Tibetan
པས་བསམ་གཏན་གཉིས་དང་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབས་པས་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ཉེ་བར་སླེབ་པའི་ཚེ། ཉི་མ་དམར་ཐག་ཆད་པ་ན་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་དང༌། ལེགས་པར་བསླབས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཕུལ་ནས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱས་པས། བླ་མས་མཚན་ཕྱེད་ན་ལས་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པའི་དབང་གསུམ་པའི་དངོས་དབང་བསྐུར་ནས་འོད་གསལ་མཚོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཐོ་རངས་འོད་གསལ་སྒོམ་ཚུལ་གྱི་གདམས་ངག་ཕོག་པ་བསྒོམ་པས། གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་ཡང་དག་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་བའི་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་རིམ་པ་འཐོབ་བོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འཇོག་པ་ནི། སྣང་བ་ཉེར་ཐོབ་མཚོན་པའི་དུས་ཉི་མ་དམར་ཐག་ཆད་པ་ནས་སྨག་འཐུག་པོ་མ་སངས་ཚུན་གྱི་མཚམས་དང༌། སྣང་བ་མཚོན་པའི་དུས་སྨག་འཐུག་པོ་ སངས་ནས་ཐོ་རངས་ལ་མ་སླེབ་པའི་བར་གྱི་མཚན་མོ་གཉིས་འདས་ཤིང༌། སྣང་བ་མཆེད་པ་མཚོན་པའི་དུས་ཉི་མ་ཤར་ནས་དམར་ཐག་མ་ཆད་ཀྱི་བར་དང༌། ཉིན་མོས་མ་སློབ་པའི་བར་གྱི་ཕྱིའི་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་དུ་འགྱུར་བས་ན་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འཇོག་པ་ནི། ལུགས་མཐུན་གྱི་སྣང་བ་གསུམ་འདས་ཤིང༌། ལུགས་ཟློག་གི་ཉེར་ཐོབ་མ་ཤར་བའི་ནང་གི་དུས་དེར་མངོན་དུ་འགྱུར་དགོས་པས་ན་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིམ་ལྔ་ལས། མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་གསལ་བ་ཉི་མའི་ཟེར་འགྱེད་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན། །མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིས་ལན་ཅིག་མིན་པར་འགྲོ། །མཚན་མིན་ཉིན་པར་མ་ཡིན་མཚམས་མིན་གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་དང་རྣམ་བྲལ་བ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་ཡིན་པར་བླ་མ་མཆོག་བཤད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ། །མཚམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་འཇིག་མིན་མུན་ནག་ཚོགས་ནི་མ་ལུས་གང་དུ་འདས་པ་དང༌། །ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་སྐད་ཅིག་འདིར་ནི་དྲི་མེད་ཡང་དག་མཐའ་རུ་བཤད། །སློབ་དཔོན་མཆོག་ནི་རབ་རིབ་བྲལ་བས་སློབ་མ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན། །ནང་གི་བདེ་བ་རྙོག་བྲལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་དག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཕྱི་ནང་གི་བྱང་ཆུབ་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །ཆགས་འགྱུར་ལས། དེ་དག་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་དང་ལན་ཅིག་མིན་པར་ལྡན། ཞེས་དང་། མུན་པའི་མཐའ་ནི་ རྣམ་པར་ཟད་ཅིང་མཚམས་ཀྱི་གཟི་བརྗིད་མ་ལུས་གང་དུ་འདས་གྱུར་ཅིང༌། །ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་སྐད་ཅིག་དྲི་མ་མེད་པ་འདི་ལ་ཡང་དག་མཐའ་ནི་བསྟན་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །སྤྱོད་བསྡུས་ལས་ཀྱང་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལ་གཉིས་ལས་ཕྱིའི་མངོན་བྱང་ནི་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཐུན་མཚམས་སུ་མ་རིག་པའི་སྣང་བ་འདས་ནས་ཇི་སྲིད་ཉི་མ་གསལ་བར་མ་གྱུར་པ་སྟེ། འདི་ལ་ནི་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་ཞེས་བཤད་པའི་དོན་ནི་རིམ་ལྔ་ལས། ཐོབ་པ་དང་སྣང་བའི་མཚན་གྱི་དུས་གཉིས་འདས་ཤིང་ཉི་མ་མ་ཤར་བའི་བར་ལ་བཤད་པའི་ཐོ་རངས་སོ། །ཉི་མ་ཤར་བ་ན་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང༌། ཉི་མ་ནུབ་པའི་མཚམས་སུ་མ་རིག་པ་དང༌། ཟླ་བ་ཤར་བའི་ཚེ་སྣང་བའོ་ཞེས་བཤད་ནས། ནང་གི་མངོན་བྱང་སྟོན་པ་ན་དང་པོར་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ལ་འོད་ཟེར་ལྔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི་སྣང་བ་སྟེ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པ་སྟོང་པའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་སྟེ་མུན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་མུན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་འོད་གསལ་བ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྟག་ཏུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་བ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པ་སྒྲོན་གསལ་ལས་ཕྱི་ནང་གི་དུས་གཉིས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྱུ་ལུས་ཐོབ་པས་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་སྤྱོད་པ་ཡང་བྱ་དགོས་མོད་ཀྱང༌། འདིར་བསམ་གཏན་གཉིས་སྟོན་ལ། དེ་ནི་རིམ་ལྔ་ལས། མན་ངག་ཐོབ་ པའི་སློབ་མ་ཡིས། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གཉིས་བསླབ། །རིལ་པོར་འཛིན་པའི་རིམ་པ་དང་། །ཇི་བཞིན་རྗེས་སུ་གཞིག་པའོ། །མགོ་བོ་ནས་ནི་རྐང་པའི་བར། །ཇི་སྲིད་སྙིང་ཁར་ཕྱིན་གྱི་བར། །རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་མཐའ་ལ་འཇུག །རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྒྱུ་བ་དང་ནི་མི་རྒྱུ་ཉིད། །དང་པོར་འོད་གསལ་བར་བྱས་ཏེ། །ཕྱི་ནས་དེ་བཞིན་བདག་ཉིད་བྱེད། །རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རིམ་པ་ཡིན། །དབུགས་ཀྱི་རླུང་ནི་མེ་ལོང་ལ། །ཇི་ལྟར་ཀུན་ཏུ་ཐིམ་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་མཐར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇུག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྤྱོད་བསྡུས་ལས་ཀྱང་། ཆུ་བོའམ་ལྟེང་ཀའི་ཆུ་ནི་དྲི་མེད་དག་ལ་གོང་བུ་གནས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དེ་ལ་རིམ་གྱིས་རྗེས་སུ་འཇིག་པར་བྱེད་པར་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་རྟག་ཏུ་བསམ། །མེ་ལོང་ལ་ནི་རླུང་དག་རིམ་གྱིས་ཟད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུའང་བལྟ་བྱ་སྟེ། །རིལ་པོར་འཛིན་པ་ལའང་བྱ་བའི་རིམ་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཡང་དག་བརྟག །ཅེས་ག
Chinese
因此，通过学习两种禅定和行为，当接近于实义光明显现时，在太阳完全落山时，进行会供，献上善学的印契，使上师欢喜。上师在半夜依靠事业手印授予第三灌顶的真实灌顶，从而象征光明。然后，在黎明时修习所传授的光明修法，从细微的二元显现中，真正地证悟到空性之义，大乐的智慧，从而获得实义光明的智慧显现证悟次第。将此安立为外在的现证菩提，即显现近得所象征之时，从太阳完全落山到浓厚的黑暗未散之间的时段，以及显现所象征之时，浓厚的黑暗 消散到未到黎明之间的两个夜晚已逝，显现增多所象征之时，从太阳升起到未落山之间，以及白天未学之间的外在特殊时段，相对于黎明之时而显现，因此是外在的现证菩提。又将此安立为内在的现证菩提，即顺行的三种显现已逝，逆行的近得未生的内在之时必须显现，因此称为内在的现证菩提。五次第中说：夜晚是显现之分，即明亮的太阳光芒四射，显现增多。间隙是显现获得，并非一次性地通过其自性。非夜晚非白天，非间隙，哪一个与自性等完全分离？那是菩提一刹那，上师殊胜宣说，瑜伽士自身之境。间隙之尽头是无坏的黑暗，所有聚集都已消逝之处，只要太阳未升起，此刹那即被说为无垢真实之尽头。殊胜上师因远离昏暗，而为弟子指示外在菩提。内在的无垢安乐，将通过佛陀菩提的刹那而获得。如是宣说了外内两种菩提。变化集中说：它们并非一次性地与其自性等相连。又说：黑暗的尽头是 完全耗尽，间隙的光辉完全消逝之处，只要太阳未升起，此刹
English
Therefore, by learning the two meditations and conduct, when approaching the manifestation of the actual luminosity, at the time when the sun is completely setting, perform the assembly offering, offer the well-learned mudras, and please the guru. The guru, at midnight, relying on the action seal, bestows the actual empowerment of the third empowerment, thereby symbolizing luminosity. Then, at dawn, practice the luminosity meditation method that has been transmitted, from the subtle dualistic appearances, truly realizing the meaning of emptiness, the wisdom of great bliss, thereby obtaining the wisdom of the actual luminosity manifesting enlightenment in stages. Establishing this as the external Abhisambodhi, that is, the time when the appearance of near attainment is symbolized, from the time when the sun is completely setting until the thick darkness has not dissipated, and the time when appearance is symbolized, the thick darkness dissipating until the two nights before dawn have passed, the time when the increase of appearance is symbolized, from the time when the sun rises until it has not set, and the external special time between the daytime when one has not learned, manifesting in relation to the time of dawn, therefore it is the external Abhisambodhi. Again, establishing this as the internal Abhisambodhi, that is, the three appearances of the forward order have passed, and the internal time when the near attainment of the reverse order has not arisen must manifest, therefore it is called the internal Abhisambodhi. In the Five Stages, it says: Night is the aspect of appearance, that is, the bright rays of the sun radiate, appearance increases. The interval is the attainment of appearance, not passing through its own nature once. Not night, not day, not interval, which is completely separated from its own nature, etc.? That is the moment of Bodhi, the supreme guru declares, the yogi's own realm. The end of the interval is the indestructible darkness, the place where all gatherings have disappeared, as long as the sun has not risen, this moment is said to be the immaculate true end. The supreme teacher, being free from dimness, shows the external Bodhi to the disciple. The internal stainless bliss will be attained through the moment of Buddha's Bodhi. Thus, the two external and internal Bodhis are spoken of. The Transformation Collection says: They are not connected to their own nature, etc., once. It also says: The end of darkness is completely exhausted, the glory of the interval completely disappears, as long as the sun has not risen, this
Chinese
据说，对于这种无垢之物，显现了真实的究竟。从《行集》中也说，现证菩提有两种，外现证是指黎明时分，无明的显现消失后，直到太阳升起之前。对此，据说“一切光明皆为空性”，其含义是指在五次第中，获得和显现之相的两个阶段已经过去，在太阳升起之前的黎明时分。太阳升起时，显现增盛；太阳落山时，无明产生；月亮升起时，显现产生。这样说之后，在展示内现证时，首先看到如阳焰般的光芒，具有五种光芒的集合。第二是显现，如月亮的光芒。第三是显现增盛，如虚空的光芒。第四是显现获得，如黑暗。然后，在脱离黑暗的瞬间，光明显现，即非常明亮、恒常显现的自性，以智慧之眼看到胜义谛的自性，这样说道。在《根本续》第十五章的注释《灯明》中，清楚地说明了内外两种时间。第二，虽然获得幻身也需要通过行为来显现意义的光明，但这里展示了两种禅定。那就是在五次第中：获得口诀的弟子，要学习两种瑜伽，即完整执持的次第和如实随坏的次第。从头到脚，直到到达心间，进入真实的究竟瑜伽，这被称为完整执持。流动和不流动，首先使光明显现，然后从外部同样地成为自性，这是随坏的次第。气息之风在镜子上，如何完全消融，同样地，也要反复进入真实的究竟瑜伽。这样说道。从《行集》中也说：河流或莲花池中的水，如同无垢之物上存在着水滴一样，瑜伽士应如是恒常地思维，次第地随之消融。也应像风次第地在镜子上消散一样观看，对于完整执持，也应如是正确地观察行为的次第。这样说。
English
It is said that the ultimate reality is revealed in this immaculate thing. It is also said in the Compendium of Conduct that there are two types of manifest enlightenment. The outer manifest enlightenment is when the appearance of ignorance has passed at the twilight of dawn, until the sun has not yet risen. In this regard, it is said that "all light is emptiness." The meaning of this is that in the five stages, the two times of obtaining and appearing have passed, and it is the dawn that is spoken of before the sun rises. When the sun rises, the appearance increases; when the sun sets, ignorance arises; when the moon rises, appearance arises. After saying this, when showing the inner manifest enlightenment, first one sees a mirage-like appearance with a collection of five rays of light. The second is appearance, like the light of the moon. The third is the increase of appearance, like the light of emptiness. The fourth is the attainment of appearance, like darkness. Then, in the moment of being free from darkness, light appears, which is very clear, constantly appearing, and the self-nature of ultimate truth is seen with the eye of wisdom. It is said that in the commentary "Lamp Illuminating" on the fifteenth chapter of the Root Tantra, the two times of outer and inner are clearly stated. Secondly, although it is also necessary to practice in order to manifest the light of meaning by obtaining the illusory body, here two meditations are shown. That is, in the five stages: A disciple who has received the instructions should learn two yogas: the stage of holding the whole and the stage of destroying it as it is. From the head to the feet, until reaching the heart, one enters the yoga of true ultimate reality, which is called holding the whole. Flowing and not flowing, first make the light clear, and then from the outside in the same way become the self, this is the stage of destroying. How the breath of the wind dissolves completely on the mirror, in the same way, one should repeatedly enter the yoga of true ultimate reality. So it is said. It is also said in the Compendium of Conduct: Just as water in a river or lotus pond, like a drop of water residing on something immaculate, the yogi should constantly think in this way, gradually dissolving with it. One should also look at it as the wind gradually dissipates on the mirror. For holding the whole, one should also correctly observe the order of actions in this way. So it is said.