Chinese
正如所说“远离一切障碍的所知”。 对具有智慧不变的安乐，以及所知远离一切障碍之色二者，成为一体之身的具德时轮顶礼。第二偈，是通过广说之前所说的空性与慈悲来顶礼，即顶礼。指向谁呢？指向一切智者之首的原始佛陀薄伽梵无二者本身。必要和顶礼者如前。所谓“本身”，不是指事物的因缘，而是如解释中所说的，作为确定的词语，仅仅是“只”的意思。那么，会不会阻止对下文的顶礼对象呢？不会有错，因为下文诸位的顶礼对象也是这些。其中，通过讲述无二之理来赞叹功德：完全具备的薄伽梵母般若母，即空色之手印，被各种各样的母亲所拥抱。拥抱谁呢？拥抱具有空色之方便形象的薄伽梵时轮。如何拥抱呢？不是以传承不同的方便智慧，而是以本体相同的方式无分别地拥抱。又是，显现为形象等之相，仅仅是不真实的薄伽梵母般若母，即真如本身所拥抱。拥抱谁呢？拥抱有境大乐之智慧。如何拥抱呢？因为舍弃了一切二取之习气，如水入水般成为一体。所谓“也”，是指虽然在世俗中是具相的，但在胜义中是无相的意义。法性之般若母也需要在此讲述，因为解释者也这样认为。在《大手印明点》中说：如芝麻籽与芝麻油，如木中潜藏之火。如是诸法一切中，真实存在却不见。法界即是婆伽，婆伽珍贵如宝藏。因此具有自在等功德，故称为婆伽。如此在解释中引用，薄伽梵的梵语是Bhagavan，其中Bhaga的含义是如此解释的。如芝麻中有芝麻油的成分，木中有火的成分，虽然看不见，但诸法一切中真实存在，众生们
English
As it is said, "The knowable that is free from all obscurations." I prostrate to the glorious Kalachakra, who possesses a body in which the bliss of unchanging wisdom and the form of the knowable, free from all obscurations, have become one. The second verse is a prostration through elaborating on the emptiness and compassion mentioned earlier, that is, I prostrate. To whom? To the supreme omniscient, the primordial Buddha, the Bhagavan, the non-dual itself. The necessity and the one who prostrates are as before. The term "itself" does not refer to the cause of things, but as explained in the commentary, it is a word of certainty, meaning only "just." Then, will it prevent the objects of prostration in the following verses? There is no fault, because the objects of prostration of the following ones are also these. Among them, praising the qualities through explaining the way of non-duality: The Bhagavati Prajñāmatā, who is fully endowed, that is, the mudra of emptiness and form, is embraced by various mothers. Who is embraced? The Bhagavan Kalachakra, who has the form of the means of emptiness and form. How is it embraced? Not as means and wisdom of different lineages, but inseparably in the way of being of the same essence. Again, the Bhagavati Prajñāmatā, who appears as forms and so on, is embraced only by the unreal itself, that is, the suchness itself. Who is embraced? The wisdom of the great bliss of the object. How is it embraced? Because all the habits of dualistic appearance have been abandoned, it becomes one taste like water placed in water. The word "also" means that although it is with form in the conventional, it is without form in the ultimate. The Prajñāmatā of Dharmatā also needs to be explained here, because the commentator also thinks so. In the Great Seal Point it says: Just as sesame seeds and sesame oil, just as fire latent in wood. Likewise, in all dharmas, although truly present, it is not seen. The Dharmadhātu is said to be Bhaga, Bhaga is precious like a treasure. Therefore, possessing qualities such as freedom, it is called Bhaga. Thus, it is quoted in the commentary that the Sanskrit word for Bhagavan is Bhagavan, and the meaning of Bhaga is explained in this way. Just as sesame seeds have the element of sesame oil, and wood has the element of fire, although it is not seen, it is truly present in all dharmas, but sentient beings
Tibetan
་ཀྱིས་མི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྟོང་གཟུགས་ལ་བྱར་མི་རུང་གི །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སུ་སོང་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལྡན་པའི་དོན་སྐལ་བ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱ་དགོས་པ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་ཙམ་ལ་ཇི་ལྟར་རུང་སྙམ་ན། སྐལ་བ་དྲུག་པོ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། སྤྱིར་ཆོས་དབྱིངས་ལའང་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །བཤད་སྦྱར་དུ། རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་མ་དང་ཟབ་པ་རྣམ་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་མ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་དོན་གཅིག་གོ །འགྱུར་མེད་བདེ་བ་དང་ལྡན། ཞེས་ པ་ལ། སྤྱིར་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཙམ་དང་ཁྱད་པར་བ་གཉིས་ཡོད་དེ་འདི་ལྟར། འགྱུར་བའི་དོན་འཛག་པ་དང་འཕོ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པས། བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེར་བབས་པ་ཕྱིར་མ་ཟགས་པ་ལ་མི་འགྱུར་བར་བྱས་ནས། དེ་ནས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བར་བྱས་པ་དང་། བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེར་བབས་པ་ཕྱིར་མི་འཛག་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་རང་གི་གནས་དེ་ལས་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཆ་གང་དུའང་མི་འཕོ་བར་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་དེ་ཉིད་ལ་མི་འགྱུར་བར་བྱས་ནས། རྟེན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བར་བྱས་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། རླུང་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་ནུས་པའི་མཚམས་ནས། ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པའི་དགའ་བཞི་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་འོང་ལ། གཉིས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ཐོབ་ནས་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་ལ་བརྟེན་ཏེ། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་རིམ་བཞིན་ཐོབ་པའི་འགོ་བརྩམས་པ་ནས་བཟུང་ནས་སློབ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུའང་འོང་ཞིང་། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐབས་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་ནི་འབྲས་བུའི་སྐབས་ཀྱི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཉིད་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྐྱེ་འཇིག་སྤངས་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་སྤངས་པའི་དོན། རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། དུས་གཉིས་པར་མི་གནས་པའི་འཇིག་པ་ཙམ་སྤངས་པ་ལ་མི་བཟུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བཤད་སྦྱར་དུ་རྩ་རྒྱུད་དྲངས་ནས་བཤད་པ་དེ་ཉིད་ལེགས་པས་འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་པར་བྱའོ། །དེའང་རྩ་རྒྱུད་ལས། སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ད
Chinese
以（其）不見的方式存在的法界，不能被視為空色。因為它必須被視為已成為諸法之本性的空性。那麼，如果必須將“具備”理解為具備六種成分，僅僅是法界怎麼可以呢？因為這六種成分本身就是佛性的功德，所以，從普遍存在於法界的角度來說，它就是具備的。在《釋續》中說：“廣大具相的智慧母和深奧無相的智慧母”，這說的是同一個意思。“具備不變的樂”。 關於這一點，一般來說，有兩種不變的樂，即僅僅是不變的樂和特殊的不變的樂，如下所示：變化的意義包括洩漏和轉移兩種。因此，當菩薩到達金剛寶頂時，不向外洩漏被認為是不變的，然後從那裡產生的樂被認為是不變的樂。或者，當菩薩到達金剛寶頂時，不僅不向外洩漏，而且那個明點不從其自身的位置轉移到自身身體的任何部分，那個明點被認為是不變的，然後從那個所依產生的樂被認為是不變的樂。這是兩種。第一種情況是，當風進入阿瓦都提（梵文，Avadhūti，中脈）時，能夠進入、停留和消融這三者，在所有基於業和智慧手印而產生四喜的時候都會出現。第二種情況是，獲得禪定的支分後，基於空色的手印大印，開始逐漸獲得兩萬一千六百種不變的樂，從開始到學道的階段也會出現。所有那些不變的樂的剎那圓滿，僅僅是在果位的階段。在這些之中，這裡為了要把握果位階段的不變的樂，所以才說了“捨棄生滅”這樣的區別。關於那個捨棄生滅的意義，不能理解為僅僅是捨棄了從自因產生的生，以及不持續到第二個時間的滅。如果那樣的話，不變的樂基於大手印而產生就會有矛盾。那麼是什麼呢？因為《釋續》中引用根本續部所說的內容很好，所以這裡也將那樣說。那也是在根本續部中說的：生和滅
English
The Dharmadhatu, which is unseen by (it), cannot be regarded as empty form. Because it must be regarded as emptiness that has become the nature of all phenomena. Then, if "having" must be understood as having six components, how can it be just the Dharmadhatu? Because those six components themselves are the qualities of the Buddha-nature, it becomes having from the perspective of being generally present in the Dharmadhatu as well. In the commentary, it says, "The vast wisdom mother with aspects and the profound wisdom mother without aspects," which means the same thing. "Possessing immutable bliss." Regarding this, generally speaking, there are two kinds of immutable bliss, namely, merely immutable bliss and special immutable bliss, as follows: The meaning of change includes both leakage and transference. Therefore, when a Bodhisattva reaches the tip of the Vajra Jewel, not leaking outwards is considered immutable, and then the bliss that arises from there is considered immutable bliss. Or, when a Bodhisattva reaches the tip of the Vajra Jewel, not only does it not leak outwards, but that bindu does not transfer from its own position to any part of its own body, that bindu is considered immutable, and then the bliss that arises from that support is considered immutable bliss. These are two. The first case is when the wind enters the Avadhūti (Sanskrit, Avadhūti, central channel), being able to enter, stay, and dissolve these three, it occurs at all times when the four joys arise based on karma and wisdom mudra. The second case is that after obtaining the limb of Samadhi, based on the great mudra of empty form, starting from the beginning of gradually obtaining twenty-one thousand six hundred immutable bliss, it will also occur during the stage of the path of learning. All those moments of immutable bliss are completely perfected only at the stage of fruition. Among these, here, in order to grasp the immutable bliss of the stage of fruition, the distinction of "abandoning arising and ceasing" is mentioned. Regarding the meaning of that abandoning arising and ceasing, it cannot be understood as merely abandoning arising from its own cause, and ceasing that does not last until the second time. If that were the case, the immutable bliss arising based on the Mahamudra would be contradictory. So what is it? Because what is said in the commentary quoting the root tantra is good, so it will be said that way here as well. That is also said in the root tantra: arising and ceasing.