Tibetan
ཛིན་པ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་དུ་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། ཞེས་ལྭ་བ་པ་དང༌། པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་བཤད་དེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཀྱང༌། ཧཱུཾ་ཡིག་གི་རྟེན་ཟླ་བར་བཤད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ནི་མ་ངེས་ཏེ། མངོན་བརྗོད་དང་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་ལས། ཉི་མ་ལ་གནས་པར་ཡང་བཤད་པས་སོ། །སྡོམ་འབྱུང་ལས། ཧཱུཾ་ཡིག་སྙིང་ཁའི་ཆུ་སྐྱེས་ལ། །འོད་ཟེར་འཕྲེང་བ་སྤྲོ་བར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པའི་འགྲེལ་པར་པཾ་སེར་པོ་ལས་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་གདན་བཤད་ལ། མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཀྱང་པདྨ་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཧཱུཾ་ཡིག་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་མངོན་བརྗོད་དང་དྲིལ་བུ་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་ལ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་འཇོག་ཚུལ་ནི་ཨ་བྷྱ་ཀ་རས། ཨཱུ་ཡིག་དོན་གྲུབ་དང༌། ཧའི་ལུས་ སྣང་མཐའ་དང་། དེའི་མགོ་བོ་རིན་འབྱུང་དང༌། ཟླ་ཚེས་རྣམ་སྣང་དང༌། ཐིག་ལེ་ནཱ་ད་དང་བཅས་པ་ནི་མི་བསྐྱོད་པར་བཤད་པའི་སྟེང་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཧཱུཾ་ཡིག་དེའི་སྣང་བ་སྟེ་འོད་ཟེར་གྱིས་རང་གི་བླ་མ་དང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་འཆད་འགྱུར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མདུན་དུ་ནམ་མཁར་སྤྱན་དྲང་ངོ༌། །བལྟས་པ་ནི་བསམས་པའོ། །དཔའ་གཅིག་ལས། ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་གྱིས་རང་གི་སྦྱི་བོ་ནས་རྐང་པའི་བར་གང་སྟེ། ཐོག་མེད་ཀྱི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་པས། ལུས་ཤེལ་སྒོང་བཞིན་དུ་དག་པར་གྱུར་ཏེ། བ་སྤུའི་བུ་གནས་ཕྱིར་འཕྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ཚོགས་ཞིང་སྤྱན་འདྲེན་པར་བཤད་པ་ནི། དྲིལ་བུ་པའི་ལུས་དཀྱིལ་གཉིས་དང༌། གཙུག་ནོར་གྱི་ལུགས་སུའང་སྣང་བས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཇོ་བོའི་འགྲེལ་པར་བླ་མ་ནི་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བཞི་བསྐུར་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ནི་ཧེ་རུ་ཀའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སོ་བདུན་དང༌། སོགས་ཀྱིས་ནི་བླ་མ་གཞན་དང༌། མགྲོན་གྱི་ལྷ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་གཞན་སྤྱན་འདྲེན་པ་སྡུད་ཅིང༌། བལྟས་པ་ནི་བླ་མའི་དྲིན་དྲན་པའི་ཚུལ་གྱིས། བཞུས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྟིམས་པས་ལྷ་དང་བླ་མ་ཐ་མི་དད་པར་ལྟ་བ་ལ་བཤད་དོ། །བླ་མ་སྤྱན་འདྲེན་པ་ནི་མངོན་བརྗོད་དང་སྡོམ་འབྱུང་ལས་གསུངས་སོ། །འདིར་གཙུག་ནོར་ལས། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་དུར་ཁྲོད་དབང་པོའི་མདུན་ན། བླ་མ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་པར་བསྒོམ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། བླ་མ་ཁ་ཅིག་གིས་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། མངོན་བརྗོད་ལས། བླ་མ་བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེ་རིགས་དྲུག་པར་བཤད་པ་དང༌། དཔལ་འཛིན་གྱིས་ ཀྱང༌། རྡོ་རྗེ་འཆང་བདག་རྣམ་པ་ཅན། །བླ་མ། ཞེས་བཤ
Chinese
认为安住于月轮之中才是合理的。这是拉瓦巴和般若拉克西达所说的。金刚空行母中也说，吽字的所依是月亮。但并非一定是这样，因为《现观庄严论》和《空行海》中也说了安住于太阳之中。律生经中说：吽字位于心间的莲花上，放射出光芒。这段话的注释中，说是从黄色的胖字生出各种莲花座。空行海中也应如是宣说莲花。吽字是五种智慧的自性，这是《现观庄严论》和铃足所说的。关于如何安立五种智慧，阿毗耶嘎惹说：阿字是义成，哈的身体是无量光，哈的头部是宝生，月牙是不空成就，点和那达一起是不动佛，应从以上这些方面去理解。吽字的显现，也就是光芒，迎请自己的上师和圆满的佛陀，也就是未来要宣说的坛城的轮，到面前的虚空中。观看就是思维。勇士续中说：吽字的光芒充满自身从头顶到脚底，清净了无始以来的身语意三门的垢染，身体变得像水晶球一样清净，从毛孔中向外放射的光芒，迎请来会供田。铃派的身坛和顶髻宝的仪轨中也有类似的说法，应如是行持。觉沃的注释中说，上师是喜金刚坛城中灌顶四种权力者，佛陀是黑汝嘎坛城中的三十七尊神，等等包括迎请其他的上师，宾客之神佛陀和菩萨。观看是以忆念上师的恩德的方式，融入坛城，观想本尊和上师无二无别。迎请上师是《现观庄严论》和《律生经》中所说的。这里顶髻宝中说：东方尸林自在的面前，观想上师安住在狮子座上。有些上师认为这很不合理，因为《现观庄严论》中说，上师是菩萨金刚六族，吉祥持律者也说：金刚持是我的本性，上师。
English
It is reasonable to consider it as abiding in the center of the moon. This is what Lwa-ba-pa and Prajñārakṣita said. In the Vajraḍākinī, it is also said that the support of the Hūṃ syllable is the moon. However, it is not necessarily so, because the Abhidhānottara and the Ḍākinī-samudra also say that it abides in the sun. In the Vinayasamuccaya, it says: "On the lotus in the heart, the syllable Hūṃ, should radiate a garland of light." In the commentary on this, it is said that various lotus seats arise from the yellow Paṃ syllable. In the Ḍākinī-samudra, the lotus should also be explained in the same way. The Hūṃ syllable is said to be the nature of the five wisdoms by the Abhidhānottara and the Bell-Foot. Regarding how to establish the five wisdoms, Abhayākaragupta said: "The syllable Ā is Amoghasiddhi, the body of Ha is Amitābha, the head of Ha is Ratnasambhava, the crescent moon is Akṣobhya, and the dot and nāda together are Akṣobhya." This should be understood from the above. The appearance of the Hūṃ syllable, that is, the light, invites one's own guru and the complete Buddha, that is, the wheel of the mandala to be taught in the future, into the sky in front. Looking is thinking. In the Vīra-eka, it says: "The light of the Hūṃ syllable fills oneself from the crown of the head to the soles of the feet, purifying the defilements of the three doors from beginningless time, the body becomes pure like a crystal ball, and the light radiating outward from the pores invites the field of assembly." Similar statements are found in the body mandala of the Bell School and in the tradition of the Crown Jewel, so it should be practiced accordingly. In Jowo's commentary, it says that the guru is the one who empowers the four powers in the Cakrasaṃvara mandala, the Buddha is the thirty-seven deities of the Heruka mandala, and so on, including inviting other gurus, guest deities, Buddhas, and Bodhisattvas. Looking is in the manner of remembering the kindness of the guru, dissolving into the mandala, and contemplating the deity and the guru as inseparable. Inviting the guru is mentioned in the Abhidhānottara and the Vinayasamuccaya. Here, in the Crown Jewel, it says: "In front of the lord of the eastern charnel ground, meditate on the guru seated on a lion throne." Some gurus think this is very unreasonable, because the Abhidhānottara says that the guru is the Bodhisattva Vajra six families, and the Glorious Holder also says: "Vajradhara is my nature, the guru."