Tibetan
་དོན་དུ་ཡང༌། །མི་འབྱུང་སེམས་ཅན་དོན་སེམས་གང༌། །སེམས་ཀྱི་རིན་ཆེན་ཁྱད་པར་འདི། །སྔ་ན་མེད་པའི་རྨད་ཅིག༌འཁྲུངས། །ཞེས་དང༌། དེ་དང་དགེ་མཚུངས་ག་ལ་ཡོད། །དེ་འདྲའི་བཤེས་ཀྱང་ག་ལ་ཡོད། །བསོད་ནམས་དེ་འདྲ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་དང༌། གང་ལ་སེམས་ཀྱི་དམ་པ་རིན་ཆེན་དེ། །སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དམ་ཆོས་འོ་མ་བསྲུབས་པ་ལས། །མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་ཕྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུང་རབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཕྱུང་བའི་གདམས་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འཛིན་ཅིང་གསེར་གླིང་པ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་གྱི་ལྟ་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁོང་ལ་བརྟེན་ནས་རྙེད་པས། བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་དྲིན་ཆེ་ཤོས་སུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་གསུང་རབ་ཀྱི་གནད་ཤེས་པ་ཞིག་གིས་བལྟས་ན་ལམ་གྱི་གནད་ལ་གོ་རྒྱུ་ཆེན་པོ་ཡོད་དོ། །འདི་ལ་འབད་ནས་བཅོས་མ་མིན་པ་ཞིག་སྐྱེ་རྒྱུ་བྱུང་ན་དེས་ཟིན་པའི་བྱ་རོག་ལ་ཟན་ཉུང་ཟད་ཅིག་བྱིན་པའང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་ཡི། དེ་མེད་ན་སྟོང་གསུམ་རིན་པོ་ཆེས་བཀང་སྟེ་བྱིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པར་མི་ཆུད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་དང་ལྷ་བསྒོམ་པ་དང་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་སོགས་བསྒོམ་པའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པར་མི་ཆུད་ དོ། །འཇིག་རྟེན་ན་རྩྭ་རྔ་བ་དང་ཟོར་བ་བརྡར་བའི་དཔེ་བརྗོད་པ་ལྟར། རིན་པོ་ཆེའི་སེམས་འདི་གནད་དུ་མ་སོང་བར་ཡུན་ཇི་ཙམ་དགེ་སྦྱོར་ལ་འབད་ལོ་བྱས་ཀྱང་ཟོར་བ་ཤིན་ཏུ་རྟུལ་བས་རྩྭ་རྔ་བ་དང་འདྲ་སྟེ། ས་བཅད་པ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། སེམས་འདི་གནད་དུ་ཞིག་སོང་ན་རེ་ཞིག་ལ་མི་རྔ་བར་ཟོར་བ་བརྡར་ནས་རྣོན་པོར་བྱས་ཏེ་དེ་ནས་བརྔས་པས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལའང་མང་དུ་བརྔས་ཟིན་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ་དང་ཚོགས་སྡུད་པ་བདེ་བླག་ཏུ་ནུས་ཤིང་། དགེ་བ་ཆུང་བ་དང་བར་སྐབས་སུ་འཛད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྡིག་པ་སྟོབས་ཆེན་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །དེ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མིན་པ། །དགེ་གཞན་གང་གིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། དེས་ནི་དུས་མཐའི་མེ་བཞིན་སྡིག་ཆེན་རྣམས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་ངེས་པར་སྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཀླད་ནད་ཙམ། །བསལ་ལོ་སྙམ་དུ་བསམས་ན་ཡང༌། །ཕན་འདོགས་བསམ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། །བསོད་ནམས་དཔག་མེད་ལྡན་གྱུར་ན། །སེམས་ཅན་རེ་རེའི་མི་བདེ་བ། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསལ་འདོད་ཅིང༌། །རེ་རེའང་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་དུ། །བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་དང༌། དགེ་བ་གཞན་ཀུན་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་ནི། །འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་རྟག་པར་ཡང༌། །འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་མི་ཟད་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བའི་རིམ་པ་དང༌། སྐྱེས་པའི་ཚད་དང༌། ཆོ་གས་བཟུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་ཚུལ་ནི། སངས་རྒྱས་སམ་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རང་གིས་མཐོང་བའམ་ཡིད་ཆེས་པ་ལས་ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། གང་ལ་གནས་པ་དང་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་མཐུ་ཆེའོ་སྙམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་མཐོང་ཐོས་མེད་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་བརྩམས་པའི་སྡེ་སྣོད་མཉན་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མོས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཆོས་མ་ཐོས་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱི་དམ་ཆོས་ནུབ་ཏུ་ཉེ་བ་མཐོང་བ་ན། ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་བྱེད་པས་བདག་གིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་རིང་དུ་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་པར་སེམས་བསྐྱེད་དོ་སྙམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཆོས་ནུབ་པར་མ་མཐོང་ཡང་དུས་ངན་པ་གཏི་མུག་དང་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་མེད་དང་ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣ་སོགས་ཤས་ཆེ་བའི་དུས་འདིར་ནི་ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའང་རྙེད་པར་དཀའ་ན། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། རེ་ཞིག་བདག་གིས་སེམས་བསྐྱེད་ན་གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དཀའ་བར་མཐོང་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྟེ་བཞིའོ། །སེམས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ནི། བྱང་ཆུབ་ ཆེན་པོར་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པས་བྱང་ཆུབ་ལ་ཐོབ་འདོད་སྐྱེས་པའོ། །རྐྱེན་གང་གིས་བྱས་པ་ལ། དང་པོ་ནི། ཆོ་འཕྲུལ་ངོ་མཚར་བ་རྣམས་མཐོང་ངམ་ཐོས་ནས་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་དེ་བདག་གིས་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་སྨྲ་བ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཉན་པས་དང་པོར་དད་པ་སྐྱེས། དེ་ནས་དེ་དག་ལ་ཐོབ་འདོད་སྐྱེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་བཟོད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཐོབ་འདོད་སྐྱེ
Chinese
意义上也是，不生的有情利益心，心的珍宝此差别，产生前所未有的稀奇。如是说，与其同等之善何处有？如是之友何处有？如是之福何处有？如是说，何者心中生起殊胜珍宝菩提心，我向彼之身顶礼。如是说，正法如从搅拌的牛奶中，取出酥油的精华。如是说，因为是取出经藏精华的教授之最胜。因此，尊者阿底峡虽持中观之见，金洲大师虽持唯识真实现象之见，然依仗菩提心而获得。若以通达经藏要义者观之，视上师们为最恩重的解脱传记，则对道的要义有很大的理解。若努力于此，生起非造作之菩提心，则以此所摄持，即使给予乌鸦少许食物，也归入菩萨行之列。若无此菩提心，即使以三千世界充满珍宝而布施，也不包含在菩萨行中。同样，从戒律到智慧之间，以及观修本尊、修习脉气明点等，也不包含在菩萨行中。
English
Also in meaning, whatever mind for the benefit of sentient beings that does not arise, this special quality of the jewel of the mind, a wondrous thing is born that has never existed before. It is said, "Where is there virtue equal to that? Where is there a friend like that? Where is there merit like that?" It is said, "To whomever that noble jewel of the mind, the Bodhicitta, is born, I prostrate to that body." It is said, "The sacred Dharma is like extracting the essence of butter from churned milk." It is said, because it is the supreme instruction of extracting the essence of the scriptures. Therefore, although the glorious Atisha held the view of Madhyamaka, and the master of Serling held the view of the mind-only true appearance, he attained it by relying on the Bodhicitta in his heart. If one who understands the essence of the scriptures looks at the liberation biography of holding the Lamas as the most kind, then there will be a great understanding of the essence of the path. If one strives for this and a non-artificial one arises, then even giving a small amount of food to a crow held by it will go into the number of Bodhisattva's conduct. If that is not there, even if giving by filling three thousand worlds with jewels, it will not be included in the Bodhisattva's conduct. Similarly, from ethics to wisdom, and meditating on deities, and meditating on channels, winds, bindus, etc., are not included in the Bodhisattva's conduct.
Chinese
具足。若具足无量福德，欲遣除每个众生之不适，无量无边，更何用说欲成办每个众生之无量功德。如是说。其他善行如水树一般，生果后即穷尽。菩提心之树恒常结果，故不尽反增。如是说。 第二、彼心如何生起之理分四：依何因缘如何生起，菩提心修习之次第，生起之量，以仪轨受持之理。第一分三，其中从四种缘生起之理是：由自己见闻或信解佛或菩萨之不可思议神力，依此而听闻，思惟安住和趣入之菩提乃大威力，如是思惟而生起心。虽无如是见闻，然听闻从无上菩提所出之经典，则于佛之智慧生起信乐而生起心。虽未听闻佛法，然见菩萨之正法将没之时，思惟如是之法住世，能遣除无量众生之痛苦，故我为使菩萨之法长久住世，必定生起心，如是思惟而生起心。虽未见佛法衰败，然于恶世，痴、无惭、无愧、嫉妒、悭吝等增盛之时，于此之时，声闻、独觉之菩提心亦难得，何况无上菩提心。暂时我若生起心，其他亦将如是，如是思惟见生起心甚难而生起心，此为四种。生起心之理是，如云生起大菩提心，故是对菩提生起欲得之心。以何因缘所作，第一是，见闻神变稀有之事而生起稀奇之想，因此思惟我当获得如是之菩提。第二是，从说法者听闻佛之功德，最初生起信心，之后对彼等生起欲得之心。第三是，不忍大乘佛法衰败，故对佛之智慧生起欲得之
English
Endowed. If one is endowed with immeasurable merit, one desires to dispel the immeasurable discomfort of each and every sentient being. What need is there to mention the desire to accomplish the immeasurable qualities of each and every one? Thus it is said. Other virtues are like water trees, which bear fruit and then perish. The tree of bodhicitta always bears fruit, so it never diminishes but always increases. Thus it is said. Secondly, how that mind arises is divided into four: how it arises depending on what causes, the order of cultivating the mind of bodhi, the measure of arising, and the manner of taking it with rituals. The first is divided into three, of which the manner of arising from four conditions is: based on seeing or believing the inconceivable power of the Buddhas or Bodhisattvas, and relying on hearing, thinking that the bodhi in which one abides and enters is of great power, one generates the mind. Even without such seeing or hearing, when listening to the teachings based on unsurpassed bodhi, one generates the mind by admiring the wisdom of the Buddha. Even without hearing the Dharma, when seeing that the Bodhisattva's sacred Dharma is about to decline, one thinks that the existence of such Dharma will dispel the suffering of immeasurable sentient beings, so in order to make the Bodhisattva's Dharma last long, I must generate the mind, and one generates the mind by thinking like this. Even if one does not see the Dharma declining, in this evil age when delusion, shamelessness, lack of embarrassment, jealousy, and stinginess are rampant, it is difficult to find even the bodhicitta of Hearers and Solitary Realizers, what to say of generating the mind for unsurpassed bodhi. If I generate the mind for a while, others will also become like that, and one generates the mind by seeing that it is difficult to generate the mind. These are the four. The way the mind arises is that, as it is said, one generates the great bodhicitta, so it is the arising of the desire to attain bodhi. What causes are made, the first is that one sees or hears miraculous and wonderful things and has a strange thought, and therefore thinks that I should attain such bodhi. The second is that one hears the qualities of the Buddha from the Dharma speaker, and first generates faith, and then generates the desire to attain them. The third is that one cannot bear the decline of the Great Vehicle teachings, so one generates the desire to attain the wisdom of the Buddha.