Tibetan
མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་གྱི་གཉིས་འགྱུར་དུ་བཤད་དེ། འདི་དག་གི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་ལཱུ་ཨི་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་བཤད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལྭ་བ་པའི་འགྲེལ་པར། ཆ་འཕེལ་བ་ཡི་རིམ་གྱིས་ནི། །བློ་བཟང་དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གདབ་བྱ། །ཞེས་པའི་གཞུང་འབྱུང་བ་གཞན་ལ་འཆད་དོ། །མཁའ་འགྲོ་ནི་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་ མོའོ། །དྲ་བ་ནི་དེ་དག་གི་ཚོགས་སོ། །བདེ་མཆོག་ནི་གཙོ་བོའོ། །དེ་རྣམས་མཆོད་པར་གསུངས་པ་ནི་འོག་ཏུ་འགྲེལ་པར་འཆད་ཀྱང༌། ལས་ཐིག་ཐེབས་པའི་འོག་ཏུ་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པའི་དོན་ཡིན་པས། གཞུང་གི་འཁྲུགས་བསྡེབ་མི་དགོས་སོ། །འདི་དག་གི་ཤེས་བྱེད་གཞན་དུ་གསལ་བར་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩ་རྒྱུད་དུ་ལྷ་དང་བུམ་པ་སྟ་གོན་གཉིས་གསུངས་ལ། སྟ་གོན་ལྷག་མ་ནི་བཤད་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་ཁ་བསྐང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་རྡུལ་ཚོན་ཇི་ལྟ་བུས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་སྙམ་ན། དུར་ཁྲོད་ལས་བྱུང་བའི་ཚོན་སྣ་ལྔས་བྱ་སྟེ། ཚོན་སྔོན་པོ་ནི་རོ་བསྲེགས་པའི་སོལ་བའི་ཕྱེ་མས་བྱའོ། །ཚོན་དམར་པོ་ནི་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་སོ་ཕག་གིས་སོ། །ཚོན་དཀར་པོ་ནི་མི་རུས་ཀྱི་ཕྱེ་མས་སོ། །ཚོན་སེར་པོ་ནི་ཡུང་བ་དང་མི་རུས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་ལྷན་ཅིག་སྦྱར་བས་སོ། །ཚོན་ལྗང་ཁུ་ནི་མི་རུས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་དང་ལོ་མ་ལྗང་ཁུའི་ཕྱེ་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིས་དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་བྲི་བར་བྱའོ། །སྡོམ་འབྱུང་ལས། ཕྱེ་མ་རིན་ཆེན་ལྔ་རང་བཞིན། །ཡང་ན་འབྲས་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱིས། ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྫས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེ་བྲག་པ་འགའ་ཞིག་ལ་དགོངས་སོ། །ཚོན་རྩི་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དེ་ནས་ཚོན་དེས་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ནི་ལྟེ་བར་འདབ་མ་བརྒྱད་དང་བཅས་པ། འབར་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ་འོད་ཟེར་འབར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གཞག་པ་སྟེ་བྲི་བར་བྱའོ། །གེ་སར་ཡང་དག་ལྡན་པ་ནི་ཟེའུ་འབྲུ་དང་གེ་སར་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི་ལྟེ་བ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ལྟེ་བ་ དང་འདབ་མའི་མཚམས་སུ་ཁ་དོག་དམར་སེར་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རི་མོས་འཁོར་བ་སྟེ་དེ་ཡོད་པར་བྱའོ། །དེས་མཚོན་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམས་ཀྱང་བྲི་སྟེ། གཞན་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་ཚུལ་ནི། མངོན་བརྗོད་ལས་ལྷ་རང་རང་གི་ཡི་གེ་སྟེ་ས་བོན་དང༌། ཕྱག་མཚན་དང་། ལྷ་སོ་སོའི་ཕྱག་གིས་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བའི་རྣམ་པ་དང༌། ལྷ་སོ་སོའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་དགོད་པར་གསུངས་ལ། ལྟེ་བར་དགོད་བྱ་དཔའ་བོ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ལྷའི་སྐུ་བྲིས་པ་བསྟན་པར་འཆད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཧ་ཧ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆེར་བཞད། །ཅེས་པ་དང་བསྟུན་ན་ལྷ་དམ་ཚིག་པ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡིད་ཀྱིས་དགོད་པ་ལ་ཡང་གསལ་བས། སྤྱིར་གཉིས་ཀ་ལ་བཤད་དུ་རུང་ཡང་གཙོ་བོར་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཚན་མ་གང་རུང་བྲིས་ཟིན་པ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཀུན་སྤྱོད་དང་སྡོམ་འབྱུང་གི་དགོངས་པ་ལཱུ་ཨི་པའི་ལུགས་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་གཉིས་ཀ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ན། རླུང་ནས་རི་རབ་དང་པདྨའི་བར་དུ་བསྐྱེད་པའི་མཐར། ལེའུ་ང་གཅིག་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། དབྱངས་གསལ་སོགས་ཀྱི་མངོན་བྱང་ལས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་བསྐྱེད་པའི་འོག་ཏུ་གཞལ་ཡས་ཁང་གསལ་གདབ། དེ་ནས་འདིར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ལྷ་རྣམས་གསལ་གདབ་བོ། །མངོན་བརྗོད་ལྟར་རྟེན་སྔོན་དུ་བསྐྱེད་ནས་བརྟེན་པ་རྗེས་སུ་ སྐྱེད་པ་ཡིན་ན། སྔོན་དུ་རི་རབ་ཀྱི་བར་རང་རང་གི་ས་བོན་ལས་བསྐྱེད། རྣམ་སྣང་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པའི་འོག་ཏུ་དབུས་ཀྱི་པདྨའི་ལྟེ་བར་མངོན་བྱང་ལས་ལྷ་རྣམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་པདྨའི་ལྟེ་བར་དགོད་པར་བྱ་བའི་དཔའ་བོ་ཧེ་རུ་ཀ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མཐུ་ཆེ་བར་གྲགས་པའི་འཇིག་བྱེད་དེ་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་ནི། འཇིགས་པར་མཛད་པ་གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་འབར་བ། ཧ་ཧ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆེན་པོས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་བཞད་པ་དབུ་རེ་རེ་ལ་ཐོད་པ་སྐམ་པོ་ལྔ་ལྔའི་འཕྲེང་བའི་རྒྱན་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན་བཟང་པོ། ཞལ་བཞི་མངའ་བའི་ཞལ་རེ་རེ་ལ་སྤྱན་གསུམ་གསུམ་དང་ལྡན་པ། གླང་པོ་ཆེ་དཀར་པོའི་པགས་པ་རློན་པ་རྣམ་པར་བགོས་པ་སྟེ་མགོ་གཡས་དང་སྤུ་ཕྱིར་བསྟན་ནས་རྒྱབ་ཏུ་བཀབ་པ། དཔྲལ་བའི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་སྨིན་མ་བཟང་པོ་འབྱེས་པ་སྟེ་གྱེས་པ། ཕྱག་གཡོན་ན་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་མིའི་ཐོད་པ་བསྣམས་པ། བརྒྱ་ཕྱེད་དེ་མི་མགོ་རློན་པ་ལྔ་བཅུ་རྒྱུ་མ་རློན་པ་ལ་བརྒྱུས་པའི་ཕྲེང་བས་མགུལ་བ་ལ་རྣམ་པར་བརྒྱན་པའོ། །ཧེ་རུ་ཀ་དེའི་མདུན་ན་འཁྱུད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པའི་ལྷ་མོ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་གདུག་པ་ཅན་ལ་བསྡིགས་པར་མཛད་པས་ན་རབ་འཇིགས་མ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་མདུན་ཕྱོགས་པར་བྱས་ནས་བཞུགས་པ། སྤྱན་གསུམ་པ་དྲག་མོའི་
Chinese
说是箭杆之间的二倍。这些的次第在鲁伊巴的修法论释中已经说过了。《拉瓦巴释》中说：“以渐增的次第，绘制贤善坛城之线。”此等经文在其他地方解说。空行是勇士和勇母。网是他们的集合。胜乐是主尊。供养他们，虽然在下文解释，但在事业线落定之后，是供养天尊装束坛城之义。不需要经文的错乱堆砌。这些的知识在其他地方已经清楚地解释过了，所以这里不再赘述。这样，在根本续中说了天尊和宝瓶装束二者，剩余的装束是从解释续中说的，所以补全了。第二，这里想的是用什么样的颜料来绘制坛城呢？用从尸林中产生的五种颜料来做。蓝色是用焚尸的炭灰来做。红色是用尸林的砖头来做。白色是用人骨的粉末来做。黄色是用姜黄和人骨的粉末混合来做。绿色是用人骨的粉末和绿色树叶的粉末混合来绘制美好的坛城。《集经》中也说：“五种珍贵粉末自性，或者用稻米等。”所以，用尸林的物品产生的颜料是指某些特殊的坛城。将颜料加持，然后用那些颜料在坛城的中央绘制各种莲花，中心有八瓣莲花，具有光芒，即具有光芒闪耀的形状。具有真正的花蕊，即具有花蕊和花丝二者，第一个是中心，第二个是在中心和花瓣的交界处，用红黄色的线条环绕，即要有那个。以此类推，身语意的轮也绘制，在其他地方已经详细地解释过了。这样，依靠绘制的所依坛城，绘制所依的坛城的方法是，从名相上说，就是各个本尊的字母，即种子字（藏文：ས་བོན།，梵文天城体：बीज，梵文罗马拟音：bīja，汉语字面意思：种子），和手印，以及各个本尊的手结自己的手印。
English
It is said to be twice the distance between the arrow shafts. The details of these have already been explained in the commentary on the practice method of Luipa. In the commentary of Lavapa, it says, "By the increasing order, draw the lines of the virtuous mandala." These scriptures are explained elsewhere. Dakini is the hero and heroine. The net is their collection. Chakrasamvara is the main deity. Offering to them, although explained below, after the karma line is laid, it means offering to the mandala of the deity's adornment. There is no need for a confused compilation of scriptures. The knowledge of these has already been clearly explained elsewhere, so I will not elaborate here. Thus, in the root tantra, both the deity and the vase adornment are mentioned, and the remaining adornment is mentioned in the explanatory tantra, so it is completed. Secondly, here, one wonders what kind of pigments should be used to draw the mandala? It should be done with five kinds of pigments produced from the charnel ground. Blue is made from the ashes of burnt corpses. Red is made from the bricks of the charnel ground. White is made from human bone powder. Yellow is made by mixing turmeric and human bone powder. Green is made by mixing human bone powder and green leaf powder to draw a beautiful mandala. The Compendium of Sources also says, "Five precious powders by nature, or with rice, etc." Therefore, the pigments produced from the objects of the charnel ground refer to some special mandalas. Bless the pigments, and then with those pigments, draw various lotuses in the center of the mandala, with eight petals in the center, with radiance, that is, with the appearance of radiant light. Having true stamens, that is, having both stamens and filaments, the first is the center, and the second is at the junction of the center and the petals, surrounded by red and yellow lines, that is, it should have that. By this analogy, the wheels of body, speech, and mind are also drawn, which have been explained in detail elsewhere. Thus, the method of drawing the mandala based on the drawn support mandala is, from the terminology, the letters of each deity, that is, the seed syllables (Tibetan: ས་བོན།, Sanskrit Devanagari: बीज, Sanskrit Romanization: bīja, Chinese literal meaning: seed), and the hand symbols, and the hands of each deity binding their own hand seals.
Chinese
的形态，以及各个神灵的形象，以及供奉花束。中心供奉的勇士等也阐述了坛城上绘制神像的意义。伴随着“哈！哈！”的洪亮笑声。由此可见，将誓言神灵以意念供奉于坛城中也是明确的。总的来说，两者都可以解释，但主要用于修持坛城。第二点是，如此一来，无论绘制了所依和能依的坛城的任何一种相，如果按照鲁伊巴的传统，在修持坛城时，将行持和律仪的意念同时生起所依和能依，那么在从风到须弥山和莲花的生起之末，如第五十一品所说，从元音辅音等的现证中，在生起所依和能依之后，观想宫殿明亮。然后如这里所说，观想诸神明。如果按照现观庄严论，先观想所依，后观想能依，那么首先从各自的种子字中生起直至须弥山。在从毗卢遮那佛生起宫殿之后，在中央莲花的中心，从现证中生起诸神明。其中，在莲花中心应当供奉的勇士黑汝嘎，是世间中被认为威力最大的降魔者，也就是自在天，也是令人恐惧者，光芒万丈，极其炽热，伴随着“哈！哈！”的巨大笑声响彻天空，每个头颅都装饰着五个人头骨串成的花环，因为是伟大安乐的自性，所以是善妙的。拥有四张脸，每张脸上都有三只眼睛。将白色大象的湿皮剥开，头朝右，毛朝外，覆盖在背上。从额头的金刚链的末端到尽头，眉毛优美地分开。左手拿着喀章嘎和人头骨。一百减半，也就是五十个湿人头用湿肠子串成的花环装饰着颈部。黑汝嘎面前，以拥抱的姿态安住的女神是，金刚亥母，因为威慑凶恶者，所以是极怖者。面向吉祥黑汝嘎而安住。三眼忿怒母。
English
and the forms of the various deities, and the offering of flower bouquets. The heroes and others who are offered in the center also explain the meaning of drawing the deities' images on the mandala. Accompanied by the loud laughter of "Ha! Ha!" It is clear that even offering the oath-bound deities to the mandala with the mind is clear. In general, both can be explained, but it is mainly used for practicing the mandala. The second point is that, once any of the characteristics of the supporting and supported mandalas have been drawn, if, according to the tradition of Luipa, the intention of conduct and discipline is to arise simultaneously with the supporting and supported during the practice of the mandala, then at the end of the arising from wind to Mount Meru and the lotus, as stated in the fifty-first chapter, from the manifestation of vowels and consonants, after the arising of the supporting and supported, visualize the palace clearly. Then, as described here, visualize the deities. If, according to the Abhisamayalankara, the supporting is visualized first and the supported is visualized later, then first arise from their respective seed syllables up to Mount Meru. After the palace arises from Vairochana, in the center of the central lotus, arise the deities from the manifestation. Among them, the hero Heruka who should be offered in the center of the lotus is the most powerful subduer in the world, that is, Ishvara, who is also terrifying, radiant, and extremely blazing, accompanied by the great laughter of "Ha! Ha!" resounding through the sky, each head adorned with a garland of five dry skulls, because it is the nature of great bliss, it is excellent. Possessing four faces, each face having three eyes. The wet skin of a white elephant is peeled off, the head facing right, the hair facing out, and covering the back. The beautiful eyebrows are separated from the end of the vajra chain on the forehead to the end. The left hand holds a khatvanga and a human skull. One hundred halved, that is, a garland of fifty wet human heads strung with wet intestines adorns the neck. The goddess who abides in front of Heruka in an embracing posture is Vajravarahi, because she intimidates the wicked, she is the most terrifying. Abiding facing the glorious Heruka. The three-eyed wrathful mother.