Tibetan
།ཆུ་སྐྱེས་སུ་ནི་བྱུང་བའི་ཚེ། །སྙིང་ག་ལ་ནི་མྱུར་གཏོར་བྱ། ། དེ་ནི་སློབ་དཔོན་དབང་མཆོག་ཏུ། །འགྱུར་རོ་དགའ་བའི་དབང་ཕྱུག་མ། །གསང་བའི་དབང་ནི་མཆོག་གྱུར་པ། །བཤད་ཀྱིས་གུས་པར་མཉན་པར་གྱིས། །གསང་གནས་གང་དུ་བདེ་བ་ནི། །སྐད་ཅིག་ལེགས་པར་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་གསང་བར་ཡང་དག་བཤད། །གཞན་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་རུ་འགྱུར། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་འགྱུར་བའི། །ཀུན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བཤད་པར་བྱ། །ཤེས་རབ་ས་བོན་ངོ་བོར་བཤད། །ཡེ་ཤེས་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དྲན། །དབང་བསྐུར་ཞུ་བར་འགྱུར་བའི་བདག །ཡེ་ཤེས་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་བདག །དེ་འགོག་པ་ནི་བཞི་པར་བརྗོད། །ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།། །།མན་ངག་སྙེ་མའི་སྙེ་མ་དྲུག་པ་ལས། འོ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྒོམ་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཐབས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ནི་སྒོམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་ཅི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མིན་ཏེ། དེའང་འགྲོ་བ་ཐ་དད་པ་ཉིད་པས་འགྲོ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བསམ་པར་མི་འབྱུང་ཞེས་པས། དེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། འཁྲུལ་པ་གཞན་དག་བཟློག་པ་ལ། །འཁྲུལ་པ་ཡིས་ཀྱང་ཕན་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ལས། གང་དུ་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཚད་མས་བསྒྲུབས་པ་ནི་བདག་གིས་ ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་རྩ་དབུ་མའི་སྙེ་མ་ལས་ཉེ་བར་བཀོད་པ་དང་ཐུབ་པ་དགོངས་པའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་ལུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་དང༌། མི་འཇིགས་པའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པས་སོ། །འདིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ངོ་བོ་མེད་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་པས་སོ། །དེ་དག་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་གནས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཁྱབ་བྱེད་མེད་པས་ན་ཁྱབ་བྱའང་མེད་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་བ་ཉིད་མངོན་པར་འདོད་ཀྱི། གཉིད་ལོག་པའམ་མིག་བཙུམ་པ་བཞིན་གང་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཚེར་མ་ཟུག་པ་བཏོན་པ་གཞན་དེས་མ་ཡིན་གྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། རང་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ
Chinese
当于莲花中出生时， 速于心间作抛掷。 彼将成为上师胜灌顶， 亦为欢喜自在之母。 秘密灌顶乃殊胜者， 请说，恭敬谛听之。 秘密处何处是安乐， 刹那善妙安住之处。 彼即是秘密之真实说， 否则将成世间之人。 智慧、觉性得自在， 难得一切今当说。 智慧种子说为体性， 觉性忆念安乐自性。 将成求灌顶之主， 觉性境况之外主。 彼之遮止说为第四， 俱生觉性之体性。 如是说。 《口诀穗》之第六穗中说：那么，何为修不分别之义？以大乐，修习一切方便之法，其自性为空性。此乃其义。那么，修习大乐之分别念，非为过失吗？非过失也。彼亦因行者各异，以行者空性之故，乃空性之自性。空性不可思议，故彼之分别念无过失，因与不分别随顺之故。此乃近示，如是说：以错乱遣除他错乱，错乱亦能为饶益。 彼处，以量成立此之自性为空性，我已于根本中脉之穗中广为安立，且于《能仁密意庄严》中亦随顺经文，于《无畏论疏》中亦略摄而示。此处，以有实与无实，一切戏论皆为空性。彼等安住于有实与无实，故以彼遍及之故，无有遍及者，故亦无有遍及处。此即是欲现见如实之见，而非如睡眠或闭眼般，于何处不作意也。远离怀疑之种子，于色等显现执著之时，拔出所刺之荆棘，非由他者，即由彼有实与无实，以及自他之实物等。
English
When born in a lotus, Quickly cast it into the heart. That will become the supreme empowerment of the master, And also the joyful and free mother. The secret empowerment is the most excellent, Please speak, listen respectfully. Wherever the secret place is bliss, Where a moment is well-established. That is the true explanation of the secret, Otherwise, it will become a worldly person. Wisdom and awareness become free, Difficult to find, all shall now be explained. The seed of wisdom is explained as essence, Awareness remembers the nature of bliss. The master who will become the one requesting empowerment, The master other than the state of awareness. Its cessation is said to be the fourth, The nature of innate awareness. Thus it is said. From the sixth tassel of the "Ear of Instructions": So, what is the meaning of meditating on non-conceptualization? With great bliss, meditating on the very nature of all the dharmas of means as emptiness. That is the meaning. Then, is the conceptualization of meditating on great bliss not a fault? It is not a fault. That is because the beings are different, and because the beings are empty, it is the nature of emptiness. Since emptiness is inconceivable, there is no fault in its conceptualization, because it is in accordance with non-conceptualization. This is a close indication, as it is said: To reverse other confusions, Confusion can also be beneficial." In that very text: Where the absence of its essence is proven by valid cognition, I have Extensively arranged it in the tassel of the central channel, and also in the Ornament of the Thought of the Able One, following the scriptures, and also in the commentary on the Fearless Treatise, it is shown in brief. Here, all elaborations are empty of essence from things and non-things. Because they abide in things and non-things, since they are pervaded by that, there is no pervader, so there is no pervaded either. This itself is what is desired to manifest the very seeing of suchness, but not because one does not pay attention anywhere, like falling asleep or closing one's eyes. Being free from the seed of doubt, when attachment to forms and so on is to be clarified, the thorn that has been stuck is removed, not by another, but by that very thing and non-thing, and the things of oneself and others, and so on.
Tibetan
འི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསལ་ནས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་བསྡུས་ནས་ཅིའང་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་བཤད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་གང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བར་གྱུར་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་སྟེ། དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའང་མ་མཐོང་བ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཉིད། །ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་མ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱའི་འབྲས་བུས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྤྲོས་པ་མེད་ཀྱང་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མ་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་རྣམ་པར་བསམ་སྟེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་དམིགས་པའི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ནས་དེས་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་མ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མིང་གཞན་ཅན་དེ་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟས་ནས། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དེ་ལ་གང་དང་གང་གི་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་དང་དེ་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་ལས། གཞན་ལས་ཀྱང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པའང་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཉིད་འདིར་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། སོ་ སོར་སྡུད་དང་བསམ་གཏན་དང༌། །སྲོག་རྩོལ་དང་ནི་དེ་བཞིན་འཛིན། །རྗེས་སུ་དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་དང༌། །སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་པ་ནི་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་གསུངས་པའི་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་དྲུག་སྟེ།
Chinese
消除作意，将一切收摄于意，什么也不要想。就像这样说：何时事物与非事物，不存于心识之前，彼时无有其他相，无所缘而极寂静。这就是所说的。以彼之智慧之眼加以辨别，转为真实智慧之显现后，一切法皆不显现。于此，以如是之实性，于一切瑜伽行中安住者，见一切法亦不见。瑜伽，不可思议，唯有上师之恩方能证悟。若从薄伽梵母般若母所生，则恒常不断地以量与所量之果加以区分，因此，于世俗中，虽于自明之体性中无有戏论，然未了知戏论之自性之轮回痛苦。于此，如是我当如何了知而作思择。以彼之自性，一切有情以无所缘之方式生起大悲，由此，具彼自性之圆满坛城之体性，一切事物之自性，乃是大悲之自性，薄伽梵母般若母，大手印之异名，观彼与自性为一故，观为无别之自性。彼之空性与慈悲无别之自性，乃是无分别之瑜伽。于此，无论何者之心坚固，彼即是等持之瑜伽，除此之外，则是未入等持之瑜伽。因此，于圆满次第之手印瑜伽中，亦显示了胜于其他之等持瑜伽。以大乐之方便，一切法于无分别之状态中成就大手印，亦是藉由手印之瑜伽。此处，空性与慈悲体性合一之瑜伽是：个别摄持与禅定，以及命勤与如是执持，随念与三摩地，称为瑜伽六支。此乃《密集外续》中所说的瑜伽六支。
English
Eliminating mental activity, gathering everything into the mind, not thinking about anything. Just as it is said: When things and non-things, do not abide before the mind, at that time there is no other aspect, without object it is utterly peaceful. This is what is said. By that, with the eye of wisdom, having discriminated, transformed into the appearance of true wisdom, all dharmas do not appear. Thereupon, by suchness itself, those who abide in all yogic conduct, seeing all dharmas is also not seeing. Yoga, inconceivable, is realized only by the grace of the guru. If it arises from the Bhagavati Mother Prajna, then constantly and uninterruptedly distinguishing by means of measure and the fruit of what is to be measured, therefore, in the conventional, although there is no elaboration in the nature of self-luminosity, yet the suffering of the nature of samsara, which is the nature of elaboration, is not understood. Thereupon, thinking, how shall I understand it? By that nature, great compassion arises for all beings in a way that is without object, and thereby, the nature of the complete mandala possessing that nature, the nature of all things, is the nature of great compassion, the Bhagavati Mother Prajna, another name for Mahamudra, viewing that and self-nature as one, viewing it as an inseparable nature. That emptiness and compassion inseparable nature is non-conceptual yoga. Thereupon, whichever mind becomes stable, that itself is the yoga of samadhi, other than that is the yoga of non-samadhi. Therefore, in the mudra yoga of the completion stage, the yoga of samadhi, which is superior to others, is also shown. By the means of great bliss, all dharmas accomplish Mahamudra in a state of non-conceptuality, also by means of mudra yoga itself. Here, the yoga of the union of emptiness and compassion nature is: individual gathering and meditation, as well as life force exertion and such holding, mindfulness and samadhi, are called the six limbs of yoga. This is the six limbs of yoga spoken of in the Guhyasamaja Tantra.