Tibetan
སྡེའི་ཕྱོགས་ལ་འདི་སྐད་བདག་ཐོས་སོགས་སྟོན་པ་མྱང་ངན་ལས་འདས་རྗེས་སུ་སྡུད་པ་པོས་སྡུད་པར་བཤད་ཀྱང༌། འདིར་བཤད་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་དང་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་སོགས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། སྟོན་པ་ཉིད་ ཀྱིས་འདི་སྐད་བདག་ཐོས་སོགས་ལ་བཤད་པ་མཛད་པས། མྱ་ངན་ལས་འདས་རྗེས་སུ་བསྡུས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྟོན་པ་མི་གནས་པའི་མྱང་ངན་ལས་འདས་པ་བརྙེས་པར་སྟོན་པ་གསང་འདུས་སོགས་ཀྱིའང་ལུགས་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ལ་ཡང་འདི་སྐད་སོགས་མི་སྟོན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་གསུམ་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཀྱཻ་རྡོར་ལས། འཆད་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ང༌། །ཞེས་གསུངས་པས་དེར་ཡང་འདི་སྐད་སོགས་མི་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་པ་བཞི་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདི་སྐད་སོགས་མེད་པར་བཤད་པ་མཚན་བརྗོད་དང་འདྲའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ན། དེར་ཡང་དོགས་པ་དེ་འཇུག་པས་བརྒལ་བ་ཉིད་ལན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་བཞག་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཤཱཀ་ཐུབ་ལས་སྔ་བའི་གསུང་རབ་ལ་འདི་སྐད་སོགས་མེད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་སོགས་ཀྱིས་གསུངས་པ་འདི་སྐད་སོགས་ཡོད་པའི་རྒྱུད་དུ་མ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་མཐའ་ཡས་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་དུ་ཡོད་པ་མངོན་བརྗོད་དང༌། སྡོམ་འབྱུང་དང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ལ་ཡང་འདི་སྐད་སོགས་མ་སྨོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལེའུ་དང་པོས་རྒྱུད་དོན་ཀུན་མདོར་བསྟན། ལྷག་མ་ཞེ་དགུས་དོན་དེ་རྒྱས་པར་བཤད། ལེའུ་ང་གཅིག་པས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞུང་དངོས་དང༌། ལེའུའི་ མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གསང་བ་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ། གསང་བ་ཉན་པར་བསྐུལ་བ། ལམ་གྱི་གསང་བའི་བགྲོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས། གསང་བ་སྒྲུབ་པའི་གནས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་པ་ལ་སྐད་དོད་ཨཱ་ཐ་ཞེས་པ་ཡོད་ལ། དེ་ལ་ནཱ་རོ་པས་ཚུལ་བཞིར་བཤད་དེ། རྩ་རྒྱུད་སྔ་མ་རྫོགས་ནས་དེའི་ཕྱི་མའི་རྒྱུད་འཆད་པའི་སྐབས་སྦྱོར་བ་སྟེ་ཡི་གེའི་དོན་ནོ། །ཨཱ་ལ་ཡི་གེ་བསྣན་པས་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨ་ཎཾ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང༌། དེའི་ཟླ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཏེ་སྤྱིའི་དོན་ནོ། །ཨཱ་ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨ་དང༌། ཐ་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི་སྦས་པ་སྟེ། སྦས་པའི་ནང་ནས་འདོད་ཆགས་ཆོས་སྦས་སོ། །ཨཱ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། ཐ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ་མཐར་ཐུག་པའོ། །གཞན་ཡང་ཨཱ་ཐ་ཞེས་པ་དོན་བཞི་ལ་འཇུག་སྟེ། བཀྲིས་པ་དང༌། ཚིག་ཕྲད་ཀྱི་དོན་དང༌། དེ་མ་ཐག་པའི་དོན་དང༌། དབང་དུ་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དང་པོ་ནི་འདི་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་བཀྲ་ཤིས་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་འདས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱུད་རྒྱས་པ་གསུངས་པ་དེ་ནས་བསྡུས་པ་གསུངས་པ་ན་འདི་ལྟར་བཤད་ཅེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སོམ་ཉི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདིར་ནི་རྩ་རྒྱུད་རྒྱས་པ་གསུངས་པའི་དེ་ནས་ཏེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་འདི་ གསུངས་ཞེས་བར་མ་ཆད་པ་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་རྒྱུད་དབུ་ཞབས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་སྟོན་ཏེ། འདིར་བཤད་པ་བཞི་ག་སྦྱར་རོ། །ཐེག་པ་འདིའི་རིགས་མེད་པ་རྣམས་ལ་གསལ་བར་མ་བྱས་པས་ན་གསང་ཆེན་ནོ། །གསལ་བར་མི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་སྦ་བར་འོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བདུན་ཏེ། གསང་བ་དེ་ཉིད་ཡུལ་དང་ནི། གསང་བ་རྒྱས་པའི་འཁོར་ལའོ། །གསང་བ་སྦས་པ་བདེན་པ་སྟེ། གསང་བ་གསང་བའི་པདྨའོ། །གསང་བ་ས་བོན་གྱིས་དགའ་བ། །གསང་བ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་སྟེ། གསང་བ་བར་ཆད་མེད་བདེའོ། །ཞེས་ལྭ་པ་བའི་འགྲེལ་བར་དྲངས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་ཁ་སྦྱོར་ཕྱི་མ་ནས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ། དང་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། གཉིས་པ་ནི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་དང༌། གསུམ་པ་ནི་ཁ་སྦྱོར་ཕྱི་མ་ལས། གསང་བ་ནི་དམ་པའི་དངོས་པོ་སྦས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སྦས་པ་མཆོག་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རྩ་བའི་འཁོར་ལོ་ལ་པདྨར་བཤད་པ་དང༌། ཕྱག་རྒྱའི་པདྨ་དང༌། ལྔ་པ་ནི་སྦྱི་བོའི་ས་བོན་ཧཾ་ལས་བྱང་སེམས་འཛགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང༌། དྲུག་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་སོགས་ཀྱི་གསང་བ་རྣམས་འདུས་པ་དང༌། བདུན་པ་ནི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་བར་དུ་ཆད་པ་མེད་པ་རོ་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་པའོ། །སློབ་དཔོན་ཀོང་ཀ་ན་པ་བསང་བ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིར་བྱས་ནས། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་པའི་ རྐང་པ་བཞི་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་སྦྱར་རོ། །བཤད་པ་དེ་གཉིས་དང་བླ་མ་རྣམས་འདིའི་གསང་བ་ལ་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་གསང་བ་གཉིས་ལ་སྦྱོར་བར་བཤད་པ་ལ་ནི་དོན་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་གསང་བ་བཤད་པར་བྱའོ
Chinese
关于部的方面，像“如是我闻”等，虽然说是导师涅槃后由结集者结集的。但如这里所说的，如金刚鬘续和意趣授记等中所说的那样，导师自己宣说了“如是我闻”等。因此，涅槃后结集就不能涵盖所有情况。而且，导师示现不住世的涅槃，这也是胜乐金刚等续部的观点。因此，对于那些续部来说，也不应出现不说“如是我闻”等的情况。第三种观点也不合理，因为《喜金刚》中说：“宣说者我，法亦我。”这样一来，那里也不应出现不说“如是我闻”等的情况。第四种观点也不合理，因为当指出没有“如是我闻”等的情况，就像《名号赞》一样时，那里也会出现同样的疑问，因此辩驳本身就成了答案。自己立宗也不合理，因为无法证明早于释迦牟尼佛的经典中没有“如是我闻”等。而且，无数佛等所说的，有“如是我闻”等的续部也有很多。并且，在十方无量刹土中，不断修持的《现观庄严论》，以及《律藏根本》和《般若波罗蜜多经》等中也有。因此，对于那些经典来说，也会变成没有说“如是我闻”等的情况。第二部分有三点：第一品简要地阐述了续部的意义，其余四十九品详细地解释了那个意义，第五十一品总结并阐述了前面各品的意义。第一品有两点：正文和品名的阐述。正文有四点：发誓宣说秘密，劝请听闻秘密，圆满成就道之秘密行持的方法，以及阐述修持秘密的处所。第一点是：从“那时”开始，有梵语词“阿他”。对此，那若巴解释了四种方式：从根本续部圆满后，宣说其后续续部的场合，是连接词，这是字面意思。在“阿”字上加上字母，就成了“阿迦罗木康萨瓦达玛南”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），意思是通达一切法自性不生的智慧之集合，以及其力量的伴侣，即福德之集合，这是总体的意思。“阿”是智慧的莲花，“他”是方便的金刚，是隐藏的，从隐藏之中生起贪欲之法。
English
Regarding the aspects of the sections, like "Thus have I heard," etc., although it is said that they were compiled by the compilers after the passing away of the Teacher. However, as stated in the Diamond Garland Tantra and the Prophecy of Intentions, etc., as explained here, the Teacher himself expounded "Thus have I heard," etc. Therefore, compilation after the passing away does not cover all cases. Moreover, the Teacher demonstrating the attainment of Nirvana without abiding, is also the view of the Guhyasamaja and other tantras. Therefore, it would be inconsistent if those tantras did not include "Thus have I heard," etc. The third view is also unreasonable, because the Hevajra Tantra says, "The expounder is I, the Dharma is also I." In that case, there also, it would be inconsistent if "Thus have I heard," etc., were not included. The fourth view is also unreasonable, because when it is pointed out that the absence of "Thus have I heard," etc., is like the "Namasangiti," the same doubt would arise there as well, therefore the refutation itself becomes the answer. Establishing one's own system is also unreasonable, because it is impossible to prove that scriptures earlier than Shakyamuni Buddha did not have "Thus have I heard," etc. Moreover, many tantras spoken by countless Buddhas, etc., also contain "Thus have I heard," etc. Furthermore, the "Abhisamayalankara," which is continuously practiced in the infinite realms of the ten directions, as well as the "Vinayavastu" and the "Prajnaparamita Sutra," etc., also contain it. Therefore, it would follow that those scriptures do not include "Thus have I heard," etc. The second part has three points: The first chapter briefly explains the meaning of the tantra, the remaining forty-nine chapters explain that meaning in detail, and the fifty-first chapter summarizes and explains the meaning of the previous chapters. The first chapter has two points: the actual text and the explanation of the chapter title. The actual text has four points: vowing to explain the secret, urging to listen to the secret, the method of perfecting the secret conduct of the path, and explaining the place for practicing the secret. The first point is: starting from "Then," there is the Sanskrit word "Atha." To this, Naropa explained four ways: the occasion when the root tantra is completed, and the subsequent tantra is explained, is a conjunction, which is the literal meaning. Adding a letter to "A" becomes "A-kāro mukham sarva-dharmāṇām" (अकारो मुखं सर्वधर्माणां, akāro mukhaṃ sarvadharmāṇāṃ, A is the face of all dharmas), which means the collection of wisdom that realizes that all dharmas are unborn by nature, and its powerful companion, which is the collection of merit, which is the general meaning. "A" is the lotus of wisdom, and "Tha" is the vajra of skillful means, which is hidden, and from within the hidden arises the Dharma of desire.
Chinese
已隐藏。（藏文：ཨཱ་，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）是完全清净的智慧，（藏文：ཐ་，梵文天城体：था，梵文罗马拟音：tha，汉语字面意思：塔）是无所缘的慈悲大乐，即是究竟。另外，（藏文：ཨཱ་ཐ་，梵文天城体：आथ，梵文罗马拟音：ātha，汉语字面意思：阿塔）有四种含义：吉祥，连词的含义，紧接着的含义，以及可以控制的含义。第一种是指使与此相关的事物变得吉祥。第二种就像“此后，世尊涅槃之时”这样，这是指在广说续部之后，在略说时这样解释。第三种就像“此后，立即断除一切犹豫”等等，这里指的是在广说根本续部之后，紧接着宣说了这个，表明中间没有间隔。第四种表明续部的首尾都被空性和慈悲无二所掌控。这里将四种解释都结合起来。由于没有向那些没有资格的人阐明这个法，所以它是伟大的秘密。不阐明的原因是因为它值得隐藏，这有七个方面：秘密本身是境，秘密是广大的眷属，秘密是隐藏的真理，秘密是秘密的莲花，秘密因种子而喜悦，秘密是所有事物的集合，秘密是没有间断的快乐。这是引自拉瓦巴的注释，除了少部分之外，后续的结合续中也同样有解释。这些的含义是：第一，智慧的境就是真如；第二，是天神的轮；第三，在后续的结合续中说：“秘密是隐藏的圣物”，所以是隐藏的殊胜之物。第四，根本轮被解释为莲花，以及手印的莲花；第五，从顶轮的种子（藏文：ཧཾ་，梵文天城体：हं，梵文罗马拟音：haṃ，汉语字面意思：杭）中降下菩提心所产生的喜悦；第六，金刚和莲花等秘密的集合；第七，境真如和有境二者之间没有间隔，融入一体。阿阇黎空卡纳巴以清净为特殊的基础，将（藏文：ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་，梵文天城体：श्रीहेरुक，梵文罗马拟音：śrīheruka，汉语字面意思：吉祥黑汝嘎）的四句偈作为其特殊性质。这两种解释和上师们将此秘密与道和果的秘密结合起来的说法并没有意义上的不一致。现在将要讲述这样的秘密。
English
Hidden. Ā (Tibetan: ཨཱ་, Sanskrit Devanagari: आ, Sanskrit Romanization: ā, Chinese literal meaning: A) is completely pure wisdom, and Tha (Tibetan: ཐ་, Sanskrit Devanagari: था, Sanskrit Romanization: tha, Chinese literal meaning: Tha) is the great bliss of compassion without objectification, which is ultimate. Furthermore, Ātha (Tibetan: ཨཱ་ཐ་, Sanskrit Devanagari: आथ, Sanskrit Romanization: ātha, Chinese literal meaning: Atha) has four meanings: auspiciousness, the meaning of a conjunction, the meaning of immediately following, and the meaning of being able to control. The first refers to making things related to it auspicious. The second is like "Thereafter, when the Bhagavan passed into Nirvana," which means that after the extensive explanation of the tantra, it is explained this way in the abridged explanation. The third is like "Thereafter, immediately cutting off all doubts," etc. Here, it refers to after the extensive explanation of the root tantra, this was immediately spoken, indicating that there was no interval in between. The fourth shows that the beginning and end of the tantra are all controlled by emptiness and non-dual compassion. Here, all four explanations are combined. Because this Dharma has not been clarified to those who are not qualified, it is a great secret. The reason for not clarifying is because it is worthy of being hidden, and there are seven aspects to this: the secret itself is the object, the secret is the vast retinue, the secret is the hidden truth, the secret is the secret lotus, the secret is joy from the seed, the secret is the collection of all things, and the secret is uninterrupted bliss. This is quoted from the commentary of Lawapa, and except for a small part, it is similarly explained in the subsequent Samputa Tantra. The meanings of these are: first, the object of wisdom is Suchness itself; second, it is the wheel of deities; third, in the subsequent Samputa Tantra it says, "The secret is the hidden sacred object," so it is the hidden supreme objects. Fourth, the root wheel is explained as a lotus, and the lotus of the mudra; fifth, the joy arising from the Bodhicitta descending from the seed Haṃ (Tibetan: ཧཾ་, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, Chinese literal meaning: Ham) at the crown of the head; sixth, the collection of secrets such as the Vajra and the Lotus; seventh, there is no separation between the object Suchness and the subject, and they merge into one taste. Acharya Kongkanapa, based on purification as a special foundation, applied the four lines of Śrī Heruka (Tibetan: ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་, Sanskrit Devanagari: श्रीहेरुक, Sanskrit Romanization: śrīheruka, Chinese literal meaning: Auspicious Heruka) as its special qualities. There is no inconsistency in meaning between these two explanations and the statement of the Lamas who combine this secret with the secrets of the path and the fruit. Now, such a secret will be explained.