Tibetan
བཅུ་རྣམ་གཉིས་ལ་དུར་ཁྲོད་དུ་མཆོད་པ་ལ་འགྲོ་བས་དེའི་ཚེ་ཁོང་ཚོའི་རྗེས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་བྱོན་པས། གཞན་ཚོ་གྱིས་ཚར་བའི་རྗེས་སུ་ཡུལ་ཉེར་བཞིའི་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཐ་མལ་པའི་ཆ་ལུགས་བཟུང་ནས་འཚོགས་པའི་དབུས་ན་སྐྱེ་བདུན་གྱི་རོ་གཅིག་བཞག་སྒེག་ཅིང་རོལ་བའི་ཆ་བྱད་དུ་འདུག་པ་ལ། ཕྱག་དང་མཆོད་པ་བྱས་པས་མཉེས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་དམ་ཚིག་གི་རྫས་དེ་ལ་ཆོད་ལ་ངེད་རྣམས་ལ་ དྲོངས་ཟེར་ནས་དྲངས། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཟས་ཡིན་པས། ཁྱེད་རང་ཡང་ཁམ་གཅིག་ཟོ་གསུང་བས་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་ཟོས་པས་དེ་རྣམས་མཉེས་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་ནམ་མཁར་དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས། དེར་སློབ་དཔོན་བཅུག་དབང་རྫོགས་པར་བསྐུར། རང་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཉམས་མྱོང་གི་བདེ་བའི་མཚོན་བྱེད་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ཉིད་བརྟན་ཞིང་བོགས་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་གདམས་པ་ཕོག་སྟེ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བསྐུལ་བའི་ཚིག །རྐང་པ་བརྐྱང་བ་སྤངས་ནས་ནི། །འཁོར་བའི་མངག་གཞུག་དོར་ནས་སུ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྐུལ་བར་བྱ། ཞེས་གསུངས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་དོན་བསམས་པས་སྒྲུབ་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འབད་དགོས་པར་གཟིགས་ནས། འཚོ་བ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་སྙམ་པ་ན་བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པ་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་ཞིང༌། ཤིང་ཐོག་སོགས་དགུན་དཀོན། ལག་གི་བླ་སོགས་ནི་སྒྲུབ་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བར་དགོངས་ནས་རིམ་གྱིས་ལྗོངས་དང་དབེན་གནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་བྱོན་ཏེ། མཐར་རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་བྷཾ་ག་ལ་རུ་བྱོན་པས། དེ་དང་ཉེ་བ་ཆུ་བོ་གངྒཱའི་འགྲམ་ན་ཉ་བ་མང་པོས་ཉ་བསད་ནས་ནས་ལྡི་ལྡོའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྤུངས་ནས་དེ་ལ་བྱ་དང༌། ཁྱིས་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་སྟེ་བདག་པོ་མེད་ཅིང་རྩོལ་བ་ཆུང་བར་གཟིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ནས་འཚོ་བ་ཉ་རྒྱུ་ལ་མཛད་ཅིང༌། སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་ཏེ། གསོལ་ཟས་ལ་མཚན་དུ་བཏགས་པ་ལཱུ་ཨི་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་གདན་པས་ཀྱང༌། ཡིག་མཁན་རིགས་ལས་སྐལ་བར་ལྡན། །ཉ་ལྟོ་ཟ་ཞིང་དངོས་གྲུབ་བརྙེས། །ལཱུ་ཨི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། །བླ་མ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་གྲུབ་ཆེན་དེ་ལ། རང་གི་སློབ་མ་རྒྱལ་པོ་དཱ་རི་ཀ་པ་དང༌། བློན་པོ་ཌ໊་
Chinese
十二位瑜伽士去尸林做会供，那时导师也跟在他们后面去了。其他人做完之后，二十四境的勇士和瑜伽母们，以普通人的装束聚集在一起，中间放着一个七世之尸，以妖娆嬉戏的姿态待在那里。导师向他们作礼拜和供养，他们感到满意，从他们的口中说出，把誓言物切开，给我们享用，说完就享用了。因为这是无过失且不与烦恼相混杂的食物，所以说，你也吃一口吧，导师毫不犹豫地吃了，他们都感到满意，隐没不见之后，虚空中显现出吉祥胜乐轮的坛城，导师被引入其中，圆满地授予灌顶。在自加持的体验中，生起作为乐的象征的譬喻智慧，为了稳固和增长它，被给予了教诲，为了在此生迅速获得殊胜成就而劝勉的词句：放下伸直的腿，舍弃轮回的差遣，金刚萨埵大王，一次又一次地劝勉。说完就隐没了。想到那件事，他看到必须一心一意地努力修行。想到依靠什么生活来修行呢，托钵乞食等会产生贪嗔，水果等在冬天稀少，手杖等会成为修行的障碍，这样想着，逐渐地游历于各个地方和寂静处。最终到达印度东方的孟加拉（Bengal），在那附近恒河（Ganges）边，许多渔夫杀鱼后堆积成巨大的鱼肉堆，鸟和狗在那里吃着，他看到那里没有主人，而且劳作很少。于是他在那里的一侧住下，以捕鱼为生，修行，从而获得了大手印的殊胜成就。因为以鱼为食，所以被命名为卢伊巴。金刚座寺也说：从书吏种姓中，有幸得到，吃鱼肉而获得成就，名为卢伊巴者，向那位上师顶礼。像那样的伟大成就者，自己的弟子有国王达里迦巴和大臣。
English
When the twelve yogis went to the charnel ground to make offerings, the master also followed them. After the others had finished, the heroes and yoginis of the twenty-four lands, disguised as ordinary people, gathered together, and in the middle of them was a corpse of seven generations, lying there in a seductive and playful manner. When the master made prostrations and offerings to them, they were pleased and said from their mouths, "Cut off the substances of the samaya and offer them to us," and then they enjoyed them. Because it was a faultless food unmixed with afflictions, they said, "You should also take a bite," and the master ate it without hesitation. They were all pleased, and after they disappeared, the mandala of the glorious Wheel-of-Great-Bliss appeared in the sky. The master was initiated into it, and the complete empowerment was bestowed. In the experience of self-blessing, the exemplary wisdom that is the symbol of bliss arose in his mind. In order to stabilize and increase it, he was given instructions, and words of encouragement to quickly attain supreme accomplishment in this very life: "Abandon stretching out your legs, give up the commands of samsara, the great king Vajrasattva, be encouraged again and again." Having said this, they disappeared. Thinking about that, he saw that he had to strive single-mindedly in practice. Thinking about what to rely on for sustenance in order to practice, he realized that begging for alms and the like would give rise to attachment and aversion, that fruits and the like were scarce in winter, and that staffs and the like would become obstacles to practice. Thinking in this way, he gradually traveled to various places and solitary places. Finally, he arrived in Bengal in eastern India. Near there, on the banks of the Ganges River, many fishermen were killing fish and piling up huge heaps of fish meat, which birds and dogs were eating. He saw that there was no owner and that the labor was small. So he stayed on one side of it and made his living by fishing, practicing, and thereby attained the supreme accomplishment of Mahamudra. Because he ate fish, he was named Luipa. Dorje Denpa also said: "From the scribe caste, fortunate to have, eating fish and attaining accomplishment, the one called Luipa, to that lama I prostrate." Such a great accomplished one had as his disciples King Darika and the minister.
Tibetan
གི་པ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པ་ཞུས་པའི་དོན་དུ་དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདི་མཛད་དོ། །འདི་ལ་འགྱུར་གཞན་ལས་མི་འབྱུང་བར། འགོས་དང་ཟངས་དཀར་གྱི་འགྱུར་ལ། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དང་ཤིང་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་མིང་མང་པོ་བྱས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་སྔོན་གྱི་བོད་ཁ་ཅིག་ལཱུ་ཨི་པའི་རྒྱ་དཔེ་གཞན་ལ་མེད། ཁ་ཆེའི་དཔེ་ལས་བསྒྱུར་བ་ལ་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་ལ་འོང་བ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནཱ་རོ་པས་བཅུག་ཟེར། ཁ་ཅིག་ཁ་ཆེ་བྱངཆུབ་བཟང་པོས་བཅུག་ཟེར་རོ། ཞེས་སྨྲ་སྟེ། སྔ་མ་ནི་མི་བདེན་ལ་གཞན་ཞིག་གིས་བཅུག་པར་མངོན་ནོ། །ལོ་ཆེན་གྱི་འགྱུར་ལ་འགོས་ཀྱིས་འགྱུར་བཅོས་མཛད་པ་ལ། མར་དོས་འགྱུར་བཅོས་བྱས་པ་ལ་སྔ་མ་ལྟར་བྱུང་ཡང་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་དཔེ་ལ་གཏུགས་ནས་བསྒྱུར་བ་ལ་ནི་མ་བྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་འདིས་མཛད་ཟེར་བའི་བདེ་མཆོག་དཔའ་བོ་གཅིག་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆུང་བ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དེ་བདེ་མཆོག་གི་ཕྱོགས་ལ་གཉིས་སོ། །གཞུང་སྔ་མ་ལ་ལྭ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་གྱིས་མཛད་ པའི་འགྲེལ་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་ལཱུ་ཨི་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་དཀའ་འགྲེལ་ཞིག་མཛད་ལ། འདི་རྔོག་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོས་བསྒྱུར་བ་ལས། གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོ་ལྭ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་མཛད་པ། ཞེས་འབྱུང་ལ། དེ་ནི་ལྭ་བ་པའི་འགྲེལ་པ་ཉིད་གཞིར་བཞག་འདུག་པས། སློབ་དཔོན་དེས་ཀྱང་ལྭ་བ་པའི་འགྲེལ་པར་བཞེད་དོ། །པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏ་དང་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་ཕྱི་རོལ་མཆོད་པ་དང༌། ལག་མཆོད་སོགས་ཀྱི་གཞུང་ཆུང་མང་དུ་སྣང་བ་ཡང་ལྭ་བ་པའི་འགྲེལ་པ་ནས་འབྱུང་བ་ཉིད་བཀོད་པར་སྣང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་འདིས་ནཱ་རོ་པའི་སྤྱན་སྔར་ལོ་གཉིས་བཞུགས་ཏེ་ཚོགས་བཤད་ལས། སློབ་བཤད་མ་ཐོབ་ཅེས་མལ་གྱོའི་རྗེས་འབྲང་འགའ་ཞིག་ཟེར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ནས་བརྒྱུད་པའི་སློབ་བཤད་ཡོད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་ཅིང༌། ཁོང་ལ་མེད་པའི་བཤད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཅི་ཡང་མི་འདུག་ལ། དེའི་འགྲེལ་པ་ཡང་ལྭ་བ་པའི་དགོངས་པ་ཇི་བཞིན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སུ་མ་ཏི་ཀཱིརྟིའི་སློབ་མ་མཁས་པ་མར་དོ་ཡང་ཤས་ཆེར་སློབ་དཔོན་དེའི་ལུགས་ལ་བརྟེན་པར་སྣང་བས་ལུགས་དེའི་སློབ་བཤད་དེ་ལ་མེད་པ་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྡོ་རྗེས་ལཱུ་ཨི་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སྡོམ་པ་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ཚིགས་བཅད་དུ་བསྒྲིགས་པ་ཞིག་མཛད།
Chinese
为了应两位名为吉巴（gi pa）者请求开示如何修持现观之义，而造了此吉祥胜乐轮的现观。此现观没有其他的译本，在郭（'gos）和藏噶（zangs dkar）的译本中，有很多诸如八大尸林和八棵树之类的名称，以前的一些藏人说，吕伊巴（lU i pa）的梵文原本中没有这些，是从克什米尔的范本翻译过来的。也有人说，其中有些是那若巴（nA ro pa）加入的，也有人说是克什米尔的菩提贤（byang chub bzang po）加入的。如此说来，前者不真实，显然后者加入的。大译师的译本中，郭（'gos）对译本做了修改，玛多（mar dos）修改后虽然和以前的一样，但是对照卫藏（yul dbus）的范本翻译时就没有了。据说这位论师还造了一部胜乐独勇的小修法，这样胜乐方面就有两种了。对于之前的论著，有一部拉瓦巴（lwa ba）所著的殊胜的注释。之后，般若拉克西达（praj~nA rakShi ta）造了一部吕伊巴（lU i pa）修法仪轨的难解疏，这是由热译师（rngog lo tsA ba）翻译的，其中说：追随大成就者拉瓦巴（lwa ba）之后，大论师般若拉克西达（praj~nA rakShi ta）所造。由此可见，他是以拉瓦巴（lwa ba）的注释为基础的，因此，那位论师也认为是拉瓦巴（lwa ba）的注释。般若拉克西达（praj~nA rakShi ta）和常金刚（rtag pa'i rdo rje）所造的外供和手供等小论著很多，似乎也是抄录拉瓦巴（lwa ba）的注释。这位论师在那若巴（nA ro pa）尊前住了两年，只是听受了集会讲说，没有得到个别传授，有些麦久（mal gyo）的追随者这样说，这是很不合理的，因为凡是认为有传承的个别传授者都有，而且他也没有什么特别的讲说，而且他的注释也和拉瓦巴（lwa ba）的观点一样。苏摩底·吉尔提（sumati kIrti）的弟子，智者玛多（mar do）也大多依靠那位论师的宗派，因此那个宗派的个别传授不是没有传给他。如来金刚（de bzhin gshegs pa'i rdo rje）造了一部吕伊巴（lU i pa）修法仪轨的注释，名为《总集生起》，是用偈颂体写成的。
English
In order to fulfill the request of two individuals named Gipa (gi pa) to explain how to meditate on realization, this realization of glorious Chakrasamvara was composed. This realization does not appear in other translations. In the translations of Gö ('gos) and Zangkar (zangs dkar), there are many names such as the eight great charnel grounds and the eight trees. Some Tibetans in the past said that these were not in the Sanskrit original of Luipa (lU i pa), but were translated from a Kashmiri manuscript. Some also say that some of these were added by Naropa (nA ro pa), while others say that they were added by the Kashmiri Bodhibhadra (byang chub bzang po). Thus, the former is not true, and it is evident that the latter added them. In the translation of the great translator, Gö ('gos) made revisions to the translation. Although Mardo (mar dos) made revisions that were the same as before, they did not appear when translated by comparing them with the Central Tibetan (yul dbus) manuscript. It is said that this teacher also composed a small sadhana of Chakrasamvara, the solitary hero, so there are two aspects of Chakrasamvara. For the previous treatise, there is an excellent commentary composed by Lawapa (lwa ba). After that, Prajñārakṣita composed a difficult commentary on the sadhana of Luipa (lU i pa). This was translated by the great translator Ngok (rngog lo tsA ba), which says: "Composed by the great teacher Prajñārakṣita, following the great accomplished one Lawapa (lwa ba)." From this, it is evident that he based it on Lawapa's (lwa ba) commentary. Therefore, that teacher also considered it to be Lawapa's (lwa ba) commentary. The many small treatises on outer offerings and hand offerings, etc., composed by Prajñārakṣita and Taga Dorje (rtag pa'i rdo rje), also seem to be copied from Lawapa's (lwa ba) commentary. This teacher stayed in the presence of Naropa (nA ro pa) for two years, only receiving group teachings, and not receiving individual instructions. Some followers of Melgyo (mal gyo) say this, which is very unreasonable, because all those who claim to have a lineage of individual instructions have them, and he does not have any special teachings that are not there. Moreover, his commentary also seems to be in accordance with Lawapa's (lwa ba) view. The wise Mardo (mar do), a disciple of Sumatikirti, also seems to rely mostly on that teacher's system, so it is not that he did not receive the individual instructions of that system. Tathāgata Vajra (de bzhin gshegs pa'i rdo rje) composed a commentary on the sadhana of Luipa (lU i pa) called "Compilation of Arising," which is written in verse.