Tibetan
ནོན་ལུགས་འགའ་རེ་བཤད་ཀྱང་མ་བྲིས་སོ། །བོད་ཁ་ཅིག་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཞབས་གཡོན་པས་དབང་ཕྱུག་གི་རྣ་བ་གཡོན་པ་དང༌། གཡས་པས་ཨུ་མའི་ནུ་མའི་བར་དུ་གནོན་པར་བཤད་པ་ལྟར་འདིར་བྱ་དགོས་ལ། ཇོ་བོ་ཆེན་པོས་དབང་ཕྱུག་མ་ཤི་བར་བཞེད་པ་རྩེ་མོར་ཤི་ བར་བཤད་པས་འགོག་པ་ནི་ལེགས་པ་མིན་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་གོང་འོག་མི་གཅིག་པ་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ནས། གནོན་པ་པོ་མི་འདྲ་བ་ཕྱག་རྡོར་དང༌། བདེ་མཆོག་གིས། མནན་བྱ་དབང་ཕྱུག་དང་ཨུ་མ་གནོན་པར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་གནོན་ལུགས་མཐུན་དགོས་ན། བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་གཅིག་ནས་གནོན་པ་པོ་བདེ་མཆོག་ཏུ་མཚུངས་ཤིང༌། མནན་བྱ་འཇིགས་བྱེད་དང་དུས་མཚན་དུ་མཚུངས་པ་གཉིས་གནོན་ལུགས་ཤིན་ཏུ་མཐུན་དགོས་པ་ལ། མངོན་བརྗོད་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་པུ་ནས་མི་མཐུན་པ་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་དེའི་ལེའུ་སོ་གསུམ་པར་ཞབས་གཉིས་ལས་མང་བ་ནི་མ་བཤད་ཅིང༌། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པས་བཞུགས་ནས་དུས་མཚན་ཁ་སྦུབ་ཏུ་བྱས་ཏེ། འཇིགས་བྱེད་དང་གཉིས་ཀ་གནོན་པ་བཤད་པའི་དོན། སྒྲུབ་ཐབས་གཙུག་ནོར་ལས། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པས་གཉིས་ཀ་བརྩེགས་ནས་གནོན་པར་བཤད་དེ། ཞབས་གཅིག་གིས་གཉིས་ཀ་དང༌། རེ་རེས་རེ་རེ་དང༌། གཡས་བརྐྱང་དང་གཉིས་ཀ་བརྐྱང་བས་གནོན་པ་སོགས་དུ་མ་ཞིག་བཤད་དོ། །ཡང་ལེའུ་ང་བཞི་པ་ལས། འཇིགས་བྱེད་དང་ནི་དུས་མཚན་དག །བརྒྱལ་ཞིང་རྣམ་པར་མྱོས་པ་ཡི། །ཀླད་པ་ལ་ནི་ཞབས་ཀྱིས་ནི། །གཅེར་བུ་འོ་དོད་འབོད་པ་མནན། ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས། བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་འཇིགས་བྱེད་གསོན་པོར་འདོད་པ་ཡོ་གའི་རྒྱུད་ནས་དབང་ཕྱུག་ཤི་བར་བཤད་པས་འགོག་མི་ནུས་སོ། །མངོན་བརྗོད་ལས་འཇིགས་བྱེད་དང་དུས་མཚན་མནན་པས་ནི་སྲེད་པ་དང་སྡང་བ་དང༌། རྟག་ཆད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གནོན་པར་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི་གོ་སློའོ། །གཉིས་པ་རྟག་པ་འཁོར་ བའི་ཡོད་མཐའ་ནི། འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་དང༌། ཆད་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་མེད་མཐའ་ནི། ལས་ཉོན་ཙམ་ཞིག་ཆད་པའི་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཡུལ་ཅན་སྙིང་རྗེ་རོ་མཉམ་པས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ། ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་འཁྱུད་པ་དང༌། འཁྱུད་པའི་ཕྱག་གཉིས་ཀྱི་གཡས་པས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་རོ་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དང་གཡོན་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་རང་བཞིན་དྲིལ་བུ་བསྣམས་པའོ། །མངོན་བརྗོད་ལེའུ་དགུ་པར་དཔའ་བོ་གཅིག་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་དགུ་པར་བཤད་ཀྱང༌། འདིར་རྩེ་ལྔ་པར་བྱ། འགྲོ་བའི་གཏི་མུག་འཇོམས་པས་ཕྱག་སྔ་མ་ལས་གཞན་པ་སྟེ་དེའི་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས། གླང་པོ་ཆེའི་པགས་པ་དཀར་པོ་ཁྲག་དང་བཅས་པའི་ན་བཟའ་རང་གི་རྒྱབ་ཏུ་མནབས་པ་སྟེ། གླང་པོས་གཏི་མུག་མཚོན་ལ། དེའི་པགས་པ་བཤུས་པས་ནི་གཏི་མུག་དྲལ་བ་མཚོན་པའོ། །དེ་ཡང་ཕྱག་གཡས་པས་ལག་པ་གཡོན་པ་དང༌། གཡོན་པས་རྐང་པ་གཡོན་པའི་པགས་པ་སྡིགས་མཛུབ་དང་བཅས་པའི་ཕྱག་གིས་བརྒྱངས་ཏེ་འཛིན་པའི་སྡིགས་མཛུབ་ཀྱི་རྩེ་གཉིས་སྨིན་མ་དང་མཉམ་བར་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བཤད་དོ། །ཚོགས་བདག་གླང་པོའི་གཟུགས་སུ་གནས་པའི་པགས་པ་ཡིན་པས། མངོན་བརྗོད་ལས། ཚོགས་བདག་གི་པགས་པ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །གཡས་པའི་ཕྱག་གསུམ་པ་ན་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་སྒྲས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྐུལ་བའི་ཌཱ་མ་རུ། བཞི་པ་ན་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་གཅོད་པའི་དགྲ་སྟ། ལྔ་པ་ན་ དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཅོད་པའི་གྲི་གུག་བསྣམས་ཤིང༌། དྲུག་པ་ན་ཁམས་གསུམ་དུ་སོན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འབིགས་པའི་མདུང་རྩེ་གསུམ་པ་སྒྲེང་བའོ། །གཡོན་པའི་ཕྱག་གསུམ་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དཀར་པོ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའོ། །ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ནི་མངོན་བརྗོད་ལེའུ་དགུ་པར། མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་དང་འབྲེལ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག །སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་རབ་ཏུ་འཕྱང་ཞིང་སྣ་ཚོགས་པའི་བ་དན་རབ་ཏུ་དཔྱངས་པ། དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕག་མོ་ཤེས་རབ་སྣང་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ཡུ་བ་དཀར་པོ། མགོ་རྩེ་གཅིག་པ། སྟེང་ནག་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་མགོ་བོ་སྐམ་པོ་དང༌། རྙིང་པ་དང་རློན་པ་དང༌། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང༌། གསེར་གྱི་བུམ་པའི་རྩ་བ་ལ་བཏགས་པའི་དྲིལ་བུ་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྣ་ཚོགས་པའི་བ་དན་གྱིས་མཛེས་པར་བྱས་པ། ཞེས་བཤད་པའི་ཡུ་བ་ནི་དབྱུག་པ་དང༌། མགོ་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་མར་རྩེ་དང༌། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་འོག་ཏུ་བུམ་པ་སེར་པོ་བྱའོ། །མགོ་བོ་གསུམ་གྱི་ཁ་དོག་ནི་ཁྱད་པར་གསལ་བྱེད་ལས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྣམ་པར་དག་པས། དཀར་པོ་དམར་པོ་ནག་པོའི་མགོ་བོ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཁ་ཊྭཱཾ་གའོ། ཞེས་བཤད་པས་ཡས་རིམ་ནས་སྦྱར་ཏེ
Chinese
虽然说了一些按压的方式，但没有写下来。有些藏人将瑜伽续进行了总结，并且在《金刚顶经》中，按照次第，用左脚按压自在天的左耳，用右脚按压乌摩的乳房之间，说应该像这样去做。但是，乔沃钦波认为自在天没有死，而《顶经》中说已经死了，所以阻止是不好的。因为上下续部不同，在瑜伽和无上瑜伽续中，按压者不同，如金刚手和胜乐金刚。所按压的对象，如自在天和乌摩，如果说按压的方式必须相同，那么在胜乐金刚的一个续部中，按压者都是胜乐金刚相同，所按压的对象是怖畏金刚和时母相同，这二者的按压方式应该非常相同。但是，《现观庄严论》一个续部中就说了许多不相同之处。而且，在那部续的第三十三品中，没有说超过两只脚的按压方式。以半跏趺坐的姿势坐着，将时母脸朝下，按压怖畏金刚和时母。在《成就法·顶饰》中说，以半跏趺坐的姿势将二者叠加起来按压。或者用一只脚按压两个，或者一个一个地按压，或者右腿伸直，或者两腿都伸直来按压等等，说了许多种方式。还有，第五十四品中说：“怖畏金刚和时母，昏厥且极度陶醉，用脚按压头顶，赤裸着发出哀嚎。”因此，按照胜乐金刚续的说法，认为怖畏金刚是活着的，而瑜伽续中说自在天已经死了，所以无法阻止。《现观庄严论》中说，按压怖畏金刚和时母，是为了按压贪欲和嗔恨，以及常断的分别念，第一点很容易理解。第二点，常边是轮回的有边，是轮回的习气之流不间断地持续下去的一方；断边是涅槃的无边，仅仅是业和烦恼断绝的寂静的一方。境是空性，有境是悲心，二者味道相同，因此金刚亥母，最初的两只手拥抱，拥抱的两只手中的右手具有五智味道相同的自性，是五股金刚杵，左手具有般若波罗蜜多的自性
English
Although some methods of pressing were mentioned, they were not written down. Some Tibetans have summarized the Yoga Tantra, and in the Vajraśekhara Tantra, it is said that one should press the left ear of Īśvara with the left foot and the space between the breasts of Umā with the right foot, in that order. However, Jowo Chempö (Atiśa) considered Īśvara not to be dead, while the Śekhara Tantra says he is dead, so it is not good to object. Because the upper and lower tantras are different, in the Yoga and Anuttarayoga Tantras, the pressers are different, such as Vajrapāṇi and Hevajra. If it is said that the method of pressing the pressed objects, such as Īśvara and Umā, must be the same, then in one tantra of Hevajra, the presser is the same, Hevajra, and the pressed objects are the same, Bhairava and Kālasamketā, so the method of pressing these two should be very similar. However, the Abhisamayālaṃkāra, in just one tantra, speaks of many differences. Moreover, in the thirty-third chapter of that tantra, it does not mention more than two feet for pressing. Sitting in the half-lotus position, with Kālasamketā face down, pressing both Bhairava and Kālasamketā. In the Sādhanaratnamālā, it says that in the half-lotus position, both are stacked and pressed. Or one foot presses both, or one presses one, or the right leg is stretched out, or both legs are stretched out to press, and so on, many methods are mentioned. Also, in the fifty-fourth chapter, it says: "Bhairava and Kālasamketā, fainting and extremely intoxicated, with the feet on their heads, naked and crying out." Therefore, according to the Hevajra Tantra, it is believed that Bhairava is alive, while the Yoga Tantra says that Īśvara is dead, so it cannot be objected. The Abhisamayālaṃkāra says that pressing Bhairava and Kālasamketā is to suppress desire and hatred, as well as the conceptualizations of permanence and annihilation. The first point is easy to understand. The second point, the extreme of permanence is the existence of saṃsāra, which is the side where the stream of habitual tendencies of saṃsāra continues uninterrupted; the extreme of annihilation is the non-existence of nirvāṇa, which is the side of peace where only karma and afflictions are cut off. The object is emptiness, and the subject is compassion, the taste of both is the same, therefore, Vajravārāhī, the first two hands embrace, and the right hand of the embracing hands has the nature of the same taste of the five wisdoms, it is the five-pronged vajra, and the left hand has the nature of the Prajñāpāramitā.
Chinese
拿着铃铛。在《词汇释》第九品中，虽然说勇士唯一持有九尖金刚杵，但这里做成五尖。由于摧毁众生的愚痴，所以与之前的不同，即下面的两只手，将白色带血的象皮衣服披在自己的背上，大象象征愚痴，剥下它的皮象征着破除愚痴。也就是右手握着左手，左手握着左脚的皮，用带有期克印的手势伸展开来抓住，期克印的两个指尖与眉毛齐平，在根本续的解释中金刚手如是说。因为是象头神的形象所处的皮，所以在《词汇释》中，也说了是象头神的皮。右手的第三只手拿着发出极度喜悦的声音，催促所有佛陀的手鼓，第四只手拿着斩断三门过失的钺斧，第五只手拿着斩断执着于事物有无两边的分别念的弯刀，第六只手举着刺穿三界烦恼的三叉戟。左手的第三只手拿着以金刚杵为标志的白色卡杖嘎，是菩提心自性的象征。《词汇释》第九品中说：卡杖嘎是为了供养而持有的与金刚杵相关的卡杖嘎，上面是五尖金刚杵，极其恐怖，金刚铃铛摇曳，各种幡旗悬挂，中间以各种金刚杵为标志，下面是单尖金刚杵。在猪面母智慧光明的修法中说：卡杖嘎的杖柄是白色的，顶端是单尖的，上面是黑色的五尖，与干枯的头颅相连，还有新旧的头颅，各种金刚杵，以及固定在金瓶底部的发出声音的铃铛，用各种幡旗装饰得很漂亮。所说的杖柄是木杖，顶端是单尖的，是酥油灯的顶端，各种金刚杵的下面要做成黄色的瓶子。关于三个头颅的颜色，在《特殊显明》中说：由于身语意完全清净，所以是具有白色、红色、黑色三个头颅的卡杖嘎。因此从上到下依次排列
English
Holding a bell. In the ninth chapter of the "Lexicon," although it is said that the sole hero holds a nine-pointed vajra, here it is made five-pointed. Because it destroys the ignorance of beings, it is different from the previous one, that is, the two hands below, wearing the white elephant skin with blood as clothing on its back. The elephant symbolizes ignorance, and peeling off its skin symbolizes breaking through ignorance. That is, the right hand holds the left hand, and the left hand holds the skin of the left foot, stretching out and grasping with a hand gesture including the threatening mudra, the two fingertips of the threatening mudra are level with the eyebrows, as Vajrapani said in the commentary of the root tantra. Because it is the skin where the form of the Lord of Hosts, the elephant-headed deity, resides, in the "Lexicon," it is also said to be the skin of the Lord of Hosts. The third hand of the right hand holds the damaru that produces the sound of supreme joy, urging all Buddhas. The fourth hand holds the axe that cuts off the faults of the three doors. The fifth hand holds the curved knife that cuts off the conceptual thoughts that cling to the extremes of existence and non-existence. The sixth hand raises the trident that pierces the afflictions that have ripened in the three realms. The third hand of the left hand holds the white khatvanga marked with a vajra, which is the essence of the mind of enlightenment. In the ninth chapter of the "Lexicon," it is said: The khatvanga is a khatvanga related to the vajra held for offering, above it is a five-pointed vajra, extremely terrifying, the vajra bell is swaying, various banners are hanging, the middle is marked with various vajras, and below it is a single-pointed vajra. In the practice of the Sow-faced Mother, the Light of Wisdom, it is said: The shaft of the khatvanga is white, the top is single-pointed, the top is black and five-pointed, connected to the dry skull, and there are old and new skulls, various vajras, and a bell attached to the base of a golden vase that makes a sound, decorated with various beautiful banners. The shaft mentioned is the wooden staff, the top is single-pointed, it is the top of the butter lamp, and a yellow vase should be made below the various vajras. Regarding the colors of the three skulls, in the "Special Illumination," it is said: Because body, speech, and mind are completely pure, it is a khatvanga with three skulls of white, red, and black. Therefore, arrange them in order from top to bottom.