Tibetan
ད་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཚུལ་རང་གི་རིག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྣམ་དག་གོ །འདིས་ནི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་དག་ཁྱད་པར་ཅན་སྟོན་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་དག་ལ་ཐེག་པ་འདི་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཚུལ་གཉིས་སྟོན་པ་པདྨ་ཅན་གྱི་ལུགས་ལྟར་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་གཞན་གྱིས་རང་གི་རིག་པའི་དག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཙམ་དང་། དག་པ་གཞན་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། དེས་མ་གྲོལ་ཞེས་འཆད་པ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མིན་ཏེ། རང་གི་རིག་པའི་ བདེ་བ་མཆོག །ཅེས་པ་དང་། འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ངེས་པར་བསྟེན་པར་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་གཞན་གྱིས་རྣམ་གྲོལ་མིན་ཞེས་པ་ནི། བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ལའང་། མཐར་ལམ་འདི་མ་བསྣན་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དག་པ་དང་ལྷའི་རྣམ་དག་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས་རྣམ་དག་གཉིས་སུ་བྱའོ། །རང་རིག་པའི་དག་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དག་པ་གཉིས། སོ་སོར་བྱེད་པ་དོན་མིན་ཏེ། རང་རིག་པས་དག་པ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དག་པའི་དོན་པདྨ་ཅན་ལས་མ་བཀྲལ་ཡང་། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་བླ་ན་མེད་པ་དང་ཕར་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དག་པ་ཞིག་ཀྱང་འདིར་ཡོད་པས་ན། རང་གི་རིག་པའི་དག་པ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་ནི་ཡུལ་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དེ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་གཞན་གྱི་དག་པ་ལས་མཆོག་གོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་དང་གཞན་ཡང་ཕུང་སོགས་རྣལ་འབྱོར་པས་གང་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཚུལ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ལུགས་གཉིས་དབྱེར་མེད་པས། འགྲོ་བའི་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་འགྲོ་བ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཀྱེ་ཞེས་འདྲི་བ་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ན། མ་དག་པ་མི་འདུག་པ་སྙམ་ནས་འདྲི་བའོ། །དེའི་ལན་དུ་གཟུགས་ སོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནས། དེ་ལས་དག་པ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་སྙམ་པ་ལ། མ་དག་པར་འཇོག་ལུགས་འཆད་པ་ནི། ཅིའི་སླད་དུ་ནས་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། །གཟུང་འཛིན་དུ་འགྲོ་ལུགས་དྲིས་ནས་ལན་མཛད་པ་
Chinese
是故。此處是圓滿菩提道之法，以自覺大樂之勝，通達如是性之清淨。此以有境之門，顯示如是性之殊勝清淨。於如是性之清淨，如蓮花者之理，顯示此乘與波羅蜜之二法。他釋僅自覺之清淨通達如是性，他之清淨則未通達如是性，謂由此不解脫，非續部之義。自覺之 大樂。如是云云。以貪欲為道，是決定應依止者，如是宣說故。是故，他人謂非解脫者，於無修習樂空雙運之諸道，若未加入此道，則不得成佛之義。如是作已，如是性之清淨與天之清淨二者之初，有共同與不共同二者，故應作二清淨。自覺之清淨與如是性之清淨二者，分別作之無義，以自覺之清淨遍及如是性之清淨故。境之事物清淨之義，雖未從蓮花者分別，然色等之境之事物自性清淨，是無上與波羅蜜二者所共同故，且此處亦有不共同之清淨故，如前所說自覺之清淨，是有境殊勝大樂，彼與如是性之結合，是勝於他之清淨，如是應結合。色等之境，及其他蘊等瑜伽士所見一切之自性清淨之法，與佛之自性清淨之理二者無別故，有情之如是性是佛金剛持之自性，如是通達故，有情轉為佛。問曰：此一切自性清淨，豈非無不淨耶？是故作此問。答曰：從色 等是也。若從彼清淨，則與說自性清淨相違耶？如是思惟，而說安立不淨之理者，是從何之故至返也之間。問及執取能取之理而作答覆
English
Therefore. Here, the method of the complete path to enlightenment is the purity of suchness, realized through the supreme bliss of one's own awareness. This shows the special purity of suchness through the door of the object-possessor. Regarding the purity of suchness, like the method of the lotus-holder, it shows the two dharmas of this vehicle and the pāramitās. Other commentaries only realize the purity of one's own awareness as suchness, while other purities do not realize suchness, saying that one is not liberated by this, which is not the meaning of the tantras. The great bliss of one's own awareness. Thus it is said. Because it is said that taking attachment to desirable qualities as the path is definitely something to rely on. Therefore, what others say is not liberation means that even for all the paths without meditating on the union of bliss and emptiness, if this path is not added in the end, it means that one will not attain Buddhahood. Having done so, the first of the two, the purity of suchness and the purity of the deities, has two aspects, common and uncommon, so it should be made into two purities. The purity of one's own awareness and the purity of suchness, it is meaningless to make them separate, because the purity of suchness pervades the purity of one's own awareness. Although the meaning of the purity of objects has not been distinguished from the lotus-holder, the objects of form, etc., are naturally pure, which is common to both the unsurpassed and the pāramitās, and because there is also an uncommon purity here, the purity of one's own awareness, as previously stated, is the great bliss of the object-possessor, and the combination of that and suchness is superior to other purities, so it should be combined. The nature of the objects of form, etc., and all that is seen by other yogis, such as the aggregates, is the nature of purity, and the way the Buddha's nature is pure is inseparable, so the suchness of beings is the nature of the Buddha Vajradhara, and by realizing it in this way, beings are transformed into Buddhas. The question "Alas!" is asked because if all this is naturally pure, isn't there anything impure? That is why this question is asked. The answer is: From form, etc. If it is pure from that, is it contradictory to saying that it is naturally pure? Thinking in this way, the way of establishing impurity is explained, from "For what reason?" to "return." The way of going into grasping and grasper is asked and answered.
Tibetan
ནི། ཀྱེ་ཞེས་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་བདེ་སོགས་འཐོབ་པ་ནི། །ཞེས་པའི་བར་ཏེ་གཟུང་འཛིན་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པས་མ་དག་པར་འཇོག་ལ། གཟུགས་སོགས་ལ་བདེན་འཛིན་གྱིས་འཆིང་བ་དང་། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་བཤད་པ་དང་མི་འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སྲེད་ནས། དེ་དག་ལོངས་སྤྱད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཀྱང་ངན་འགྲོར་འཁྲིད་པ་སོགས་བྱེད་པའང་མ་དག་པའོ། །འོ་ན་བདེན་འཛིན་འབད་པ་ཀུན་གྱིས་མི་བསྐྱེད་པར་དགག་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདོད་ཡོན་ལ་སྲེད་པའང་དེ་ལྟར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀའང་འཆིང་བྱེད་ཀྱི་མ་དག་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པའི་ཞུ་བ་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཐེག་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བདེ་ཆེན་བསྐྱེད་པ་ནི་བདེན་མེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་བྱེད་པས་ནི་བདེན་འཛིན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་དངོས་གཉེན་རྒྱུན་དུ་བསྟེན་པ་ཡིན་པས། བདེན་འཛིན་དེ་འབད་པས་དགག་དགོས་སོ། །སྲེད་ལྡན་གྱི་ལས་རྒྱ་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་བསྟེན་པ་ན་འདོད་ཡོན་ལ་སྲེད་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་ཀྱི། དེའི་འཛིན་ སྟངས་ཀྱི་བཟློག་ཕྱོགས་མི་བསྟེན་པས་མི་མཚུངས་སོ། །བདེན་འཛིན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟློག་ཕྱོགས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྟེན་ཀྱང་། རེ་ཞིག་གི་བར་དུ་སྲེད་པ་མི་ལྡོག་ལ། མཐར་བདེན་འཛིན་ཟད་པ་ན་སྲེད་པ་ལྡོག་ཀྱང་དེ་མི་འདོད་པ་མིན་པས་འགལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེས་ན་བདེ་ཆེན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པས་དག་པས། འདོད་ཡོན་ལ་སྲེད་པས་ངན་འགྲོར་འཁྲིད་པ་དང་། ལམ་གྱི་གེགས་བྱེད་པའི་དུག་རྣམས་མེད་པར་བྱེད་པས། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་འདོད་ཡོན་འདི་དག་ངེས་པར་བསྟེན་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་རིག་མའི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་གང་ཟག་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ་དུག་ཏུ་འགྱུར་ཡང་། གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་དུག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་སྟེང་དུ་མྱུར་དུ་གྲོལ་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར། བདེན་འཛིན་འཆིང་རྒྱུར་འགྲོ་མི་འགྲོ་གཉིས་མེད་པའི་དོན་ནོ། །ལྷའི་རྣམ་དག་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ཕུང་ནས་ཕུང་པོ་སྦྱང་བར་བྱ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ་སླའོ། །འཇིག་རྟེན་བཅིངས་པ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཆགས་སོགས་སུ་བཤད་དོ། །འདི་དག་གི་བཟློག་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་ནི་བདག་མེད་ཤེས་པ་ཙམ་མིན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཤེས་པའི་དོན་བསྒོམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲི
Chinese
从“唉”开始，到“获得心中的快乐等”为止，执著于所取和能取为真实，这被认为是染污。执著于色等为真实会束缚，而色等安住于自性空的状态，这二者没有矛盾，与所说的自性清净并不矛盾。此外，贪恋色等悦意的对境，因为受用它们的缘故，也会导致堕入恶趣等，这也是染污。那么，如同必须通过一切努力来遮止不生起真实执著一样，也应该如此对待对欲妙的贪恋，因为二者都是束缚的染污，是相同的。那么，如果认为依靠手印的请求，修习真如，不会变成胜于其他乘的道路，那么，生起大乐是为了修习无真实的真如，这样做是因为恒常修习真实执著的执著方式的对治，所以必须努力遮止真实执著。如果为了贪欲而特意修习业印，就会引来对欲妙的贪恋，因为不修习其执著方式的对治，所以不相同。即使恒常修习真实执著的执著方式的对治，一时之间贪欲也不会止息，最终当真实执著消失时，贪欲虽然会止息，但这并不是不希望的，所以没有相违的过失。因此，通过大乐了知真如而清净，因为对欲妙的贪恋会导致堕入恶趣，并且能消除障碍道的毒素，所以必须这样做，一定要修习这些欲妙。总之，对于大多数人来说，对明妃的欲妙的贪著会变成毒药，但对于某些特殊的人来说，不仅不会变成毒药，反而会变成迅速解脱的道路，如同真实执著是否会成为束缚的因，这二者是不确定的。显示天之清净，是从色蕴到必须清净诸蕴，这很容易理解。系缚世间被说成是蕴和贪著等。了知这些的对治而解脱，不仅仅是了知无我，而是修习以有境的特殊方式来了解的意义。因此，
English
From "Alas," to "obtaining mental happiness, etc.," clinging to the apprehended and the apprehender as true is considered defilement. Clinging to form, etc., as true will bind, while form, etc., abide in the state of emptiness by nature, these two are not contradictory, and it does not contradict what is said to be naturally pure. Furthermore, craving for pleasing objects such as form, etc., because of enjoying them, will also lead to falling into evil destinies, etc., which is also defilement. So, just as it is necessary to prevent the arising of true clinging through all efforts, so should it be treated with craving for desirable qualities, because both are defilements that bind, and are the same. So, if it is thought that relying on the request of the mudra, meditating on suchness, will not become a path superior to other vehicles, then, generating great bliss is for the sake of meditating on the suchness of non-truth, and doing so is because constantly practicing the antidote to the clinging mode of true clinging, so true clinging must be diligently prevented. If the karma mudra is deliberately practiced for the sake of desire, it will lead to craving for desirable qualities, because the opposite of its clinging mode is not practiced, so it is not the same. Even if the antidote to the clinging mode of true clinging is constantly practiced, craving will not cease for a while, and eventually when true clinging disappears, although craving will cease, this is not undesirable, so there is no fault of contradiction. Therefore, by knowing suchness through great bliss, it is purified, because craving for desirable qualities will lead to falling into evil destinies, and it can eliminate the poisons that obstruct the path, so it must be done, and these desirable qualities must be practiced. In short, for most people, attachment to the desirable qualities of a consort will turn into poison, but for some special people, not only will it not turn into poison, but it will become a path to rapid liberation, just as whether true clinging will become a cause of bondage or not, these two are uncertain. Showing the purity of the deity, from the form aggregate to the aggregates that must be purified, this is easy to understand. Binding the world is said to be the aggregates and attachments, etc. Liberation by knowing the antidote to these is not just knowing selflessness, but practicing the meaning of knowing in a special way with the object. Therefore,