Tibetan
པར་དག་པ་དང་། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། བདག་གིར་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའོ། ཞེས་བདག་འཛིན་སྤོང་བའི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་ རབ་ཉིད་ལམ་གྱི་རྩ་བར་གསུངས་ལ། དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པ་ནའང་། བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པར་ཡང་གསུངས་ཏེ་ལེའུ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་ཆེན་ལས་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམ་པས་ཏེ། དེ་ལྟར་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་པར་གང་རྟོགས་པས་འཁོར་བའི་རྩ་བ་གཅོད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོང་གཟུགས་ཡིན་ན། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ལ། སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་འགལ་ཟླ་འཛིན་པའི་འཛིན་སྟངས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པ་ནི་ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་གསུངས་ཤིང་། ཆོས་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པའང་། ལེའུ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པས་སྨྲས་པ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །དེ་ཡང་མཁས་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་བས་ནམ་མཁའི་པདྨོ་བཞིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་ཡིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡི། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པ་དང་། འགྲེལ་ཆེན་འདིར། དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ནི་རང་ལས་མ་ཡིན། གཞན་ལས་མིན། གཉིས་ཀ་ལས་མིན། རྒྱུ་ མེད་པ་ཅན་ཡང་མིན་ནོ། ཞེས་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ལ་སོགས་པ་དབུ་མའི་རིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་ལ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། ས་བོན་ལས་ནི་མྱུ་གུ་བཞིན། །དེ་མེད་པར་ནི་དེ་མི་འབྱུང་། །འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡི་རང་བཞིན་ལས། །བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་རྣམས་འགའ་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་བལྟོས་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མཐའ་བཞི་པོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྩ་ཤེ་ལས་གསུངས་པའི་དོན། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང་མཐུན་པར་གསལ་བར་བཤད་ལ། འགྲེལ་ཆེན་ལས་འདི་ནི་མདོར་བསྡུས་པས་གསུངས་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་ལུང་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ཞེས་དབུ་མ་པ་སོགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ལས་ཤེས་དགོས་པར་ཡང་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་
Chinese
完全断除邪见、我执和我所执。因此，证悟无我以断除我执的智慧，被认为是道路的根本。即使是中观派修习不变的大乐、无二的智慧时，也说要通过二无我的方式来修习，第五品的注释中说，中观派像梦一样修习不变且无二的智慧。因此，就是人无我和法无我。这样说。如果不是这样，那么以所证悟的断除轮回根本的真实是空相，那么一切轮回众生的俱生我执，就会有执着空相之实的执着方式。其中，关于遮止人我的观点在第二品中已经阐述。关于遮止法我的理路，也在第二品的注释中说：因此，中观派说：识是胜义谛存在。但智者们不认可它，因为它与一和多的自性相分离，就像虚空的莲花。非有，非无，亦有亦无。亦非二者的自性。脱离四边戏论的，就是中观派所理解的。这里阐述了一和多分离的理路。此注释中说：因此，果不是从自身产生，不是从他者产生，不是从二者产生，也不是无因产生。像金刚屑等中观的理路一样阐述。金刚心释中也说：从种子生出芽，没有种子就不会有芽。从果的因的自性来说，不是从自生，不是从他生，不是从二者生，不是无因而生。任何事物，无论在哪里，都不会有产生。这里说的是从种子依靠而生出芽，然而从因生果，自性产生不是四边中的任何一边。圣者龙树所著的《根本慧论》中所说的意义，与尊者月称的解释相符，并清楚地阐述了。注释中说，这里是简略地阐述，详细的要从广大的教证中了解。因此，也说了要从中观派等的论典中了解。因此，
English
Completely abandoning wrong views, self-grasping, and grasping at what belongs to oneself. Therefore, the wisdom that realizes selflessness, which abandons self-grasping, is said to be the root of the path. Even when Madhyamikas meditate on the unchanging great bliss, the non-duality of wisdom, it is said that they should meditate through the means of the two selflessnesses. The great commentary on the fifth chapter says that Madhyamikas meditate on the unchanging and non-dual wisdom like a dream. Therefore, it is the selflessness of persons and the selflessness of phenomena. Thus it is said. If it is not like that, then if the suchness that cuts the root of samsara, which is realized, is emptiness, then all sentient beings in samsara will have innate self-grasping, and there will be a way of grasping that grasps the reality of emptiness. Among these, the view of negating the self of persons is explained in the second chapter. Also, the reasoning for negating the self of phenomena is in the great commentary on the second chapter: Therefore, the Madhyamikas say: Consciousness exists as the ultimate truth. But the wise do not accept it, because it is separated from the nature of one and many, like a lotus in the sky. It is neither existent, nor non-existent, nor both existent and non-existent. Nor is it the nature of both. That which is liberated from the four extremes is what the Madhyamikas understand. Here, the reasoning of separation from one and many is explained. This commentary says: Therefore, the result is not from itself, not from another, not from both, and not without a cause. Like the diamond slivers and other Madhyamika reasonings are explained. Also, the Diamond Heart Commentary says: From the seed comes the sprout, without it, it will not arise. From the nature of the cause of the fruit, it is not from self, not from other, not from both, not without a cause. Whatever things, wherever they are, there is never any arising. Here it says that the sprout arises in dependence on the seed, but the arising of the fruit from the cause by its own nature is not established in any of the four extremes. The meaning of what the noble Nagarjuna said in the Root Wisdom, is in accordance with how the Venerable Chandrakirti explained it, and it is clearly explained. The commentary says that this is a brief explanation, and the details should be understood from the vast scriptures. Therefore, it is also said that it should be understood from the treatises of the Madhyamikas and others. Therefore,