English
It is called. Regarding "conceptualization," it is like "conceptualized by causeless conceptualizers," merely conceptualizing externalist tenets; and like "conceptualization is baseless and uncertain," regarding the reality of things, one must rely on reasoning to realize it from the perspective of general meaning, but instead clings to conceptualization; and like "those such as Lin Sheng, who speak whatever others say," merely relying on the words of others, all belong to conceptualization. But what is said here is something similar to conceptualization. Some people explain that this can eliminate the obscuration of knowledge, and the following can eliminate the obscuration of afflictions, but because the fault of evil thoughts that arise from wrong conceptualization of the meaning of the tantras, even afflictions that are completely imputed are extremely numerous, so I don't think it is appropriate. Second, explaining the function of destroying the habitual tendencies of afflictions, namely the two verses such as "without detachment." Its meaning is: Samsara itself is full of the water of desire, the snake of hatred dwells, and the abyss of ignorance and so on are similar to the ocean, so it is described as the nature of a water treasury. For those who transcend the water treasury and seek to reach the shore of nirvana where they do not dwell, the correct view wisdom like a wish-fulfilling jewel, which is proficient in the gathering of afflictions and demon armies, can universally show the three realms, that is, the lord of the victors whose body, speech, and mind are transformed into stainlessness, and guide them to quickly reach the shore of this side of the sea of samsara, so this explanation is depicted as the image of a listener or a boatman. So, what is the fast path like? It is the wind banner of wisdom empty form Mahamudra, and the supreme unchanging bliss. That is its meaning. After that, explaining the method of not deviating from the path, in which the two sentences "anyone" are what should not be deviated from, that is, determining the path of empty form Mahamudra. There are two reasons for deviating from it: taking the easily leaking pleasure as the path, which is being confused about the meaning of the path; and even if one takes the unchanging wisdom arising from Mahamudra as the path, one also thinks that when expressing that meaning, the sound must be Sanskrit, and it is not allowed to express it in inferior language.
Tibetan
་རྨོངས་པའོ། །དབང་པོ་སྤོང་བར་གདམས་པ་ནི་ཕྱག་ཆེན་ལ་བརྟེན་ནས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་དེ་བོར་བ་སྟེ་དེ་ལ་མི་འཇུག་པར་ནོར་ལ་ཆགས་ཤིང་འཁྱོག་པོའི་སྙིང་ལྡན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ཙམ་གྱི་ཤེས་རབ་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དག་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་ གང་གིས་བསྟེན་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་བརྟག་པའི་བློ་ཅན་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཡིས་བསྒྲུབ་པ་དེའང་ཁམས་ཕྱིར་འཕོ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མི་འཐོབ་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དམ་སྙམ་ན། བླ་ན་མེད་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་པོས་ཁམས་ཕྱིར་འཛག་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་ལས་ནི་བདེ་ཆེན་མི་འཐོབ་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྡིག་པར་འགྱུར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ན།ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འཛག་པའི་སྒོ་ནས་འདོད་ཆགས་ཉམས་པར་བྱས་པ་ལས། སྙིང་རྗེ་ཟད་པར་འགྱུར་ལ། ཤིན་ཏུ་སྡུག་མང་སྟེ་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལ་ནི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བས་བྱམས་པ་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་། སྡང་བ་ལས་གཏི་མུག་སྐྱེས་པས་བདེ་ཆེན་དང་མི་འབྲལ་བའི་དགའ་བ་ཟད་པར་བྱེད་ལ། གཏི་མུག་འདི་ལས་རང་གི་རྡོ་རྗེའི་བྱང་སེམས་པདྨར་ལྷུངས་པར་བྱས་པ་ལས་སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་རྨོངས་ཏེ་བཏང་སྙོམས་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚངས་པའི་གནས་བཞི་པོ་འདི་བདེ་ཆེན་གཅིག་པུ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་སྟེ། བདེ་ཆེན་ཉིད་ལ་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་འཇོག་པ། སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་མཆོག་མིན་ཏེ་སྟོན་པས་བཀག་པའི་བཟའ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་མ་ལུས་པ་དགོངས་པའི་དོན་མ་ཤེས་པར་བརྟེན་ཅིང་། འདོད་པའི་ཡུལ་གཞན་དག་ལ་འཛེམ་མེད་དུ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དེ་ཡིས་རང་གི་སེམས་ལ་ཅོ་འདྲི་བ་སྟེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཚེ་བར་བྱས་པས་བདེ་བ་ཉམས་ཤིང་ལས་ངན་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་དྲུག་ཏུ་འཁོར་བར་ འགྱུར་རོ། ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་ཉི་ཚེ་བ་ལ་ཞེན་པ་དགག་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ཀུན་མཁྱེན་ལམ་དོན་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཚིག་ལ་རྟོན་པ་བཀག་ནས་དོན་ལ་རྟོན་དགོས་པར་བསྒྲུབ་ཅིང་། བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་ཞིང་། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་ལ་རྟོན་པ་བཀག་ནས་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པ་དང་། འཁོར་བ་ཡི་ནི་བདེ་བ་མི་རྟག་པ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་དྲང་དོན་ལ་མི་རྟོན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སྦྱོར་ཡང་གཞུང་དེ་དང་དེ་ལ་རྟོན་པ་དེ་དང་དེའི་ཚུལ་འཆད་པའི་ལྡོག་པ་
Chinese
是愚昧。教导舍弃感官，就是舍弃了依靠大手印证悟无变大乐的道路，不进入此道，而是贪恋财物，心怀邪念，仅仅为了成佛而依止业手印和以分别念臆测的智慧母（智慧手印），那么这种具有分别念的人，通过业和智慧手印所证悟的，也只能获得迁识，而不能获得大乐的果位。难道仅仅是不能获得吗？并非如此，修持无上密咒者，如果贪恋精液外泄的乐受，不仅不能获得大乐，反而会造罪，因为会耗尽四无量心。如此这般，通过泄精的方式来减少贪欲，结果反而会耗尽慈悲心。极度痛苦，对于具有贪爱等的手印，会生起嗔恨，从而耗尽慈爱心。从嗔恨中生起愚痴，从而耗尽与大乐不离的喜乐。从这个愚痴出发，使自己的金刚菩提心落入莲花中，心便会恒时处于愚昧状态，从而耗尽舍心。这四梵住是从大乐一个方面转变而来的，将四梵住安立于大乐本身，在《佛顶续》中也有阐述。此外，还有其他非殊胜之处，就是不明白导师所禁止的饮食等的密意，肆无忌惮地沉溺于其他欲望的对境中，这样会拷问自己的内心，反复地伤害自己，从而失去安乐，并在恶业的驱使下，于六道中轮回。 这是（以上所说）。第二，驳斥执着于片面之词：有些人以“全知道之要义”等，禁止依赖文字，而主张依赖意义；以“所说之语并非智慧”等，禁止依赖分别识，而主张依赖智慧；以“轮回之乐无常”等，表明不应依赖不了义。虽然如此结合，但仍然是阐述依赖这个和那个经典，以及这个和那个道理的对立面。
English
is ignorance. The instruction to abandon the senses is to abandon the path of attaining the unchanging great bliss by relying on Mahamudra. Instead of entering this path, one becomes attached to wealth and harbors crooked intentions. Merely relying on Karma Mudra and the wisdom mother (Jnana Mudra) that is speculated by conceptual mind, solely for the sake of attaining Buddhahood, then such a person with discriminating mind, through the practice of Karma and Jnana Mudra, can only achieve transference of consciousness, but will not attain the state of great bliss. Is it merely that one cannot attain it? It is not so. If a practitioner of the unsurpassed mantra becomes attached to the pleasure of seminal emission, not only will he not attain great bliss, but he will also commit sin, because he will exhaust the four immeasurables. In this way, by trying to diminish desire through emission, compassion will be exhausted. Extreme suffering arises, and for the Mudra that is endowed with attachment and so on, hatred arises, thereby exhausting loving-kindness. From hatred arises delusion, thereby exhausting the joy that is inseparable from great bliss. From this delusion, causing one's own Vajra Bodhicitta to fall into the lotus, the mind will constantly be in a state of delusion, thereby exhausting equanimity. These four Brahmaviharas are transformed from one aspect of great bliss. Establishing the four Brahmaviharas in great bliss itself is also explained in the Ushnishacakra Tantra. Furthermore, there are other non-supreme aspects, which is not understanding the intended meaning of the food and drink, etc., that the teacher has forbidden, and recklessly indulging in other objects of desire. This will torment one's own mind, repeatedly harming oneself, thereby losing happiness and, driven by bad karma, wandering in the six realms. This is (what was said above). Second, refuting attachment to superficial words: Some people, with "the essence of the omniscient path" and so on, prohibit relying on words and assert the need to rely on meaning; with "what is spoken is not wisdom" and so on, prohibit relying on consciousness and assert relying on wisdom; with "the happiness of samsara is impermanent" and so on, indicate that one should not rely on provisional meaning. Although combined in this way, it is still explaining the opposite of relying on this and that scripture, and this and that reason.
Tibetan
ཅིའང་མི་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་རྒྱུད་ཕལ་ཆེ་བ་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་ཀྱིས་གསུངས་པར་མཐོང་བས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ཏེ། བརྗོད་བྱ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྟོན་ན་རྗོད་བྱེད་ཀྱང་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་ཁོ་ན་ཡིན་དགོས་ཀྱི་སྒྲ་ཉམས་པའམ་ཟུར་ཆག་གི་སྒྲ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྟ་བུའི་དོན་ཟབ་མོ་མི་སྲིད་དོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་ལམ་གཙོ་བོར་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྒྲ་དང་སྒྲ་མིན་ཏེ་སྒྲ་ཉམས་པ་གང་ཞིག་གི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཅེས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལ་དགོས་པ་ཆེན་པོ་མེད་དེ། སྣ་ཚོགས་པའི་ཡུལ་སྐད་ངན་པ་བོད་ཀྱི་སྐད་ལ་སོགས་པ་ཡིས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཟབ་མོ་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པའི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་རང་རང་གི་སྐད་དང་མཐུན་པའི་གསུང་གིས་ཟབ་མོའི་དོན་སྟོན་པས་གཞན་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་ལ་གྲགས་ པ་ལྷས་བཀོད་པའི་ཨིནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་ལྟ་བུའམ། ཀླུས་བཀོད་པ་མཧཱ་བྷཱ་ཥ་ལྟ་བུའི་སྒྲ་དང་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམ་དབྱེ་དང་ཚིག་སོགས་ཉི་ཚེ་བ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ན་རྩོད་པ་དོན་གཉེར་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་སྟོན་ཅེས་པ་དཔང་གིས་བརྡ་སྤྲོད་དུ་བསྒྱུར་ཅིང་བཤད་སྦྱར་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །འོ་ན་ཡུལ་སྐད་ངན་པ་ལས་ཀྱང་ལམ་ཟབ་མོ་རྟོགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་སྒྲ་བཟང་པོར་མ་ཟད་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཐ་མལ་པ་དང་ཟུར་ཆག་གི་སྒྲ་ལས་ཀྱང་ཟབ་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཉིད་ལས་རྗོད་བྱེད་ངན་པ་མི་འཛིན་པར་བརྗོད་བྱའི་དོན་བཟང་པོ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལ་འོ་མ་འདྲེས་ནས་ངེས་པར་ཞུགས་པ་དེ་ལ་ངང་པས་ཆུ་བཞག་སྟེ་འོ་མ་རབ་ཏུ་ཕྱུངས་ནས་འཐུང་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པ་སྟེ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ནི་སྟེ་དུས་ནམ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམ་དག་དོན་དེ་བརྗོད་པའི་ཚིག་བཟང་པོ་ལེགས་སྦྱར་ཁོ་ན་ལ་སྟོན་པའི་ཆེད་ཆེར་འཛིན་པ་མིན་ཏེ། ཡུལ་ཡུལ་གྱི་བརྡ་མི་འདྲ་བའི་དབང་གིས་དོན་རེ་རེ་ལའང་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་པས་དོན་དེ་ལ་བརྡ་བྱས་པའི་སོ་སོའི་ཡུལ་གྱི་མིང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དོན་དེ་
Chinese
什么也不显现啊！因此，看到大多数续部是用梵语讲述的，就产生了错误的认识，认为如果所说是俱生智，那么能说的也必须只是梵语，如果语音变调或发音不准，就不可能有像俱生智这样深刻的含义，这是为了防止这种想法。像这样，对于主要追求遍知道的人来说，梵语的语音和非语音，也就是语音变调的表达是什么，进行区分辨别并没有很大的必要。因为，各种各样的恶劣方言，比如藏语等等，也能让追求大手印的伟大修行者们，总是能够进入甚深之道。其原因在于，一切智者的言语，是随着众生的意乐之心，以与各自语言相符的言语来宣说甚深之义，因此是胜于其他的。对于语法学家们来说，如果过于执着于诸如天神所造的《因陀罗声明》（梵文天城体：इन्द्र व्याकरण，梵文罗马拟音：Indra Vyākaraṇa，汉语字面意思：因陀罗语法）或者龙树所造的《大疏》（梵文天城体：महाभाष्य，梵文罗马拟音：Mahābhāṣya，汉语字面意思：大疏）之类的语音以及其他所包含的词类和词性等等细微之处，那就是争论者的其他宗派了。所谓“引用”，班智达翻译成语法，注释者也这样解释。那么，如何能从恶劣的方言中证悟甚深之道呢？对于追求大手印的瑜伽士来说，不仅是好的语音，即使是普通的方言和发音不准的语音，也能领悟深刻的含义，并且不会执着于不好的表达方式，而是会抓住好的含义。例如，就像天鹅将混在水中的牛奶分离出来，充分提取牛奶并饮用一样。因此，对于胜义谛，也就是不变的智慧的境界进行修行，总是，也就是任何时候，追求大手印的伟大修行者们，都不会特别执着于只用梵语来表达清净的含义，因为由于各个地方的语言不同，对于每一个含义也有各种各样的不同，因此，用各个地方的语言来表达那个含义的名称
English
Nothing appears! Therefore, seeing that most tantras are spoken in Sanskrit, a mistaken notion arises, thinking that if what is said is co-emergent wisdom, then what is said must only be in Sanskrit, and if the pronunciation is distorted or inaccurate, there cannot be such profound meanings as co-emergent wisdom. This is to prevent such thoughts. For those who mainly pursue the path of omniscience, there is no great need to distinguish and discern what is expressed by Sanskrit sounds and non-sounds, that is, distorted sounds. Because various bad dialects, such as Tibetan and so on, can also allow great practitioners who pursue Mahamudra to always enter the profound path. The reason for this is that the words of the all-knowing ones, according to the minds of sentient beings, use words that match their respective languages to proclaim the profound meaning, and therefore are superior to others. For grammarians, if they are too attached to minor details such as word classes and inflections contained in sounds such as Indra Vyākaraṇa (Sanskrit: इन्द्र व्याकरण, Indra Grammar) created by the gods or Mahābhāṣya (Sanskrit: महाभाष्य, Great Commentary) created by Nāgārjuna, then that is another sect of disputants. The so-called "citation" is translated as grammar by paṇḍitas, and commentators also explain it in this way. So, how can one realize the profound path from bad dialects? For yogis who pursue Mahamudra, not only good sounds, but even ordinary dialects and distorted sounds can lead to the understanding of profound meanings, and they will not be attached to bad expressions, but will grasp the good meanings. For example, just as a swan separates milk mixed in water, fully extracts the milk, and drinks it. Therefore, practicing the realm of ultimate truth, that is, unchanging wisdom, always, that is, at any time, great practitioners who pursue Mahamudra will not be particularly attached to expressing pure meanings only in Sanskrit, because due to the differences in languages in each place, there are various differences for each meaning, so the names of each place used to express that meaning