Tibetan
མན་ངག་སྙེ་མའི་ཟིན་བྲིས་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་གནང་བ། མན་ངག་སྙེ་མའི་ཟིན་བྲིས་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་གནང་བ། མན་ངག་སྙེ་མའི་ཟིན་བྲིས་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་གནང་བ་བཞུགས་སོ། ། མན་ངག་སྙེ་མའི་སྙེ་མ་ལྔ་པ་ལས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་དགའ་བ་བཞི་རྣམས་སྤྲོས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཔའ་བོ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་རྣམས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ནི་དགའ་བ་སྟེ། དགའ་བ་ལས་གཞན་པའི་བདེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཞེས་པ་ནི་ལེགས་པར་རོལ་པའི་དགའ་བས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་ལ། ཤིན་ཏུ་གསང་བའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བས་སོ། །མ་ལུས་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེས་ འདིར་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དག་གི་བསམ་པ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་དག་ནི་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་དག་འདུས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདེ་བའི་ཐབས་ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བའི་ཐབས་དག་ནི་འདིའི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུའོ། །ཞེས་པས་དེའི་བདེ་བའི་ཐབས་ཐམས་ཅད་རིག་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །འདི་དག་གི་ངོ་བོ་མཚོན་པར་འདོད་ནས་གསུངས་པ་དང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགའ་བ་ཙམ་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་པས་བདེ་བ་ཆུང་ངུ་མ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་བའི་འཁྱུད་པ་དང༌། འོ་བྱེད་པ་ལ་ སོགས་པ་དང༌། པདྨ་དང་རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་རེག་པས་ཤིན་ཏུའང་བདེ་བ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་པདྨར་འདྲུད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ལོ་ལོན་པ། །དཔུང་པ་གཉིས་ཀྱིས་འཁྱུད་པ་ཡི། །དྲིལ་བུ་རྡོ་རྗེ་མཉམ་སྦྱོར་བ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་རབ་བརྗོད་པ། །ཞེས་བརྟག་པ་གཉིས་པ་ལས་གསུངས་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་བདེ་བ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དགའ་བའི་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པའི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ངོ་བོས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྲབ་པར་གྱུར་ནས་མི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་དགའ་བ་བརྗོད་ཅེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱིས་རོལ་པའི་བདེ་བ་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་
Chinese
口诀穗之笔记，由尊者您所赐。 口诀穗之笔记，由尊者您所赐。 口诀穗之笔记，由尊者您所赐，完毕。 口诀穗之穗第五品中说：“为了那本身，宣说具有菩提心自性的四喜。” 喜悦等，勇士是修行，为了自他众生到达彼岸，发起精进，那本身就是喜悦，因为没有享用喜悦之外的安乐的结合。极喜瑜伽母是指以善妙嬉戏的喜悦为目的，而极度隐秘的极喜的特殊本质非常明显。 完整是指智慧和方便的自性， 在此男女的想法相同。 极喜的自性如同勇士和瑜伽母的结合。 它的安乐之方便是指它的极喜的安乐之方便是此的直接原因。 因此，了解它的所有安乐之方便，因为一切知者是俱生喜的自性，是薄伽梵。 为了表达这些的本质，说了第一等，喜悦仅仅不是殊胜，因为微小安乐不是各种各样的执着和，从能执着所产生的拥抱和，亲吻等，以及莲花和金刚二者反复接触，极其想要安乐的特征的金刚莲花摩擦至极点，十六岁的智慧，双臂拥抱，铃杵结合，善说上师之灌顶。 如是于第二品中说。 极喜是从上往上想要安乐的特征，也是由喜悦的殊胜性所转变的安乐之智慧所亲近享用，成熟的本质，执着和能执着的分别念二者变得稀薄而不遮蔽的缘故。 宣说殊胜喜悦是指以特殊嬉戏的安乐为目的的本质本身和
English
Oral Instructions Spike's Notes Given by the Venerable One. Oral Instructions Spike's Notes Given by the Venerable One. Oral Instructions Spike's Notes Given by the Venerable One, completed. From the fifth spike of the Oral Instructions Spike: "For that very reason, it is said to elaborate on the four joys that possess the nature of bodhicitta." Joy, and so on. The hero is practice. For the sake of beings reaching the other shore, for oneself and others, one exerts effort. That itself is joy, because there is no union that enjoys bliss other than joy. Supreme joy, yogini, refers to the fact that the joy of well-playing is sought as the goal, and the special essence of the extremely secret supreme joy is very clear. Complete means that the nature of wisdom and means here the thoughts of men and women are the same. The nature of supreme joy is like the union of heroes and yoginis. Its means of bliss means that its means of bliss of extreme joy is the immediate cause of this. Therefore, know all its means of bliss, because the all-knowing one is the nature of coemergent joy, the Bhagavan. In order to express the essence of these, it is said the first, and so on. Joy alone is not supreme, because small bliss is not the grasping of various kinds and, the embrace arising from the conceptualization of the grasper, and kissing, etc., and the repeated contact of the lotus and vajra, the ultimate end of rubbing the vajra lotus, which is the characteristic of extremely wanting bliss, sixteen-year-old wisdom, embraced by two arms, bell and vajra combined, well-spoken of the master's empowerment. As it is said in the second chapter. Supreme joy is the characteristic of wanting bliss more and more, and also the wisdom of bliss that is transformed by the very supremacy of joy is closely enjoyed, the mature essence, the conceptualizations of grasping and grasper become thin and do not obscure each other. To speak of special joy refers to the very essence of wanting bliss through special play and
Tibetan
ཆགས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལྷག་པར་མི་འབྲལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་འདིར་དེའི་བདེ་བ་དག་གིས་ལོངས་སྤྱད་པ་ཞེས་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་ངོ་བོ་རབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བར་འདོད་ཆགས་པའི་ངོ་བོར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་བྲལ་བས་ལྷག་པས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་བརྟག་པ་གཉིས་པ་ལས་གསུངས་པ། གསུམ་པ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ ཅན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཆགས་པའི་བདེ་བ་སྤངས་པ་དང༌། དེ་ལས་ལྡོག་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ། དེ་གསུངས་པ་ནི། མཚན་ཉིད་བྲལ་བ་གསུམ་ལས་གཞན། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་པའོ། །དེ་ཅི་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ས་དང༌། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་དང༌། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཐོབ་ལ། རང་གིས་ཐོབ་པ་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །འདིར་དེ་ཉིད་ནི་དབུགས་དབྱུང་བ་གཉིས་སུ་བརྗོད་དོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕན་ཚུན་རྒྱས་བཏབ་པ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། དེའི་ལམ་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་དབྱེ་བ་ཡིས། །བཞི་པའི་དོན་ནི་གཉིས་སུ་འདོད། །གཅིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འགྲུབ། །གཞན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་འདོད། །ཅེས་པའོ། །འོ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རྗེས་སུ་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་རིགས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བརྟག་པ་གཉིས་པ་ ལས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་རང་བཞིན་དང༌། །མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དང་པོར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་དགའི་མཐའ་དང་དགའ་བྲལ་ཏེ། །གང་གིས་ཐོག་མ་མཆོག་དགའ་ལས། །དེའི་རྗེས་སུ་དགའ་བྲལ། དེའི་རྗེས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཞེས་པ་དོན་གྱིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་མཆོག་གི་མཐའ་བྲལ་བའི་དང་པོར་མཆོག་དང་བྲལ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུའོ། །ཞེས་པའི་དོན་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགའ་བྲལ་དང་པོར་མ
Chinese
由于完全清净的贪欲所享受的，对于更加不分离的分别念进行近似的描述，在此用那些快乐进行享受，这是对极度迷恋的本质，执着于最佳状态的快乐的贪欲本质的分别念的远离，因此更加殊胜。如《二观察》中所说：“第三，为了远离贪欲。”如是说。第四，俱生是指：俱生的喜乐，世俗菩提心的自性，其自身本体空性的巨大快乐所体验的无分别念。因此，舍弃了贪欲的快乐，以及舍弃了与之相反的显现执着。对此说道：“除了三种无相之外，完全舍弃贪欲和离贪。”是也。那么，这是见道吗？不是的。这是通过方便的差别之地，以及佛和菩萨们的地，以及上师的加持而获得的，自己获得也会如此转变。在此，它被称为两种呼吸。大乐的智慧和清净的空性本体合一，相互增益，产生喜乐，并且以金刚持的方式，必定会显现为如来和金刚持。如是说。获得其道是指如来的呼吸，以及金刚持的呼吸和生起。如是所说：“通过方便和方便生起的差别，第四的意义被认为是两种。一种是通过如来成就，另一种被认为是金刚持。”是也。那么，在俱生喜乐之后，理应是离喜之喜。如《二观察》中所说：“俱生喜乐的自性，最佳的尽头，首先被认为是离喜。”是也。如果这样说，那是不对的。最佳喜乐的尽头和离喜，无论谁首先从最佳喜乐开始，在其之后是离喜，在其之后是俱生，这是通过意义而获得的。无论在哪里，最佳的尽头，在离别的最初，都是在最佳和离别两者之间。如此所说的意义是不合理的，因为首先是离喜。
English
Because of the enjoyment of completely pure attachment, a close description is made of the discriminating mind that is even more inseparable. Here, enjoyment is made with those pleasures, which is the essence of extreme infatuation, the separation from the discriminating mind that holds onto the essence of desire for the pleasure of the best state, and is therefore even more excellent. As it is said in the 'Second Observation': 'Third, in order to be free from desire.' Thus it is said. Fourth, 'co-emergent' refers to: the joy of co-emergence, the nature of relative bodhicitta, the non-discriminating mind experienced by the great bliss of its own essence, emptiness. Therefore, having abandoned the pleasure of attachment, and having abandoned the manifestation of clinging that is the opposite of it. It is said about this: 'Apart from the three signless ones, completely abandon attachment and detachment.' That is so. So, is this the path of seeing? It is not. This is obtained through the difference of the means, and the grounds of the Buddhas and Bodhisattvas, and the blessings of the Guru, and one's own attainment will also be transformed in this way. Here, it is called two breaths. The wisdom of great bliss and the pure essence of emptiness are united, mutually enhancing, generating joy, and in the manner of Vajradhara, it will definitely appear as the Tathagata and Vajradhara. Thus it is said. Obtaining its path refers to the breath of the Tathagata, and the breath and arising of Vajradhara. As it is said: 'Through the difference of means and what arises from means, the meaning of the fourth is considered to be two. One is accomplished by the Tathagata, the other is considered to be Vajradhara.' That is so. So, after the joy of co-emergence, there should be the joy of separation from joy. As it is said in the 'Second Observation': 'The nature of co-emergent joy, the best end, is first considered to be separation from joy.' That is so. If you say that, it is not right. The end of the best joy and separation from joy, whoever starts from the best joy first, after that is separation from joy, after that is co-emergence, which is obtained through meaning. Wherever, the best end, in the beginning of separation, is between the best and separation. The meaning of what is said in this way is unreasonable, because first there is separation from joy.