Tibetan
ས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བསྟན་པ་མ་ནུབ་ན་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པར་མཐོང་བ་ཡོད་པས་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་དམིགས་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱི་གཙོ་བོ་བསྟན་པ་ནུབ་པ་ལ་མ་བཟོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འོག་ཏུ་སྙིང་རྗེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་དང་ཟློས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དོན་ཆེ་བའི་སེམས་དེ་དཀོན་པར་མཐོང་ནས་གཙོ་བོར་དེས་བསྐུལ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་ཐོབ་འདོད་སྐྱེས་པ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཐོབ་འདོད་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་བཞག་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་མ་བཞག་པར་སྣང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་དད་པ་སྦྱངས་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་ཐོབ་འདོད་མེད་ན། རང་གི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་ཞི་བ་རྐྱང་པས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་བློ་མི་ལྡོག་སྟེ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྦྱངས་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་ལ་དགོས་པར་མཐོང་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ནི། གཞན་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་ཞི་བ་རྐྱང་པས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ ལྡོག་ནུས་ཀྱི། ཆོག་འཛིན་སྔ་མ་བཟློག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་འགོག་བྱེད་གཞན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་ཞི་བ་རྐྱང་པས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་བློ་བཟློག་མི་དགོས་པའང་མིན་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ཙམ་གྱི་ཐེག་དམན་ལ་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་ཕྱོགས་རེ་བ་ལས་མེད་པས་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དག་སྲིད་པའི་རྒུད་པ་ལས་ཐར་ཡང་ཞི་བའི་རྒུད་པ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་དད་པ་སྦྱངས་ནས་གཞན་དོན་ལྟ་ཞོག །རང་གི་དོན་འགྲུབ་པ་ལའང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་མེད་མི་རུང་དུ་མཐོང་ན་ནི་ཐེག་དམན་དུ་མི་ལྡོག་པའི་རྐྱེན་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །སྔར་བཤད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་གཉིས་ལ་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་དྲངས་པ་མི་སྣང་ལ། གསུང་རབ་དང་བསྟན་བཅོས་གཞན་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དྲངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ལ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཤད་པ་མང་པོ་སྣང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་འགོད་པར་ཡི་དམ་བཅས་པའང་སེམས་བསྐྱེད་དུ་གསུངས་པ་སྣང་བས། དེ་གཉིས་རེ་རེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་གྲངས་སུ་བགྲང་དགོས་ལ། མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་ནི་གཞན་དོན་ལ་དགོས་པར་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དྲངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་
Chinese
萨巴派说，如果这个教法不衰败，就能看到遣除众生的痛苦，所以也有为了消除痛苦而缘念的，但是，生起菩提心的主要因缘是不忍教法衰败，如果不是这样，就和下面所说的依靠慈悲而生起菩提心相重复了。第四种是，见到重大意义的心稀有，主要是被它所推动而生起想获得佛果的念头，这个生起菩提心是从生起想获得菩提的角度安立的，而不是从为了做某事的角度安立的。如果通过修习对佛陀功德的信心而没有想获得佛果的念头，那么认为仅仅依靠寂灭就能成就自身利益的念头就不会转变，通过修习慈爱和悲悯，看到需要利益他人而想获得佛果，就能转变认为仅仅依靠寂灭就能成就他人利益的念头，因为不能转变之前的满足感，而且也没有其他能阻止它的方法。认为仅仅依靠寂灭就能成就自身利益的念头也不是不需要转变，因为仅仅从轮回中解脱的小乘没有圆满的断证功德，所以没有圆满的自身利益，而且他们虽然从有寂的衰败中解脱，却没有从寂灭的衰败中解脱，圆满的自身利益是佛陀所说的法身。因此，修习对佛陀功德的信心，不要说利益他人，即使是为了成就自身的利益，也认为必须获得佛果，那么就会成为不退转入小乘的巨大因缘。前面所说的前两种菩提心，没有显现出被慈爱和悲悯所引导，而且在其他经论中，也经常出现仅仅因为见到佛陀的色身和法身的功德，就被引导而生起想获得佛果的念头，并被说为是生起菩提心，以及发誓要将一切众生安置于佛果也被说是生起菩提心。因此，这两种菩提心中的每一种都必须被算作是仅仅生起菩提心，而对于具有圆满特征的菩提心来说，仅仅因为看到需要利益他人而被引导而生起想获得佛
English
The Sakya school says that if this teaching does not decline, it can be seen that the suffering of sentient beings can be averted, so there is also the intention to eliminate suffering, but the main cause of generating Bodhicitta is the intolerance of the decline of the teaching. If it is not like this, it will be repeated with what is said below about generating Bodhicitta based on compassion. The fourth is that seeing the heart of great meaning as rare, it is mainly motivated by it to generate the desire to attain Buddhahood. This generation of Bodhicitta is established from the perspective of generating the desire to attain Bodhi, not from the perspective of doing something for the sake of it. If there is no desire to attain Buddhahood through cultivating faith in the qualities of the Buddha, then the thought that one can achieve one's own benefit by relying solely on peace will not change. By cultivating love and compassion, seeing the need to benefit others and wanting to attain Buddhahood, one can change the thought that one can achieve the benefit of others by relying solely on peace, because one cannot change the previous sense of satisfaction, and there is no other way to prevent it. The thought that one can achieve one's own benefit by relying solely on peace is not unnecessary to change, because the Hinayana, which is merely liberated from Samsara, does not have complete abandonment and realization, so there is no complete self-interest, and although they are liberated from the decay of existence, they are not liberated from the decay of peace. The complete self-interest is the Dharmakaya of the Buddha. Therefore, cultivating faith in the qualities of the Buddha, let alone benefiting others, even for the sake of achieving one's own benefit, if one sees that it is necessary to attain Buddhahood, then it will become a great cause for not regressing into the Hinayana. The first two Bodhicittas mentioned earlier do not appear to be guided by love and compassion, and in other scriptures and treatises, it often appears that merely seeing the qualities of the Rupakaya and Dharmakaya of the Buddha leads to the generation of the desire to attain Buddhahood, which is said to be the generation of Bodhicitta, and the vow to place all sentient beings in Buddhahood is also said to be the generation of Bodhicitta. Therefore, each of these two Bodhicittas must be counted as merely generating Bodhicitta, and for Bodhicitta with complete characteristics, merely seeing the need to benefit others leads to the generation of the desire to attain Buddha
Tibetan
འདོད་ཙམ་ གྱིས་མི་ཆོག་པས། རང་དོན་ལའང་སངས་རྒྱས་མེད་དུ་མི་རུང་བར་མཐོང་བའི་ཐོབ་འདོད་དང་། དེ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་ཡལ་བར་བཞག་པ་མིན་པར་གཞན་གྱི་ཕྱིར་དུའང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གཉིས་ཀ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་ནི། རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དགེ་བཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། འཁོར་བའི་དཀའ་སྤྱད་ལ་མི་སྐྱོ་བ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །སྟོབས་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་ནི། རང་གི་མཐུས་རྫོགས་བྱང་འདོད་པ་རང་གི་སྟོབས་དང༌། གཞན་གྱི་མཐུས་རྫོགས་བྱང་འདོད་པ་གཞན་གྱི་སྟོབས་དང༌། སྔོན་ཐེག་ཆེན་ལ་གོམས་པ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་རྒྱུའི་སྟོབས་དང༌། འདིར་དམ་པ་བསྟེན་ཅིང་ཆོས་ཉན་ལ་སེམས་པ་སོགས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་རིང་དུ་གོམས་པ་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་བརྒྱད་པོ་སོ་སོ་བའམ་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་དང་རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་ན་བརྟན་ལ། རྒྱུ་རྐྱེན་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་དང་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་ན་མི་བརྟན་པར་བྱང་ས་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་སྤྱི་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་ནུབ་ཏུ་ཉེ་ཞིང༌། སྙིགས་མ་ལས་ཀྱང་ཆེས་སྙིགས་མར་གྱུར་པའི་དུས་འདིར་ལེགས་པར་གོ་ནས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཤིན་ ཏུ་དཀོན་པར་རིག་པར་བྱས་ལ་དམ་པའི་བཤེས་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཉན་པ་དང་སེམས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་འབད་ཅིང་། གཞན་གྱིས་དབང་མེད་དུ་བསྐུལ་བ་དང་གཡམ་ལ་རྒྱུགས་དང་སྲོལ་ཀ་སོགས་ཀྱིས་མི་བྱ་བར། རང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྩ་བ་ཚུགས་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བའི་རིམ་པ་ནི། ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་ནས་བརྒྱུད་པ་ལ་མན་ངག་རྒྱུ་འབྲས་བདུན་མ་དང༌། རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷའི་གཞུང་ནས་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱོང་བ་གཉིས་སྣང་ངོ་། །རྒྱུ་འབྲས་བདུན་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་འབྱུང་ལ། སེམས་དེ་ལྷག་བསམ་ལས་དང༌། བསམ་པ་དེ་སྙིང་རྗེ་ལས་དང༌། སྙིང་རྗེ་བྱམས་པ་ལས་དང༌། བྱམས་པ་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་ལས་དང༌། དྲིན་དུ་གཟོ་བ་དྲི
Chinese
仅凭意愿是不够的。认识到为了自己的利益也必须有佛，并希望获得它，而且不是忽略他人的利益，而是为了他人而努力。如《现观庄严论》所说：“为利他故，欲得圆满菩提。”因此，既要追求菩提，也要追求利他。从四个因产生：圆满的种姓，善知识的摄受，对众生的慈爱，不厌倦轮回的苦行，依靠这四个因生起菩提心。从四力产生：以自己的力量希求圆满菩提是自力，以他人的力量希求圆满菩提是他力，往昔串习大乘，仅仅听到佛和菩萨的赞叹就能生起是因力，在此亲近善知识，听闻佛法并用心思维等善行，长久串习是加行力，依靠这四力而生起。如果依靠这八个因缘各自或集合，从自身和因的力量产生，则稳固；如果依靠这些因缘，从他人和加行的力量产生，则不稳固，这是《菩提资粮论》中所说。因此，在普遍的教法和特别是大乘教法衰落，成为末法时代中最糟糕的时代，清楚地认识到从内心深处生起菩提心是极其稀有的，要依止善知识，努力听闻和思维大乘经典等加行，不要被他人不由自主地驱使，不要随波逐流或赶时髦，要以自己的力量，从内心深处确立生起菩提心的根本，因为菩萨的一切行为都必须依赖于此。第二，修习菩提心的次第：从觉窝·杰波（阿底峡尊者）传承下来的窍诀是七因果，以及依靠圣者寂天论著中出现的两种修习方式。七因果是圆满正等觉从菩提心产生，菩提心从增上意乐产生，增上意乐从大悲产生，大悲从慈爱产生，慈爱从知母产生，知母
English
It is not enough to just wish for it. Recognizing that one must have a Buddha for one's own benefit and wishing to attain it, and not neglecting the benefit of others, but striving for the sake of others as well. As the Ornament for Clear Realization states: "For the sake of others, one desires perfect and complete enlightenment." Therefore, one must strive for both enlightenment and the benefit of others. It arises from four causes: a perfect lineage, being embraced by a virtuous friend, loving-kindness towards sentient beings, and not being discouraged by the hardships of samsara. Bodhicitta arises in dependence on these four. It arises from four powers: desiring complete enlightenment through one's own strength is self-power, desiring complete enlightenment through the strength of others is other-power, having been accustomed to the Great Vehicle in the past, merely hearing the praise of Buddhas and Bodhisattvas gives rise to causal power, and here, relying on holy beings, listening to the Dharma, and contemplating it, etc., being long accustomed to virtue is the power of application. It arises in dependence on these four powers. If it arises from oneself and the power of the cause, relying on each or all of these eight causes and conditions, it is stable. If it arises from others and the power of application, relying on these causes and conditions, it is not stable, as stated in the Bodhisattva-bhumi. Therefore, in this time when the general teachings and especially the teachings of the Great Vehicle are declining, and it has become the worst of degenerate times, clearly recognizing that generating bodhicitta from the depths of one's heart is extremely rare, one should rely on a holy spiritual friend, strive to listen to and contemplate the Great Vehicle scriptures, etc., and not be involuntarily driven by others, or follow the crowd or trends. One should establish the root of generating bodhicitta from the depths of one's heart with one's own strength, because all the practices of a Bodhisattva must rely on this. Second, the stages of training the mind of enlightenment: the instructions passed down from Jowo Je (Atisha) are the sevenfold cause and effect, and the two ways of training that appear in the works of the holy Shantideva. The sevenfold cause and effect is that perfect and complete enlightenment arises from bodhicitta, bodhicitta arises from higher intention, higher intention arises from great compassion, great compassion arises from loving-kindness, loving-kindness arises from recognizing all beings as one's mother,