Tibetan
ད་པར་འདུན་སོགས་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བྱེད་ལ། སཾ་བྷུ་ཊ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསུངས་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པ་ལ་སྒོ་བཞི་སྟེ་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་རིང་དང༌། དམིགས་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། སྔོན་གོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ས་བོན་སེམས་ལ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཐོབ་པའོ། །ཇོ་བོའི་འགྲེལ་པར་སྔར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ཏུ་བཤད་པའི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གྲོགས་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་རབ་གཏུམ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་བཞག་པར་བཤད་པའི་ཏེང་ངེ་འཛིན་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་གྲོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིར་མིང་བཏགས་ཞེས་པའི་ལུགས་ཏེ། གཞུང་གཞན་ནས་བཤད་པའི་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི། རྒྱུད་གཉིས་ལས་སྔར་ལྟར་བཤད་པས་འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་མཛད་དོ། །དད་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། དབང་པོ་ནི་འདི་ནི་དེའོ་ཞེས་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པ་ཉིད་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། །དྲན་པའི་དབང་པོ་ནི་མི་རྨུགས་པའི་མི་བརྗེད་པས་མ་རིག་པ་སྟེ་རྨུགས་པའི་སྐབས་མི་འབྱེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་སྤང་བླང་འབྱེད་པ་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། ཞེས་འགྲེལ་པ་གསུམ་ནས་བཤད་ལ། ཁྱད་པར་གསལ་བྱེད་ལས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་སེམས་དང་བ་ནི་དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ནི་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ། དད་པའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་གིས་ཉེ་བར་སོག་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དེའི་དབང་པོ་བསྐྱེད་པའི་དོན་ལ་མི་རྨུགས་པའི་དྲན་པ་དང༌། དེའི་དབང་པོའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། དེའི་དབང་པོས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་དོན་རྣམས་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོར་བཤད་དོ། །དབང་པོ་ལྔ་ནི་དཔའ་བོའི་བློ་གྲོས་མ་ནས་ཤིང་གྲིབ་མའི་བར་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཞི་ དང༌། གསུང་གི་ལྷ་མོ་ས་སྲུངས་མར་བལྟའོ། །བརྟན་པའི་བློ་ཅན་མ་ལ་འདིར་དཔའ་བོའི་བློ་གྲོས་མ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཀུན་སྤྱོད་དང་མངོན་བརྗོད་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །ཇོ་བོའི་འགྲེལ་པར་སྔར་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་དབང་པོ་ལྔས་དབང་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ལྷ་མོ་དེ་ལྔར་འཇོག་པར་བཤད་དོ། །དད་པའི་དབང་པོ་ལ་
Chinese
現在，將意樂等四者的等持作為對境。桑布紮（梵文：Saṃbhuṭa）中也這樣說到：成就生起神通力的等持有四種方法，即強烈的意樂、長期的精進、分別目標，以及依靠心中已有的先前串習的等持種子而獲得。喬沃的注釋中說，先前在念住中講述的菩提心，以及以等持作為助伴，安立為極暴等四者的等持，就是意樂等的四種等持。這是一種將菩提心本身以助伴的方式，命名為四神足的觀點。其他論典中所說的最後兩者的次第顛倒，是因為在二續中按照先前的說法，所以這裡也這樣做了。信心是對三寶和業果產生信任，根是確定地認為「這就是那個」。精進根是必須要做的事情，就一定要去做。念根是不昏沉、不忘失，因此在無明，也就是昏沉的時候，不會分辨。等持根是對一心專注具有控制力。智慧根是在捨取方面，對此確定地把握。三種注釋中這樣說到。特別是《顯明差別》中說，世間的正見和心生歡喜是信心，精進是心生歡樂，依靠信心根的諸法，以何者來積累，就是精進，以及為了生起它的根而不昏沉的憶念，以及為了它的根而顯現趨向的等持，以及以它的根一心專注所作的事情進行分辨的智慧根。五根是從勇猛慧母到樹蔭之間，觀想為四位心間的女神，以及語之女神地母。對於堅定慧母，這裡出現了勇猛慧母的說法，就像在行持和名詞中也出現一樣。喬沃的注釋中說，先前的菩提心本身，以五根控制的方式，安立為那五位女神。信根對於
English
Now, the samadhi of the four, such as aspiration, is taken as the object. It is also said in the Saṃbhuṭa: There are four ways to accomplish the samadhi that can generate miraculous powers, namely strong aspiration, long-term diligence, distinguishing the object, and relying on the seed of previously practiced samadhi that is present in the mind to obtain it. In Jowo's commentary, it is said that the bodhicitta previously explained in the mindfulness, and the samadhi that is established as the four, such as the extremely fierce, with samadhi as a companion, are the four samadhis of aspiration and so on. This is a view that names the bodhicitta itself as the four legs of miraculous power in the manner of a companion. The order of the last two mentioned in other treatises is reversed because it is explained as before in the two tantras, so it is done here as well. Faith is to have trust in the Three Jewels and the law of karma, and the faculty is to definitely grasp that "this is that." The faculty of diligence is that what must be done must be done. The faculty of mindfulness is not being dull and not forgetting, so in ignorance, that is, in dullness, there is no discernment. The faculty of samadhi is to have control over one-pointedness of mind. The faculty of wisdom is to definitely grasp the distinction between what to abandon and what to adopt. This is said in the three commentaries. In particular, the Distinguishing the Differences clearly states that worldly right view and joy in the mind are faith, diligence is joy in the mind, and what accumulates the dharmas that rely on the faculty of faith is diligence, and the mindfulness that does not become dull in order to generate its faculty, and the samadhi that makes manifest the tendency for its faculty, and the faculty of wisdom that distinguishes the things done with one-pointedness by its faculty. The five faculties are to visualize the four goddesses in the heart, from the Heroic Wisdom Mother to the shade of the tree, and the earth-protecting goddess as the goddess of speech. For the Steadfast Wisdom Mother, the name Heroic Wisdom Mother appears here, just as it appears in conduct and nouns. Jowo's commentary says that the previous bodhicitta itself is established as those five goddesses in the manner of being controlled by the five faculties. The faculty of faith for