Tibetan
འབྲས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གཉིས་བཤད་དོ། །དེ་ནི་འདིར་ཡང་ཡུམ་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་མཛད་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་མངོན་བརྗོད་ལས། མངལ་སྐྱེས་གླུ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བསྒོམ་པ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག །སྒོང་སྐྱེས་གླུ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །སྒྲ་དང་སྒྲ་ཉམས་སྤངས་པའོ། ཞེས་ཞུ་བ་ལ་གླུས་བསྐུལ་བའི་ ཧེ་རུ་ཀའི་སྐྱེད་ཆོག་མངལ་སྐྱེས་དང༌། གླུས་བསྐུལ་མེད་པའི་མངོན་བྱང་ལྔ་སྐྱེད་ཀྱི་སྐྱེད་ཆོག་སྒོང་སྐྱེས་སུ་གསུངས་སོ། །སྒྲ་ནི་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྒྲ་དང༌། སྒྲ་ཉམས་ནི་སྒྲ་ངན་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀའི་གླུ་སྐད་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་སྔ་མ་རྣམས་ལཱུ་ཨི་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་སྐྱེད་ཆོག་ནི། སྒོང་སྐྱེས་ཡིན་པས་མངལ་སྐྱེས་དང་མི་སྦྱོར་བར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི། སྡོམ་འབྱུང་ལེའུ་གཉིས་པ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལེའུ་ལས། མངལ་སྐྱེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་དང༌། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པར་གླུས་བསྐུལ་མེད་པར་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་སྐྱེད་པ་ལཱུ་ཨི་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པ་གཉིས་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་ནས་བཤད་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ནི། སྔར་སྦྱངས་གཞི་མངལ་སྐྱེས་ལ་བཤད་པ་དང་སྦྱར་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངལ་སྐྱེས་བཤད་ཚུལ་ནི། ལེའུ་དེ་ཉིད་ལས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །མི་རྣམས་ཀྱིས་རབ་མི་ཤེས་ཏེ། །ཐོག་མེད་དུས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཀྱི། །བག་ཆགས་རབ་ཏུ་བསགས་བྱས་པ། །དེ་ཕྱིར་སྔོན་བྱས་ལས་ཀྱིས་ནི། །སྐྱེ་དང་འཆི་བ་ཡང་དག་འབྱུང༌། །ཚོགས་པ་མ་རྙེད་དེ་སྲིད་དུ། །ཞག་བདུན་བར་དོའི་སྲིད་པར་གནས། །སྲིད་པ་བར་དོའི་སེམས་ཅན་ནི། །འགྲོན་པོའི་བགྲོད་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །འདི་ལྟར་ལས་ཀྱི་ཞགས་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཕ་མའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་སོགས་ནི། །སྲིད་པའི་སྐྱེ་བོས་མཐོང་གྱུར་ནས། །རྟ་ལ་ཞོན་བཞིན་རྣམ་ཤེས་ནི། །རླུང་གི་བཞོན་པ་ཞོན་ནས་སུ། །སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཉིད་ལ་ནི། །ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་འོངས་གྱུར་ནས། །ཤིན་ཏུ་དགའ་དང་བཅས་སྟོབས་ཀྱིས། །ཁ་ཡི་ལམ་ནས་ འཇུག་པར་འགྱུར། །རྩ་ནི་སྟོང་ཕྲག་བདུན་ཅུ་གཉིས། །རབ་བསྐུལ་དེ་ཡི་སྐད་ཅིག་ལ། །ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཞུ་བྱས་པས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དག་འཐོབ། །ཁུ་བ་ཁྲག་དེའི་དབུས་སུ་ནི། །ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡང་དག་གནས། ཞེས་སྦྱང་གཞི་ལ་སྐྱེ་ཤི་བར་དོ་གསུམ་བཤད་ནས། བར་དོས་སྐྱེ་བ་ལེན་ཚུལ་སྟོན་པ་ན། དང་པོར་ཕ་མའི་ཀུན་སྦྱོར་མཐོང་བ་དང༌།
Chinese
解释了两种果位的金刚持。要知道，这里也是由佛母作为坛城的主尊。这里在词义解释中说：由胎生歌声的结合，完全观察所有禅定者。卵生没有歌声，舍弃了声音和声音的变调。说的是用歌声引发的黑汝嘎生起次第是胎生，不用歌声引发的五种现观的生起次第是卵生。声音是善妙结合的声音，声音的变调是不好的声音，舍弃了这两种歌声。其中，先前那些路易巴的修法生起次第，因为是卵生，所以认为不与胎生结合。这是不合理的，如果那样的话，与《律生》第二品生起次第的章节中，以胎生的方式讲述，以及第十三章中不用歌声引发，从五种现观中生起，像路易巴一样讲述的两种说法就相违背了。因为第十三章中讲述的生起次第，必须与之前所说的胎生的修习基础相结合。关于胎生的讲述方式，在那一章节中说：如幻的等持，人们很难理解，无始以来的烦恼习气，积累了很多，因此由先前所造的业，真正产生生和死。没有找到聚合，就在那存在中，处于七天的中阴状态。中阴状态的众生，就像旅客的行走一样。像这样，由业的绳索，在六道中不断地产生。存在的生者看到父母的交合等，就像骑在马上一样，意识乘坐风的坐骑，在刹那之间，非常迅速地到来，带着极大的欢喜和力量，从口中进入。七万二千根脉，在那一刹那被充分调动。通过念诵阿哩嘎哩（藏文：ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་，梵文天城体：आलिकालि，梵文罗马拟音：ālikāli，汉语字面意思：阿哩嘎哩），获得殊胜的欢喜。精液和血液的中央，以明点的形象真实存在。这样讲述了修习的基础是生、死、中阴三种，然后展示了中阴取生的方式，首先是看到父母的交合等。
English
The two kinds of Vajradhara of fruition are explained. It should also be known that here, too, the Mother is the main deity of the mandala. Here, in the expression, it says: "Through the union of the song of the womb-born, all meditations are fully examined. The egg-born has no song, abandoning sound and its modulation." It is said that the generation stage of Heruka, which is induced by song, is womb-born, and the generation stage of the five manifest enlightenments, which is not induced by song, is egg-born. Sound is the sound of good combination, and sound modulation is bad sound, abandoning both of these songs. Among them, the earlier sadhana generation stage of Luipa is considered egg-born, so it is not combined with the womb-born. This is unreasonable, because if that were the case, it would contradict the explanation in the second chapter of the Compendium of Disciplines, which discusses the generation stage in terms of the womb-born, and the explanation in the thirteenth chapter, which generates from the five manifest enlightenments without being induced by song, like Luipa. Because the generation stage explained in the thirteenth chapter must be combined with the previously explained basis of practice, the womb-born. The way of explaining the womb-born is as follows: In that chapter, it says: "The samadhi like an illusion is not understood by people. The habitual tendencies of beginningless time of afflictions have been greatly accumulated. Therefore, by the deeds done in the past, birth and death truly occur. Without finding the assembly, it remains in that existence, in the state of intermediate existence for seven days. The sentient being of the intermediate state of existence is like the journey of a traveler. In this way, by the lasso of karma, it is born extensively in the six realms. The being of existence sees the union of parents, etc., and like riding a horse, consciousness rides on the vehicle of wind, and in an instant, it comes very quickly, with great joy and strength, entering through the path of the mouth. The seventy-two thousand channels are fully activated in that instant. By reciting Āli Kāli (Tibetan: ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་, Sanskrit Devanagari: आलिकालि, Sanskrit Romanization: ālikāli, Chinese literal meaning: Āli Kāli), supreme joy is attained. In the center of that semen and blood, it truly exists in the form of a bindu." Thus, it explains that the basis of practice is the three: birth, death, and intermediate state, and then shows the way of taking birth in the intermediate state, first seeing the union of parents, etc.