Tibetan
་མེ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྲག་གོ། སྦྱངས་པ་ནི་རྩ་རྒྱུད་ལས་འོད་བྱེད་གདན་དུ་བྱས་པར་གསུངས་པའི་དོན་ཏེ་བྱང་སེམས་གཉིས་འདྲེས་པའོ། །ཚེག་དྲག་གཉིས་ནི་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་སྟེ་ཁུ་ཁྲག་གཉིས་ཡུམ་གྱི་པད་མར་ཕབ་པའོ། །དེ་གཉིས་གློ་ན་གནས་པ་ནི་ཟོས་པ་སྟེ་ལོངས་སྤྱད་པས་ཚིམ་པའོ། །ཧྲཿལན་གཉིས་སྨོས་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཡང༌། ཟླ་གཞོན་ཐིག་གསལ་ཕེ་ཞེས་བྱ། དེ་ཡང་སླར་ནི་བཟླས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕེ་ནི་འཛིན་པ་དོན་དམ་པར་མེད་པའོ། །དེ་མེད་ན་དངོས་པོ་འདི་དག་གང་གི་གཟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟླ་བ་གཞོན་ ནུ་སྟེ་ཟླ་ཚེས་དང་ཐིག་ལེས་ཕེའི་སྟེང་དུ་བརྒྱན་ཏེ་ཐིག་ལེ་ནི་སྐར་མའོ། །གཉིས་པོ་དེས་ནི་རང་ཉིད་གསལ་ནུས་ཀྱི་གཞན་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ཤར་དུ་ཟིན་ཀྱང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་མུན་པ་དང་བཅས་པར་མིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་མུན་པ་གསལ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་གིས་ཤེ་ན། རང་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་གསལ་བའི་ཟླ་བ་ཉ་གང་བ་འབའ་ཞིག་ཤར་བས་སོ། །དེས་འདི་སྐད་དུ་སྟོང་པའི་རི་མོའི་བདག་མེད་པ་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟ་བུ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང༌། འགྲོ་བའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། སྐར་མ་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལྷའི་སྐུ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བདེན་པ་གཉིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་ཟླ་བ་ཉ་གང་བ་ལྟ་བུ་འབའ་ཞིག་གིས་ནུས་སོ། །ཞེས་སྟོན་ནོ། །སླར་ནི་བཟླས་པ་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། །ཇི་ལྟར་ཟླ་བ་ཉ་གང་བ་དང་འགྲོགས་ན་སྐར་མས་ཀྱང་མུན་པ་སེལ་བ་ལྟར། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ནོ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཟླ་ཚེས་ཀྱིས་མཚོན་བའི་སྟོང་ཉིད་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཐིག་ལེ་སྐར་མ་ལྟ་བུས་མཚོན་པའི་སྒྱུ་མའི་ལྷའི་སྐུ་རེ་རེ་བ་མིན་པར་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་དང༌། དེ་གཉིས་གང་ལ་ཚོགས་པའི་ཕེ་ནི་འོད་གསལ་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གོ། སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དགོས་པར་བསྟན་ལ། འདིས་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་དགོས་པར་སྟོན་ནོ། །གཉིས་ པ་ནི། ཕཊ་ནི་བདག་མེད་པ་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ད་ཧ་ནི་མཚན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གི་ཤིང་བསྲེགས་ཤིག་པའོ། །པ་ཙ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཚོས་ཤིག་པའོ། །བྷ་ཀྵ་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་བདུད་ཟོ་ཤིག་པ་སྟེ། སྔར་གྱི་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་འཇོམས་པའི་དོན་ནོ། །བ་ས་ནས་ལམྦི་ནི་ཡི་བར་ནི་ལྷ་ལ་བསྟོད་ཅིང་བོད་པའོ། །གྲིཧྣ་དང་ཏརྫ་ཡ་ནི་ཟུང་ལ་བསྡིགས་པ་སྟེ་ཚར་ཆོད་ཅིག་ཅེས་པའོ། །གང་འཛིན་ན་ས་པྟ་ནས་སརྦཾ་བཱ་སྟེ་ས་འོག་རིམ་པ་བདུན་གྱི་སྦྲུལ་གདུག་པ་དང་འདྲ་བའི་མཚན་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གོ། འདི་དག་ཟུང་ལ་ཚར་ཆོད་ཅིག་ཅེས་པའོ། །ཡང་ཨཱ་ནི་ཨ་ཀ་ར་སྟེ་རྣམ་པའོ། །ཀ་ནི་མིད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་རོ་གཅིག་པར་མིད་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །མིད་པ་དེ་ཅི་ཞིག་ཏུ་མིད་ཅེ་ན། ཌྜྷ་ནི་སེམས་ཏེ་དེར་མིད་པར་བྱའོ། །སེམས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་སྐྱོན་དང་བཅས་པས། རྣམ་ཐར་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་ཡའི་དོན་ལུང་དང་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་བསྒོམ་ཞེས་པའོ། །དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོར་ཨཱ་ཀཌྜྷ་ལ་ཡ་བཏུས་པའི་བཤད་པ་ཡིན་ལ། རྩ་རྒྱུད་དུ་ཡ་བཏུས་པ་མེད་དོ། །ཧྲཱིཾ་གི་ཧ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཧེ་རུ་ཀ་སྟེ་ཐབས་སོ། །ར་སྟ་ནི་ཉི་མ་སྟེ་ཤེས་རབ་བོ། །ཨཱི་ནི་དབྱངས་བཞི་པ་སྟེ་ཧེ་རུ་ཀའི་ལྷག་མའི་རིགས་བཞི་ཆར་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ཐིག་ལེ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བ་དང་འདྲའོ། །ལན་གཉིས་སྨོས་པ་ནི་ཐབས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་སྦྱར་ བའོ། །ཛྞཽ་ནི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་བཏུས་ལ་རྩ་རྒྱུད་དུ་བཏུས་པ་ལྟར་ན། ཛྞ་ནི་ངེས་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཛྙཱ་ན་སྟེ་ཡི་ཤེས། ཨོ་ནི་དབྱངས་ཀྱི་བཅུ་པ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔ་དང་དོན་ལྔ། ཟླ་ཚེས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབྱེ་བ། ཐིག་ལེ་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་དོན་ནོ་གསུང་ངོ༌། །ཀྵྨཾ་གི་ཀཾ་ནི་བདེ་བའོ། །ཤའམ་ཥ་ནི་བདེ་བ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཀྵའོ། །མ་ནི་སྡེ་པ་ལྔ་པ་སྟེ་བཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལྔ་མཚོན་ནོ། །པ་སྡེའི་མཐར་གནས་པའི་མཐའ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་མཐར་གཏུགས་པའོ། །ཨཱ་རིང་པོ་ནི་བདེ་བའི་རྣམ་པའོ། །ཐིག་ལེ་ནི་སྟོང་ཉིད་དོ། །མ་དེ་ཀྵའི་སྟན་དུ་བྱས་པ་ནི་འདི་ལ་བདེ་བ་ཡོད་པས་ན་སྟན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །སྟན་དེ་ལ་ཀྵ་གནས་པ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུའོ། །ལན་གཉིས་སྨོས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན། དྲི་མས་བསྒྲིབས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པར་ཟད་དོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དྲན་
Chinese
是火，是智慧的血。修习是如根本续中所说，光明作为座垫之义，即双运菩提心。策和札二字是祈请降临，即精血二者降入佛母莲花中。二者在喉间安住是食用，即享受而满足。ཧྲཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）重复说了两次，如前。又说：新月点明亮，名为呸。那也要再次念诵。呸是执着在胜义中不存在。若不存在，这些事物将以何为所执？因为那是依赖于它的缘故。新月，即月牙和明点装饰在呸之上，明点是星星。二者不能自己照亮自己，因为即使它们升起，也能亲眼看见一切众生都处在黑暗中。所以它们不能照亮黑暗。那么由谁照亮呢？由能照亮自己和他人的满月照亮。因此说，空性图画的无我，仅仅像月牙一样，也不能如实地利益众生。像星星一样的世俗谛，仅仅是天神的身体也不能。否则，就只有证悟二谛无别的双运身，像满月一样才能做到。这样显示。再次念诵的意思是：就像满月升起时，星星也能驱散黑暗一样。所有追随二无别双运身的事业也是如此。这是它的意思。因此，以月牙象征的空性光明智慧，以及以明点星星象征的幻化天神身，不是单独一个，而是二者聚集才是双运。而二者聚集于其中的呸，是光明空性的自性双运之人。前者显示需要乐空无别，而此显示需要二谛无别的双运。第二是：ཕཊ་（藏文，梵文天城体，phat，断）是无我光明之智慧。ད་ཧ་（藏文，梵文天城体，daha，燃烧）是焚烧执着相的分别念之木。པ་ཙ་（藏文，梵文天城体，paca，煮）是煮熟有漏的蕴。བྷ་ཀྵ་（藏文，梵文天城体，bhaksha，吃）是吞噬分别念魔，是
English
is fire, the blood of wisdom. Practice is as stated in the root tantra, light as a seat, which means the union of the two bodhicittas. The two syllables Tseg and Trag are the invocation to descend, that is, the two essences of semen and blood descend into the lotus of the Mother. The two residing in the throat is eating, that is, being satisfied by enjoying. ཧྲཿ (Tibetan, Devanagari, hraḥ, fierce) is repeated twice, as before. Again, it is said: "Young moon, clear point, called Phei." That should also be recited again. Phei is the non-existence of grasping in the ultimate sense. If it does not exist, what will these things be grasped by? Because it depends on it. The young moon, that is, the crescent moon and the bindu decorate the Phei, the bindu is the star. The two cannot illuminate themselves, because even if they rise, it can be clearly seen that all beings are in darkness. So they cannot illuminate the darkness. Then who illuminates? It is illuminated by the full moon that illuminates both itself and others. Therefore, it is said that the selflessness of the empty painting, just like a crescent moon, cannot truly benefit beings. The conventional truth like a star, just the body of a deity is also not enough. Otherwise, only the union body that realizes the non-duality of the two truths, like the full moon, can do it. This is how it shows. The meaning of reciting again is: Just as when the full moon rises, the stars can also dispel the darkness. All the actions that follow the non-dual union body are also like that. This is its meaning. Therefore, the wisdom of emptiness and luminosity symbolized by the crescent moon, and the illusory deity body symbolized by the bindu star, are not separate, but the union of the two is the union. And the Phei in which the two gather is the person who unites the nature of luminosity and emptiness. The former shows the need for inseparable bliss and emptiness, while this shows the need for the union of the two truths without separation. The second is: ཕཊ་ (Tibetan, Devanagari, phat, cut) is the wisdom of selflessness and luminosity. ད་ཧ་ (Tibetan, Devanagari, daha, burn) is burning the wood of conceptual thoughts that grasp at characteristics. པ་ཙ་ (Tibetan, Devanagari, paca, cook) is cooking the contaminated aggregates. བྷ་ཀྵ་ (Tibetan, Devanagari, bhaksha, eat) is devouring the demon of conceptual thoughts, is
Chinese
以前的乐空智慧能够摧毁这些，是这个意思。从瓦萨到蓝毗尼之间是赞美和歌颂天神。格里赫纳和塔扎亚是恐吓对方，意思是彻底消灭。所执持的从萨普塔到萨尔瓦瓦，意思是如同地下七层的毒蛇一般的执着于名相的分别念。意思是彻底消灭这些。又是阿，意思是阿嘎拉，即相。嘎是吞咽，意思是将各种各样的相都吞咽成一个味道。吞咽到哪里呢？达是心，意思是吞咽到那里。心有相和无相两种说法都有过失。因此，通过教证和理证确定了解脱三者的自性本自光明，并进行修习。这是金刚空行母中对阿嘎达拉亚的归纳解释，而在根本续中没有对亚进行归纳。啥（藏文，梵文天城体，hrīḥ，惭）的哈是周遍一切有情，嘿汝嘎，是方便。ra是太阳，是智慧。伊是第四个元音，是嘿汝嘎剩余四种姓的自性。明点类似于从下面生起。说了两次，是将方便与智慧的部分结合起来。卓是金刚空行母未归纳，而根本续中归纳的情况是，卓是按照词源学的解释是智慧（藏文，梵文天城体，jñāna，智慧）。欧是第十个元音，是五根和五境，月相、蕴、界、处的分界。所有这些明点都是空性大悲无二无别的意思。格香的康是安乐。夏或者卡是体验那个安乐，大乐自证的智慧就是卡。玛是第五个组，代表着能取所取的五种戏论。巴组的结尾所处的结尾是到达无戏论的结尾。长阿是安乐的相。明点是空性。将玛作为卡的座垫，是因为这个有安乐，所以是座垫，即菩提心。卡安住在座垫上，是生起俱生安乐的方式。说了两次，是因为众生都具有大乐的自性，只是被垢染遮蔽而不知道真相，即使只是通过心中的分别念来忆念
English
The wisdom of bliss and emptiness of the past can destroy these, that is the meaning. From Vasa to Lumbini is praising and singing to the gods. Grihna and Tarjaya are intimidating each other, meaning to completely eliminate. What is held from Sapta to Sarvava, meaning the conceptual thoughts that cling to names and appearances, like poisonous snakes in the seven layers of the earth. It means to completely eliminate these. Again, A means Akara, which is appearance. Ga is swallowing, meaning to swallow all kinds of appearances into one taste. Where to swallow it? Ddha is the mind, meaning to swallow it there. Both the statement that the mind has appearance and the statement that it has no appearance have faults. Therefore, through scriptural and logical proofs, it is determined that the nature of the three liberations is self-luminous by nature, and it is meditated upon. This is an explanation of the condensation of Akaddhalaya in Vajra Dakini, but there is no condensation of Ya in the root tantra. Ha of Hrīḥ (藏文，梵文天城体，hrīḥ，Shame) is Heruka, which pervades all beings, which is method. Ra is the sun, which is wisdom. Ī is the fourth vowel, which is the nature of the remaining four castes of Heruka. The bindu is like arising from below. Saying it twice is combining the part of method with wisdom. Jña is not condensed in Vajra Dakini, but according to the condensation in the root tantra, Jña is wisdom (藏文，梵文天城体，jñāna，Wisdom) according to the etymological explanation. O is the tenth vowel, which is the five senses and the five objects, the division of lunar phases, aggregates, elements, and sources. All these bindus mean that emptiness and compassion are inseparable and of one taste. Kaṃ of Kṣmaṃ is bliss. Śa or Ṣa is experiencing that bliss, the wisdom of great bliss self-awareness is Kṣa. Ma is the fifth group, representing the five elaborations of grasping and being grasped. The end of the Pa group is the end of reaching the end of non-elaboration. Long Ā is the aspect of bliss. The bindu is emptiness. Making Ma the seat of Kṣa is because this has bliss, so it is the seat, that is, Bodhicitta. Kṣa residing on the seat is the way in which innate bliss arises. Saying it twice is because beings all have the nature of great bliss, but they are obscured by defilements and do not know the truth, even if they only remember it through conceptual thoughts in their minds.