Tibetan
ད་དུ། ཡེ་ཤེས་དེས་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་གཅིག་དང་དུ་མས་མ་འདྲེས་པར་རྣམ་པར་དཔྱོད་དེ། ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་སེམས་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇལ་བྱེད་དུ་སོང་བའི་ངོ་ལ་བལྟོས་ནས་སྐད་ཅིག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་དེས་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། གང་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇལ་བྱེད་དུ་སོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ལ་བལྟོས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱོགས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཉམས་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དེ་དག་གིས་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐའ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། གང་དུ་བཟུང་ན་མཐར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོར་བདེན་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པར་བདེན་པ་དང་། ཡོད་པར་བདེན་པ་དང་། མེད་པར་བདེན་པ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཏི་མུག་མིན་པར་བདེན་པ་ཞེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། གང་དུ་བཟུང་ནས་མཐར་ལྟུང་བའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ནས་གཏི་མུག་དང་གཏི་མུག་མིན་པའི་བར་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ་རང་གཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་བལྟོས་མེད་དུ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་ལ་བལྟོས་ན་བཅོས་མར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཉམས་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་གང་གི་ངོ་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕྱོགས་འདི་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་སྟེ། གང་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇལ་བྱེད་དུ་སོང་བའི་ངོ་ལ་བལྟོས་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་བསམ་ངོ་ལ་བལྟོས་ནས། ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས། གཞིའི་དགའ་བ་བཅུ་དྲུག་གི་ཁམས་འཕོ་བའི་སྒྲི
Chinese
再者，彼智慧如实分别诸法如何安住，不杂一与多，因为彼智慧能一时显现所有前后刹那之心。因此，何时以佛陀的如所有性智慧，即不分别之心，作为衡量实性的标准，观待于此，当远离一切刹那之法的显现之时，则称彼智慧证悟无自性。归纳这些意义是：对于谁而言，以其作为衡量实性的智慧，观待于此而证悟无自性，因此，世尊说无自性之方，即无一切方之边际。如是，为了使金刚瑜伽的执方消退，以广说理证，彼等所应遮遣的方之边际所认定的，即执持何者将堕入边际之方，即：实有自性，非实有自性，有自性，无自性，乃至非愚痴自性等等，即执持何者将堕入边际之方，即从实有和非实有，乃至愚痴和非愚痴之间的所有法，皆是观待互相依存而生起的缘起之故。遍及，即若以自性成立，则必须不观待而成立，因为观待他者则将成为造作。如是，为了使金刚瑜伽的执方消退而宣说的意义归纳是：在何智慧的面前，远离如前所说的这些方，即是诸佛的不住涅槃，以无自性的空性一味一体的方式证悟，即对于谁而言，以其作为衡量实性的标准，观待于此，远离一刹那和多刹那显现的不分别智慧，即是诸佛所说的证见实性的智慧。现在，仅是俱生智慧本身，观待所化众生的意乐，以还灭的方式，讲述十六地喜的界限转移之次第。
English
Furthermore, that wisdom accurately distinguishes how all phenomena abide, without mixing one and many, because that wisdom can simultaneously manifest all past and future moments of mind. Therefore, when the mind of the Tathagata's suchness-wisdom, which is non-conceptual, becomes the measure of reality, and in relation to that, when one is free from the appearance of all momentary phenomena, then that wisdom is said to realize selflessness. The summary of these meanings is: for whom the wisdom that has become the measure of reality realizes selflessness in relation to that, therefore, the Blessed One said that the side of selflessness is the absence of all extremes of sides. Thus, in order to diminish the clinging to sides in Vajra Yoga, the boundaries of the sides to be refuted by the extensive exposition of reasoning are defined as: what is called the side of falling into extremes when clung to, namely: true existence of substance, true non-existence of substance, true existence, true non-existence, and so on, up to true non-ignorance, etc., which are called the side of falling into extremes when clung to. That is, all those phenomena from existence and non-existence to ignorance and non-ignorance are interdependent and arise dependently. It pervades, that is, if it is established by its own nature, it must be established independently, because if it depends on others, it will become artificial. Thus, the meaning of the teachings to diminish the clinging to sides in Vajra Yoga is summarized as follows: in the face of what wisdom is free from these sides as mentioned above, that is the non-abiding Nirvana of the Buddhas, realized in a single taste with the emptiness of selflessness, that is, for whom the non-conceptual wisdom that is free from the appearance of one moment and many moments in relation to the face that has become the measure of reality, is said by the Victorious Ones to be the wisdom that sees reality. Now, the co-emergent wisdom alone, in relation to the disposition of the trainable beings, in the manner of reversal, describes the order of the transference of the sixteen grounds of joy.