Tibetan
་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་དེ་རྣམས་གྲུབ་པའི་ཚེ་ན་ཡང་ལས་གསོག་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་པོའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཆོས་ཙམ་གྱི་རྒྱུའི་ཡན་ལག་ལས། ཆོས་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུའི་ཡན་ལག་དེ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་འཁོར་བའི་ཚུལ་ མ་ཤེས་པར་དེ་ལ་རྨོངས་ནས་བདག་ཏུ་བཟུང་ཞིང༌། བདག་བདེ་བར་འདོད་ནས་དེའི་ཕྱིར་དུ་སྒོ་གསུམ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པས་སླར་ཡང་འཁོར་བས་ན། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་ལས་ལས་གཉིས་དང་དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་བདུན་འབྱུང་ཞིང༌། བདུན་པོ་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་དང་དེ་ལས་ཀྱང་སྔར་ལྟར་འཁོར་བས་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འཁོར་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གསུམ་པོ་དག་ལས་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། །གཉིས་ལས་བདུན་འབྱུང་བདུན་ལས་ཀྱང༌། །གསུམ་འབྱུང་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་དེ། །ཉིད་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་བསམས་ན་ནི་སྐྱོ་བའི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་ལ། བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་དགེ་མི་དགེའི་ལས་བསགས་པའི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་རྣམ་སྨིན་མ་ཕྱུང་ཞིང་གཉེན་པོས་མ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ད་ལྟའི་སྲེད་ལེན་གྱིས་གསོས་བཏབ་ན་དེའི་དབང་གིས་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོར་འཁྱམ་པ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སྔོན་སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་བསགས་པའི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་བགྲང་ལས་འདས་པ་ཡོད་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་མེད་པས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་ན་ཉོན་མོངས་ལ་དགྲར་བཟུང་ནས་འགོག་པ་ལ་བརྩོན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ཕུ་ཆུང་བ་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་ཉིད་ལ་བློ་སྦྱོང་མཛད་ཅིང༌། ལམ་རིམ་ཡང་དེའི་ ལྡོག་འཇུག་སེམས་པ་རང་ལ་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་ངན་འགྲོའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལྡོག་འཇུག་སེམས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་སྐོར་ཡིན་ལ། དེ་ནས་བདེ་འགྲོ་གཉིས་ཀྱི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལྡོག་འཇུག་སེམས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་སྐོར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་མར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ཐོབ་འདོད་སྦྱོང་བ་དང་དེའི་ལམ་ལ་སློབ་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་སྐོར་དུ་འཆད་དོ། །བཞི་པ་དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཀུན་འབྱུང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔ
Chinese
当那些果的支分成就时，造业者和受果者的补特伽罗是无我的。如前所说，仅仅从法的因的支分中，仅仅法的果的支分产生，并且不了解轮回的方式，对此愚昧而执著为我，想要自己快乐，为此三门显现地行善与不善，因此再次轮回。从三种烦恼产生二种业，从二种业产生七种痛苦，从七种痛苦也产生烦恼，从烦恼也如前一样轮回，因此有之轮持续不断地旋转。龙树菩萨说：从三者中产生二者，从二者中产生七者，从七者中也产生三者，有之轮，自身乃是再三地旋转。如此方式思维在轮回中流转，则是成为厌离的殊胜方便。从无量劫以来，积累的善与不善之业的引业，没有成熟，也没有被对治所摧毁的那些，如果被现在的贪爱滋养，则依靠它的力量而在善趣与恶趣中流转。阿罗汉以前在凡夫时积累的引业虽然有无数，但因为没有烦恼而从轮回中解脱的方式获得坚固的定解，则会对烦恼视为仇敌而精勤于断除。对此，大善知识普穹瓦，对十二缘起支分本身修习，道次第也对它的 还灭与生起在自心上修习。其中，恶趣的十二支分的还灭与生起思维是下士道的范围，从那之后，二善趣的十二支分的还灭与生起思维是中士道的范围。如此衡量自己的体验，对曾经是母亲的有情们也从十二支分之门在轮回中流转生起慈爱与悲悯，为了那些有情想要获得佛陀而修习，并且学习它的道，这是大士道的范围中所宣说的。第四，归纳那些意义是：如前所说，集谛依靠业和烦恼的力量，轮回是痛苦的。
English
When those branches of the result are accomplished, the person who accumulates karma and experiences the result is selfless. As previously explained, from the branches of the cause of mere phenomena, the branches of the result of mere phenomena arise, and without understanding the way of cyclic existence, being ignorant of it and clinging to it as self, wanting oneself to be happy, therefore manifestly engaging in virtue and non-virtue with the three doors, thus again cycling. From the three afflictions arise two karmas, and from those arise seven sufferings, and from the seven also arise afflictions, and from those also cycle as before, thus the wheel of existence revolves continuously. The teacher Nagarjuna said: From the three arise two, from the two arise seven, from the seven also arise three, the wheel of existence, itself revolves again and again. Thinking about wandering in cyclic existence in such a way becomes the supreme means of renunciation. Those ripening karmas of virtue and non-virtue accumulated from immeasurable eons, which have not been ripened and have not been destroyed by antidotes, if nourished by present craving and grasping, then by its power wandering in happy and unhappy migrations. Although arhats have countless ripening karmas accumulated in the past when they were ordinary beings, if they gain firm conviction in the way of liberation from cyclic existence because they have no afflictions, then they will regard afflictions as enemies and strive to eliminate them. In this regard, the great spiritual friend Phuchungwa trained his mind on the twelve branches of dependent arising themselves, and also trained his mind on the ceasing and arising of the stages of the path. Furthermore, contemplating the reversal and progression of the twelve branches of the lower realms pertains to the scope of the small person. Subsequently, contemplating the reversal and progression of the twelve branches of the two higher realms pertains to the scope of the intermediate person. Thus, judging from one's own experience, one cultivates love and compassion for all sentient beings who have been one's mothers, wandering in cyclic existence through the twelve branches. Explaining how to train in the desire to attain Buddhahood for the sake of those beings and how to study its path falls within the scope of the great person. Fourth, to summarize those meanings: As previously explained, the origin of suffering, due to the power of karma and afflictions, cyclic existence is suffering.
Tibetan
ལ་གྱི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་ཚུལ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་འཁོར་ཚུལ་རྣམས་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི། རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་རྨོངས་པའི་མུན་པ་མི་བཟད་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ། རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་ཕྱི་ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་འབྱུང་བར་འཛིན་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སེལ་བ། རྒྱལ་བའི་གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པའི་ནོར་སྤེལ་བ། འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རིག་ནས་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོས་ཐར་པའི་ལམ་ལ་ཡིད་བསྐུལ་བ། སྔར་དེ་ལྟར་གོམས་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་འཐོབ་པའི་བག་ ཆགས་སད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པའི་རྒྱུད་ལས། གཏི་མུག་ལ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལམ་གྱིས་སོ། །ཞེས་དང༌། ས་ལུ་ལྗང་པ་ལས། རྟེན་འབྲེལ་ལེགས་པར་མཐོང་ན་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་ད་ལྟར་བ་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་གསུངས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་འདི་རྒྱལ་བ་ཡི། །གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་སྟེ། །ཞེས་པ་དང་། འདུལ་བ་ལུང་ལས། མཆོག་ཟུང་གཅིག་གི་ཀུན་སྤྱོད་ནི་དུས་དུས་སུ་འགྲོ་བ་ལྔར་རྒྱུ་བ་ཡིན་པས། དེ་དག་བརྒྱུས་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་གཤེགས་ཏེ། འཁོར་བཞི་པོ་ལ་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །གང་ལ་ལའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་ཉེ་གནས་ཚངས་སྤྱོད་ལ་མི་དགའ་བ་དེ་དག་དེས་ཁྲིད་དེ་མཆོག་ཟུང་གཅིག་འདོམས་སུ་འཆོལ་བར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་འདོམས་སོ། །གདམས་པ་ན་ཚངས་སྤྱོད་ལ་དགའ་ཞིང་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཡང་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྟོན་པས་གཟིགས་ནས། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དྲིས་པས་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་གསོལ་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་མཆོག་ཟུང་གཅིག་ལྟ་བུ་དག་མི་འབྱུང་བས་སྒོ་ཁང་དུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལྔ་པ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ལུགས་འབྱུང་དང་ལུགས་ལྡོག་ཀྱང་བྲིས་ཤིག་གསུངས་ནས། དེ་ནས་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་བྲིས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ཨུ་ཏྲ་ཡ་ན་ལ་བྲིས་སྐུ་བསྐུར་བ་ན། འོག་ཏུ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ ལུགས་འབྱུང་དང་ལུགས་ལྡོག་བྲིས་ནས་བསྐུར་བ་རྒྱལ་པོས་བཟུང་ནས་ནམ་ལངས་པའི་ཚེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་ལུས་དྲང་པོར་དྲན་པ་ཕྱོགས་པར་བཞག་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚུལ་གཉིས་ལ་རྣམ་པར་བལྟས་པས་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བསམ་པ་དེ་སྐྱེས་པའི་ཚད་ནི
Chinese
了知积聚之理，特别是通过十二缘起之门流转轮回之理，并对此加以熟悉，乃是摧毁一切衰败之根源——难以忍受的愚昧黑暗，消除执着于无因和与因不符之因产生内外诸行的所有邪见，增殖佛语宝藏之珍宝，如实了知轮回之自性，以强烈的厌离心策励趋入解脱道，对于往昔如此串习者，乃是唤醒获得圣者果位之习气之殊胜方便。如是《善臂请问经》云：“以缘起道对治愚痴。”又《萨鲁绿经》云：“若善见缘起，则能遮止执着于前后际和现在的一切恶见。” 龙树菩萨云：“此缘起乃胜者，佛语宝藏之珍宝，甚深也。”《律藏》中说：“殊胜双尊之一的行持，乃是时时于五趣中流转。彼等经由这些而前往赡部洲（地球），并向四众讲述彼等之痛苦。凡与某些人一同居住，以及不喜亲近梵行者，彼等皆被其引导，以至于殊胜双尊之一被引诱。彼二者亦引诱彼等。教诲中喜好梵行，且进一步了知其差别。彼导师见此情景，问阿难陀缘由，阿难陀陈述了缘由。由于并非所有时候都出现如殊胜双尊之一者，故开示在门廊处绘制五分轮回之轮，周围绘制十二缘起之顺逆流转。此后绘制了轮回之轮，并向邬陀衍那国王寄送了画像，下方绘制了十二缘起之顺逆流转。国王收到后，黎明时分结跏趺坐，端身正念，观察两种缘起之理，从而获得了圣者之果位。第二、生起彼意乐之量是：
English
Understanding how aggregates accumulate and, in particular, how the wheel of existence turns through the twelve links of dependent origination, and becoming familiar with this, is a supreme method for destroying the unbearable darkness of ignorance, the root of all decline; eliminating all wrong views that cling to the arising of inner and outer phenomena from causelessness and causes that are incompatible with causes; increasing the precious jewels of the treasury of the Buddha's teachings; knowing the nature of samsara as it is and inspiring the mind to enter the path of liberation with strong renunciation; and for those who have previously become accustomed to this, it is a noble means of awakening the habitual patterns for attaining the state of an arya. Thus, in the Sutra Requested by Strong Arms it says, "The path of dependent origination is the antidote to ignorance." And in the Salu Green Sutra it says, "If dependent origination is well seen, then all evil views that cling to the past, future, and present are averted." Master Nagarjuna said, "This dependent origination is the Victorious One's, the precious jewel of the treasury of the Buddha's teachings, it is profound." In the Vinaya Sutra it says, "The conduct of one of the supreme pair is to wander in the five realms from time to time. Having passed through these, they went to Jambudvipa (Earth) and spoke of their sufferings to the four assemblies. Those who dwell with some and do not like the celibate life of proximity are led by them, so that one of the supreme pair is seduced. The two also seduce them. In the teachings, they delight in celibacy and further understand its distinctions. Seeing this, the Teacher asked Ananda for the reasons, and Ananda stated the reasons. Since one like the supreme pair does not appear at all times, he taught to draw the five-part wheel of samsara in the doorway, with the twelve links of dependent origination drawn around it in forward and reverse order. Then the wheel of existence was drawn, and a painted image was sent to King Utrayana, with the twelve links of dependent origination drawn below in forward and reverse order. When the king received it, at dawn he sat in the lotus position, kept his body upright, and placed his mindfulness in the direction, contemplating the two aspects of dependent origination, and thus attained the state of an arya. Secondly, the measure of the arising of that intention is: