པ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་སྐྱེས་ན་དེ་ནས་དེའི་དྲིན་དྲན་པ་སོགས་སྐྱེ་བར་སླ་ལ། མ་སྐྱེས་ན་དྲིན་དྲན་པ་སོགས་ཀྱི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲིན་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མར་བསྒོམས་པའི་འོག་ཏུ་ཐོག་མར་ཚེ་འདིའི་མ་ལ་བསྒོམས་ན་སྐྱེ་མྱུར་བར་པོ་ཏོ༌བ་བཞེད་པ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། མདུན་དུ་མ་རྣམ་པ་གསལ་པོ་ཞིག་བསམས་ལ། ད་ལྟར་དུ་མ་ཟད་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འདིས་བདག་གི་མ་བགྲང་ལས་འདས་པ་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ལན་འགའ་ཞིག་བསམ་མོ། །དེ་ལྟར་
Chinese
這些也應當在此領受並修習。其中，首先如果沒有遮止對於某些有情貪執，對於某些有情嗔恨的偏袒之心，並且沒有修成平等心，那麼無論生起慈愛或悲憫，都會帶有偏袒。因為不會緣於沒有偏袒的對象而生起，所以應當修習捨。捨有行捨、受捨和無量捨三種，此處是最後一種。在那之中，也有使有情們沒有貪嗔等煩惱的一種方式，以及自己遠離對有情的貪嗔而心平等兩種說法，此處是後者。修習此的次第是：因為容易生起，所以首先以既沒有施加利益也沒有造成損害的中間者作為所緣，然後消除貪著和憤怒，修成平等心。如果修成平等心，然後對親友修平等心。對此不平等，是由於貪嗔而加以區分，或者由於貪著的大小而不平等。對此平等之後，對敵人修平等心。對此不平等，是由於完全視為不和而嗔恨。對此平等之後，對一切有情修平等心。那麼，對這些修習什麼才能捨棄貪嗔呢？有兩種：從有情的角度來說，因為一切都同樣希求安樂，不欲痛苦，所以認為親近某些而施加利益，疏遠某些而造成損害或不施加利益是不合理的。從自己的角度來說，因為從無始以來在輪迴中，沒有哪個有情不曾百次做過我的親人，所以心想應該對誰貪執，應該對誰嗔恨呢？如是《修習次第中篇》中所說。又，對於親友的貪執，如《月上童女請問經》中所說：「我曾殺害你們所有人，你們也曾將我肢解砍斷，一切都是互相敵對和殺戮。你們怎麼會生起貪戀之心呢？」如是說。並且，如先前在不定過患之時所說的那樣，應當思維敵人親友一切迅速轉變而去的道理，這樣就能夠遣除憤怒和貪著。
English
These should also be received and practiced here. Among these, first, if one does not prevent the partiality of being attached to some sentient beings and hating others, and if one does not cultivate equanimity, then whatever arises, whether it is love or compassion, will arise with partiality. Because it will not arise based on an object without partiality, one should cultivate impartiality. Impartiality has three types: volitional impartiality, feeling impartiality, and immeasurable impartiality. Here, it is the last one. Within that, there is also one way of establishing that sentient beings are without afflictions such as attachment and aversion, and two ways of saying that one is free from attachment and aversion to sentient beings and the mind is equanimous. Here, it is the latter. The order of cultivating this is: because it is easy to arise, first, take as the object of focus a neutral person who has neither bestowed benefit nor caused harm, and then eliminate attachment and anger, and cultivate equanimity. If equanimity is achieved, then cultivate equanimity towards friends. The lack of equanimity towards them is due to distinguishing them with attachment and aversion, or due to the size of attachment. After achieving equanimity towards them, cultivate equanimity towards enemies. The lack of equanimity towards them is due to viewing them as completely incompatible and being hateful. After achieving equanimity towards them, cultivate equanimity towards all sentient beings. So, what should one cultivate towards these in order to abandon attachment and aversion? There are two: from the perspective of sentient beings, since all equally desire happiness and do not desire suffering, it is unreasonable to be close to some and bestow benefits, and to be distant from others and cause harm or not bestow benefits. From one's own perspective, since from beginningless time in samsara, there is no sentient being who has not been my relative hundreds of times, so one thinks, 'To whom should I be attached, and to whom should I be hateful?' As it is said in the 'Intermediate Stages of Cultivation'. Also, regarding attachment to relatives, as it is said in the 'Inquiry of the Daughter Moon Supreme': 'I have killed all of you in the past. You have also dissected and cut me in the past. All are mutually hostile and killing. How can you have thoughts of attachment?' As it is said. And, as previously explained in the context of the fault of uncertainty, one should contemplate the way in which all enemies and friends quickly change and go, so that both anger and attachment can be reversed.
Chinese
哦！这个必须以区分敌友为基础来进行，所以不必改变敌友之心。阻止以敌友为理由，用贪嗔来区分的念头。一切都修成令人满意的形象，如《修次第中篇》所说：“用慈爱的水润湿心续，像对待贫瘠的土地一样，播下悲悯的种子，就能轻易地完全生长出来。之后，用心续以慈爱滋养，修习悲悯。”这里所说的慈爱，是指视一切众生如爱子般令人满意的形象。修习舍，使贪嗔不平衡的自私自利平息，像良田一样调伏后，用视为令人满意的慈爱之水润湿，播下有力的悲悯种子，就能轻易生起大悲心。领悟到这一点至关重要。这有三点，其中，观想母亲：轮回无始，所以自己的出生也无始，因此生死相续。轮回中没有不曾取过这个身体，没有不曾生于此地的事，也没有不曾做过母亲等亲人的事。如《地之本体》所引：“从过去很久以前，你在哪里没有出生过、没有去过、没有死过的地方，我很难见到。从过去很久以前，哪个众生没有做过你的父亲、母亲、兄弟、姐妹、老师、堪布、上师或类似上师的地位，我很难见到。”而且，不仅过去没有做过，未来也不会做的事也是无限的。这样思维，努力在自己没有做过母亲这件事上寻求坚定的定解。如果生起这个念头，之后就容易生起忆念恩德等，如果没有生起，就没有忆念恩德等的基础。修习忆念恩德：在观想一切众生为母亲之后，首先观想今生的母亲，如博朵瓦所说，这样生起得快。在面前清晰地观想母亲的形象，心想：不仅现在，从无始轮回以来，她一直做着我无数次的母亲啊！这样反复思维几次。
English
Oh! This must be done based on distinguishing between enemies and friends, so there is no need to reverse the mind of enemies and friends. It prevents the thought of distinguishing between enemies and friends with attachment and aversion as the reason. To accomplish everything in a satisfactory manner, as it says in the "Middle Stages of Meditation": "Moisten the mindstream with the water of loving-kindness, treat it like barren land, and if you plant the seed of compassion, it will easily and completely grow. Then, nourish the mindstream with loving-kindness and meditate on compassion." The loving-kindness mentioned here refers to the satisfactory image of seeing all sentient beings as beloved children. By meditating on equanimity, the selfishness that is unbalanced by attachment and aversion is pacified. After being tamed like a good field, moisten it with the water of loving-kindness, which is seen as satisfactory, and if you plant a strong seed of compassion, great compassion will easily arise. It is crucial to realize this. There are three points to this, among which, contemplating the mother: Since samsara has no beginning, one's own birth also has no beginning, therefore birth and death continue. In samsara, there is no such thing as not having taken this body, not having been born in this place, and not having been a relative such as a mother. As quoted from "The Essence of Earth": "From a long time ago, it is difficult for me to see where you have not been born, have not gone, and have not died. From a long time ago, it is difficult for me to see which sentient being has not been your father, mother, brother, sister, teacher, Khenpo, Lama, or a position like a Lama." Moreover, not only has it not been done in the past, but there are also infinite things that will not be done in the future. Thinking in this way, strive to seek a firm conviction in the fact that you have not been a mother. If this thought arises, then it is easy to generate remembering kindness, etc. If it does not arise, there is no basis for remembering kindness, etc. Meditating on remembering kindness: After contemplating all sentient beings as mothers, first contemplate the mother of this life, as Potowa said, so that it arises quickly. Clearly visualize the image of the mother in front of you, and think: Not only now, but from beginningless samsara, she has been my mother countless times! Think like this several times.