Tibetan
་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུང་ངོ། ལྟེ་བའི་གནས་སུ་རྡོ་རྗེ་ཅན་སོགས་བཞུགས་ཞེས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ལ། རྣམ་པར་རྩེ་བས་ནི་རོལ་བ་དང་། ལུས་རྣམས་ཀུན་ནི་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ལྟེ་བའི་དབུས་ན་གནས་པའི་གསང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཆེ་ཞེས་པ་ཡིན་ལ། །སྤྲོ་བའི་མ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཡི་ལས་ལས་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། །མཐར་སྡུད་ས་ཡང་དེ་བྱེད་པའོ། འཇིག་རྟེན་འདིར་དེ་མེད་པས་མི་འགྲུབ་པ་ནི། །ཚེ་འདིར་མཆོག་ཐོབ་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་དང་སྟོང་པ་སྦྱང་བའི་མཐུ་ཉིད་དུ་ཟད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གཞན་དུའང་དེ་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དུ་མར་བརྒྱུད་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་ཡང་དེ་མེད་པར་མི་འཐོབ་བའོ། །རིག་བྱེད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱི་རོལ་པའི་གཞུང་དང་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའི་གཞུང་རྣམས་སུ་སྙིང་པོའི་དོན་འཚོལ་བའི་བཙལ་བྱའི་སྙིང་པོའི་དོན་ནི་ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལམ་འདི་ཉིད་ཡིན་པར་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་ལས་བཤད་དོ། །ཞེས་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་དུ་གསུངས་སོ། །སྙིང་པོའི་ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་དེ་ཡང་ གསལ་བར་དཔལ་བདེ་མཆོག་འབྱུང་བ་ལས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །བླང་དང་དོར་བ་ག་ལ་ཞིག ། བླང་བྱ་དང་ནི་དོར་བྱ་ཡི། །ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་ནོ། །དགའ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མཆོག དགའ་བའི་འབྲས་བུ་གནས་པ། འདི་ནི་དངོས་མེད་བྱང་ཆུབ་པོ། །གཉིས་པོ་རོ་གཅིག་དབྱེར་མེད་པར། །དགའ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད། །ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེའི་དབྱེ་བ་ནི། །སྒྲོན་མེ་དང་ནི་འོད་ཟེར་བཞིན། འདི་གཉིས་མི་ཕྱེད་བདག་ཉིད་དོ། །རོ་གཅིག་དངོས་པའི་སེམས་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཐས་ནི་མཉམ་སྦྱོར་བས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་བླ་མེད་པའི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་རྣམས་རབ་ཏུ་གཞུག །དབྱེར་མེད་རྣམ་པར་ཡང་དག་རིག །གང་ཞིག་གནས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས། །ཇི་སྲིད་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར། །བདེ་བས་སྡོམ་པར་བྱས་ནས་ནི། །སྒྲུབ་པོ་བདེ་མཆོག་རྫོགས་པར་དུ། །དེ་སྲིད་དེ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་བླང་དོར་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཡང་དེར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་བླང་དོར་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། མཆོག་ནི་ཡུལ་ཅན་བདེ་བ་ཆེན་པོས་མ་བྱས་པའི་སྟོང་ཉིད་
Chinese
以……的方式执持。脐轮处有金刚持等安住之义已述。极嬉戏者，乃是玩乐之义。一切身者，乃是身之内之义。脐轮中央安住之秘密，乃是大空性之义。不生喜乐者，乃是彼之自性，从伊（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）生一切事业，最终收摄之处也是它。此世间若无彼则不能成办，乃是此生获得殊胜的俱生大乐和修习空性的威力穷尽之故。于其他世间若无彼则不能成办者，乃是于多生中流转而欲成佛，若无彼则不能获得之故。以吠陀为代表的外道之论典和自宗的宗义之论典中，寻求心要之义，所寻之当寻心要之义，乃是无二方便智慧之路，于无上瑜伽之论典中宣说。如是宣说为决定之义究竟之路。心要的无二方便智慧，亦于吉祥胜乐生起法中开示云：无事物之法等，取舍岂有耶？当取与当舍，一切法如梦。以了知喜乐故，是为胜妙度母。安住喜乐之果，此乃无事物菩提。二者味一无分别，乃是大喜乐之自性。智慧与悲心之差别，如灯与光芒。此二不可分，乃是自性也。味一乃是实有之心。以智慧方便和合故，是为圆满菩提之成办者。于彼之中，无上之诸佛皆安住。无分别而极为了知，何者安住，即是金刚心。乃至圆满菩提成就，以乐束缚故，修行者于胜乐圆满时，彼时亦将受用之。如是说。无自性成立之法等，虽以取舍之自性而空，然于彼显现，如梦之取舍般，完全了知之喜乐，即是大乐，乃是智慧之波罗蜜多。殊胜者，乃是未以有境大乐所作之空性。
English
It is held in the manner of... The meaning of Vajradhara and others residing in the navel chakra has been explained. The one who plays is the meaning of enjoying. All bodies are the meaning of being inside the body. The secret of residing in the center of the navel chakra is the meaning of great emptiness. The one who does not give rise to joy is its nature, from which all actions arise from I (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning), and the place of final absorption is also it. If this world cannot be accomplished without it, it is because the power of innate great bliss and the practice of emptiness, which are attained in this life, are exhausted. If other worlds cannot be accomplished without it, it is because one cannot attain enlightenment without it, even if one transmigrates through many lives to become a Buddha. In the treatises of externalists, represented by the Vedas, and in the treatises of one's own tenets, the meaning of seeking the essence, the meaning of the essence to be sought, is the inseparable path of skillful means and wisdom, which is taught in the treatises of Anuttarayoga. Thus, it is taught as the ultimate path of definitive meaning. The inseparable skillful means and wisdom of the essence are also clearly taught in the arising of the glorious Chakrasamvara, saying: For things without substance, what is there to accept or reject? All things to be accepted and rejected are like a dream. By fully knowing joy, it is the supreme perfection of wisdom. Abiding in the fruit of joy, this is insubstantial enlightenment. The two are of one taste, without distinction, and are the very nature of great joy. The difference between wisdom and compassion is like a lamp and its rays. These two are inseparable, and are of the very nature. One taste is the mind of reality. By the union of wisdom and means, it is the accomplisher of perfect enlightenment. In that very one, all the supreme Buddhas reside. Without distinction, perfectly knowing, whoever abides, is the Vajra Mind. Until perfect enlightenment is attained, because it is bound by bliss, the practitioner, at the time of the perfection of Chakrasamvara, will also experience it. Thus it is said. Things that are not established by their own nature, although empty of the nature of acceptance and rejection, appear there, like the acceptance and rejection of a dream. The joy that is fully known, that is, great bliss, is the perfection of wisdom. The supreme one is emptiness that is not made by the great bliss of the object.
Tibetan
རྟོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། དགའ་བ་བདེ་ཆེན་གང་གི་དོན་དུ་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པ་ནི་འདག་མེད་པའི་དེ་ཉིད་བསྒོམ་ པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་བདེ་ཆེན་བསྐྱེད་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་རྟོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་བསྒོམ་པའོ། འགྱུར་གསར་ལས། དགའ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ། །རྟོག་པ་དེ་དགྲ་ང་བཞིན་བྲལ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉིས་རོ་གཅིག་པ་དབྱེར་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་སྒྲོན་མེ་དང་དེའི་སྣང་བ་བཞིན་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཚམ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་བདེ་ཆེན་དང་ཤེས་རབ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་གཉིས་སེམས་གཅིག་གི་དངོས་པར་སྦྱོར་རོ། དེ་འདྲ་བའི་ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱར་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་མཐའ་དག་གང་ལ་གནས་ནས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་ལམ་གོང་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འགྱུར་གསར་ལས། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་མཐའ་དག་གི །རབ་ཏུ་གནས་པ་བླ་ན་མེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ་། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་སེམས་དཔའི་དོན་ཚང་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། དེ་འདྲ་བའི་ལམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོར་བསྡོམས་ནས་བགྲོད་པ་ནི་དཔལ་བདེ་མཆོག་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་ལམ་འདི་ཉིད་བགྲོད་པ་གཅིག་པར་སྟོན་པའོ། །འདི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལམ་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་སྐབས་སུ་གསུངས་པས་སྔར་བཤད་པའི་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ནི་འདི་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའོ། ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ལ་སྣང་ཕྱོགས་སྒྱུ་མའི་ལུས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་གྱི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ཡང་དགོས་མོད་ཀྱང་། །རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་སྟོང་ཕྱོགས་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཉིད་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་གཙོ་བོར་འཆད་པ་ལྟར་ཏེ་འོན་ཀྱང་དེ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་། དེ་སྲིད་དེ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སླར་ཡང་བདེ་སྟོང་གི་ཐབས་ཤེས་གསུངས་པ་ནི། སྒྱུ་མའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཚོགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཤེས་ཇི་བཞིན་ཉིད། །སྐྱེ་དང་དགའ་བ་མཐའ་དག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རབ་སྤྱོད་ཅིང་། །འཇིགས་དང་འཇིགས་པར་བྱེད་མེད་བདེ་བ་འབྱུང་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་རྗེས་འགྲོ། །ཞེས་བདེ་བ་དང་དེ་སྐྱེད་བྱེད་དང་འཇིགས་པ་དང་དེ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ཤེས་པའི་སྒྱུ་མ་མཁན་ལ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་ལྟར། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་བཞིན་ད་དེ
Chinese
比证悟更为殊胜。为了生起喜乐大乐的果实，也就是需要，是为了修习无垢的真如，因此生起大乐后，一心安住于彼真如之义的证悟，就是修习无自性的意义。新译中说：“安住于喜乐的果实，那样的分别念远离如敌人的我。”这样说。无自性的空性和大乐二者，是味道相同的无分别的智慧和慈悲。那二者的区别，如同灯和灯的光明一样，本体相同而作用各异，简而言之，慈悲大乐和智慧空性证悟二者，是结合为一个心识的事物。像这样将方便智慧无分别地结合，从而成就圆满菩提，就是诸佛安住并成就菩提的无上道，名为无上。新译中说：“彼真如是诸佛的，最极安住的无上。”这样说。其中具足金刚和心意的意义，如前所说。像这样的道路，将一切法总摄为俱生的体性而行进，直至获得吉祥胜乐。这样显示此道是唯一的行进。这是在顶礼善逝的殊胜道时所说的，因此应当确信先前所说的道的精髓就是这个。道的精髓中，虽然也需要显现方面幻身的圆满次第的等持，但是在瑜伽母续部中，着重强调并主要阐述结合空性与乐空的道路，然而那将在后面阐述。此外，“乃至彼时彼将体验”的结尾之后，再次宣说了乐空方便智慧，即“对于幻化的神变集合，如实了知彼。生起和一切喜乐，都应平等行持。无有恐惧和能怖者，安乐生起也不存在。如是瑜伽士，随行于自性如是。”意思是说，安乐和安乐的生起者，以及恐惧和恐惧的生起者的所有能作所作，如同了知幻化的幻术师所见幻化一样。本来就没有自性成立的缘故。
English
It is more excellent than realization. The fruit, i.e., the need, of generating joy and great bliss is to meditate on the immaculate Suchness. Therefore, having generated great bliss, the realization of single-mindedly abiding in the meaning of that Suchness is to meditate on the meaning of no self-nature. In the new translation, it says, "Abiding in the fruit of joy, that thought is devoid of the enemy-like self." Thus it is said. The emptiness of no self-nature and great bliss are of one taste, the non-dual wisdom and compassion. The difference between the two is like a lamp and its light, the essence is the same but the functions are different. In short, compassion, great bliss, and wisdom, the realization of emptiness, are combined as objects of one mind. Combining such skillful means and wisdom non-dually, and thereby accomplishing perfect enlightenment, is the unsurpassed path by which all Buddhas abide and accomplish enlightenment, called unsurpassed. In the new translation, it says, "That Suchness is the unsurpassed, the most excellent abode of all Buddhas." Thus it is said. The meaning of Vajra and Mind therein is as previously explained. Such a path, traversing by gathering all phenomena into the nature of co-emergence, is done until the attainment of glorious Hevajra. Thus, it shows that this path is the only way to proceed. This was said when paying homage to the supreme path of the Sugatas, therefore one should believe that the essence of the previously explained path is this itself. In the essence of the path, although the Samadhi of the complete stage of the illusory body of the appearance side is also needed, in the tantras of the Yoginis, the path of combining emptiness and bliss-emptiness is emphasized and mainly explained, however, that will be explained later. Furthermore, after the ending of "Until then, that will be experienced," the skillful means and wisdom of bliss-emptiness are again proclaimed, namely, "For the assemblies of magical illusions, know that as it is. All arising and joy, practice them equally. There is no fear and no one to be feared, and the arising of bliss does not exist either. Thus, the yogi follows the nature as it is." It means that all the doers and deeds of bliss and its arising, and fear and the arising of fear, are like illusions seen as illusions by a magician who knows illusion. Because there is no self-establishment by nature.