Tibetan
ས་དྲུག་པ་རྡོར་སེམས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་ནོ། །རྒྱུད་ལས། སོ་སོར་སྡུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཡུལ་དང་རྣམ་པ་བྲལ་བ་སྔགས་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ། །ཅེས་པའི་འགྲེལ་པར། ད་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ། སོ་སོར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་གང་གི་ཚེ་སོ་སོར་སྡུད་པས་གཟུགས་བརྟན་པར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྔགས་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚིག་གིས་མཆོག་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་དང་། འདིར་དང་པོའི་ལས་ལ་སོ་སོར་སྡུད་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འདུས་པར། སོ་སོར་སྡུད་ལ་སྙོམས་ཞུགས་པས། །སྔགས་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་རླུང་དྷཱུ་ཏཱིར་མ་ཚུད་ན། མཆོག་མི་འགྱུར་གྱི་བདེ་ཆེན་འདྲེན་པའི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན་མི་འགྲུབ་ལ། སོར་ སྡུད་སྒོམ་པ་ནི། སྟོང་གཟུགས་དེ་འདྲ་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ཞིང་། དེས་ན་སོར་སྡུད་ཀྱི་ཐོག་མར་རླུང་དྷཱུ་ཏཱིར་ཚུད་པའི་སྒོམ་པ་ཞིག་དང་། བར་དུ་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རླུང་དྷཱུ་ཏཱིར་ཆིངས་ཏེ། དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་ལྔའི་འབྲེལ་བ་ཆད་པ་དང་། མཐར་དེའི་སྒོ་ནས་སྟོང་གཟུགས་མཐོང་སྟེ། རེ་ཁཱ་ནག་པོ་སྐྲའི་ཚད་ཙམ་ལ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་མཐོང་བ་ན་སོར་སྡུད་ཀྱི་ཡན་ལག་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཡིན་པས། མཚམས་དེ་ནས་བརྟན་བྱེད་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། དང་པོར་བསྒོམས་པའི་དུས་མཚམས། གང་སྒོམ་པའི་ཡན་ལག །དག་དབྱེ་ཚད་མ། འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། སོར་སྡུད་ཀྱི་རྟགས་བཅུ་རྫོགས་པ་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ། དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་སྒོམ་པ། ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ། བསམ་གཏན་གྲུབ་པའི་ཚད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སོར་སྡུད་ནི་གཟུགས་མ་གྲུབ་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་ནི་དེ་གྲུབ་ཟིན་བརྟན་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དམིགས་པ་གཞན་ཞིག་བསྒོམས་ནས་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་གོམས་པས་རྒྱུན་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འདུས་པ་ལས། བསམ་གཏན་རྣམ་པ་ལྔ་རུ་འགྱུར། །རྟོག་པ་དང་ནི་དཔྱོད་པ་དང་། །དགའ་བ་དང་ནི་བདེ་བ་དང་། །སེམས་ཀྱིས་རྩེ་གཅིག་ཉིད་དང་ལྔ། །ཞེས་པས་རྟོག་པ་ནི། སྟོང་གཟུགས་རགས་པ་མཐོང་བའོ། །དཔྱོད་པ་ནི་སྟོང་གཟུགས་ ཕྲ་བ་མཐོང་བའོ། །
Chinese
第六地是金刚萨埵的种姓。续部中说：各自摄持的瑜伽士，远离境和相，一切咒语都加持。此句的解释是：现在宣说各自摄持等的果，各自等是说，在此，当各自摄持使色身稳固的瑜伽士成为清净时，一切咒语都会加持，会给予词语的殊胜等。又说，在此，最初的业中，各自摄持是胜者之王，是智慧的蕴聚。集经中说：以各自摄持而入定，一切咒语都加持。总之，如果气没有进入中脉，就不能成就引导无上不变大乐的空色大手印，修习摄持，是成就那样空色的方便。因此，在摄持的开始，要修习气入中脉，中间，那样修习使气束缚于中脉，断绝五根和五境的联系，最终，通过那样的途径见到空色，当在阿瓦都底中见到头发丝粗细的黑色线纹时，就是摄持支分圆满具足相，从那时起修习稳固的禅定支分。因此，这有五个支分，最初修习的时间，所修习的支分，清净差别之量，果。最初是，在摄持的十种征相圆满时。第二，为了什么目的而修习，支分的差别，显示禅定成就之量。最初是，摄持是为了成就未成就之色身而修习，禅定是为了稳固已成就之色身而修习。那么，是修习其他的所缘而使之稳固吗？如果是，那又是如何呢？是串习那样的所缘而使之恒常稳固。第二是，集经中说：禅定变为五种，即是觉、观、喜、乐、以及心一境性这五种。觉是，见到粗大的空色。观是，见到微细的空色。
English
The sixth ground is the lineage of Vajrasattva. The tantra says: The yogi who individually gathers, separated from object and aspect, is blessed by all mantras. The commentary on this says: Now the fruits of individually gathering and so on are spoken of. Individually and so on means that here, when the yogi who has made the body stable by individually gathering becomes pure, then all mantras will bless him, and will bestow the supreme gift of words and so on. And it is said that here, in the first action, individually gathering is the king of victors, the aggregate of wisdom. In the Compendium it says: By entering into samadhi with individual gathering, all mantras bless. In short, if the wind does not enter the dūtī, the mahāmudrā of the empty form that leads to the great bliss of the supreme unchanging cannot be accomplished, and meditating on gathering is the means of accomplishing such an empty form. Therefore, at the beginning of gathering, there is a meditation in which the wind enters the dūtī, and in the middle, meditating in that way binds the wind in the dūtī, cutting off the connection between the five senses and the five objects, and finally, through that means, seeing the empty form. When a black line the size of a hair is seen in the avadhūtī, then the limb of gathering is complete with characteristics, and from that point on, one meditates on the limb of stabilizing samādhi. Therefore, this has five limbs: first, the time of meditation; the limb of what is meditated on; the measure of pure distinction; the fruit. The first is when the ten signs of gathering are complete. Second, for what purpose is meditation practiced, the distinction of limbs, and the measure of the accomplishment of samādhi are shown. The first is that gathering is practiced in order to accomplish the form that has not been accomplished, and samādhi is practiced in order to stabilize the form that has already been accomplished. So, is another object meditated on to stabilize it? If so, how is it? It is by familiarizing oneself with that object that one makes it constantly stable. The second is: In the Compendium it says: Samādhi becomes five kinds, namely, conception, analysis, joy, bliss, and the mind's one-pointedness. Conception is seeing the coarse empty form. Analysis is seeing the subtle empty form.