Tibetan
་དང་ཞི་བ་ལ་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་གཟུང་འཛིན་བདེན་པ་བ་དང་རྟག་ཏུ་བྲལ་བར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་ལ་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལས་གཞན་པའི་བདག་ཏུ་ བརྟགས་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དུ་སྣང་བའི་ཀུན་རྟོག་ལས་ལོགས་སུ་ཕྱི་རོལ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་གཟུགས་སོགས་སོ་སོར་ཞུགས་ཤིང་སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མཐའ་དག་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསྐྱེད་ངོར་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བློས་དོན་དམ་དུ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་པར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཀུན་རྟོག་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་གཟུང་འཛིན་བདེན་པ་བར་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བས་དོན་དམ་པར་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །དག་པ་དྲན་པ་ནི། དད་དང་ཞེས་སོགས་ཏེ། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་དང་པོ་བཞི། རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་བ་བཞི་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་དྲུག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་མ་དྲུག་གི་རྣམ་དག་ཡིན་ལ། མཚན་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཞི་དང་། ཐབས་དང་སྨོན་ལམ་དང་སྟོབས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྤྱན་མ་སོགས་བཞི་ཡིན་ལ། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོས་བསྡུས་པ་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བ་དང་། གཟུགས་སོགས་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཀུན་གཞིའི་གཟུང་ཆས་བསྡུས་པ། དྲི་མ་མེད་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ནོ། །བདག་ཏུ་སྣང་བ་ཉོན་ཡིད་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་གཉིས་ ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་སྣང་དང་རིན་འབྱུང་དང་། དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འོད་དཔག་མེད་དང་། འཇུག་ཤེས་ལྔ་དག་པ་ནི་བྱ་སྒྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དོན་གྲུབ་བོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཏེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོར་འགྱུར་ལ། སེར་སྣ་ལ་སོགས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། དཀར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའོ། །རྣམ་རྟོག་མེད་བཞིན་དུ་དོན་གཉིས་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཟབ་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉི
Chinese
寂静和寂灭没有少许差别，因为能成立远离能取所取真实之故。因此，是对心极度观察，因为没有心以外作为我的观察之基础，因为除了显现为实体的分别念之外，没有另外的外境。因此，对于那些各自进入色等，并且了知显现之自性全部为空性等的有情来说，所见即是胜义谛。因此，应当以在生起次第中证悟为一的智慧，在胜义谛中不作任何差别地进行观察，因为显现为对境，成为分别念之所缘的那些，与能取所取真实的结合相分离，所以在胜义谛中没有任何差别。清净的忆念是，信等，即是信等最初的四种力量。清净是指依次为摧坏阎罗死主等的四门。清净显现为色等对境的六种是色金刚母等的六智慧母之清净。无相空性等的四界，以及方便、愿、力、智之波罗蜜多清净等，依次为眼母等四者。眼等所摄之显现为有情，以及色等显现为实体的阿赖耶识所摄。无垢是指如镜之智慧的意义。显现为我的烦恼意清净是平等性智，这两者依次为毗卢遮那佛和宝生佛。第六意之分别念清净是妙观察智，即无量光佛。五种入智清净是作事智，即不空成就佛。所有这些的如是性清净是法界智，即不动佛。从色等有漏蕴解脱，将转变为佛陀的无漏蕴。悭吝等清净是白法自性之十波罗蜜多。虽无分别念，然成为二义产生之因的智慧和方便所摄之深奥对境，即是空性。
English
There is little difference between quiescence and extinction, because it is established that they are always free from being true in terms of grasping and being grasped. Therefore, it is to thoroughly examine the mind, because there is no basis for considering anything other than the mind as self, because there is nothing external apart from the conceptualization that appears as reality. Therefore, for those individuals who individually enter into forms and so on, and who realize that the very nature of appearance is emptiness and so on, what is seen is the ultimate truth. Therefore, one should contemplate without any distinction in ultimate truth with the mind that realizes oneness in the generation stage, because those that appear as objects, which have become the objects of conceptualization, are separated from the combination of grasping and being grasped as true, so there is no difference whatsoever in ultimate truth. Pure mindfulness is faith and so on, that is, the first four powers of faith and so on. Purity refers to the four gates that destroy the lord of death, Yama, and so on, in order. The six that appear as objects such as forms are the purity of the six wisdom mothers such as the Form Vajra Mother. The four realms of signlessness, emptiness, and so on, and the purity of the perfections of means, aspiration, power, and wisdom are, in order, the four such as the Eye Mother. What is included by the sense faculties such as the eye appears as sentient beings, and what is included by the basis of all, which appears as objects such as forms. Immaculate means the meaning of wisdom like a mirror. The purity of the afflicted mind that appears as self is equality wisdom, and these two are, in order, Vairochana and Ratnasambhava. The purity of the sixth mind's conceptualization is discriminating wisdom, that is, Amitabha. The purity of the five entering wisdoms is accomplishing wisdom, that is, Amoghasiddhi. The purity of the suchness of all of these is the wisdom of the dharmadhatu, that is, Akshobhya. Being free from delusion from the aggregates with outflows such as forms will transform into the aggregates without outflows of the Buddha. The purity of miserliness and so on is the ten perfections of the nature of white dharma. Although there is no conceptualization, the profound object included by wisdom and means, which is the cause of the arising of two meanings, is emptiness.
Tibetan
ད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་དཀྱིལ་འཁོར་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྡུས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། དམ་པའི་དོན་དུ་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདོད་དེ། གཟུང་འཛིན་བདེན་པ་བ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པས་བཤད་པ་ལྟར། ལྷ་བསྒོམ་གྱི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་སྒོམ་ན། ལམ་དེ་སྲིད་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཕྱི་མ་བསྒོམ་གྱི་སྔ་མ་མི་སྒོམ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་མི་འགྱུར་བས་སེམས་དང་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་གཟུང་ཆ་ལྷའི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཤར་བར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་མེད་པར་ རང་དང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀའི་རལ་གྲིའི་ཆང་ཟུངས་ལ། ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་མཾ་ཡིག་དེ་ཉིད་ཐིག་ལེ་ཡུངས་འབྲུའི་ཚད་ཙམ་འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བ་རིམ་གྱིས་སྤྲོས་ཏེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ལྷ་གནས་དང་བཅས་པ་གསལ་བར་བྱས་ནས། སླར་ཡང་ཐིག་ལེ་ཉིད་ལ་ཐིམ་པར་གྱུར་པ་ལ་སེམས་གཟུང་ཞིང་དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་འབབ་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་འོད་འཕྲོས་ནས་རང་དམ་ཚིག་པ་དང་བཅས་པའི་གནས་རྟེན་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་གསལ་བར་བྱས་ནས། དེ་ནས་བ་སྤུའི་བུ་ག་རེ་རེ་ནས་འོད་ཟེར་སྤྲོས་ནས་ནམ་མཁའ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་བཀོད་སླར་ཡང་ཐིག་ལེ་ལ་བསྡུས་ནས་སེམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཕྱག་མཚན་ཕྲ་མོ་སྒོམ་པ་ནི། ཡང་ན་རང་གི་མཚན་པ་ཞེས་སོགས་ཏེ། རང་གི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། སངས་རྒྱས་རྣམས་སྤྱན་དྲངས། རང་གི་ཞལ་དུ་ཞུགས་ནས་ཞུ་བ་ཡུམ་གྱི་གསང་བའི་སྣ་རྩེར་ཐིག་ལེ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་དུ་གྱུར་པའི་ནང་དུ་ཆོས་འབྱུང་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྟེན་བརྟེན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་ཆུང་ངུ་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་སྐབས་སུ་སྤྲོ་བསྡུ་གཞན་མི་དགོས་ལ། ནམ་མཁའི་བར་སྲིད་ཡབ་ཀྱི་ཞལ་ནས་ཞུགས་པའི་ཡབ་ཡུམ་ཞུ་བའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་སུ་གྱུར། དེ་གཙོ་བོའི་ཕྱག་མཚན་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བསྐྱེད་པས་ཆོག་ གི །ཞུ་བ་གླུས་བསྐུལ་ཡང་མི་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐིག་ལེའི་ནང་དུ་ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། བཟླས་པའི་སྐབས་སུ་བསྐྱེད་པ་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕྲ་མོ
Chinese
现在，证悟的智慧和广大的坛城轮，总括起来只是智慧的显现。在胜义谛方面，丝毫也不允许一和多的区分，因为要遣除执著能取所取的实有，并且因为在各种差别中没有分别。第三，广说：因此，如寂天论师所说，如果观修本尊而不观修本尊的真如，那么此道不会成为有寂的对治；如果观修后者而不观修前者，那么不会特别超胜于波罗蜜多乘，因此，应当观修最初生起心的真如，显现为所取分本尊轮的形象。像这样，在无有实有的情况下， 在与自己相似的智慧萨埵心间的宝剑酒中，位于月亮上的མཾ་（藏文，梵文天城体：मं，梵文罗马拟音：maṃ，汉语字面意思：芒）字，如芥子般大小的光芒四射，逐渐增广，清晰地显现身语意金刚的本尊及其处所。然后，再次将心专注于融入到明点之中，并观想从中降下智慧甘露。然后，再次放光，清晰地显现自己誓言尊和合的处所、所依和能依。然后，从每个毛孔中放出光芒，遍布整个虚空。将一切众生安置于佛位，再次收摄于明点之中，并专注于此。观修微细手印：或者，如“自己的标志”等所说，从自己的智慧萨埵心间的种子字放出光芒。迎请诸佛。进入自己的口中，融化成位于明妃秘密处顶端的芥子般大小的明点之中，从法界生起直到完全圆满的所依能依，通过念修四支的小、中、大三种方式生起。在因金刚持的阶段，不需要其他的开展和收摄。从虚空界父亲的口中进入的父母融化的两个明点。从那两个明点变成主尊的两个手印而生起就足够了。 也不需要用歌声来劝请融化。同样，在明点中生起本尊，以及在念诵的时候生起本尊，也应当了知。微细
English
Now, the wisdom of realization and the vast mandala wheel, taken together, are merely the appearance of wisdom. In terms of the ultimate truth, no distinction between one and many is allowed at all, because it is to dispel the clinging to the reality of the apprehended and the apprehender, and because there is no separation in various differences. Third, extensive explanation: Therefore, as stated by Master Shantipa, if one meditates on the deity without meditating on the suchness of the deity, then this path will not become the antidote to existence; if one meditates on the latter without meditating on the former, then it will not be particularly superior to the Paramita Vehicle, therefore, one should meditate on the suchness of the first arising mind, appearing as the aspect of the deity wheel of the apprehended aspect. In this way, in the absence of reality, In the sword wine of the heart of the wisdom being similar to oneself, the letter मं (Tibetan, Devanagari: मं, Romanized Sanskrit: maṃ, literal Chinese meaning: Mang) located on the moon, radiating various rays of light the size of a mustard seed, gradually expands, clearly manifesting the deity of body, speech, and mind vajra and its abode. Then, again, focus the mind on dissolving into the bindu itself, and contemplate the nectar of wisdom descending from it. Then, again, radiate light, clearly manifesting one's own samaya being and the abode, support, and supported together. Then, from each pore of the hair, radiate light, pervading all of space. Establish all sentient beings in Buddhahood, again gather into the bindu, and focus on this. Meditating on subtle hand gestures: Or, as stated in "one's own sign," etc., from the seed syllable in the heart of one's own wisdom being, radiate light. Invite all the Buddhas. Entering one's own mouth, dissolving into a bindu the size of a mustard seed at the tip of the secret place of the consort, from the dharmadhatu arising until the complete perfection of the support and supported, generate through the small, medium, and large three ways of the four branches of approach and accomplishment. In the stage of the cause Vajradhara, no other expansion and contraction is needed. The two dissolving bindus of the father and mother entering from the mouth of the father in the space realm. It is sufficient to generate from those two bindus becoming the two hand gestures of the main deity. There is also no need to urge melting with song. Similarly, one should also know about generating the deity in the bindu, and generating the deity during recitation. Subtle