Tibetan
་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལས། སྐྱ་རེངས་འཆར་བའི་དུས་སུ་འགྲུབ་སྟེ། སྒྲུབ་ཐབས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། མན་ངག་ཇི་ལྟ་བར་ཕྱ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཉེ་བའི་ཉིན་ཞག་ལ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟླ་བའི་ཆ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། སྐྱ་རེངས་ཤར་བའི་དུས་སུ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གྲུབ་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ཞེས་པ་བཞི་འདུས་པ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ལ། དེའི་དོན་ནི་སྒྲོན་གསལ་ལས། ཕྱི་ནང་གི་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ལ་བཤད་པའི་དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་ཉི་མ་ཉིད་དོ། དེ་ནུབ་པ་ནི་དམར་ཐག་ཆད་པའི་མཚམས་སུ་ཡོ་བྱད་ཅི་རྙེད་པས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པའོ། དེ་ནས་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་མཚན་ཕྱེད་ན། ཕྱག་རྒྱལ་བརྟེན་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ནས་སྐྱ་རེངས་འཆར་ཁའི་དུས་སུ་འོད་གསལ་ཀྱི་རིམ་པའི་ལུང་ཕོག་པས་ཀྱང་མཆོག་འགྲུབ་བོ། ནང་གི་མངོན་བྱང་གི་རིམ་པར་ལྟར་བཤད་ན། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་བྱུང་བའོ། ནུབ་པ་ནི་དེ་འགགས་པ་ལ་བཤད་དེ། ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྟོན་དུས་ཀྱ་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པ་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་མཆེད་པའོ། དེས་མཚོན་ནས་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ནུབ་ཅིང་འགགས་པ་དང་། འོད་གསལ་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དེ་བསྒྲུབ་པའི་སྣང་བ་ཉེར་ཐོབ་ཀྱི་སྦྱོར་བ་འདི་ནི་བརྩམ་པ་སྡེ་འབྱུང་བའོ། སྐྱ་རེངས་འཆར་བ་ནི་མ་རིག་པ་ཉེར་ཐོབ་སྟེ། དེ་འདས་པའི་དུས་སུ་སྒྲུབ་པ་པོས་སྟོང་པ་བཞི་རིམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ཕྱག་ཆེན་གྱི་དངོས་གྲུབ་བར་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཚེ་འོད་གསལ་བ་བསྒོམས་པས་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་བའི་བག་ཆགས་སྦྱངས་ནས་ཐོ་རངས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཐར་ཐུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་སྒྱུ་མའི་སྐུ་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་སྒྱུ་མའི་སྐུར་འགྱུར་ཞིང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་སྐུ་དེ་གཉིས་ལས་མི་གཡོ་བར་བཞུགས་སོ། དེ་འདྲ་བའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཡུལ་གྱི་འོད་གསལ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་འོད་གསལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། དེའི་རྟེན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་གྲུབ་པ་ནི་ལོངས་སྐུ་ཡིན་ལ། སྐུ་དེ་གཉིས
Chinese
从显现本性开始，在黎明时分成就，因为说“通过殊胜的修法”。就像口诀一样，在成就大手印的临近日子里，为了圆满菩提心的所有月分，在黎明时分，圆满极其清净的智慧甘露，成就大手印金刚持，这样说了。金刚日也出自四合一，其含义如灯明中所说，内外菩提次第的两种说法中，第一种是，金刚日就是广为人知的太阳。太阳落山时，在日落时分，用任何能找到的物品来取悦上师，说是荟供。然后，凭借上师的恩德，在半夜，依靠手印获得灌顶，在黎明时分，通过光明次第的预言，也能成就殊胜。如果按照内在的现证菩提次第来说，金刚日是具有方便智慧平等进入之相的。落山是指它的止息，方便智慧就像秋季无云的晴空中升起的太阳光芒一样，生起显现。这表明，智慧自性的显现智慧也消失和止息，由于光明在前行，所以为了成就它而获得的显现近取的结合，这是开始生起的部分。黎明出现是指无明近取，在那过去的时间里，修行者逐渐显现四空性，说是大手印的成就。那时，通过修习光明，净化二取迷乱的习气，在黎明时分，当现证究竟法身时，有学的双运幻化身转变为无学的双运幻化身，并且在轮回存在期间，安住于不离那二身。像那样具有二种清净的境的光明，由于不是积聚的，所以是法身。有境的光明是智慧法身，也称为大乐身。它的所依色身仅仅由风心组成，是报身，那二身
English
From manifesting the very nature, it is accomplished at dawn, because it is said, "Through the supreme methods of practice." Just like the oral instructions, in the approaching days of accomplishing the Great Seal, in order to perfect all lunar divisions of the mind of enlightenment, at the time of dawn, the Great Seal is accomplished, perfecting the nectar of extremely pure wisdom, the Vajra Holder, it is said. The Vajra Sun also comes from the four combined, and its meaning is as stated in the Lamp Illuminating, among the two explanations of the outer and inner stages of enlightenment, the first is, the Vajra Sun is the well-known sun itself. When it sets, at the time of sunset, one should please the lama with whatever one can find, it is said to be a feast offering. Then, by the grace of the lama, at midnight, relying on the mudra to receive empowerment, at the time of dawn, one can also achieve the supreme through the prophecy of the stages of clear light. If explained according to the inner order of manifest enlightenment, the Vajra Sun is that which has the characteristic of the wisdom of means entering into equanimity. Setting refers to its cessation, the wisdom of means is like the appearance of the sun's rays in the clear, cloudless sky of autumn. This indicates that the wisdom of the appearance of the nature of wisdom also disappears and ceases, and because clear light precedes it, this union of near attainment, which is obtained in order to accomplish it, is the beginning of the arising part. The appearance of dawn is the near attainment of ignorance, and in that past time, the practitioner gradually manifests the four emptinesses, it is said to be the accomplishment of the Great Seal. At that time, by meditating on clear light, purifying the habitual tendencies of dualistic confusion, at dawn, when the ultimate Dharmakaya is realized, the illusory body of union of learning transforms into the illusory body of union of no learning, and as long as samsara exists, it abides without moving from those two bodies. The clear light of the object of such twofold purity, because it is not compounded, is the Dharmakaya. The clear light of the subject is the wisdom Dharmakaya, and it is also called the Great Bliss Body. Its basis, the form body, which is composed only of wind and mind, is the Sambhogakaya, those two bodies.