Tibetan
མཚན་མ་ནི། སྐུ་ཕྱག་ཆེན། ཕྱག་མཚན་ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ། ས་བོན་ཐིག་ལེ་འགོད་པ་ཡོད་པ་ལས་སྔ་མའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དུང་དང་ཀུན་ད་ཟླ་འདྲ་བ། །གསུམ་ནི་བསྣན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི་འདྲ་ཆོས་མི་འདྲ་བ་མེད་དོ། །ཞལ་བཞི་པ་དཀར་པོ་ཕྱོགས་བཞིར་གཟིགས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡི། སེང་གེའི་ སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གི ། ཁྲི་ནི་ཕྱོགས་རེར་སེང་གེ་གཉིས་དབུས་ཀྱི་ཁོང་སྟོང་ལ་པདྨོ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་ལ་ཀ་མ་དྷེ་ནུས་བཤད་ལ། གདན་ལ་ཁ་ཅིག་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་སེང་ཁྲི་ལ་བཞུགས་པ་ ལ་འདོད་པ་ཡོད་དོ། །དང༌། །ཕྱག་གཉིས་ཏིང་འཛིན་ཕྱག་རྒྱར་ལྡན་པས་བཞུགས་པ་དང༌། །རིན་པོ་ཆེའི་དབུ་རྒྱན་སོགས་རྒྱན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ནི་ལུགས་མ་དང་རི་མོར་བྲིས་པའོ། །དེ་ཡི་སྤྱན་སྔར་ཏེ་མདུན་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ངན་སོང་ཀུན། །སྦྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ་བྲི་བྱ་སྟེ། ཕྱག་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བསྣོལ། །འདིའི་སྐུ་མདོག་དཀར་དམར་དུ་བཞེད་པ་ཡོད་ཀྱང༌། སྨྲི་ཏི་དང་འབྲུ་འགྲེལ་གྱིས། ཟླ་བ་རྒྱས་དང་བ་མོའི་མདོག ། ཅེས་དཀར་པོར་བཞེད་དོ། །སྔར་བཤད་པ་ལྟར། རྒྱན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ལེགས་རྫོགས་ལ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞི་རབ་བྱུང་གི་ཆ་ལུགས་སུ་འདོད་པ་བཀག་གོ །སྦྱོང་རྒྱལ་གྱི་མིང་གཉིས་པ་རྒྱལ་མཆོག་སྐྱེས་བུ་གང་བ་ འབྲུ་འགྲེལ་གྱིས་ཡོན་ཏན་གྱིས་གང་བ་ལ་བཤད་ཀྱང་བུ་ན་རྫོགས་པ་ལ་འཇུག་ པས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ལ་བྱའོ། །བྲི། །རྒྱབ་ཏུ་སྟེ་ནུབ་ཏུ་ཤཱཀྱ་རིགས་དབང་པོ། །བསྟན་པའི་གཙོ་བོ་ཐུབ་པ་བྲི་བར་བྱ། །གཡོན་དང་གཡས་ཞེས་པ་འགྱུར་མི་ལེགས་པས་འབྲུ་འགྲེལ་དུ་གཡས་ལྷོ་ཕྱོགས་དང་གཡོན་བྱང་ཕྱོགས་གྱི་ཕྱོགས་ཆར་ནི། ཞེས་བཤད་པ་ལྷའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་ནོ། །རྒྱལ་མཆོག་རིན་ཆེན་དང་མེ་ཏོག་ཆེར་རྒྱས་གཉིས། །གཤེགས་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་གསལ་ཁ་མ་བྱུང་བ་ཀུན་རིག་དང་སྦྱོང་རྒྱལ་གྱིས་མཚོན་པས། ལྷ་ཐམས་ཅད་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་དུ་འདོད་པ་བྱུང་མོད། ཀ་མ་དྷེ་ནུས་ཤཱཀྱ་རིགས་དབང་དམར་སེར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་པདྨ་འཛིན་པ། རྒྱལ་མཆོག་རིན་ཆེན་སྔོན་པོ་གཡས་མཆོག་སྦྱིན། གཡོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རིན་པོ་ཆེ་མརྒད་འཛིན་པ་སོགས་ཆོ་གར་བྲིས་པ་བཞིན་ནོ། །ལོ་ཙ་ན་དང་མཱ་མ་ཀཱི། །དེ་བཞིན་དཀར་མོ་སྒྲོལ་མ་རྣམས། །རྡོར་དབྱིངས་པའི་སེམས་མ་བཞི་ལྟར་ཡུམ་ཕྱག་མཚན་ལ་སྦས་པར་ག
Chinese
相状是：身躯广大，手印是手的印契。有安立种子字和明点的，以前者为主。犹如海螺和白莲花，又如月亮。这三者是增加的差别，没有不相同的相同之处。四面，白色，面向四方，坐在金刚狮子座上，金刚跏趺坐。宝座是每个方向有两只狮子，中央的空隙处有莲花和金刚标志，噶玛德瓦能这样说。有些认为座垫是带有金刚标志的狮子座。并且，双手结禅定印而坐。珍宝头饰等一切饰品庄严，这是仪轨和图画中所画的。在他的面前，即东方，要画度脱一切恶趣之王。双手交叠结禅定印。此尊身色有说是白色或红色的，但斯弥底和《释论》中说：“如满月和石榴花之色”，因此认为是白色。如前所说：“一切饰品皆善妙圆满”，这样说就遮止了认为四如来是出家相的观点。度脱恶趣之王的第二个名字是圆满胜士， 《释论》解释为以功德圆满，虽然“布那”有圆满的意思，但应理解为一切支分圆满。画。背后，即西方，要画释迦族自在，教法之主，能仁。说“左”和“右”是不好的翻译，因此《释论》中说“右是南方，左是北方”，这与诸神的次第相符。胜士宝和莲花大开二者。对于后三位如来，由于身色和手印没有明确说明，所以用一切明和度脱恶趣之王来代表。虽然有人认为一切神的身色都是白色，并且都结禅定印，但噶玛德瓦能说释迦族自在是红色偏黄，结禅定印，持金刚标志的莲花。胜士宝是蓝色，右手施胜印，左手结禅定印，持摩尼宝等，应如仪轨中所画。译师和嘛嘛格佛母。同样，白度母等。如同金刚界部的四位明妃一样，诸佛母的手印要隐藏。
English
The characteristics are: the body is large, the hand gesture is the mudra of the hand. There are those who establish seed syllables and bindus, taking the former as the main one. Like conch shells and white lotuses, and like the moon. These three are added differences, there are no dissimilar similarities. Four faces, white, facing the four directions, sitting on a vajra lion throne, in the vajra full lotus posture. The throne has two lions in each direction, with lotus flowers and vajra symbols in the empty space in the center, as Karma Deva describes. Some consider the cushion to be a lion throne marked with vajras. And, sitting with both hands in the meditation mudra. Adorned with jeweled headdresses and all other ornaments, this is what is depicted in the ritual and in paintings. In front of him, that is, in the east, the King Who Purifies All the Evil Destinies should be painted. The two hands are crossed in meditation. Although there are those who consider this deity to be white or red in color, Smriti and the Commentary say, "Like the color of the full moon and pomegranate flowers," therefore it is considered to be white. As mentioned earlier, "All ornaments are perfectly complete," this statement prevents the view that the Four Tathagatas are in the form of renunciants. The second name of the King Who Purifies Evil Destinies is the Perfect Noble One, which the Commentary explains as being perfect with qualities, although "Puna" means complete, it should be understood as complete in all aspects. Paint. Behind, that is, in the west, Shakya clan's Lord, the master of the teachings, the Sage, should be painted. Saying "left" and "right" is not a good translation, therefore the Commentary says, "Right is the south, and left is the north," which is consistent with the order of the deities. The Noble Jewel and the Greatly Blossoming Lotus. For the latter three Tathagatas, since the body color and hand gestures are not clearly specified, they are represented by All-Knowing and the King Who Purifies Evil Destinies. Although some believe that all the deities are white in color and all have the meditation mudra, Karma Deva says that Shakya clan's Lord is reddish-yellow, with the meditation mudra, holding a lotus marked with a vajra. The Noble Jewel is blue, the right hand bestowing the supreme, the left hand in the meditation mudra, holding a mani jewel, etc., as it is painted in the ritual. The Translator and the Mamaqi Buddha Mother. Similarly, White Tara and others. Like the four consorts of the Vajra realm, the mudras of the Buddha Mothers should be hidden.
Tibetan
སལ་སྒྲོན་དུ་བཤད་ཀྱང༌། རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་ཡུམ་རྣམས་ཁ་དོག་མཐུན་པར་འདོད་པའི་ལུགས་བཞིན། ནོ། །གྲྭ་ཡི་ཕྱོགས་ནི་ཀུན་ཏུ་བྲི། །རྩིབས་ཀྱི་ནང་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་སོགས་སེམས་དཔའ་མཆོག །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བའི་སེམས་དཔའ་རྣམས། །གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བྲི་བར་བྱ། །ཀ་མ་དྷེ་ནུས་སྒེག་སོགས་བཞི་འཁོར་ལོའི་གོང་རས་ལ་འགོད་དོ། །མཁས་པས་ལཱ་སྱ་ལ་སོགས་ ཁོངས་ནས་ལྷ་མོ་བདུན་འདོན་ནོ། །པ། །མཆོད་པ་གྲྭ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་བྲི། །སྒོ་བ་རྣམས་མོའི་རྣམ་པར་རྒྱ་གར་བ་འགའ་ཞིག་བཞེད་ལ་དོན་དུ་མ་མཐོང་བས་འོག་ནས་འཆད་དོ། །སྒོ་ཡི་ཕྱོགས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །སྒོ་ནང་མ་ལ་སྒོ་བ་བཞི་པོ་བྲི་བར་བྱ། །རྟ་ ཞེས་པ་ནང་གི་རྟ་བབས་སུ་གསལ་ཏེ། ཕྱི་མ་ལ་བྱས་ན་བྱམས་པ་སོགས་བུམ་པ་བཟང་པོའི་མཐར་འགོད་དགོས་ཤིང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེ་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་ནང་གི་ལྷ་མ་ ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཞེད་པ་ཡོད་ཀྱང༌། གསལ་སྒྲོན་དུ་རྟ་བབས་དང་བཅས་པའི་ཁང་པའི་ནང་རྟ་བབས་མེད་པའི་ནང་གི་སྒོ་བར་ནི་ཁྱམས་ཡིན་ལ་དེར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་འགོད་པར་གསུངས་པས། སྒོ་ཉིས་སྒྲགས་ཡིན་ཀྱང་ནང་མ་ལ་རྟ་བབས་མེད་པའི་ལུགས་སོ། །བབས་ཁྱམས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་བྲི་བར་བྱ། །ཉན་ཐོས་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། །དེ་བཞིན་རང་རྒྱལ་གཙོ་བོ་རྣམས། །ཕྱིའི་སྒོ་བཞི་ལ། ཁྲོ་བོ་མངག་པ་ཕོ་ཉ་ ཀ་མ་དྷེ་ནུས། ཁྲོ་བོ་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད། མངག་པ་ནི་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ། ཕོ་ཉ་ནི་རྟ་མགྲིན། སོགས་ཁོངས་ནས་བྲན་ནི་མི་གཡོ་བ་ལ་བཤད། གསལ་སྒྲོན་དུ་ཉམས་དགུ་དང་ལྡན་པས་ཁྲོ་བོ། ལས་བྱེད་པས་མངག་པ། སྤྲུལ་པ་དུ་མ་འབྱུང་བས་ཕོ་ཉ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སོགས། །བྲི་བྱ་ཡང་ན་མི་ཡང་རུང༌། །ཁ་ཅིག་འདི་སྒོ་སྦྲགས་ཀྱི་ཁུངས་སུ་འདོད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། ནང་དོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་རོལ་ཏུ། རི་རབ་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་མཐུན་པའི་གླིང་བཞི་པོ་ནི་གླིང་གཡོག་དང་བཅས་པ་བྲི་བར་བྱ། འཛམ་བུ་གླིང་སོགས་ཁའི་དབུས་སུ་དུ་ཚངས་པ་བཙུན་མོ་ཚངས་མ་ཕོ་ཉ་མངག་པ་སྟེ་མངག་གཞུག་ཡིད་འོང་བྲི། །བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་གྲུ་བཞི་ཕྱོགས་སུ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཆུང་མ་ཨུ་མ། ཕོ་ཉ་རྣམ་སྣང༌། མངག་གཞུག་སྡེ་དཔོན་རྣམས་བྲིའོ། །། །ཤར་ལུས་འཕགས་ཟླ་ཁམ་དང་ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་ཟླུམ་པོའི་གླིང་དུ་ནི། སྔ་མར་བརྒྱ་བྱིན་ཕྱི་མར་བཙུན་མོ་སྡེ་སོགས། མངག་པ་ཡིད་འོང༌། ཕོ་ཉ་ཀུན་སྣང་བྲིའོ།
Chinese
虽然在《萨灯》中这样说，但按照各自部族的标志和佛母颜色一致的观点。不对。坛城的方位要全部绘制。轮辐的内部要全部绘制。金刚萨埵等殊胜的勇识，具有大神通的勇识们，按照顺序绘制。四位歌舞天女等安放在轮的上半部分。智者从拉西亚等中取出七位天女。帕。供品绘制在坛城的方位。关于守门人，一些印度人认为是女性形象，但实际上没有见过，因此在下面解释。门的方位要全部绘制。内门上要绘制四位守门人。马，指的是里面的马厩很明显。如果在外面的话，就要把慈氏等安放在贤瓶的末端。如果那样的话，那些就不是坛城内的本尊了，有这种观点。但在《萨灯》中说，在有马厩的房间里，没有马厩的里面的门之间是走廊，在那里安放慈氏等。所以，即使是双重门，也是里面没有马厩的样式。马厩走廊要全部绘制。慈氏等要绘制。所有声闻乘的胜者，以及独觉佛的尊主们。在外面的四个门上，忿怒尊、使者、信使，以及歌舞天女等。忿怒尊是阎魔敌，使者是不可征服者，信使是马头明王。等等之中，仆从是指不动明王。在《萨灯》中说，因为具有九种姿态，所以是忿怒尊；因为执行任务，所以是使者；因为出现多种化身，所以叫做信使。等等。可以绘制，或者不绘制也可以。有些人认为这是双重门的来源，但这是不合理的。相对于内部意义的坛城，外部的坛城之外，与须弥山颜色一致的四大部洲，要绘制包括小洲在内。在赡部洲等的嘴的中央，要绘制梵天、梵天女、信使、使者，即派遣者和悦意者。在北方俱卢洲的方形方位上，要绘制大自在天、妻子乌摩、信使遍照者、派遣者和军队首领。在东方胜身洲的半月形和西牛货洲的圆形洲上，前者绘制帝释天，后者绘制天女部等。使者悦意者，信使普照者要绘制。
English
Although it is said in the Saldron, according to the view that the emblems and consorts of each lineage should have the same color. No. The directions of the mandala should be drawn completely. The inside of the spokes should be drawn completely. Vajrasattva and other supreme heroes, heroes with great magical powers, should be drawn in order. The four Kama Dhenu goddesses, etc., should be placed on the upper part of the wheel. The wise should extract the seven goddesses from Lasya, etc. Pa. Offerings should be drawn in the directions of the mandala. Regarding the gatekeepers, some Indians consider them to be female figures, but in reality, they have not seen them, so they will be explained below. The directions of the gates should be drawn completely. The four gatekeepers should be drawn on the inner gate. The term "horse" clearly refers to the inner stable. If it is on the outside, then Maitreya, etc., should be placed at the end of the auspicious vase. If that is the case, then those would not be deities within the mandala, there is such a view. However, in the Saldron, it is said that in the room with the stable, the space between the inner doors without a stable is a corridor, and Maitreya, etc., are placed there. Therefore, even if it is a double door, it is in the style of not having a stable inside. The stable corridor should be drawn completely. Maitreya, etc., should be drawn. All the victorious ones of the Shravaka vehicle, as well as the chief lords of the Pratyekabuddhas. On the four outer gates, Wrathful deities, messengers, envoys, and Kama Dhenu goddesses, etc. The Wrathful deity is Yamantaka, the messenger is the Invincible One, the envoy is Hayagriva. Among others, the servant refers to Acala. In the Saldron, it is said that because they possess nine postures, they are Wrathful deities; because they perform tasks, they are messengers; because they manifest many emanations, they are called envoys. Etc. They can be drawn, or not drawn. Some people consider this to be the source of the double door, but this is unreasonable. Relative to the mandala of inner meaning, outside the outer mandala, the four continents that match the color of Mount Meru should be drawn, including the subcontinents. In the center of the mouth of Jambudvipa, etc., Brahma, the Brahma goddess, the envoy, the messenger, i.e., the sender and the pleasing one, should be drawn. In the square direction of Uttarakuru, the Great自在天, the wife Uma, the envoy Samantabhadra, the sender, and the army chief should be drawn. On the semi-lunar Purvavideha in the east and the circular Aparagodaniya in the west, Indra is drawn in the former, and the goddess group, etc., in the latter. The messenger, the pleasing one, and the envoy, the all-illuminating one, should be drawn.