Tibetan
དེ་ལྟར་ཡང་གཞོན་ནུ་མའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚོགས་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པས་རང་གི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་རྣམས་ལ་མ་ཞེན་པ་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པ་སྟེ། སོ་སོར་དེ་རྣམས་ལ་སྡུད་པས་དབང་པོ་རྣམས་བཀུག་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་བྲལ་བའི་བསམ་གཏན་ཏེ། དེའང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དཔྱོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡུལ་ལས་བཟློག་པའི་ཡིད་ཙམ་ནང་དུ་ཕྱོགས་པས་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བདག་ཉིད་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། ཐབས་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་དཔྱོད་པ་གང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་ཡིད་བདེ་བ་གང་དེ་ནི་དགའ་བའོ། །དེས་ལུས་སྦྱངས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདེ་བའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་མཐར་ཐུག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་པ་རྣམ་པ་ལྔའོ། །དེ་ལ་ལཱ་ལ་ན་དང་རཱ་ས་ན་གཉིས་འགགས་ནས། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལམ་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྲོག་གི་རླུང་ཕྲ་མོ་འཇུག་པ་ནི་སྲོག་ རྩོལ་ལོ། །དེ་ལ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་ལས་ཕྱིར་མ་བྱུང་བར་ལྟེ་བ་དང་སྙིང་ག་དང་ལྐོག་མ་དང་དཔྲལ་བའི་པདྨའི་ལྟེ་བ་རྣམས་སུ་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པས་བསགས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ལས་སེམས་ཀྱི་བཞོན་པའི་སྲོག་གི་རླུང་གཞུག་ཅིང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ནི་འཛིན་པའོ། །དེས་ཀྱང་གཏུམ་མོ་རང་གི་ངང་གིས་འབར་ཏེ། རི་བོང་ཅན་ཡང་དེས་བསྐུལ་བས་ཤིན་ཏུ་འཇོགས་ནས་དེ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་ནང་དུ་ཚུད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་རྫོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བས་གང་ནས་དྲི་མ་མེད་པའི་བར་དུ་འདོད་པས་དེ་འཛིན་པ་ལ་བཅུག་པའི་སེམས་ལ་རང་གི་ངང་གི་སྨིག་རྒྱུ་དང་དུ་བ་དང་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་དང་མར་མེ་དང༌། རྟག་ཏུ་སྣང་བ་ཞེས་པའི་མཚན་མའི་སྣང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷར་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་འོད་ཟེར་དུ་མ་སྤྲོ་ཞིང༌། དེ་ལས་ཁམས་གསུམ་དུ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་ཇི་ལྟར་གདུལ་བྱ་ལའང་སོ་སོར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས
Chinese
如是，又如见少女之影像集合，诸根与空性为一味，不执着于所作之境，是为各别摄持。以各别摄持彼等，则能调伏诸根。由此，是远离散乱之禅定。其中，分别念是于事物之分别。胜观是于事物空性之自性而观察。如是，由外境之自性，将心仅止于内，以于天之自性，自性作意之无上智慧，与方便一味而观察，以何者入于真如而显现趋向，心安乐者，是为喜。由此，身轻安等是为乐。如是修习，则一切法于空性一味，以究竟之智慧自性，心一境性，是为五种。其中，拉拉那与拉萨那二者止息后，进入阿瓦都提之路，具有安住之自性者的微细命气进入，是为命勤。于此，不从阿瓦都提中出来，于脐轮、心轮、密处与眉间之莲花中心等处，以地、水、火、风等次第积聚之菩提心明点，注入心之所乘之命气，与空性一味，是为执持。由此，拙火自燃。兔持者亦由此催动而极度滴落，其入于金刚宝中，以菩提心之次第圆满等之乐，从充满至无垢之间，欲求彼者，以彼执持而入之心，于自性之阳焰、烟雾、萤火虫与灯火，以及常时显现之相之显现为先导之圆满次第，于坛城之尊，见为影像之相之无分别者，不散发光芒，由此于三界中散发天之轮之自性，是为随念。于此安住，则于彼如何调伏之有情亦各别显现，以彼之真如之无分别瑜伽。
English
Thus, also like seeing a collection of images of young women, the senses are of one taste with emptiness, and not being attached to the objects that have been made, is to separately gather. By separately gathering them, the senses are subdued. By this, it is meditation free from distraction. Among them, conceptualization is conceptualizing on things. Analysis is analyzing the nature of the emptiness of things. Thus, by reversing the nature of external objects, the mind is only directed inward, and with the supreme wisdom of focusing on oneself as the nature of a deity, and analyzing the oneness of means, whatever enters into Suchness and appears to be inclined, whatever is the ease of mind, is joy. By this, physical pliancy and so on is bliss. Thus, by meditating, all phenomena are of one taste in emptiness, and with the nature of ultimate wisdom, single-pointedness of mind, is five aspects. Among them, after the cessation of Lalana and Rasana, the subtle life-force of the one who possesses the nature of abiding, entering into the path of Avadhuti, is life-force exertion. Here, without emerging from Avadhuti, in the navel, heart, secret place, and the center of the lotus of the forehead, etc., the bodhicitta bindu gradually accumulated by earth, water, fire, and wind, injecting the life-force of the mount of mind, and being of one taste with emptiness, is holding. By this, fierce fire blazes spontaneously. The rabbit-holder is also urged by this and drips extremely, and it enters into the vajra jewel, with the bliss of the completion of the stages of bodhicitta, etc., from being full to being without impurity, desiring that, the mind that enters with that holding, in the nature of one's own mirage, smoke, firefly, and lamp, and the appearance of signs that always appear as the forerunner of the completion stage, seeing the deity of the mandala as the non-conceptual one of the form of an image, not emitting rays, and from this, the nature of emitting the wheel of deities in the three realms, is recollection. Abiding in this, then it will also appear separately to the sentient beings who are to be tamed, according to how they are to be tamed, by the non-conceptual yoga of that Suchness.
Tibetan
་མི་གཡོ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཕའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱའོ། །ཡན་ལག་དྲུག་གི་ཕན་ཡོན་ནི་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། སོ་སོར་སྡུད་པ་སྙོམས་འཇུག་པ། །སྔགས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ བྱིན་གྱིས་བརླབ། །བསམ་གཏན་ཡེ་ཤེས་སྙོམས་འཇུག་པས། །མངོན་ཤེས་ལྔ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྲོག་རྩོལ་བས་ནི་ངེས་པར་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས། །རྟག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཉམ་པར་བཞུགས། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་མཉམ་བསྒོམས་པས། །འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཏིང་འཛིན་དབང་སྒྱུར་ཙམ་གྱིས་ནི། །སྒྲིབ་པ་མེད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ནི་འདིར་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་མངོན་སངས་རྒྱས། །བྱ་བ་བྱས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས། །དེ་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རབ་ཏུ་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །དེ་བཞིན་ཀུན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའང་དེ་ཉིད་དེ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་པར་དེ་བརྗོད་དེ། །སྐྱེ་བ་མེད་ལ་སོགས་སྒྲ་གང༌། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པའོ། །ཐམས་ཅད་འདི་ཡི་བརྗོད་བྱེད་དེ། །འཛིན་ནི་གཞན་དག་མ་བརྗོད་དོ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ། །འདི་ཉིད་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པ། །གངྒཱ་ཀླུང་གི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བདག་ཉིད་གྲུབ། །ཅེས་སོ།། །།མན་ངག་གི་སྙེ་མ་བདུན་པ་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་བཞིན། །བར་དོའི་སྲེད་པ་ཇི་ལྟར་བར། །རྟག་ཏུ་ གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་རྗེས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རང་གི་ལུས་ལ་བསྡུས་པས་སོ། །རང་གིས་འཁྱུད་པའི་ལྷ་མོ་ལ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ལྟེ་བར་འབྱུང་བའི་རླུང་གིས་བསྐུལ་བའི་གཏུམ་མོ་རབ་ཏུ་དྲག་པོའི་ངོ་བོ་རི་མོའི་འོད་ཀྱིས་བསྲེགས་ན་རི་བོང་ཅན་གྱི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་འཇུག་པའི་རླུང
Chinese
不动大乐之自性，双运父之体性，智慧之身，大金刚持之本体，名为等持。六支之利益，出自《总集续》后文：各自摄集而入定，以诸真言作加持，以禅定智慧入定故，能得五种现量智。以命勤故定能见，诸菩提萨埵众。以恒常执持之力故，金刚萨埵平等住。随念等修习故，光明坛城将生起。仅以等持自在力，即能具有无垢性。如是说。此等持亦为学师龙树足所说：幻化网中现证觉，已作事业之大瑜伽，安住二谛之理中，彼乃无二智慧也，极不住留而寂灭，佛陀自性与金刚持，如是即是一切自在，如金刚之等持，圆满次第亦即彼，如幻之等持，说为无二即是彼，无生等语凡所有，皆是表诠无二智，一切皆为此之所诠，执持其他则不诠，舍弃有无之边，此即证悟之佛陀，如恒河沙数之，大印自性成就也。如是。窍诀穗七中说：如幻如梦境，中阴贪执如何断，以恒常串习之瑜伽，如是坛城转变也。此乃坛城胜王之等持。其后，以如来等之坛城轮，化现之轮，令有情成为觉悟之佛陀后，如何适合而摄集于自身也。自己所拥抱之明妃，乃是彼之外的其他瑜伽母众，与其一同于体验安乐之脐间，由生起之风所催动之拙火极猛烈之体性，若以线条之光芒焚烧，则有兔之月亮明点之形象进入之风。
English
The very nature of the great bliss of immovability, the embodiment of the father who unites the two, the wisdom body, the essence of the great Vajradhara, is called samadhi. The benefits of the six branches are from the latter part of the Condensed Tantra: "Gathering each separately and entering into samadhi, blessing with mantras, through meditative wisdom entering into samadhi, one will attain the five kinds of direct perception. Through life force, Bodhisattvas will surely see. Through the power of constant holding, Vajrasattva dwells equally. Through mindfulness and equal cultivation, a mandala of light will arise. By merely mastering samadhi, one will be endowed with stainlessness." Thus it is said. This samadhi itself is also spoken of here by the master Nagarjuna: "Manifestly enlightened in the net of illusion, the great yoga that has accomplished its purpose, abiding in the manner of the two truths, that is non-dual wisdom, utterly non-abiding nirvana, the very nature of Buddhahood and Vajradhara, likewise the lord of all, the samadhi like a vajra, the perfection stage is also that, the samadhi like an illusion, it is said to be non-dual, whatever sounds there are, such as unborn, all are indicative of non-dual wisdom, all are expressed by this, holding others is not expressed, abandoning the extremes of existence and non-existence, this itself is the Buddha who has realized, like the sands of the Ganges, the nature of the great seal is accomplished." Thus it is. In the seventh spike of pith instructions, it says: "Like illusion, like a dream, how is the craving of the bardo severed? Through the yoga of constant habituation, thus the mandala is transformed." This is the samadhi of the supreme king of mandalas. After that, the wheel of mandalas of the Tathagatas and others, the wheel of emanations, after making sentient beings into enlightened Buddhas, how appropriately they are gathered into one's own body. The consort embraced by oneself, namely the other yoginis besides her, together with her, in the navel experiencing bliss, the nature of the extremely fierce heat propelled by the arising wind, if burned by the light of lines, then the wind enters the form of the lunar bindu with a rabbit.